5765 resultaten.
De idioot in het bad.
gedicht
3.9 met 408 stemmen
125.523 Zijn zorgelijk gezicht is leeg en mooi geworden,
Zijn dunne voeten staan rechtop als bleke bloemen,
Zijn lange, bleke benen, die reeds licht verdorden
Komen als berkenstammen door het groen opdoemen.…
Straat zonder naam
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.139 Pluk een bloem, kijk om je heen en probeer te verklaren
hoe je voor die tijd hebt liefgehad,
met al je pijn, je verdriet en je ziel vol met blaren,
als je moet leven tussen puin van een stad.
Er brand licht achter een raam in een straat zonder naam
en de nacht is koud en kil.…
Voorheen getrouwd
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
3.715 Een verbleekt
en onzorgvuldig bewaard herbarium
waar alleen nog onder het plakband
een bloem of blad heel is gebleven en
rest
rest valt uiteen in kruimels
van hun liefde uit gelukkiger tijden
een versleten romantische metafoor
verdwijnt net voor de eerste beledigingen:
Klootzak! Hoer! Idioot! Teringwijf!…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 Als grote zachte bloemen in de regen
slapende bomen met sneeuw.
Ovale wind waait dag en nacht
langs knoppen, bijna bladeren, sluit zich
in een voortdurend onderdak verlenen
om ieder ding.
De druppel van gedooide rijp
draagt vuurkleur van de regenboog,
het diepste geel, haast groem koud blauw,
nieuw wit, water dat brandt.…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 Als grote zachte bloemen in de regen
slapende bomen met sneeuw.
Ovale wind waait dag en nacht
langs knoppen, bijna bladeren, sluit zich
in een voortdurend onderdak verlenen
om ieder ding.
De druppel van gedooide rijp
draagt vuurkleur van de regenboog,
het diepste geel, haast groem koud blauw,
nieuw wit, water dat brandt.…
Oene van Sneek
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.832 Dat jakje, met bloemen bemaald?
Die ijzers, dat snoer en dat borstdiamant,
die ringen, die speld en die naald?
’t Zal alles u prachtig en puntigjes staan...
Wat zegt g’ervan, bruidjelief, spreek!’
Och, schortje en jakje... zij zag u niet aan:
haar hart was bij Oene van Sneek.
De kerk was versierd en de priester gereed.…
Waar gaat het heen?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.286 Hoe komen ze erop,
Hoe simpel kun je zijn
Hebben we dan niets geleerd
Dat haat aangeleerd is vanaf klein,
4 mei 1945,
De Bevrijding van ons land
Mensen waren gelukkig
strooiden bloemen, liepen hand in hand,
Mensen schreven boeken over hoe het was
Deelden hun ervaringen
Leraren onderwezen de kinderen voor de klas,
Respectvol naar iedereen…
De pottenbakker
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.655 schilderij, -
De madelieven flikkren in de wei,
Zwaluwen slieren arabesken snel
Van wolk naar wolk, uiteen vouwt de kapel
't Mystiek wonder van zijn tekenschrift,
Met diamant, op saffier gegrift, -
Dan beeft mijn vinger, wijl de draaischijf snort,
Het blinkend nat over de leemklomp stort,
En onbewust druk ik de weke klei
Tot kelken, lijk de bloemen…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 ",
word ik een schelp
en trek langs vage oevers,
naar daar waar boom en bloem
tussen weelderig vochtig gras
in schoonheid bloeien
en de scherven der dag
uit mijn herinneringen snoeien...
Morgen...
Nieuwe dag, nieuw begin, nieuw leven...…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 Op haar golving zweeft de vlinder
Langs de bloemen, hier en ginder
Met de bontgekleurde torren;
Overal is 't gonzen snorren
En geluidjes in de blaadjes,
In het luchtruim, langs de paadjes.
