8651 resultaten.
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 willen noemen
of schreeuwen
over de kade
waar ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt
het priemen af
terwijl witte…
het laatste verzoek
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
1.551 gezwollen knieën
duwt haar rug wat dieper
in de genade van de zetel
en glimlacht
niet om een verdriet
maar om een trots
van het alleen gaan
en de pijn die eindelijk
uit haar botten zal teren
zij zal zich kunnen wassen
in het bad van de aarde
misschien
er is nog een belofte
van het eindelijk weten
ze wikkelt haar oude oogleden
om de witte…
de dichters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 hun stem
in hun rauw maar licht gestegen hoofd
breken warme eieren
hun ogen sluiten in genot
en openen zich geel en lauw
dan bijten zij in zoete inborst
zure levens, zoutpilaren
tot de gave meeuwen die de kust bevolken
niet langer pijnloos pikken
maar eenzaam als aalscholvers
als de rotte tanden die men koelt
bij de maan
het witte…
Ik wou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.294 M’n armen zijn te kort
als ik alles wil omhelzen
alle bomen van het verre bos
de geuren van het gemaaide gras
de glinstering van de stromende beek
de witte wolken drijvend in de blauwe lucht
het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen
het mos liggend aan de voet van de eik
muis knabbelend aan een beukenoot
wuivend riet, de wortels kletsnat…
In zijn magisch ritueel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 terwijl zij naakt
zijn offertafel
al bereidt
wet hij kruislings
lange messen legt
ze binnen hun bereik
de rust van
wierook kringelt
langs het witte marmer
zij rilt gevangen
in zijn magisch ritueel
kaarslicht toont haar warmer
gemaskerd door
het eerste ochtendlicht
schrijdt hij nader
zij geboeid
verheft met luide stem
het oude…
De veerman
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.101 Zij gaan zwart,
en zij gaan wit.
In licht gevaren
naar overkant.
Daar drinken zij
zoete melk me room.
Melk en goudgeel gerstenat,
door engelen geroerd, gestoomd, gelaten.
Zij praten, rijmen, zingen zacht.
De veerman
telt zijn munten na.
Alweer klaar om te vertrekken.…
November
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 November,
donkere maand voor kerstmis
ik haal een grijze haar uit het dalen
van jouw wenkbrauw
je bent ieder jaar mooier
in ouder worden
en ik drink rode wijn
rond jouw buikjurk
neemt de bruine herfst
langzaam kalend afscheid
naar overzichtelijke winter
witte schouderkleden
naast mezelf, ben jij een rots
vaak verregend, maar…
twee engelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
655 redde ook onze dochter
van neervallend geweld
op de seconde nauwkeurig
eeuwige dankbaarheid
betoon ik reeds hier
niet alles is toevallig
uw hemel is engelenrijk
en ook nog zo vol muziek
mozart en bach musiceren
toch wil ik graag nog blijven
geregeld toeven in de armen
van mijn lieve anna catarina
mij zo zacht beschermend
als witte…
Feeëriek aangelicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.376 het laatste exposé
van dit jaar is
weer in mijn atelier
feeëriek aangelicht
bieden mijn schilderijen
hun kleurig aangezicht
damast op de tafels
in riet gesorteerd heb ik
mijn leven aan u geoffreerd
mandjes met zorgen over
dit jaar in biezen geluk en
ontspanning vlak naast elkaar
in wit pitriet mijn
artistieke prestaties
gebundeld…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo…
De tijd staat open
gedicht
3.0 met 24 stemmen
12.790 huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij vlagen het heden, de vragen, gesteun
van de lage eenmalige bomen om een lange totale
genadige zomer, om najaar, om winter -
------------------------------------------
uit: Totaal witte…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 De witte vleugels, ze wilden slagen
vormden vereniging
ze vochten tegen onschatbare afgrond en dood,
als engelen hun eeuwige levens waagden
ontsloten... wat eindigheid bood.…
Vrij met mij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
660 daar gaat ze, stappend in de sneeuw
zie haar fluister
in witte ademwolkjes
verlangend naar de lente
oh heerlijk voorjaar
dat ijsbloemen om haar hart
doet smelten
ze wil meewiegen
op de vleugels
van de adelaar
vrij zijn dartelen in de wind
met klaarte
op kinderlijke trant
in de zonnegloed
vloeit het lentegetij
in een opwaartse…
SMARAGD
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
783 Is het halfvol, halfleeg het glas
De keuze zal de kijk bepalen
Zo ook de stand van beide schalen
Die wikken over groener gras
Ik weet het juiste antwoord pas
Als ik geestdriftig met verhalen
Haar aandacht vang en volle zalen
Tref in haar blik, zij even kras
Opveert bij het aloude KNIL
De met de Gordel zo vervlochten
Zwarte, nu witte orchidee…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 mijn ezel is van hout
opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen…
COENACULUM (2) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 Ik zit met een gemis dat niet verjaart
Wij werden er in wezen mee geboren
Het rusteloze speuren naar de sporen
Van tweezaamheid lag vast in onze aard
Ons goddelijke lichaam was de taart
Wat waren we speciaal en uitverkoren
Gezegend en omringd door engelenkoren
Wij waren slagroom in Gods witte baard
Wat kan ik anders dan je te gedenken
Eens…
- Neoromantiek -
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.708 blootgelegd op zachter bloter witte huid,
spuugde neoromantiek in mijn gezicht,
grote compleet vernieuwde liefdes..
