8934 resultaten.
ik was aan zet maar waagde niet
hartenkreet
1.9 met 16 stemmen
1.279 ik ben doodmoe maar kan de slaap niet vatten
want in mij daar voelt het koud en kil
waar het gister nog zo vol van was
daar is het nu heel stil
en het stomme is, ik heb het zelf gedaan
omdat er opeens iets knapte en er twijfel was
heb ik het laten gaan
waar ik gister nog van dacht
wat valt er te verliezen
daar heb ik vandaag niet voor…
Lenteschoonmaak
gedicht
2.9 met 11 stemmen
12.442 zoals deze lentedag
in de luwte van het bos als een
woesteling tekeergaat: mijn ziel
zich snijdt aan het breekbare, messcherpe
groen van jong blad, door tomeloze
vogeldrift word overmand en vertrappeld,
binnenstebuiten gekeerd door de
goddelijke geur van kamperfoelie,
gekraakt en schoongeschraapt
door de weerloze zachtheid van dit
uit koude…
Omzien naar elkaar
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.511 Het is heel goed om elkaar blij te maken
Het leven is al vaak zo koud en kil
Genegenheid is voor ieders bestwil
Harde woorden kunnen leed veroorzaken.
Jezus gebruikte goede woorden indertijd
Moge dit voor ons ter navolging zijn
En dienen in ons leven als richtlijn
Laten we dat dan doen in bescheidenheid..
Uit het boek Spreuken.…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
de dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed is koud…
Exit
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
782 maar wat
verven
de wolken blauw
de hemel wit
doorgaan met slapen
om ooit een dag
in ieders ogen
te ontwaken
wij zijn wachters in de nacht
wij zijn de gehatenen
en vereerde
de juiste
en o zo verkeerde
wij zouden alles opnieuw moeten leren
kijk eens om u heen
universeel
een geheel
uit stukjes opgemaakt
vermaakt
geraakt
ontwaakt
en koud…
Hoed
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
900 Hij loopt kaarsrecht
Zijn - veel te grote- hoed wat scheef gezakt
De hoed waarin hij schuilt,
Die al zijn gedachten omvat
En die hem behoedt voor invallend licht en koude
Als een cocon om zijn hoofd gesponnen
Onaanspreekbaar, onaantastbaar,
Als een filter
slechts binnenlatend wie en wat hem lief is,
een firewall, anti-spam en anti-phishing…
Nachtwacht
gedicht
3.1 met 52 stemmen
16.219 De kap buigt koud over beton
En tijd hangt ingeblikt in klokken
Verkrampt bewegend soms met schokken;
Dit barre eiland heet station
Achter een zwarte horizon
Zijn alle treinen nu vertrokken
Ofwel ze liggen tegen blokken
Hier languit naast een leeg perron.
Geen mens te zien.…
Oorlog
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.305 Regendruppels vallen uit de hemel
Het is een sombere dag
Mensen staan in rijen
En schreeuwen kwade dingen
Sneeuwvlokken vallen uit de hemel
Het is een koude dag
Mensen worden begraven onder een dikke laag sneeuw
En zoeken naar hun geliefden.…
de dichters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 rauw maar licht gestegen hoofd
breken warme eieren
hun ogen sluiten in genot
en openen zich geel en lauw
dan bijten zij in zoete inborst
zure levens, zoutpilaren
tot de gave meeuwen die de kust bevolken
niet langer pijnloos pikken
maar eenzaam als aalscholvers
als de rotte tanden die men koelt
bij de maan
het witte water
de koude…
Ik doe het stap voor stap
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 veel dagen maanden jaren
gingen voorbij
sinds je voor het laatst fluisterde
welterusten schat
jouw kant van het bed
leeg en koud en onbeslapen
alsof je me nooit
vurig bemind
en met passie in je armen
genomen had
het leven is anders
zo zonder jou
ik red me wel
laveer tussen
euforie van dromen
of de harde werkelijkheid
elke morgen…
door herfstbladeren heen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
551 ik zit in de auto
het is koud buiten
hier zit ik heerlijk
met jas om me heen
geklemd, een
zigzag van fietsen
auto's brommers
onder grijze wolken
de ruitenwissers
gaan piepend heen
en weer
ik hoop dat je
ach, ik hoef het niet
te zeggen, ik kom zo
naar je toe,
ik zet me vast in de
stoel en geef gas
en denk aan jou…
ik nam de moeite
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.275 ik nam de moeite
zet een stap in je gedachten
kluwen wollen gedachten
verward en verdwaald
koude tijden
warme gevoelens
ik nam de moeite
je aan mij te binden
aan de levenslijn
touw, als teken van verbinding
heel even heb ik
je leven in mijn handen
ik nam de moeite
geef je ruimte en stilte
om jezelf te ontdekken
vragen
vragen om…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen
het gevoel van winter zal verdwijnen
of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
Omzien naar elkaar
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
899 Het is heel goed elkaar blij te maken
Het leven is al vaak zo koud en kil
Genegenheid is voor ieders bestwil
Harde woorden kunnen leed veroorzaken.
