Alle inzendingen over donker

6829 resultaten.

Sorteren op:

Door jou

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 649
Jij kneep de kat in het donker, Het beest ging krijsend op de loop. En bij het laatste stergeflonker, verloor ik alle hoop. Ik huilde hete tranen, Het liep de tuiten uit. Die vulden toen het gat, dat ik verslapen had. Maar met het laatste schip, verloor ik toch een groot gemis. Ik smolt toen maar de boter, en deed die bij de vis.…
Antje30 januari 2022Lees meer >

Laat de mensen slapen.

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
In Marioepol en Odessa, dicht bij de Zwarte Zee leven mensen in vertwijfeling, ach we hebben geen idee van hun donkere gedachten als ze ’s avonds slapen gaan Of ze ’s morgens als de stad ontwaakt nog überhaupt bestaan. In Moskou woont een slachter, die geen kritiek verdragen kan.…

Jouw voeten pad

netgedicht
4.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 424
lichtvoetig dansten sterren in het gras waar jij de dauw betreden had donker rolde jij duister langzaam voor je uit maar de sterren bleven hun lichtend pad stralen met zicht op vooruit jij kende de stille geheimen van de nacht en hun natuurlijke elementen die zich altijd anders zullen voordoen dan verwacht in overgave ging…
wil melker8 oktober 2022Lees meer >

Merelnest op de vensterbank

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
Warme waterstralen laat ik lekker stromen kletterend op de douchevloer terecht komen sussend sop ik mijn spetterende kinderen in het donker; ik wil merel niet hinderen door het raampje zie ik haar zitten broeden zal ze onze aanwezigheid reeds vermoeden? merel, waarom bouwde je juist daar je nest?…

Kerstnacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
Heel vroeg, het is nog donker buiten, word ik, kind in het veel te grote bed, wakker van blazers, die hun instrumenten resoluut aan de mond hebben gezet. Voorzichtig stap ik uit het ledikant, loop rillend naar de bevroren ruit, mijn blote voeten plakken op het zeil, muziek vormt het enige geluid.…

Missie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
Omstuwd door Licht kan ik mij voortbewegen De zon is oud en moe en slecht ter been Mijn ogen glijden over naties heen Zien donkere wolken, zwaar van zilte regen Zien aura's, waarin vieze, bruine vegen Miljoenen harten moedeloos,van steen Daar tegenover, liefdevol, sereen De engel en de gids, dikwijls verzwegen Word stil, stel serieus…

Zomeravond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
Een zoele wind houdt zijn adem in, ritselend klimop bedekt bemoste muren, donkere struiken voeren weemoed aan, zacht klinken de stemmen van de buren. Ik hoor hun inhoudend gefluister, ruik de zware geur van de seringen, verderop, in het toenemend duister, begint aarzelend een vrouw te zingen: Summertime and the living is easy.…

Met rood overgoot

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 475
we lachten speelden met lange schaduwen die onze benen maakten in de lage zon donker contrasteerden ze op de witte stenen muur van de buren jouw voeten raakten net de rand ik bescheidener in lengte maar gespierd de overhand we liepen alle passen hinkelden en sprongen hoger dan ooit moesten vreselijk lachen hoe onze schaduwen…

In trein

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
zei hij en deed even een dutje op zijn leuning De zon schijnt, de plassen mooi om langs te rijden Maar ieder ziet iets anders moois op mobiel of in gedachten En ik rij naar een donkere ruimte om een film te zien over oplossingen…
Ralameimaar14 november 2023Lees meer >

De zon, de wolken en de maan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
de zon die heel graag schijnt hoeft nergens over na te denken haar taak is om de aarde licht en warmte te schenken de maan is niet steeds bezig met alle volgende nachten of hij dan ook mag schijnen zal hij af moeten wachten soms zijn er donkere wolken maar die verdwijnen ook een keer dan is de lucht weer opgeklaard en zijn er geen…

Ochtendbode

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Waarde vriend, mijn dank voor deze erudiete ochtendgroet dewelke ik ...nadat ik door mijn grote harige spitsneus met haar lieve grote donkere reebruine ogen en haar slanke voorpoten zacht rustend op mijn arm uit de diepste troggen van mijn nachtrust ben gewekt in de hoop dat mijn geliefde ochtendbode eveneens in vleugen geurige…
Maxim3 januari 2024Lees meer >

de kapper

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
de haarlokken ooit donker bruinend tegen het zwarte aan met de jaren langzaam grijzer tot nu wit als sneeuw bladeren in een boek dat modellen toont hoeft bij hem niet hij knipt snijdt en scheert het laatste nieuws vertellend zijn mening klaar heeft hij over alles en iedereen niets kan ik bedenken waar hij niks van vindt over hoofddoekjes…

Schoonheid en stilte (3)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
ik heb de top nooit beklommen langs steile wanden omhoog vorst en kou trotserend om het intense wit van de eerste zonnestralen te zien ik gleed uit in een peilloos diepe spleet vol donker en begon te rollen met ijs sneeuw en divers formaten steenslag steeds sneller in een bocht aan de buitenkant in vertraging duwde ik me van…

Het eerste contact

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 487
liepen zij de route van het scherm af op school ging het scherm op zwart en in de tas hij en zijn vriend samen in de klas schermpje is bijzaak doet niet meer mee samen kunnen zij de weg wel dromen naar gezelligheid met z’n twee ze hadden van die bekkies ogen in wazig vaag blauw als voorbijgaande luchten met onderkanten donker…
wil melker9 oktober 2024Lees meer >

Dagelijks verloop

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Zie langs de horizon gouden ochtendgloed en witte voile bedekt smaragd groen veld zo wordt de dag na donkere nacht begroet door deze wonderen staat de mens versteld. Vanaf mijn eigen plek zie ik het leven aan in de ochtend begroet ik de rijzende zon die heel de dag aan blauwe lucht zal staan en ik geniet zijn warmte op mijn balkon.…

Het einde der cirkel?

