Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Later

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
Natuurlijk is later altijd later later is je hondje dat vier meter voor je uit loopt aan de lange lijn later is het vooruitzicht daar waar hij nu is en jij straks ook zult zijn later is daar waar je hondje net nog liep en jij hem omdat hij iets te ver achterbleef weer schijnbaar naar het nu terug riep Nu is het geluid van enkele secondes…

Haar mimiek

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
zij kende de wegen kon ze in haar ogen lezen zag in haar mimiek hoe diep de paniek had toegeslagen chaos kleurde rood tot ver in haar hals woorden kregen geen kans om tot klank te komen bleven steken in niet weten hoe emoties te vertalen zijn komend uit een verre onuitspreekbare pijn jij hebt haar zachtjes bij de hand genomen om…
wil melker4 december 2018Lees meer >

Alleen met ons beiden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Wij eten op tijd, maar niet aan dezelfde dis, jouw en mijn tafel staan daarvoor te ver uiteen, hoewel jouw tafelgenootschap veel groter is, nuttig jij en ik ook, de maaltijd heel alleen. Ik kom alle dagen je gezelschap zoeken, want ik wil zo, ja zo dolgraag bij je zijn, maar onze werelden zijn voorgoed gescheiden.…

Zaden van de berk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Kennelijk onmogelijk de toegemeten tijd in te ruilen voor alle ervaringen waarin ik mij achter kon verschuilen zonder naar de bestemming te vragen om al de kritische antwoorden te vermijden, waar mijn ideeën kiemen kunnen, niet al te ver verspreid.…
Pama17 juli 2019Lees meer >

Slijtende liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Ik mag me vlijen tegen je lichaam, een arm om je heenslaan, maar als m’n hand je borst omsluit, m’n vinger het gleufje van je poes besluipt, dan ga ik te ver. Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou als ik je blote schouder zoen, maar niet dat ik met je vrijen wil terwijl mijn lippen je hals beroeren, dan kom ik te dichtbij.…

en hier liggen wij omringd door eeuwigheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
jouw mooie Griekse neus en je gesloten ogen je grijze haar dat zachtjes in de wind honden huilen en blaffen naar elkaar van de ene berg naar de andere sterft geluid langsaam weg en hoog in de lucht trekt een straaljager een streep door de hemel tot ver over de Aegeïsche zee weet jij wat de helm kost van zo ‘n piloot, zeg jij vijf…

Arcadische kopie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 376
ingestapt route onverwacht als ik maar bij je was herkende in opkomend licht het panorama dat onder ons gleed in een eerst ontwaken serene rust voelde weldadig aan in een harmonische balans kreeg natuur eindelijk weer zijn optimale kans waarbij techniek geen spoor had nagelaten slechts een arcadische kopie van de wereld ver…

Het meisje uit het kamp

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
ergens heen Daar zingen vogels in de palmen een beek stroomt door het dal het water blinkt zachter dan goud en zij is een witte roos in juni en in januari Van haar wil ik zonnenstralen dichten in het eeuwige bos een bruisend lied uit mijn hart in helder groene woorden en vlammend rode muziek Zij is mijn ziel, ze smelt wapens met veren…
Zywa18 maart 2020Lees meer >

Perfecte dwaler?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
Ze heeft het overwogen in mijn gedachten te verblijven, niet gezwicht of heb ik mij dat slechts verbeeld en mijzelf voorgelogen, de leugen is al verdwaald in het rode morgenlicht, in haar bestaan als meeuw dwaal ik mee ver over zee,…
Pama19 april 2020Lees meer >