Een romantisch avontuur
werd geregisseerd als romance,
door alle oude grillen der natuur,
het was liefde op het eerste gezicht. ...…
geluk zoeken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
834 smeltend ijs,
zwart of wit.
Geluk is denken in het rond.
Is stappen op de stenen.
Of is het zijn, al wat het is en
is het leven streken.
Een kwast die tekent al wat is,
wie weet wat het betekent.…
De ballen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
725 De bal is rond, de bal is rond
er hangt een versje aan mijn kont
het gras is groen, de stip is wit
een half leeg stadion waar elke fan bidt
de échte hooligan snuift en slikt
slaat in het rond als er wordt gekicked
de zondagsrust wordt weer verstoord
wanneer er "bommen op rotterdam" wordt gehoord
ik houd van voetbal met al zijn facetten…
Lentezang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
500 Kus voel streel mij lief
gelijk de zachte
lentebries geurt het leven
Springt de fontein zilver diamant
onder blauw witte wolkenhemel
De milde zon lacht in het ochtendrood
Zie de merel in boom zingt zonder schroom
een vrolijk
lied tussen roze bloesem
Kom laten we dansen op accoorden
van vogels mijn lief elkaar openbreken
bespelen…
Hemels geluid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
924 De witte zonnestralen
in de kamer lijken wel
op haar gitaar
bespeeld te worden.
En diep in mijn hart
fluistert een stem van
oh, wat mooi en de stem
vliegt door de kamer
naar het raam
richting horizon.…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
zomerkind
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
569 ze bloeide klein
als witte bloempjes, waar een gouden hart in ligt
eindeloos vertolkend hoe haar tere kracht toch zomers telde
binnen zicht van eindigheid kleurt winter in wolken
langs een blauwe schijn vol hoop
morgen dansen blaadjes rond het spelend licht
van zondoorregen dagen
'leg jouw huppelhartje maar in zachte bloemen, kind
het…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 jij wees
naar de hoge kerselaar
vannacht nog
toen hij zijn wilde vruchten
vallen liet
glimlachte je
‘kom je terug morgen’
en zie nu hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas…
avondvoorstelling
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
920 op de zacht gelaagde lucht, glijdt
soepel draaiend, een meeuwen vlucht
in hun lichtend zilveren tenue,
met zwart getinte toppen aan de vlerk
zwenken zij zwierend in dansgenot
tegen het hoge nachtelijke zwerk
de lange trage vleugels, wieken
in passen van vier vierde maat
al dan niet op drift, om in de lucht
soms verscholen in flarden
van wit…
na het weten en wat volgt
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
863 in de ochtend
lig je rustig naast me;
de terugkeer naar waarheid
waarop wit gesteven lakens
jou niet anders zien dan je bent
ook in wat je nimmer hebt gezegd
of in dat wat mijn ogen nooit zagen
en zich nu tot namen wuiven
als waterdruppels in steeds
weer andere vormen van leugens
ik wilde jou dromen
mijn stem laten horen vanuit…
Hersenschimmen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
817 laat ze dansen op licht
in hoekige passen
en strekkende stokken
een traan vertroebelt
de oude film
klanken geuren
op loslopend pikkend tokken
wajang wajang in mijn ziel
vullen het gemis in mijn gevoel
lijmen de brug naar Maluku
verstrikken in mijn droom
ik speel alleen
verlangen in de linker hand
in de rechter
het rood wit…
Zet ‘m stil
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.508 Houd je vinger bij de
wijzer van de klok
zodat die stopt met
tikken - die kregen ze
al genoeg; zie ze daar
krassen met tevreden
gezichtjes, wit - dat wel.
Stop ‘m, wie is bij
machte degene die ze
veel te weinig zien, anders
dan in ruzie met hun moeder,
te weerhouden van het slaan.…
tussentijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
555 ik zag hoe de wolken elkaar kusten
de lucht was blauw; de zon verstreek langs witte hoogtes
beneden op de grond stond de tijd
alleen gelaten door mijn hart
verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen
over hoe het was geweest- ik mis je zo
ik mis
de glans van wie je was, van wie je bent
van wie je steeds zult zijn
het blijft- en…
alles was evenaar in jou
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
723 jouw spil was niet de as
waarom je draaide, het was de plaats
het moment waar het sterven in jou
de dood ontmoette
het klikte, het voelde als geslachtsrijp
het genieten van een ontembaar verlangen dat
werd gesluierd met witte vlokken die de daad
verhulden met kou en wonden waarvan
het bloed reeds was gestold
jij evenaarde zoals het vuur…