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 424
de wereld nemen om ons doel het begin en einde van de cirkel van dood en leven te bereiken gelukkig kunnen wij nooit verdwalen want wij zijn deel van deze wereld en willen onze verbinding met deze wereld met jou delen wel zullen wij onze begrippenmatrix naarstig bij moeten stellen in vele verhoudingen groot en klein licht en donker…
wil melker18 december 2024Lees meer >

Kraaienvriend

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 423
krankzinnige moeder je ziet er tamelijk gezond uit op het geaccrediteerde najaarskerkhof waar je de zwijgzame geesten bezoekt een melodieuze kraai fluit je toe het is niet erg om dom te zijn geluk komt met de jaren onze toekomstdromen zullen voor altijd bij de zwarte vogels zijn ze vertellen ons verhalen van onschatbare waarde de donkere…
mobar26 juli 2025Lees meer >

Witte stilte muziek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 236
beladen reflecties naar elkaar ik had je hand al gepakt voordat ik hem zag zoeken naar zijn al even grote steun en toeverlaat in samen stromen warmte en energie naar onze wereld die wij aan het bouwen zijn flitsend snel in tal van vormen en kleur in de gewijde witte stilte muziek begeleidt door het palet van de karaktervolle donker…
wil melker23 augustus 2025Lees meer >

Waanzinnige radeloosheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
afgebeeld op het gescheurde etiket van een in de hals slanker wordende glazen fles waaruit hij een donkerrode drank had gedronken tijdens het achteraf dromen over jullie vrijpartij waarbij jullie niets achterwege hadden gelaten bekeerde hij zich tot een innerlijke verlatenheid die hij telkens in jouw glimlach terug zag iedere keer dat hij de donkere…
mobar5 september 2025Lees meer >

Wat is kwaad, wat is goed?

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
Twee krachten die elkaar bejegen, zij trekken samen door ons wegen, waar licht en donker verder gaan. Goed is de hand die liefde biedt, die troost waar pijn de hoop wil breken, die zwijgt maar nooit de mens zal wreken, en leeft waar hart en vrede geschied. Nietzsche zei: “Er is geen kwaad, geen goed.”…

Derde jaargetij

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 415
De mensen diep in hun regenjas gedoken lopen zuur mokkend over straat zien in elke donkere wolk spoken maken over elke regendrop zich kwaad. Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen over 't zwierig mooi gekleurde blad ik zuig de schoonheid op met diepe teugen nee, nooit word ik de herfst zat.…

Thuiskomen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 404
Een thuis heeft kamers die stilte ademen met ramen die naar binnen kijken en zon doorlaten waar het donker is De woonkamer hoeft niets te bewijzen Gedachten mogen rustig rondlopen Gevoelens mogen zitten waar ze willen De klok tikt oneindigheid De kelder bewaart wat vergeten is Op zolder ligt stof op de namen Scheuren in muren kennen…

Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 327
Mijn geest is hier een armatuur voor verlichting, als gids in de donkere krochten van mijn wezen. Onzeker in de schimmige duisternis van mijn bestaan, waar ik mij geleidelijk ontvouw tot een misantroop. Altijd verlangend en zoekend naar de juiste richting, waar mijn welbespraaktheid hopelijk wordt geprezen.…

Gaten gedicht

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
passeren genoemd leegte in vuilniszakken vinden - Ze stond niet naast het bestaan ze zweefde erdoorheen de schaduw van echo's klonk herhalend luid in een kortdurende slaap waaruit zij wegrende naar buiten gedreven op blote gevoelloze voeten verdwenen in zichzelf probeerde zij slechts alleen nog contact te maken in het donker…
Silann Nara17 januari 2026Lees meer >

Maart in mijn kop

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 255
Ik ben weer die zwerver met doem in de bloedbaan, eenzaamheid vreet aan mijn ribben als ratten in het donker. Je handen binden me willoos, je glimlach een mes dat zacht draait. Ellendig onder de zon, ellendig in de nacht – toch smacht ik, brand ik, val ik weer voor je valse warmte.…

Het eenzame wintervogeltje

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
De wagons glijden als donkere schaduwen, warm licht achter beslagen ramen, mensen die praten of lezen zonder te weten dat hier een hartje klopt zo klein, zo koud, zo alleen.…

Ellende zonder brief

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 228
ademhaling die nergens meer kan landen Iedereen herkent haar, al draagt ze telkens een ander gezicht Ze schuilt in woorden die ongezegd blijven, in de ruimte na een laatste blik, in het eindeloze rekken van wat nooit meer terugkomt Onder de aslaag blijft iets gloeien Een scheur vangt licht Een zaadje kiest, ondanks alles, voor de donkere…

in aanloop

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 194
ze tasten zacht of ik bewaar een teken tot in het nachtelijk donker . ik verkies dan wel de rust onder een wit laken als zwevend zomerdeken…

onze taal

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 261
en alleen maar stilte waren de taal van verklankte stilte van klaterende klanken in kleuren en geuren gevat - de wanklanken van de klok die de uren slaat het loeien van sirenes in een of andere verre stad nemen we erbij - het ruisen van de regen in onze blauwe fluistertuin de stille witte strepen van straaljagers in ons blauw het donker…

Aan de avondster

netgedicht
2.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 159
Wanneer het donker de aarde behoedzaam omarmt, blijft je licht een stille richting zonder bestemming, gedragen tussen hemel, verwondering en de rust die in mij achterblijft.…
CB21 juli 2026Lees meer >