Koeltje, dat, met geur beladen,
Ver me uw aantocht wilt verraden,
Zeg mij, waar zijt gij ontsproten?…
Duizendkunstenaars
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.570 Soms dan waren wij het vuurbeest
veel te plat om dood te gaan
bekeken wij zijn prentenboek
van kaft tot kaft - licht aangeschoten
trapten wij hem op zijn staart
of op zijn oude bokkenpoten
gaven wij het ongezegde door
het ongewoon gezegde door
van leven en de santenkraam
en alles wat men zag
We waren duizendkunstenaars
zeiden de bloemen…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 samenzitten in de tuin,
genieten van bloemen, bomen en fruit.…
Gezichtenboek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Een kozijn met bloemen voor mijn voeten.
Zie uit onze computers komt rook en vuur!
Laat ik de computerstekker er maar uit gooien.
En drinken mijn beker water en eten een koek.
Dan ben ik weer alleen.
Facebookers.
Wat hebben ze wezenlijk te berichten?
In drukte en in stilte?
Helemaal niets behalve dan roddel en achterklap.…
Stil is de nacht.
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.685 Melieve, waar spreidt u de slaap haar bloemen?
Wat legerkoets kan zich gelukkig roemen,
Dat zij u draagt en op haar sponde sust?
Waar is u thans het dons ten deel gevallen,
Waar gij uw leên tot sluimren nedervlijt? -
O zij het zacht, gelijk gij waardig zijt,
Zacht als gij-zelv', die zachter zijt dan allen.
En slaap gerust!…
tinteling
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
699 Als porseleinen honden
speelden wij te lang
het stugge spel van talmen:
steriele dialoog:
stuifmeel op plastieken bloemen.
Want woorden zijn slechts wrakhout
dat strandt op de klippen
van een verlaten eiland.
Duwen opent een schuifdeur niet.
Ik wil niet langer schreeuwen in de wind:
vanavond zwijg ik liever, en toch niet.…
Toekomstig weerbericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Maar ook de bloemen in de tuin
de trosjes rode riebes
de bloesems op de pruimelaars
zijn erg verrast
zo denk ik toch
door deze maartse grillen
(buien, zegt mijn vader, moet het zijn,
de grillen heb je in april).
De mensen zeggen:
'Begrijp je 't nog
dat weer van ons?…
Vlas.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.269 Ik zag naar de winde, die klom op de heg,
Als dacht ze: „dat mag niet gebeuren,
Dat groei zonder bloem in het land wordt gezien
't Moet alles versierd zijn met kleuren."
Ik zag naar de kelkjes, vol geur en vol zoet,
Waar 't snorrende bijken op aasde;
En 'k staarde op de wei met dat mollige groen,
Waar 't vee tot de knieën in graasde.…
Handicap-hulp, afscheid van Evelien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
797 het fundament van mijn op te bouwen bestaan
bij een afscheid voel ik ook een nieuw begin
zoals vandaag bij jou lieve, lieve Evelien
jij vormde tussen mijn zesde en bijna tiende
een heel belangrijke factor van betekenis
niet alleen voor mij maar ook voor mijn ouders
"toen scherven zich weer verenigden tot een vaas"
was jij het boeket bloemen…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 Alleen met mijn eigen verlangen,
Alleen met mijn eigen lied,
Alleen met een bloem aan de afgrond,
Alleen met een ster die verschiet.
Lust heeft het hart dat, eenzaam,
In de eenzame zich herkent,
En schoonheid geeft aan zich-zelven,
Den afgrond en 't firmament.…
Ik ben mij en mij ben ik!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
627 ‘s Morgens bij het ontwaken van de dag
zie ik schittering van de dauw op het gras,
maar ook de hartenpijn van een bloem
die niet meer bloeien mag.
Haar tijd is voorbij, gelukkig het mijne niet.
Er zijn kleine dingen waarvan ik geniet.
Een vogel die voorbij vliegt
Is een aangenaam gevoel van mijn geluk.
