35704 resultaten.
Later
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
715 Natuurlijk is later altijd later
later is je hondje dat vier meter
voor je uit loopt aan de lange lijn
later is het vooruitzicht
daar waar hij nu is en jij straks
ook zult zijn
later is daar waar
je hondje net nog liep
en jij hem omdat hij iets
te ver achterbleef weer schijnbaar naar
het nu terug riep
Nu is het geluid van enkele
secondes…
Haar mimiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 zij kende de wegen
kon ze in haar ogen lezen
zag in haar mimiek hoe diep
de paniek had toegeslagen
chaos kleurde rood
tot ver in haar hals
woorden kregen geen kans
om tot klank te komen
bleven steken in
niet weten hoe emoties te
vertalen zijn komend uit een
verre onuitspreekbare pijn
jij hebt haar zachtjes
bij de hand genomen
om…
Alleen met ons beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Wij eten op tijd, maar niet aan dezelfde dis,
jouw en mijn tafel staan daarvoor te ver uiteen,
hoewel jouw tafelgenootschap veel groter is,
nuttig jij en ik ook, de maaltijd heel alleen.
Ik kom alle dagen je gezelschap zoeken,
want ik wil zo, ja zo dolgraag bij je zijn,
maar onze werelden zijn voorgoed gescheiden.…
Zaden van de berk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Kennelijk onmogelijk de
toegemeten tijd in te ruilen
voor alle ervaringen waarin ik
mij achter kon verschuilen zonder
naar de bestemming te vragen
om al de kritische antwoorden
te vermijden, waar mijn ideeën kiemen
kunnen, niet al te ver verspreid.…
Slijtende liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 Ik mag me vlijen tegen je lichaam,
een arm om je heenslaan,
maar als m’n hand je borst omsluit,
m’n vinger het gleufje van je poes besluipt,
dan ga ik te ver.
Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou
als ik je blote schouder zoen,
maar niet dat ik met je vrijen wil
terwijl mijn lippen je hals beroeren,
dan kom ik te dichtbij.…
en hier liggen wij omringd door eeuwigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 jouw mooie Griekse neus
en je gesloten ogen
je grijze haar dat
zachtjes in de wind
honden huilen
en blaffen naar elkaar
van de ene berg naar de andere
sterft geluid langsaam weg
en hoog in de lucht
trekt een straaljager
een streep door de hemel
tot ver over de Aegeïsche zee
weet jij wat de helm kost
van zo ‘n piloot, zeg jij
vijf…
Arcadische kopie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ingestapt
route onverwacht
als ik maar bij je was
herkende in
opkomend licht
het panorama
dat onder ons
gleed in een
eerst ontwaken
serene rust
voelde weldadig aan
in een harmonische
balans kreeg natuur
eindelijk weer
zijn optimale kans
waarbij techniek
geen spoor had
nagelaten slechts
een arcadische
kopie van de wereld
ver…
Het meisje uit het kamp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 ergens heen
Daar zingen vogels in de palmen
een beek stroomt door het dal
het water blinkt zachter dan goud
en zij is een witte roos
in juni en in januari
Van haar wil ik zonnenstralen
dichten in het eeuwige bos
een bruisend lied uit mijn hart
in helder groene woorden
en vlammend rode muziek
Zij is mijn ziel, ze smelt
wapens met veren…
Perfecte dwaler?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 Ze heeft het overwogen in mijn
gedachten te verblijven, niet
gezwicht of heb ik mij dat slechts
verbeeld en mijzelf voorgelogen,
de leugen is al verdwaald in het
rode morgenlicht, in haar bestaan
als meeuw dwaal ik mee ver over zee,…
Onderhuids
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 en zocht
het onderhuidse
waarvan je niet wist waardoor
Het mobiel als tussenpersoon
Maar je liet het los,
nam het niet mee
gaf je over aan mijn handen
wat me altijd ontroert
Terwijl ik het ondergrondse
weg wilde werken,
oplossen in je onbesprokene
Hoevaak je in slaap viel
Je moeheid eruitgeperst werd
En als een ander mens
Nog ver…
apocalyptisch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 De dode oevers zal ik
dood en droevig laten,
de weidse verte weids en ver,
maar geen grashalm blijft nog over,
en geen zon of maan of ster.
Ik zal het gele lege
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.…
Kafkas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Met ziedende hand sloeg de hemel
de nieuwe stad en de enorme toren
uiteen, de Hangende Tuinen vlogen
Vertrekken werden vliegtuigen
en tapijten met gedekte tafels
landden ver weg in de lange zee
Een zware regen
van kamers vormde met een plons
een hemelhoge bergrug
De mensen uit de Toren
verspreiden zich in vijftig talen
en vochten om…
Vrij land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 En ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
vissen aan de IJssel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 zo ver te zien grijpt rimpeling
aan lichte koorden die dringen
naar waterkringen.
er is een begin aan geluk
onder een vlekkeloze hemel,
zonder tijd, de uren op land,
bij een visser langs de kant.
hij laat het snoer ondergedompeld
in oneindigheid lopen.…
Zingen mogen wij nu allen....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Want de God van alle liefde
blijft steeds trouw aan ieder mens;
Hij ontsteekt de vreugdevuren
ver voorbij de levensgrens.
In dat licht kunnen zij wonen
waar ook wij eens mogen gaan;
laat ons maar vertrouwvol hopen
op dit vreugdevol bestaan.…
laat de nieuwe mij bloeien.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Waarom liet je het zo ver komen.
Het enige wat ik nog kan doen is blijven hopen.
nu laat ik de tranen vloeien.