Onderhuids

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
en zocht het onderhuidse waarvan je niet wist waardoor Het mobiel als tussenpersoon Maar je liet het los, nam het niet mee gaf je over aan mijn handen wat me altijd ontroert Terwijl ik het ondergrondse weg wilde werken, oplossen in je onbesprokene Hoevaak je in slaap viel Je moeheid eruitgeperst werd En als een ander mens Nog ver…
Ralameimaar18 augustus 2020Lees meer >

apocalyptisch

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
De dode oevers zal ik dood en droevig laten, de weidse verte weids en ver, maar geen grashalm blijft nog over, en geen zon of maan of ster. Ik zal het gele lege bootje zijn dat dobbert, dobbert, dobbert, dobbert in de leegte.…

Kafkas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Met ziedende hand sloeg de hemel de nieuwe stad en de enorme toren uiteen, de Hangende Tuinen vlogen Vertrekken werden vliegtuigen en tapijten met gedekte tafels landden ver weg in de lange zee Een zware regen van kamers vormde met een plons een hemelhoge bergrug De mensen uit de Toren verspreiden zich in vijftig talen en vochten om…
Zywa1 maart 2021Lees meer >

Vrij land

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
En ver de nevelige bomen Voor d’ horizon tussen dorp en hei Een paard dat daar staat te dromen Ergens in een hoek van de wei De nachtegaal zingt tussen ’t groen Uitbundig met zijn schoonste tonen Heel Holland is gelijk een visioen Het mooiste land om in te wonen.…

vissen aan de IJssel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
zo ver te zien grijpt rimpeling aan lichte koorden die dringen naar waterkringen. er is een begin aan geluk onder een vlekkeloze hemel, zonder tijd, de uren op land, bij een visser langs de kant. hij laat het snoer ondergedompeld in oneindigheid lopen.…

Zingen mogen wij nu allen....

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Want de God van alle liefde blijft steeds trouw aan ieder mens; Hij ontsteekt de vreugdevuren ver voorbij de levensgrens. In dat licht kunnen zij wonen waar ook wij eens mogen gaan; laat ons maar vertrouwvol hopen op dit vreugdevol bestaan.…
Adeleyd30 oktober 2021Lees meer >

laat de nieuwe mij bloeien.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Waarom liet je het zo ver komen. Het enige wat ik nog kan doen is blijven hopen. nu laat ik de tranen vloeien. Ik laat het verleden los zodat de nieuwe mij kan bloeien.…
cynthia20 november 2021Lees meer >

De DAGEN DRAGEN NACHTEN

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
de dagen dragen alleen nog nachten en ver vooruit zie ik geen ommekeer gebed kan het verdriet verzachten al zit ik het liefst in een stil geween nog bind ik mij aan herinneringen die moeizaam zwerven door mijn hart van mooie dagen die te vlug vergingen en nu lange uren vullen vol van smart de pijn die niet wil verzwinden schrijf ik in droeve…
Greta Casier28 november 2021Lees meer >

Frits van Eerd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Een appeltaart met daarop verse kersen, een hele kraam met spul om steen te grillen.’ De wielen van de winkelwagen trillen, nog eventjes de slaolie verversen Het karretje remt af bij kaas met gaten. ‘Hier links en wacht op mij terwijl ik koek pak en nu vol gas op weg naar de biscuitjes!’…

De gewenste string

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 428
zichtbaar in nacht- clubs en discotheken speurend speelt de muziek met haar beat in op losse eindjes om die te verbinden tot de gewenste string naar het begeerlijke einde ze zuipen schuiven en snuiven alles wat voor handen is voor de ultieme kick die orkanen het zwarte gat laten vullen waarvan de schaduw al zichtbaar is pas ver…
wil melker4 februari 2022Lees meer >

De Kringen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
iets van steen valt in het water het gevolg zie je enkele tellen later een kring nog een kring en nog een grotere kring door de val van dat stenen ding en een klein gaatje in het water zo gaat dat met een bom ook met kringen omgeven verstorende gevolgen rondom vernielde huizen en menig leven en zelfs heel ver weg zullen velen de inslag…
catrinus24 februari 2022Lees meer >

