Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

de kade verlaten

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.729
willen noemen of schreeuwen over de kade waar ijzeren schoenen van houten karren kletteren in een oceaan van lawaai ik vaar de haven uit onder een opgeheven brug handen als geklonken aan het draaituig waarvan het hart niet klopt omdat de richting door vuisten wordt gekozen mijn rug schermt het priemen af terwijl witte…

het laatste verzoek

netgedicht
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.551
gezwollen knieën duwt haar rug wat dieper in de genade van de zetel en glimlacht niet om een verdriet maar om een trots van het alleen gaan en de pijn die eindelijk uit haar botten zal teren zij zal zich kunnen wassen in het bad van de aarde misschien er is nog een belofte van het eindelijk weten ze wikkelt haar oude oogleden om de witte…

de dichters

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
hun stem in hun rauw maar licht gestegen hoofd breken warme eieren hun ogen sluiten in genot en openen zich geel en lauw dan bijten zij in zoete inborst zure levens, zoutpilaren tot de gave meeuwen die de kust bevolken niet langer pijnloos pikken maar eenzaam als aalscholvers als de rotte tanden die men koelt bij de maan het witte…
Daniël B.4 augustus 2009Lees meer >

Ik wou

hartenkreet
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.294
M’n armen zijn te kort als ik alles wil omhelzen alle bomen van het verre bos de geuren van het gemaaide gras de glinstering van de stromende beek de witte wolken drijvend in de blauwe lucht het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen het mos liggend aan de voet van de eik muis knabbelend aan een beukenoot wuivend riet, de wortels kletsnat…
Pieter Plenter27 september 2009Lees meer >

In zijn magisch ritueel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
terwijl zij naakt zijn offertafel al bereidt wet hij kruislings lange messen legt ze binnen hun bereik de rust van wierook kringelt langs het witte marmer zij rilt gevangen in zijn magisch ritueel kaarslicht toont haar warmer gemaskerd door het eerste ochtendlicht schrijdt hij nader zij geboeid verheft met luide stem het oude…
wil melker30 september 2009Lees meer >

De veerman

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Zij gaan zwart, en zij gaan wit. In licht gevaren naar overkant. Daar drinken zij zoete melk me room. Melk en goudgeel gerstenat, door engelen geroerd, gestoomd, gelaten. Zij praten, rijmen, zingen zacht. De veerman telt zijn munten na. Alweer klaar om te vertrekken.…

November

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 622
November, donkere maand voor kerstmis ik haal een grijze haar uit het dalen van jouw wenkbrauw je bent ieder jaar mooier in ouder worden en ik drink rode wijn rond jouw buikjurk neemt de bruine herfst langzaam kalend afscheid naar overzichtelijke winter witte schouderkleden naast mezelf, ben jij een rots vaak verregend, maar…
mobar20 november 2009Lees meer >

twee engelen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 655
redde ook onze dochter van neervallend geweld op de seconde nauwkeurig eeuwige dankbaarheid betoon ik reeds hier niet alles is toevallig uw hemel is engelenrijk en ook nog zo vol muziek mozart en bach musiceren toch wil ik graag nog blijven geregeld toeven in de armen van mijn lieve anna catarina mij zo zacht beschermend als witte…

Feeëriek aangelicht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.376
het laatste exposé van dit jaar is weer in mijn atelier feeëriek aangelicht bieden mijn schilderijen hun kleurig aangezicht damast op de tafels in riet gesorteerd heb ik mijn leven aan u geoffreerd mandjes met zorgen over dit jaar in biezen geluk en ontspanning vlak naast elkaar in wit pitriet mijn artistieke prestaties gebundeld…
wil melker18 december 2009Lees meer >

alsof er schaduw waaide

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 940
wit zoals het onschuldig lichaam van de winter, mijn lot in het weten blaas ik zachtjes sneeuw naar het verleden mijn verhaal alsof niets meer ontkend kan worden zoals die eerste schreeuw of een onvervuld verlangen terwijl het buiten langzaam donker wordt een wenken waarin duisternis zwijgt om de waarheid te vieren, het bloed zo…