Jezus gebruikte goede woorden indertijd
Moge dat voor ons ter navolging zijn
En dienen in ons leven als richtlijn
Laten we dat doen in alle bescheidenheid.…
bloemlezing in de tuin
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
747 alsof hij ogen baart
die zich niet kunnen weren
tegen de bewegingen van het water
wanneer wolken stil liggen
en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam
het oor leeg, naast het zwijgen van het puin
hij rolt wat verder, valt terug
tegen alles wat pijn doet en uit het leven
meegebracht
totdat ook hij zich vastklampt
mijn hart wordt
koud…
Glazen bol,
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
685 Koud en onvruchtbaar
als de polen, de glazen bol
gevuld met winterlicht, in
een draaiend beweging van
een kleine hand ontkiemt
het noorderlicht, wolken
sneeuw die behoedzaam
binnendrijven, hoe hard ik
ook zal draaien, het zijn
souvenirs van herinneringen,
die opspringen en wil bedekken
aan de binnenzijde van deze
minuscule wereld…
Eeuwige winters met gevroren vleugels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
654 Verloren gezichten
waarvan de uitdrukking is
als uit steen gehouwen
als de beeltenissen die
het leven al voorbij zijn
en nimmer terugkeren
Zo koud steekt het woord op
ontsproten aan eeuwige winters
met gevroren vleugels
Ontleend aan ledig begrip
en verstoten emoties
die meer doen vermoeden
dan jij me zeggen wil
De pijn zit wortelend…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 in zilverglans laat de winterzon
haar stralen glijden, langs
de wit bevroren velden
met daarboven als een lach
de glinstering van rijp
een vleugje warmte vlindert
over kale koude tak, die
glimmend van plezier, zich siert
in druppels als glaskristal
de vroege morgen
licht op in vuur
en helder als glazuur
kleurt de hemel blauw
hoog in…
het afgrijzen van het bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 .. het zwart van de oneven getallen
die wanneer ik ze vermenigvuldig ik uitkom
in weer een te koude winter – vreemd, de lente
likt mijn voeten en de zon heeft me al verblind…
wintertelg
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
589 zal lente koude verjagen
zwarte knopen lichter maken
metaforen in vraag stellen
weer en steeds
wanneer transparante rozen
onverteerbaar
illusies bouwen op een horizon
zoals het meisje
dat met roze plastic emmertjes
een vochtig huis naar zich toe praat
verdorde bloemen plukt
uit lijf en leden
kringsgewijs
lintjes knoopt rond…
Radio langs de zeelijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
728 En als ik me aan je koude witte
voeten zet en je van mijn liefde vertel
mompel je dat je liever
in de achterhoek was gebleven
en deze nederlaag met je vrienden
en wat biertjes had gedeeld.
Zo zijn er liefhebbers van zee en zand
en zijn er liefhebbers van gras
en kent de liefde meerdere wegen
dan ik voor mogelijk heb gehouden.…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 Een hart dat gesloten blijft voelt als een koud en eenzaam gemis.
"Ik vergeef je....."…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
Je Bent Zo Lief
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.555 Ik wil niet dat je ruzie maakt
want je bent zo lief
Toen die nacht jouw stem
gedempt en vervormd door
de broze tussenmuur
Ik volg je silhouet
Je gelaatsuitdrukking
Traag, je gaat weg
En met het sluiten van de deur
ben je er niet meer
Mijn kopje koude thee
Je bent zo lief
zo lief
[Opgenomen in de bundel "Dicht in de Buurt" (Groningen…
FARIDA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ze lijkt een beetje op haar die verdween
De jonge vrouw in de collegezaal
De een zit in een Halloween verhaal
De ander in een glossy zo meteen
Het dekbed van de een is hard als steen
Haar slaapkamer is koud en leeg en taal
Noch teken staat al maandenlang centraal
Hoofdbrekens hebben er het rijk alleen
Een nauwelijks volwassen leven brak…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Ik trek de onkunde naar me toe – (krank)zinnig
zoals je een kapot geknuffelde knuffel,
koude krentenbol, kater of aspirine
nog wat dichter naar je hoofd brengt om troost
te bekomen.
Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.…
Villa Toverberg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
963 Bij toverslag verandert mijn heupkopnecrose
nu mijn huis in een verraderlijke bergreus
met een ijzige wand en dito trap,
ligt bij elke tree het valgevaar op de loer,
lig ik straks met al m’n alpiene ervaring
met een gebroken heup op de koude keukenvloer.…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…