6829 resultaten.
Door jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Jij kneep de kat in het donker,
Het beest ging krijsend op de loop.
En bij het laatste stergeflonker,
verloor ik alle hoop.
Ik huilde hete tranen,
Het liep de tuiten uit.
Die vulden toen het gat,
dat ik verslapen had.
Maar met het laatste schip,
verloor ik toch een groot gemis.
Ik smolt toen maar de boter,
en deed die bij de vis.…
Laat de mensen slapen.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
638 In Marioepol en Odessa, dicht bij de Zwarte Zee
leven mensen in vertwijfeling, ach we hebben geen idee
van hun donkere gedachten als ze ’s avonds slapen gaan
Of ze ’s morgens als de stad ontwaakt nog überhaupt bestaan.
In Moskou woont een slachter,
die geen kritiek verdragen kan.…
Jouw voeten pad
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
424 lichtvoetig
dansten sterren
in het gras waar
jij de dauw
betreden had
donker rolde jij
duister langzaam
voor je uit
maar de sterren
bleven hun lichtend
pad stralen met
zicht op vooruit
jij kende de
stille geheimen
van de nacht en
hun natuurlijke
elementen die
zich altijd anders
zullen voordoen
dan verwacht
in overgave ging…
Merelnest op de vensterbank
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
663 Warme waterstralen laat ik lekker stromen
kletterend op de douchevloer terecht komen
sussend sop ik mijn spetterende kinderen
in het donker; ik wil merel niet hinderen
door het raampje zie ik haar zitten broeden
zal ze onze aanwezigheid reeds vermoeden?
merel, waarom bouwde je juist daar je nest?…
Kerstnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 Heel vroeg, het is nog donker buiten,
word ik, kind in het veel te grote bed,
wakker van blazers, die hun instrumenten
resoluut aan de mond hebben gezet.
Voorzichtig stap ik uit het ledikant,
loop rillend naar de bevroren ruit,
mijn blote voeten plakken op het zeil,
muziek vormt het enige geluid.…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Omstuwd door Licht kan ik mij voortbewegen
De zon is oud en moe en slecht ter been
Mijn ogen glijden over naties heen Zien donkere wolken, zwaar van zilte regen
Zien aura's, waarin vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 Een zoele wind houdt zijn adem in,
ritselend klimop bedekt bemoste muren,
donkere struiken voeren weemoed aan,
zacht klinken de stemmen van de buren.
Ik hoor hun inhoudend gefluister,
ruik de zware geur van de seringen,
verderop, in het toenemend duister,
begint aarzelend een vrouw te zingen:
Summertime and the living is easy.…
Met rood overgoot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 we lachten
speelden met
lange schaduwen
die onze benen
maakten in
de lage zon
donker
contrasteerden
ze op de witte
stenen muur
van de buren
jouw voeten
raakten net
de rand ik
bescheidener
in lengte maar
gespierd de
overhand
we liepen alle
passen hinkelden
en sprongen
hoger dan ooit
moesten vreselijk
lachen hoe
onze schaduwen…
In trein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 zei hij
en deed even een dutje op zijn leuning
De zon schijnt, de plassen mooi om langs te rijden
Maar ieder ziet iets anders moois op mobiel of in gedachten
En ik rij naar een donkere ruimte om een film te zien over oplossingen…
De zon, de wolken en de maan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
425 de zon die heel graag schijnt
hoeft nergens over na te denken
haar taak is om de aarde
licht en warmte te schenken
de maan is niet steeds bezig
met alle volgende nachten
of hij dan ook mag schijnen
zal hij af moeten wachten
soms zijn er donkere wolken
maar die verdwijnen ook een keer
dan is de lucht weer opgeklaard
en zijn er geen…
Ochtendbode
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 Waarde vriend, mijn dank
voor deze erudiete ochtendgroet
dewelke ik
...nadat ik door mijn grote
harige spitsneus
met haar lieve grote
donkere reebruine ogen
en haar slanke voorpoten
zacht rustend op mijn arm
uit de diepste troggen van
mijn nachtrust ben gewekt
in de hoop dat mijn geliefde
ochtendbode eveneens
in vleugen geurige…
de kapper
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
549 de haarlokken
ooit donker bruinend
tegen het zwarte aan
met de jaren
langzaam grijzer
tot nu wit als sneeuw
bladeren in een boek
dat modellen toont
hoeft bij hem niet
hij knipt snijdt en scheert
het laatste nieuws vertellend
zijn mening klaar heeft hij
over alles en iedereen
niets kan ik bedenken
waar hij niks van vindt
over hoofddoekjes…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 ik heb
de top nooit
beklommen
langs steile
wanden omhoog
vorst en kou
trotserend om
het intense wit
van de eerste
zonnestralen te zien
ik gleed uit
in een peilloos
diepe spleet
vol donker en
begon te rollen
met ijs sneeuw en
divers formaten
steenslag steeds
sneller in een bocht
aan de buitenkant
in vertraging
duwde ik me van…
Het eerste contact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 liepen zij de route
van het scherm af
op school ging het scherm
op zwart en in de tas
hij en zijn vriend
samen in de klas
schermpje is bijzaak
doet niet meer mee
samen kunnen zij
de weg wel dromen
naar gezelligheid
met z’n twee
ze hadden
van die bekkies
ogen in wazig
vaag blauw
als voorbijgaande
luchten met
onderkanten
donker…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Zie langs de horizon gouden ochtendgloed
en witte voile bedekt smaragd groen veld
zo wordt de dag na donkere nacht begroet
door deze wonderen staat de mens versteld.