Had ik daaraan ooit gedacht?…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Hoe breekt ook jaren erna nog een bloem in knop
voelt zich nog steeds gebroken, van al het andere
wat bij gelukkig leven hoort te vaak nog verstoken.
Wat belichaamt toen en deze tijd, is en leeft er spijt.
Legt men nu deze nachtegalen het zwijgen weer op
hijst men op gezette dag nog echt wel de vlag in top.…
Moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Onze ouders waren
natuurmensen,
hielden
van bloemen en vogels.
waar ze samen
vaak naar luisterden,
als zij hun lied zongen.
Door hun thuis te halen,
krijgen we uiteindelijk
rust,
zij die ons zo dierbaar
zijn
onze engelen,
zover weg van ons,
maar straks voor ons
als ware misschien wel
heel dichtbij.…
Hun eiland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 De namen dragen vaak een belofte in zich
iets met bloemen en regenbogen
en dat er in het leven altijd
spannende wendingen kunnen gebeuren.
Hoop doet veel.
De bewoners ontwaken uit hun hangmat.
De grijptang boven het bed,
die ’s ochtends een eerste houvast moet bieden,
als de schouder mee wil.
De alarmknop op het kastje.…
Hekeldicht
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
820 lijkt wel een imbeciel
God bewaar me. bespaar me
je krokodillen tranen
lik me reet met je oer patat
en je koolsoepdieet
Rot op met je zegels en je bonuskaart
krijg het heen en weer met
rechtsdraaiende yoghurt en je
linksdraaiend driptaart*
Zit je nou nog steeds op de wc
ga toch thuis rukken
ga weg met je uniseks regenjas
ga liever bloemen…
Zelfonderzoek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 Ik zou die dag naar de crematie
Nam trein, te voet naar uitvaart plek,
langs molen, vaart, het centrum, park,
een stem zei uit mijn hand,
hoe 'k lopen moest, hoe gek
en eenmaal daar zag 'k mijn familie,
en vrienden van mijn broer en zoons
Er was een zaal en banken,
de kist vooraan vol bloem,
een foto op het scherm
van schoonzus gesluierd…
De pracht van een roos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
424 Als avond is gevallen, laat schemering zich van
zijn aantrekkelijkste kant zien in verschillende tinten en tonen
zodat je bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen
maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Zuurstof,
frisse geur,
aroma van struik en bloemen,
een vlinder op haar neus,
het trage klapwieken van vleugels van de reiger,
gekscherende zwaluwen hoog in de lucht.
Ze voelt zich intens geraakt
in de eenheid van haar ziel,
in haar rust,
zonder schreeuwende klanken,
zonder storende hersenspinsels.
Ze is haar eigen muze.…
Bloed-Zon-Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
139 Mijn hart brandt uit, o zie, het brandt wit-heet,
een vliegende bloem die van geen sterven weet,
een opaal-vlinderend, levend licht-ding,
dat door de grote, gouden tropenzon ging.
En het licht goud-regent, het stroomt en het stort,
totdat het levende spectrum moe en donker wordt.…
Bemin uw smarten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Bloemen sterven
Bloemen vallen van hun steel
We worden abrikozenschrompel en oude huid
We denken aan vroeger toen we nog met volle teugen genoten
Sterven zullen we beetje bij beetje van ons genieten
Zie de bomen kaal,ze hebben slechts nog zwarte lege takken in de kou
Zie het stervende dier
Het verlaten vogelnest.…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 Hoe menig bloem van troost bloeit voor de voet
In ’t ondermaans geweste;
'Uw wil geschiede; uw wil is altijd goed!'
Die troost is ver de beste.
Vaarwel, schone aarde! En gij, vaarwel en leef,
Wie ’k minde en moet begeven!
Indien ik soms u heb bedroefd, vergeef!
Het brandt me op ’t hart bij ’t sneven.
Wij scheiden, ja!…