8759 resultaten.
veraste kreten
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
724 een stil aanschouwen
staart naar hier of elders
naar
gruwelijk, onverlost verdriet
en een wereld vol waan
waar een anjer
getuigt
van een laatste vlinder
waar zijn de kinderen?
waar zijn de kinderen?
waar zijn de kinderen?
Auschwitz-Birkenau, 21 februari 2012
(9)…
Hellingproef*
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.168 Heb ik gevonden wat ik zo lang zocht,
terstond start in mijn hoofd een offensief
en stil kerm ik van pijn en ongerief:
is zij echt het einde van mijn zoektocht?
Zij trok mij op de top van de helling,
voorbij is deze Sisypluskwelling.…
De stilte van 4 mei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
774 Hoe zal ik deze maand gaan omschrijven
het is de maand dat het voorjaar begint
waarin alle dieren de liefde bedrijven
maar ook de maand waar men zich bezint
een paar minuutjes van intense stilte
om al die slachtoffers te herdenken
om even stil te staan bij die kilte
en de doden onze gedachten te schenken
de laatste jaren zijn er stemmen te…
Brent Bridge
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.559 Een man die even leest,
Het stil begin van een lied,
Dan opkijkt en om zich ziet.
En iets in hem denkt, bedeesd:
Hoe vreemd, nog ken ik het niet,
En toch is het altijd geweest.…
WAAR VERZINSEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Gelijk zachte kalme sneeuw
dalen sprookjes neer
op de kinderlijke geest
geven ijdel vluchtig vermaak
elke vertellende vlok heeft
luchtige kantkleedjes in zich
bewerkt met
sierlijke hemellichamen
en wonderwezens
die
onnaspeurbaar zijn
als Gods geheime wil
voor het wijde heelal
stil wijzen
naar het ons ontzegde Rijk
maar
hun eigen wereld…
KLOOSTERWIEL
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
699 rustplaats wiekt
waar het boerenland zich in gewijde stilte
hult en elk gerucht in het duister verstomt
het riet een bewogen lied van vrede ruist
de schepping hier al eeuwen lonkt
alsof er op deze plek een voelbaar teken
huist wat ook mij bezielt en vredig stemt
noem het licht of liefde grond of bron
noem het stil…
Kom! De liefde lacht
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.079 Jeugd en liefde wandelen stil
Hand in hand en dromen;
't Vogelijn bouwt, naar lust en gril,
't Nestje in de bomen.
Kom, de liefde wacht naar u,
Blijf niet langer binnen;
Kom, de liefde lacht naar u,
Zing van 't zoete minnen.…
de duivels slapen
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.999 Nu is het tijd om als een trage vader
te werken in de trouwe aarde van de rust,
de stilte te veredelen tot stil geworden eenvoud
en God te danken voor de goedheid van de goden.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1982.…
Een strik met een knoop om te ontwarren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
537 Dat gevoel
Alsof je stuurloos
Rond dobbert
In je zonnige zitkamer met
Open haard omlijst door een witte schouw
Met sierlijke krullen
Het vuur in de ogen kijken
Schuifelende voeten over de houten vloer
Rood gekleurd
Zij staat stil bij haar rijglaarzen
Haar vingertoppen beroeren het zachte leder
De verkleurde veters bijna versleten…
'Breek de stilte' rond partnergeweld...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
794 de beminnende beminde
met handen die rusten in haar schoot
met vingers moe-gestreeld
met lippen die tot stil zijn kusten
haar lijf vertrouwelijk ontbloot.
Vermoeid, vergeten, verdwaast in 't leven
verloren in de mateloze angsten van verlatenheden
met haar schoot in zichzelf gekeerd !…
Laat me lezen wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Stil en innig in jezelf
Tevreden zit jij daar
Aan dat tafeltje
In dit goedbeklante
Café, kijkt met
Rustige ogen om
Je heen, zonder
Iemand van ons
In het bijzonder
Gade te slaan
Balpen gedurig
In je rechterhand,
De linker om het
Viltje gevouwen
Dat de barman je meegaf
Als herinnering voor later
Aan deze dag, aan dit ogenblik…
Taalgrens ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Verbleekt maar
ongelofelijk rein, dat
woord is vol en stil en waar
genoeg, taalgrenzen voorbij
toen je er naar vroeg,
ligt een toekomst buiten mij,
die jij aan de liefde opdroeg .…
IN HERINNERING
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.862 Als het lichaam niet meer wil
En pijn een vijand wordt
Na een schitterend leven
Dan is de dood je beste vriend
Die je je rust kan geven
Je laatste draad wordt doorgeknipt
Een markant persoon verdwijnt
Een man vol vuur met lust in het leven
Nu dun en broos en opgegeven
Doch dapper tot het eind
Doodgaan is een heel proces
Vol rouw en stil…
Reisgids
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.390 Dit is waar de maan op zijn rug ligt
je kunt er een schaats aan hangen
dan gaat het vriezen, zei hij
Hier vriest het nooit, onbekende sterren boven
zwembaden een oceaan beukt op een leeg
strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood
glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart
Gesprekken blijven stil na de vlieguren
Ik denk aan mijn…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 op mijn huid
een moment een ervaring een tinteling
ineens kom jij tevoorschijn uit die fata morgana
jij streelt mijn hartstreek met heel jouw wezen
ik voel ons samen in heimelijke verbondenheid
een thuiskomen die haar weerga niet kent
je kunt alleen maar de pure liefde zijn
die zo spreekt zonder ook maar één woord
ik luister stil…
- Nazomerweelde -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
932 mooi als een luisterlied nabij,
zie eenden gezind verzamelen,
dansen op tienduizend fonkellichtjes
glanzend tegelijkertijd vermoeid
zwemt hemelse zonneschijn
als een redding.. vrolijk, vol ijver
rustig, zachtjes drijvend, valt mijn blik,
vloot mijn ziel, stil.. ja, haast heilig
op de overvolle groene vijver
waaieren de momenten speels uiteen…
Kamp Westerbork
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
712 Als ik stil zit
verrassen bij elk moment van denken de ideeën
die bewegen als spreeuwenwolken door het hoofd
of vissenscholen in het water
wendbaar
tot gedijen dienen zij
om in aanleg te verdwijnen bij volgroeiing
zoals het bij talenten is
in netten schrijf ik ze
en vang ze in hun vlucht
vogelvrij gevochten
blijkt mijn blik met arctische…
Alleen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
666 Niet even een praatje kunnen maken
Je voelt je dan zo eenzaam en alleen
Stil verdriet, met niemand om je heen
Soms kun je helemaal van streek raken.