De tijd staat open

gedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.790
huis het gemor van adem, van data dat de nachtschade hangt aan zijn leven dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed dat de groene woorden als kersen bederven bij vlagen het heden, de vragen, gesteun van de lage eenmalige bomen om een lange totale genadige zomer, om najaar, om winter - ------------------------------------------ uit: Totaal witte…

- Exodus, tijd belooft niets anders -

netgedicht
4.8 met 66 stemmen aantal keer bekeken 1.309
De witte vleugels, ze wilden slagen vormden vereniging ze vochten tegen onschatbare afgrond en dood, als engelen hun eeuwige levens waagden ontsloten... wat eindigheid bood.…

Vrij met mij

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
daar gaat ze, stappend in de sneeuw zie haar fluister in witte ademwolkjes verlangend naar de lente oh heerlijk voorjaar dat ijsbloemen om haar hart doet smelten ze wil meewiegen op de vleugels van de adelaar vrij zijn dartelen in de wind met klaarte op kinderlijke trant in de zonnegloed vloeit het lentegetij in een opwaartse…
Quicksilver11 januari 2010Lees meer >

SMARAGD

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 783
Is het halfvol, halfleeg het glas De keuze zal de kijk bepalen Zo ook de stand van beide schalen Die wikken over groener gras Ik weet het juiste antwoord pas Als ik geestdriftig met verhalen Haar aandacht vang en volle zalen Tref in haar blik, zij even kras Opveert bij het aloude KNIL De met de Gordel zo vervlochten Zwarte, nu witte orchidee…

En face

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 852
mijn ezel is van hout opgerekt tot ooghoogte wel zittend immers staande ziet men over het naakte linnen doek herkent men niet de eigen droogte om blinde vlekken te kunnen verven spiegelt men zich aan een wit vlak in deze ootmoedige pose kan men enkel inzicht uit schaduwrijke vergezichten verwerven ze huizen namelijk onder eigen…

COENACULUM (2) Voor B. (1944-2001)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
Ik zit met een gemis dat niet verjaart Wij werden er in wezen mee geboren Het rusteloze speuren naar de sporen Van tweezaamheid lag vast in onze aard Ons goddelijke lichaam was de taart Wat waren we speciaal en uitverkoren Gezegend en omringd door engelenkoren Wij waren slagroom in Gods witte baard Wat kan ik anders dan je te gedenken Eens…

- Neoromantiek -

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.708
blootgelegd op zachter bloter witte huid, spuugde neoromantiek in mijn gezicht, grote compleet vernieuwde liefdes.. Een romantisch avontuur werd geregisseerd als romance, door alle oude grillen der natuur, het was liefde op het eerste gezicht. ...…

geluk zoeken

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 834
smeltend ijs, zwart of wit. Geluk is denken in het rond. Is stappen op de stenen. Of is het zijn, al wat het is en is het leven streken. Een kwast die tekent al wat is, wie weet wat het betekent.…

De ballen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 725
De bal is rond, de bal is rond er hangt een versje aan mijn kont het gras is groen, de stip is wit een half leeg stadion waar elke fan bidt de échte hooligan snuift en slikt slaat in het rond als er wordt gekicked de zondagsrust wordt weer verstoord wanneer er "bommen op rotterdam" wordt gehoord ik houd van voetbal met al zijn facetten…
metha6 juni 2010Lees meer >

Lentezang

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 500
Kus voel streel mij lief gelijk de zachte lentebries geurt het leven Springt de fontein zilver diamant onder blauw witte wolkenhemel De milde zon lacht in het ochtendrood Zie de merel in boom zingt zonder schroom een vrolijk lied tussen roze bloesem Kom laten we dansen op accoorden van vogels mijn lief elkaar openbreken bespelen…

