9414 resultaten.
ondertussen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 onder dik ijs heerst geen wind
geen geur. geen kleur. enkel
uitgevaagd pallet van pastel
als herinnerd. hoe er vissen zijn
traag zwijmelen als verstild. ze
doorzichtig zijn als nat papier en
water haast vaste vloeistof is
geworden. planten hun adem
stokken. hoe de lucht tussen ons
bevroor en ook de woorden tussen
onze monden.…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ik heb zoveel asfalt gezien
Zoveel wegen
Zoveel snelheid
Zoveel ondoordringbare stenen
Ik heb met zachte handen
in de verbeelding
het landschap uitgedacht
Alles was vloeibaar
Meerduidig
Alleen maar stroming
van een rivier naar zee
Kijk hoe de kleuren zich vermengen
met lucht en water
Hoe de horizon verdwijnt
Niets is hetzelfde…
Naastenliefde
netgedicht
5.0 met 135 stemmen
487 hij heeft nooit
over water gelopen
het was zijn schaduw
die uit de rimpeling
van het meer
op de kust was
gekropen die
energie omzette
in een stralende
wave van licht
zijn genezende
handen zijn pas
later met nagels
doorboord bij
zijn kruisiging
zo ook de lanssteek
die bloed verwaterde
en zijn dood schouwde
in het late middaguur…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld…
BESEF IS ONHANDIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 Water komt neer in grote overvloed.
De hemel kent helaas geen kranen.
Niets dat het stromen stoppen doet.
Nodig evenwicht lijkt ver te zoeken.
Veel en weinig, overdaad en tekort.
Besef is onhandig, niet economisch.
Hoop is techniek gericht, nog even.
Dat alles een einde kent, denkt men.
Wellicht is dit ontleend aan de natuur.…
Avond aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 In het zicht van golvend water
gefilterd door lage wolken
zie ik de eindeloze branding
als een schuimkraag van
een groot glas goed getapt bier
Een lichte bries aait
langs mijn blozende wangen
terwijl het taaie helmgras
op de duinen achter mij
me lauw nawuift tot later
Dan sluipt langzaam de dag
de zee in met de ondergaande zon
de donkerte…
De laatste storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 het hoog opspattende water
van de woedende zee
zoekt een opening
naar de zachtgroene aarde
onbeschermd door
afbrokkelende muren
staan standbeelden
hun monden wijd
opengesperd
een angstaanjagend
aanzwellend geluid
is de voorbode
een lugubere
bijna zwarte lucht
komt dreigend
naderbij
de totale vernietiging
barst los
de aarde…
Inner soul
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
541 kunst te stimuleren
als ik m'n oor bij haar te luisteren leg
ze weet met wat haar plots te binnen schiet
met wat ze meemaakt, zich ineens herinnert
met wat haar diep van binnen bezighoudt
mijn onbewuste te conditioneren
al cumulerend zonder kop
of staart
ontstaat kaleidoscopisch een structuur
dan loopt mijn brein vol - badkuip met lauw water…
Huilen met de wolken
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
816 Mijn Marokkanse vriend zegt:
ik heb spijt als haren op mijn tanden
rauwe bonen maken honger gaar
het is boter bij de vis geklaagd
Mijn Amsterdamse buurvrouw zegt:
je slaat spijkers op laag water
het is stroop aan de galg gesmeerd
de buit gaat uit voor de baten
Mijn neef die van alle markten thuis is
zegt: je kunt ijzer niet met tanden breken…
Echo van het pacifisme
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
576 Hoor de echo van het pacifisme
onzeker door het wrede geluid
van kogels die de vrede doden
nu de wapenwedloop is beklonken
door de onwetendheid van het volk
drink ik mezelf met water dronken
en vraag aan god een gebarentolk
die voor mij kan gaan bewijzen
waarom huichelaars wapens eisen
als zij zelf niet voorop gaan in de strijd
zijn zij…
Moord aan de Dijl
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
289 Een heks die van zich af slaat
en zich niet laat dwingen
door de zieligheid van een man
of het mes van rovers
De steken doen pijn
het water is koud
en de nacht is donker
in het slijk van de oever
Ik hoopte op sterke dochters
en lieve zonen, verstandig
en behulpzaam, maar
zal ik ze ooit krijgen?…
De postmeesteres van Kingston
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 De postmeesteres van Kingston
In Kingston, New Jersey
Kleurde de hemel
Boven de post en de kerk
Heel soms
En voor heel kort
Hiroshige blauw
Hier in Takhli
Krijgt de hemel
Om dezelfde tijd
De kleur van enkele
Druppels Pinot Noir
In helder water
In Kingston, New Jersey
Had de postmeesteres zilvergrijs haar
En ik schilderde haar tegen…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In roerloze middagen langs
het lange diepe water gaan
een prevelend lamenteren dat
altijd alles dat je nooit meer
In het verschiet van verre wolken
de tranen van de moeder zien
wolken die nooit nooit meer
terugkomen nooit als in een litanie.…
Getijdig Neemt de Zee
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
408 Getijdig neemt de zee het land
ze aarzelt, proeft en strandt
dan zwelt ze aan
en laat haar golven gaan
Ze vult, omhelst en dekt
tot alles is verwekt
gelouterd en bevrijd
van schroeiende gelatenheid
Soms mint het water als een beest
is het liefdesspel te ruw geweest
gehavend, murw gekust
het land ligt uitgeblust
Getijdig neemt de zee…
Santarém Noblige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
279 Volgens ongeschreven regels
gedraag ik me voorbeeldig, mag ik
mijn man niet tot last zijn, niet
wild zijn, en alleen in bed kussen
Verder doe ik alsof
ik geen lichaam heb
terwijl vriendinnen gewoon
op een warme kei kunnen
gaan liggen, in een nest
in het hooi, in het water
en in hun kamer
waar niemand op hen let
en niemand het van belang…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 heel wat water door de rivier
langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied…
Ik kan alles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
239 Ik laat de zon opkomen als ik wil,
loop op vuur en op water
en leg al het verkeer stil.