Fijn is het dan te weten dat God je kent
En dat Hij ontzettend veel van je houdt
Hij wil er zijn voor iedereen, jong en oud
Niet alleen vandaag , maar elk moment.…
op kleur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
477 ik draag de zon in mij
ik had haar snel bewaard toen gisteren
de middag
zoveel bonte kleuren trok
en stil geluk in simpele bewegingen
door boom en blad
de oude wrok van koude winters
weggeblazen had
rood en goud
rood en goud
nergens nog een twijg, die overstijgend boud
het voortouw nam
om klakkeloos zijn zin te krijgen
nee, ik zoek…
Overstijgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Stil gevoel dat je exploderen doet.
Onsterfelijke zwaan vlottend in waan
verlaten te drijven met vol gemoed
over het meer, drager van onbestemde bijmaan.
Zonder gezel in het kielzog, het hart beroet
in eenzaam avondschijnsel: alles doorstaan.
Neen! Bedankt.
Ik loochen uw bestaan.…
Met weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 ik heb kastelen en paleizen gezien
rechtstreeks uit een sprookjesland
films met luister en festijnen
de koninklijke ring aan smalle hand
ooit heeft de romantiek gebloeid
waren mensen door muziek geboeid
dansten volgens protocol en brachten
toch elkaar subtiel het hoofd op hol
hoe kil en stil is nu de transparantie
in een maatschappij met…
Wat mij beweegt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 de dood staat aan de deur
dichterbij dan ooit
nog net niet postgevat
vraagt hij wat mij beweegt
om mij hier op te houden
mezelf uit evenwicht te schrijven
de nacht hangt stil tussen ons in
boven slaapt alles wat ik liefheb
maar de tijd loopt steeds verder leeg
hoe moet ik mezelf vergrendelen?…
Mookerhei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 Het Universum lijkt wel stil te staan,
maar let ik op, verandert er toch iets:
Zo af en toe zie ik een kunstmaan gaan;
hij komt uit ‘t donker en verdwijnt in ‘t niets.
Een meteoor schiet door de hemelhof
met achter zich een staart van sterrenstof.…
ALLERLAATSTE STRAAT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
904 Op ‘t einde van de laatste straat
staat mijn weg voor eeuwig stil
Geen spiegel toont mij ’t gelaat
van hem, die ik gaarne zien wil
De weg terug schijnt pure mist
mijn ziel kan louter verdergaan
Wordt hier het gisteren gewist?…
Ballroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 De danszaal is gevuld met jonge mensen
Ze zweven het parket zo licht als veren
De meisjes in het lang, in ‘t zwart de heren
Maar Bella zit de wereld te verwensen
Haar stil verdriet reikt over verre grenzen
Een muurbloem zijn dat kan ze niet verteren
Ze zou hem nu het allerliefste smeren
En voelt een zoute traan naar boven drenzen
Dan…
zonder titel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 midden in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken
in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Sta alleen maar even stil.
Luister naar het fluisteren
van de kerkhofbomen.
Zie niet naar gisteren om,
wanneer een merel fluit.
Kom, laten we, vandaag nog,
rode tulpen kopen,
zoals verliefde mensen doen.
Kom, laten we, vandaag nog,
ons leven vieren.
Met een zoen.…
Uiterlijke vertoningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 In de avond als de dag mijn valscherm
heeft doorbroken en lijnen staan gespannen
op de kaken van mijn zegel, boogt mijn
woordenschat langs het kruisen van dag naar schemer
Hoe trouw mijn moed me ook terzijde staat, laat
ik ver mijn nagelriemen zinken in de palm van het
vijfzijdig blad dat als een perfectionist aan me hangt, het
leest mijn stil…
Werelddromen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
569 passanten met een dromerig geweten
niet teleurgesteld in illusie of werkelijkheid
je verzint een ratio in mystiek en pure natuur
met empathie voor ’t leven en geestelijke rijkdom
maar nu tijd zo lang blijft duren
herken je jouw vijanden aan de dromerige snik
die jouw vrienden niet herkennen
in hun degelijkheid van leven
het is een stil…
Sterven. I.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.142 't Is het Leven dat henengaat,
Stadig, stil,
Als zoveel dat altijd verder gaat
En toch niet heengaan wil;
Als elke tik van de klok, die uur
Nà uur slaat,
En nieuwe voortdringt, en ze één voor één,
Eén voor één sterven laat;
Als elke vonk in de vlammende haard,
Vuur een poos,
Door 't vuur geboren, door 't vuur verjaagd
En geblust…