Vanaf mijn eigen plek zie ik het leven aan
in de ochtend begroet ik de rijzende zon
die heel de dag aan blauwe lucht zal staan
en ik geniet zijn warmte op mijn balkon.…
Het einde der cirkel?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 de
wereld nemen om
ons doel het begin en
einde van de cirkel van
dood en leven te bereiken
gelukkig kunnen wij
nooit verdwalen
want wij zijn deel van
deze wereld en willen
onze verbinding met deze
wereld met jou delen
wel zullen wij onze
begrippenmatrix
naarstig bij moeten
stellen in vele
verhoudingen groot
en klein licht en donker…
Kraaienvriend
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
423 krankzinnige moeder
je ziet er tamelijk gezond uit
op het geaccrediteerde najaarskerkhof
waar je de zwijgzame geesten bezoekt
een melodieuze kraai fluit je toe
het is niet erg om dom te zijn
geluk komt met de jaren
onze toekomstdromen
zullen voor altijd
bij de zwarte vogels zijn
ze vertellen ons verhalen
van onschatbare waarde
de donkere…
Witte stilte muziek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
236 beladen reflecties
naar elkaar
ik had je hand
al gepakt
voordat ik hem
zag zoeken naar
zijn al even grote
steun en toeverlaat
in samen stromen
warmte en energie
naar onze wereld die
wij aan het bouwen zijn
flitsend snel in tal
van vormen en kleur
in de gewijde
witte stilte muziek
begeleidt door
het palet van de
karaktervolle donker…
Waanzinnige radeloosheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 afgebeeld op het gescheurde etiket
van een in de hals slanker wordende glazen fles
waaruit hij een donkerrode drank had gedronken
tijdens het achteraf dromen over jullie vrijpartij
waarbij jullie niets achterwege hadden gelaten
bekeerde hij zich tot een innerlijke verlatenheid
die hij telkens in jouw glimlach terug zag
iedere keer dat hij de donkere…
Wat is kwaad, wat is goed?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
490 Twee krachten die elkaar bejegen,
zij trekken samen door ons wegen,
waar licht en donker verder gaan.
Goed is de hand die liefde biedt,
die troost waar pijn de hoop wil breken,
die zwijgt maar nooit de mens zal wreken,
en leeft waar hart en vrede geschied.
Nietzsche zei: “Er is geen kwaad, geen goed.”…
Derde jaargetij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
415 De mensen diep in hun regenjas gedoken
lopen zuur mokkend over straat
zien in elke donkere wolk spoken
maken over elke regendrop zich kwaad.
Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen
over 't zwierig mooi gekleurde blad
ik zuig de schoonheid op met diepe teugen
nee, nooit word ik de herfst zat.…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
327 Mijn geest is hier
een armatuur voor verlichting,
als gids in de donkere krochten van mijn wezen.
Onzeker in de schimmige
duisternis van mijn bestaan,
waar ik mij geleidelijk ontvouw
tot een misantroop.
Altijd verlangend en zoekend
naar de juiste richting,
waar mijn welbespraaktheid
hopelijk wordt geprezen.…
Gaten gedicht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
417 passeren genoemd
leegte in vuilniszakken
vinden
-
Ze stond niet naast het bestaan
ze zweefde erdoorheen
de schaduw van echo's
klonk herhalend luid
in een kortdurende slaap
waaruit zij
wegrende
naar buiten gedreven
op blote gevoelloze
voeten
verdwenen
in zichzelf
probeerde zij slechts
alleen nog
contact te maken
in het donker…
Maart in mijn kop
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
255 Ik ben weer die zwerver met doem in de bloedbaan,
eenzaamheid vreet aan mijn ribben als ratten in het donker.
Je handen binden me willoos, je glimlach een mes dat zacht draait.
Ellendig onder de zon, ellendig in de nacht –
toch smacht ik, brand ik, val ik weer voor je valse warmte.…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
711 De wagons glijden als donkere schaduwen,
warm licht achter beslagen ramen,
mensen die praten of lezen
zonder te weten dat hier een hartje klopt
zo klein, zo koud, zo alleen.…
Ellende zonder brief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
228 ademhaling
die nergens meer kan landen
Iedereen herkent haar,
al draagt ze telkens
een ander gezicht
Ze schuilt
in woorden die ongezegd blijven,
in de ruimte na een laatste blik,
in het eindeloze rekken
van wat nooit meer terugkomt
Onder de aslaag
blijft iets gloeien
Een scheur vangt licht
Een zaadje kiest,
ondanks alles,
voor de donkere…
in aanloop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
194 ze tasten zacht
of ik bewaar een teken
tot in het nachtelijk donker
.
ik verkies dan wel de rust
onder een wit laken
als zwevend zomerdeken…
onze taal
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
261 en alleen maar stilte waren
de taal van verklankte stilte
van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen we erbij -
het ruisen van de regen
in onze blauwe fluistertuin
de stille witte strepen
van straaljagers in ons blauw
het donker…
Aan de avondster
netgedicht
2.2 met 21 stemmen
159 Wanneer het donker
de aarde behoedzaam omarmt,
blijft je licht een stille richting zonder bestemming,
gedragen tussen hemel, verwondering en de rust die in mij achterblijft.…