Ik laat het verleden los zodat de nieuwe mij kan bloeien.…
De DAGEN DRAGEN NACHTEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
594 de dagen dragen alleen nog nachten
en ver vooruit zie ik geen ommekeer
gebed kan het verdriet verzachten
al zit ik het liefst in een stil geween
nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve…
Frits van Eerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 Een appeltaart met daarop verse kersen,
een hele kraam met spul om steen te grillen.’
De wielen van de winkelwagen trillen,
nog eventjes de slaolie verversen
Het karretje remt af bij kaas met gaten.
‘Hier links en wacht op mij terwijl ik koek pak
en nu vol gas op weg naar de biscuitjes!’…
De gewenste string
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 zichtbaar in nacht-
clubs en discotheken
speurend speelt
de muziek met
haar beat in op
losse eindjes om
die te verbinden
tot de gewenste
string naar het
begeerlijke einde
ze zuipen schuiven
en snuiven alles
wat voor handen is
voor de ultieme
kick die orkanen
het zwarte gat laten
vullen waarvan de
schaduw al zichtbaar is
pas ver…
De Kringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 iets van steen
valt in het water
het gevolg zie je
enkele tellen later
een kring nog een kring
en nog een grotere kring
door de val van dat stenen ding
en een klein gaatje in het water
zo gaat dat met een bom
ook met kringen omgeven
verstorende gevolgen rondom
vernielde huizen en menig leven
en zelfs heel ver weg zullen velen
de inslag…
Ukraine
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 verstilde straten huilen vandaag
ik zag immers ontelbare rode stenen
daar ver weg, met bloed als water
stromend uit lijven met gemankeerde
armen en benen, aangericht door beren
aangemoedigd door gestoorde heren:
het is niet alleen de directeur van zijn eigen theater
maar ook de chef de l'église, in een goddelijk kleed
die bidt voor vrede,…
Het gestolen universum
netgedicht
5.0 met 34 stemmen
464 we reden
gleden gladjes
over de weg
aangetrokken door
het stuwmeer van
verwachting op
dezelfde tunes
en vibes van
twee jaar geleden
geladen tot ver
over de top
we waren familie
in flow elkaar
raken was al
een pittige blow
in thuiskomen
bij je zelf na nooit
meer te zijn
weggeweest in
het gestolen
universum naar
een godvergeten…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Mijn vriend belt me op dat het hem niet meer gaat
Om het gaan maar het hachje hij zit
Overspannen te rillen met krampachtig lachje
‘Echt even op’
Met de wallen als dijken rond vochtige ogen
Te ver van zichzelf weg bewogen
‘Houd je taai ik kom snel bij je langs’
Ik hang op en ga rokend naar buiten
Wolken zijn stil in de bodem gegleden…
VAN HERFSTTOOI NAAR KAPZOOI; DE BOOM IN DE ACHTERTUIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Goudgeel toont hij z’n pracht
De bladeren als beeldjes zo stil:
De boom in mijn achtertuin
Hij laat niet van zich horen
De wind speelt hem geen parten
Hij laat zich vandaag vooral zien
Blikvanger voor mij en zovele buren
Nu In z’n aller mooiste herfsttooi
Maar hij groeit wel tot de hemel
Ver boven de bebouwing uit
laat zomaar de zon verschaduwen…
Nooit meer onbezonnen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
564 De ultieme bezinning is niet ver weg
ligt achter ieder boek te slapen
je voelt de affiniteit van de vereniging.
Aangetrokken door het groepsgevoel
calamiteit in het collectieve geheugen
gefaald in sociale vaardigheden.
Het ligt in een brief besloten
het gemeende afscheid
van onbezonnen droombeeld.…
zie mijn hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 door de glazen van ver
voor gisteren, het klopte
op de eenvoud waarin
anderen zich gedroegen
alsof het de parels
waren die zelfs schitterden
in het vale filigrein van
tekortkoming en
ongefilterde pijn
afijn, het is gelukt, de bodem
onder mijn voeten kent
geen aarding meer, losgeslagen
als een tochtige termiet
is mijn paradigma meer dan…
Teerbeminde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
502 Hoe schrijf ik je Teerbeminde
aan de rand van de Styx dat ik
veer in het oeverriet
ieder uur de stof van vrede
als een engel van geduld
onzichtbaar met elkaar verbind
Hoe schrijf ik je Teerbeminde
met een blad voor mijn mond
dat ik me in afgemeten tijd
ademloos vasthoud aan
deze stengel de enige die ik heb
aan de oever van de Styx…
Geschenk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Er zit een vogel op mijn hand
van bloed en zon en blauwe veren.
Hij zingt en dwingt mij in te keren,
hij doet mij denken aan het strand,
een wezen uit een ander land
afkomstig en uit hoger sferen.
Ik moet hem dieper kennen leren,
zijn stem is aan de zee verwant.…
Dichtvazallen en rijmkompanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 O hoeders van het vrije vers & co
O dichtvazallen en hun rijmkompanen
O allerlaatsten der woordmohikanen
O laatste woordenfreaks van het tableau
O hofleveranciers van taalbanketten
O laatste haagse hopjes parlevinkers
O laatste doublespeak en woorduitblinkers
O recensenten van de snelsonnetten
Als ik zeg kapiteins, denkt u
aan kaden
Wie…
Mijn droomvakantie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 de vakanties die ik als kind
doorbracht in mijn geboortestad
waren de fijnste vakanties
die ik ooit heb gehad
al heel ver van tevoren
dacht ik er telkens aan
of de trein wel zou rijden
en of het toch wel door zou gaan
het logeren bij opa en oma
was een heel groot feest
tijdens die heerlijke weken
genoot ik het allermeest
spelen met…