17694 resultaten.
Heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Wanneer jij schijnbaar achteloos
de handen mannelijk in de broekzakken
je weg naar de heuvel koos
braken onder jouw hakken de takken
Dan dacht je steeds expres
dat ik er ditmaal niet zijn zou
jouw ‘vlasblonde prinses
van wie ik hou’
Jij deed mij in bed stilletjes huilen
ofschoon ik jou maar hoefde te zien
om mijn tranen voor…
Alleen jij speelt met mijn huid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
430 de belofte van jouw handen brengen
blijdschap in mijn bestaan; brengen
van buiten terug naar binnen wat warmte
waarop ik verder zal kunnen gaan.…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 We leiden mekaar, onafscheidelijk, hand in hand.
De jeugd op onbekende paden, nog ruw en onbetreden,
ik, ouwe, op mijn laatste levensweg, reeds platgetreden,
misschien al morgen, maar zeker overmorgen.
Ik heb jullie eeuwig lief, telgen uit mijn levensboom…
De knop
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
880 Vaak is de hand
die jou bedient genadeloos wreed...
Veer op, verdiep je in de druivenknop:
wat brengt die dagelijks niet op voordat
zij door goedkeurende handen gaat,
gerijpt de luimige geest bevrijdt?…
Gevoelstaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
409 Samen, hand in hand gaan zitten.
Elkaars innige gevoelens delen.
In de liefde die we zoeken.
In de liefde die ons vindt.…
(v) Maan woont hier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 te halen,
ons eigen hart huis te maken
voor de ander
(en ja, soms een orkaan
om te breken wat onze handen
niet kunnen, opdat we daarna
samen rustig verder slapen naar
de volgende dag) –
(langzaam, meer en meer)
op mijn gemak kan ik
landen in ons leven
samen onderweg
in ons eigen aspect…
7 exitstrategieën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 foto’s van de privéstranden
onthulden hoe de elite er
schaamteloos flaneerde:
met naakte mond
en hand in hand.…
De leefsfeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
680 heel voorzichtig
hebben wij onze
kinderen naar
een volwassenheid
geleid die zij en wij
voor ogen hadden
en dat met gevoel en
handen laten zien
en ook in daarmee
samen leren omgaan
wij delen de lach
als universeel in
een open uitnodiging
tot nader contakt
en ontdekking
spreken is construeren
en streven naar de
volmaaktheid in…
Paarse Vrijdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 we dragen paars als een stralend gebaar
voor vrijheid van liefde voor wie of wat jij ook bent
voor hen die zichzelf niet durven of kunnen tonen
om stil verscholen dromen te laten bloeien
Paarse Vrijdag viert ieders unieke bestaan
het recht om jezelf te mogen zijn
in kleur en pracht, samen hand in hand
in een wereld die iedereen welkom heet…
Moederdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Fijne Moederdag – dit boek vol dagen,
geschreven door de hand die jij mij geeft.
---…
We are a little crazy
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
251 Het dankwoord ontvouwt
zich in stilte,
voor iedereen
die meevecht,
voor iedere hand
die niet loslaat.…
EEN MAANDAG VAN NIKS, NIKS AAN, NIKS GEDAAN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
347 de telefoon: andere vriendin van 87
aan de beterende hand, fijn
doch haar ouderdom komt met gebreken
de telefoon: mijn schoonmoeder van 90
gaat wat beter, dochter op bezoek, fijn
ook haar ouderdom komt met gebreken
een maandag van niks
niks kwam uit mijn handen
was, afwas, wc, wastafel onaangeroerd
dus, een maandag van niks
een maandag…
waar woorden wortel schieten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
307 wij ontvangen het woord
zoals men water ontvangt
in open handen
niet wantrouwig
niet haastig
wij laten het rusten
op de bodem van ons denken
kijken hoe het bezinkt
of juist blijft drijven
in het licht van de dag
een stem van elders
kan helder zijn
als een klok in de ochtend
wij eren haar klank
dragen haar even met ons mee
zoals…
Sepultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Handen op mijn schouder.
Ze zeiden iets over troost.
Niets kwam aan.
Iets in mij gaf mee.
De jas rook nog naar jou,
langzaam verdween het naar niets.
Sindsdien ademt de wereld traag.
Ik beweeg, maar raak niets.
Alles wat jij was
past nu op een kaart.…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Toch blijft de hand
boven de tafel hangen,
alsof verlies
zich laat uitstellen,
alsof de uitkomst
nog wacht.
Maar zelfs steen
wordt moe van dragen.
Iedere worp
maakt de tafel leger.…
Staan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
941 Slechts zijn
een ziel voor Uw Aanschijn :
hout,
dat z'n handen vouwt
en brandt
aan de binnenkant
want
U bent de zon, ik de plant.
U, de Bron, ik dorstig land.
U overwon, ik sta in brand.