Ukraine

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
verstilde straten huilen vandaag ik zag immers ontelbare rode stenen daar ver weg, met bloed als water stromend uit lijven met gemankeerde armen en benen, aangericht door beren aangemoedigd door gestoorde heren: het is niet alleen de directeur van zijn eigen theater maar ook de chef de l'église, in een goddelijk kleed die bidt voor vrede,…

Het gestolen universum

netgedicht
5.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 464
we reden gleden gladjes over de weg aangetrokken door het stuwmeer van verwachting op dezelfde tunes en vibes van twee jaar geleden geladen tot ver over de top we waren familie in flow elkaar raken was al een pittige blow in thuiskomen bij je zelf na nooit meer te zijn weggeweest in het gestolen universum naar een godvergeten…

Het is heden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Mijn vriend belt me op dat het hem niet meer gaat Om het gaan maar het hachje hij zit Overspannen te rillen met krampachtig lachje ‘Echt even op’ Met de wallen als dijken rond vochtige ogen Te ver van zichzelf weg bewogen ‘Houd je taai ik kom snel bij je langs’ Ik hang op en ga rokend naar buiten Wolken zijn stil in de bodem gegleden…

VAN HERFSTTOOI NAAR KAPZOOI; DE BOOM IN DE ACHTERTUIN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Goudgeel toont hij z’n pracht De bladeren als beeldjes zo stil: De boom in mijn achtertuin Hij laat niet van zich horen De wind speelt hem geen parten Hij laat zich vandaag vooral zien Blikvanger voor mij en zovele buren Nu In z’n aller mooiste herfsttooi Maar hij groeit wel tot de hemel Ver boven de bebouwing uit laat zomaar de zon verschaduwen…

Nooit meer onbezonnen

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 564
De ultieme bezinning is niet ver weg ligt achter ieder boek te slapen je voelt de affiniteit van de vereniging. Aangetrokken door het groepsgevoel calamiteit in het collectieve geheugen gefaald in sociale vaardigheden. Het ligt in een brief besloten het gemeende afscheid van onbezonnen droombeeld.…

zie mijn hart

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
door de glazen van ver voor gisteren, het klopte op de eenvoud waarin anderen zich gedroegen alsof het de parels waren die zelfs schitterden in het vale filigrein van tekortkoming en ongefilterde pijn afijn, het is gelukt, de bodem onder mijn voeten kent geen aarding meer, losgeslagen als een tochtige termiet is mijn paradigma meer dan…
elze10 februari 2023Lees meer >

Teerbeminde

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 502
Hoe schrijf ik je Teerbeminde aan de rand van de Styx dat ik veer in het oeverriet ieder uur de stof van vrede als een engel van geduld onzichtbaar met elkaar verbind Hoe schrijf ik je Teerbeminde met een blad voor mijn mond dat ik me in afgemeten tijd ademloos vasthoud aan deze stengel de enige die ik heb aan de oever van de Styx…

Geschenk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Er zit een vogel op mijn hand van bloed en zon en blauwe veren. Hij zingt en dwingt mij in te keren, hij doet mij denken aan het strand, een wezen uit een ander land afkomstig en uit hoger sferen. Ik moet hem dieper kennen leren, zijn stem is aan de zee verwant.…

Dichtvazallen en rijmkompanen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
O hoeders van het vrije vers & co O dichtvazallen en hun rijmkompanen O allerlaatsten der woordmohikanen O laatste woordenfreaks van het tableau O hofleveranciers van taalbanketten O laatste haagse hopjes parlevinkers O laatste doublespeak en woorduitblinkers O recensenten van de snelsonnetten Als ik zeg kapiteins, denkt u aan kaden Wie…

Mijn droomvakantie

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
de vakanties die ik als kind doorbracht in mijn geboortestad waren de fijnste vakanties die ik ooit heb gehad al heel ver van tevoren dacht ik er telkens aan of de trein wel zou rijden en of het toch wel door zou gaan het logeren bij opa en oma was een heel groot feest tijdens die heerlijke weken genoot ik het allermeest spelen met…