Hemels geluid

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 924
De witte zonnestralen in de kamer lijken wel op haar gitaar bespeeld te worden. En diep in mijn hart fluistert een stem van oh, wat mooi en de stem vliegt door de kamer naar het raam richting horizon.…

De poort der levenden

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 732
koude stenen dekens staan in eindeloze rijen onder warme woorden rusten geliefden zacht verblindend geuren blanke bloemen in de zinderende zon een witte vlinder fladdert bijna onopvallend naar een volgende toch heerst hier voelbaar verdriet van veel herinneringen in treurige berken die eeuwig lijken mee te wenen zwijgt bedrukt…
Gerardo20 juni 2010Lees meer >

zomerkind

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 569
ze bloeide klein als witte bloempjes, waar een gouden hart in ligt eindeloos vertolkend hoe haar tere kracht toch zomers telde binnen zicht van eindigheid kleurt winter in wolken langs een blauwe schijn vol hoop morgen dansen blaadjes rond het spelend licht van zondoorregen dagen 'leg jouw huppelhartje maar in zachte bloemen, kind het…

rode kersen

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 781
jij wees naar de hoge kerselaar vannacht nog toen hij zijn wilde vruchten vallen liet glimlachte je ‘kom je terug morgen’ en zie nu hoe, naakt in het gras, de dag fladdert in kringetjes rond roze en wit ‘ja’, roep ik ‘ja’ ik hoef niet verder te gaan dan de verwondering die jij me geeft de zomer in het is als licht, pas…

avondvoorstelling

netgedicht
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 920
op de zacht gelaagde lucht, glijdt soepel draaiend, een meeuwen vlucht in hun lichtend zilveren tenue, met zwart getinte toppen aan de vlerk zwenken zij zwierend in dansgenot tegen het hoge nachtelijke zwerk de lange trage vleugels, wieken in passen van vier vierde maat al dan niet op drift, om in de lucht soms verscholen in flarden van wit…
lijda1 augustus 2010Lees meer >

na het weten en wat volgt

netgedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 863
in de ochtend lig je rustig naast me; de terugkeer naar waarheid waarop wit gesteven lakens jou niet anders zien dan je bent ook in wat je nimmer hebt gezegd of in dat wat mijn ogen nooit zagen en zich nu tot namen wuiven als waterdruppels in steeds weer andere vormen van leugens ik wilde jou dromen mijn stem laten horen vanuit…

Hersenschimmen

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 817
laat ze dansen op licht in hoekige passen en strekkende stokken een traan vertroebelt de oude film klanken geuren op loslopend pikkend tokken wajang wajang in mijn ziel vullen het gemis in mijn gevoel lijmen de brug naar Maluku verstrikken in mijn droom ik speel alleen verlangen in de linker hand in de rechter het rood wit…

Zet ‘m stil

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.508
Houd je vinger bij de wijzer van de klok zodat die stopt met tikken - die kregen ze al genoeg; zie ze daar krassen met tevreden gezichtjes, wit - dat wel. Stop ‘m, wie is bij machte degene die ze veel te weinig zien, anders dan in ruzie met hun moeder, te weerhouden van het slaan.…

tussentijd

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 555
ik zag hoe de wolken elkaar kusten de lucht was blauw; de zon verstreek langs witte hoogtes beneden op de grond stond de tijd alleen gelaten door mijn hart verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen over hoe het was geweest- ik mis je zo ik mis de glans van wie je was, van wie je bent van wie je steeds zult zijn het blijft- en…
switi lobi6 september 2010Lees meer >

alles was evenaar in jou

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 723
jouw spil was niet de as waarom je draaide, het was de plaats het moment waar het sterven in jou de dood ontmoette het klikte, het voelde als geslachtsrijp het genieten van een ontembaar verlangen dat werd gesluierd met witte vlokken die de daad verhulden met kou en wonden waarvan het bloed reeds was gestold jij evenaarde zoals het vuur…
elze19 september 2010Lees meer >