U bent, en ik ?
ik aanbid.…
rode draad
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
964 ik lees
boeken en handen
aan lange tafels
in stille zalen
en verloren ruimtes
volg ik
aders en lijnen,
gesprokkelde letters
tot zinnen gevormd
kan ik waarzeggen,
toekomst voorspellen
in alle rust
het einde dromen
of blijf ik hangen
in sprookjes,
het schrijven
in stilte
van een eigen verhaal…
in de wolken
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.275 een hemelbed
met open dak
bevrijde vogels zweven
op zachte wind
van zomerzee
mijn adem om te leven
een carillon
het hart een bron
het ruisen van de halmen
compleet geheel
het links en rechts
van handen in mijn palmen
waar liefde daalt
de duif verdwaalt
daar tortelt thuis voor eeuwig…
ze wolkten hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 ze wogen wichtig
verloren lichter
golfden water
naar de zee
braken branding
schuimden witter
schreeuwden met
de meeuwen mee
verjoegen strand
en stormden straf
het jagend zand
uit eerste hand
ze wolkten hemel
in een blauwe bries
zongen luid het
rauwe zeemanslied…
liefde beklijft
gedicht
2.6 met 234 stemmen
57.458 ze spreekt niet
nevelt zich in stilte
haar ogen flitsen niet
ze staan vast
haar atelier is al vol
Schubert’s Letzte Hoffnung
zij legt klanken vast
ragfijn
in truffeltjes
zat hij maar vast
aan haar toonladders
hij kon
kijken naar haar handen
naar de rode rozen
op haar
met verfspatten
besmeurde jurk
regenboogjurk
van rode rozen…
Afscheid (2)
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
2.745 Een vluchtige hand
een flauwe grap
even je kussen opschudden...
Waarom...
geen kus?
Samen zwijgen
er gewoon zijn?
Waarom geen afscheid?
Verschuilen
altijd verschuilen
achter woorden,
een glimlach.
...waarom geen afscheid?…
slaap zacht mijn liefste
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.176 slaap zacht mijn liefste
mijn hand zweeft boven je hoofdje
liefde is een krachtige wind
mijn lippen strelen je ogen toe
slaap, als de roos die je bent
krijg ik het hart of de stekels
ach, het maakt me niet uit
ik straal wat warmte
in het licht van mijn hoop
ze is van breekbare zon
slaap maar, in mijn hart…
't Einde .....
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
927 Ogen zoeken
handen vinden
'n begrijpen ...
gevangen verlangen
Woorden overbodig
blikken intens
gevoelens ...
zinnen verzinnen
Geluid gehoord
klanken zoet
muziek ...
vertonen tonen
Geslaakte kreten
stilte verstomd
't einde ...
zuchtend verzuchten…
''Kijk eens''
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
6.444 Haar handen likt ze alsof,
en strijkt ermee langs haar gezicht.
Steeds hoger kruipt haar rokje
maar daar gaat het nu niet om.
Het gaat erom, dat zij de vlieg nadoet.…
tot mijn dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.911 tot ik zoenen
de dood zou
mijn handen satan raken
kou bestaan
zou verbranden
hemels bestaan
nooit gehoeven behoeven
werelden branden zou
verleden verdere bestaan
dood en het nu vergaan
zonder pijnen
die schreeuwen
uit harten
geen bestaan bij geboorte van dood
zo de duivel praat
naar mijn hemelse behoeven…
Levensavond van een drummer
gedicht
2.6 met 32 stemmen
17.789 . - heeft mijn
vader (78) al lang van de hand gedaan
maar niet zijn stokken
want zijn techniek houdt hij bij
op een schijf meubelplaat
met een middellijn van 15 cm
en, toegegeven,
ik ben jaloers op zijn beat.
-------------------------------
Uit: 'Een bord bekijken', 1966.…
je verliefheid tintelde mijn huid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.513 ik stapte
in je ogen als
zonlicht door de ruit
je hand was warm
in de lach op je gezicht
herkende ik mijn bruid
ik kuste de
bewolking uit je blikken
je jawoord straalde luid
omarmde je teder
je verliefdheid
tintelde mijn huid
de vlinders
in je buik zwermden
in kleuren voor ons uit
ik houd van je...…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.033 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
Het voelen
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
3.632 Het voelen van je hart
het versnellen tijdens de zoen
het voelen van je lichaam
dat precies weet wat het moet doen
Het voelen van je handen
zachtjes door mijn haren
het horen van jouw woorden
die alle liefde verklaren
Het voelen van jouw liefde
het vormt een warme gloed
het voelen van jou
dat doet me zoveel goed…
Over spelen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
938 de zon schijnt op zijn haren
zijn ogen zijn verborgen
achter lange bruine wimpers
toch ziet hij mij, hij ziet mijn zorgen
want hij zocht mij en hij vond mij
hij ziet wat ik ben, nu wel…
en dan lach ik en dan raakt hij
mijn hand; het is ons spel…