Ik stelp het bloeden uit een wond,
verander zoet in zuur
en maak een vierkant rond.
Ik schrijf romans en gedichten,
teken en schilder in alle stijlen
en zal je zorgen verlichten.…
Iota
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
939 slangen
ter kaperen boog
bevond zich de leegte
van parasangen
tot het alziend oog
in de uitkijck riep
dat zich aan de einder
geen iota bewoog
maar driemasters met tientallen
vervaarlijk uitziende
zwarte zeilen
waardoor de roerganger
der zilvervloot
met scheepsbuit en al
spoorslags noordwaars
naar veilige haven
aan de Zeeuwse wateren…
Oceanen en zeeën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
132 Op blauwe dagen waai jij
naar hoge hemels en wolken
Je kust sneeuwwit de toppen
en vlijt je in zaligheid
In de lente trek je
rimpels, omlaag, omlaag
In gladde plooien stroom je
over de aarde, en ik wil
jouw water drinken
jou dampend diep, diep
in mij voelen, jagend
tot ik er niet meer ben
Kom golven, kom – baan wegen
Kom, stroom,…
Zuidparadijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
116 Ze hebben het Zuidparadijs bereikt
het land van hun droom
waar het leven goed is
Maar ze zijn nieuwelingen
ze weten het nog niet
van de steekmuggen, de steekvliegen
en het hoge water over de akkers
die lange maanden
waarin ze zullen moeten ploeteren
om stenen te hakken of te bakken
voor het Grote Huis
Ze weten niets
van de gezinnen…
kunstmatige ontreddering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
130 veranderd
noch zie ik dat poppen dansen kunnen
deze gaan geen baltsende vlinders zijn
boven kolkend lava van een toekomst
waar kunstmatige ontreddering heerst
voel ik de drang later nog verdwijnen
elke noodzaak voor ritmisch bewegen
toch droom ik over sluipende beestjes
welke allang voorgingen in metaforen
onder groengekleurd water…
Kust van het tekort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Zout bijt in de open wond van mijn palm
terwijl de branding steen tot gruis maalt
Haar schouders stonden vast als basalt
tegen elke golf die mild op mij brak
ik duwde het warme water terug
en hield de maalstroom die nooit week
Gerookte zalm en ui vullen de kamer
brood kraakt tussen tanden
ik zit op de koude vloer
handen open tot de honger…
Als ik ga…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10 Spreek geen woord
nu onze bron is opgedroogd
alsof de zon in de woestijn
al het water heeft verdoofd
sluit je ogen als ik ga
en alsjeblieft
kom mij niet na.
Ik wil je nu niet meer zien
want ik ben gebroken
een geplet sprietje gras
dat in het verleden
een rietstengel was
kijk dus niet, als ik ga
maar alsjeblieft, kom me na……
Synode 2014: Ze dronken een glas…
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
758 In Rome is het resultaat ontknoopt:
Schoorvoetend blijkt een slotgeschrift geschreven
Waar veel meer bij het oude is gebleven
Dan Paus Franciscus stiekem had gehoopt
Hij is niet bang zijn bisschoppen te tarten
En sprak verwijtend van gesloten harten…
HELEMAAL EENS MET HALSEMA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Legaliseer hard drugs
Behandel ze als medicijnen
Zet er gerust een doodshoofd op
Maar ga niet door met die oorlog
Die Drugs- oorlog kan je niet winnen
Daar zet ik gerust al mijn geld op!…
Ogentest
gedicht
3.5 met 126 stemmen
35.601 Ik kom steeds dichter
bij jou
in woorden en water.
--------------------------
uit: Vogel op steen, 2005…
En toch....
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.012 Het water welt dichtbij en ver van hier,
het wil de bitterheid opnieuw verbannen.
De twijg vol botten rijkt omhoog,
zij geeft zich eindeloos gewonnen
al is het licht niet warm en droog
maar droevig klam, vers uit de bronnen.
Was dat een zwaluw die daar vloog?
Dan hang ik weer mijn ziel te zonnen...…
Entre deux mers
gedicht
3.3 met 35 stemmen
12.726 Hunkeren naar het vuur, smeken om het water.
Vliegen in het luchtledige. Bijten in het zand.
Zie haar. Zie hen. Zie hun poriën van pijn.
Liggend tegen aarde en niet wetend
of ze winnaars of verliezers zijn.
-------------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…
A6 - A9
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.122 Sprankelend lacht het
heldere water rimpels
het is een nieuwe dag na
de geboorte van gisteren
de roetaard drukt haar
snavel in het riet en
verpakt lente in zachte
streken, bekt de stengels
af en verstopt ze met zicht
op vloeiende stroming
asfalt fluistert zacht
doch danig verhit,
zwarte wielen opzij,
morgen,
morgen,
morgen…
Welzijns-alarm!
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.593 Een glas water kan zo verhelderend zijn……