8947 resultaten.
een schepje water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 alle tijden:
onthullen en zwijgen
we stonden stil en
brachten iets in
beweging een
schepje water op
gloeiende kolen
we zaaiden wolken
al wisten we niet
van wie ze waren
we lazen van wie
bijna de hele
Britse zeebodem is
een wandelweg
heeft vele stemmen
we hadden één seizoen
de broer van Jezus en ik
het was te lang
te ver…
Kelpwoud
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
396 onbekende taal
Ze viel in slaap en droomde non- verbaal
De beelden vormden warrig mozaiek
Wat was er eigenlijk precies gezegd
Wie sprak haar toe op liefdevolle toon
Het was voor haar behoorlijk ongewoon Eenmaal ontwaakt, werd het haar uitgelegd
En ze verstond een warm wees welkom hier
Er is plek genoeg en dat geeft rust
Het was wel ver…
Wrede zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ze zwijgen, en ze blijven zwijgen
over de oorlog, de wrede zomer
door de mobilisatie van jonge krijgers
en alles wat je verkeerd formuleerde
komt terug in de lucide gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en wolken
alles terug in de gedachten
ergens in het park ligt een condoom
en is de pure waarheid zo ver weg
waar de…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 guur tochtte
de wind om
de hoek waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van…
Braken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 De vrede is weer ver te zoeken
Het Midden-Oosten laait en vlamt
Dwingt ons een monster te vervloeken
De mens die van een beest afstamt
Het Midden-Oosten vlamt en laait
Uit zicht door zware, zwarte wolken
Dat waar het werkelijk om draait
Verdraagzaamheid onder de volken
Gevolgen van bepaald beleid
Die vallen nimmer te voorspellen
Een keuze…
Het bivalente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 ik schoof
het vroege
ochtendlicht
van heel ver
nog even dicht
kneep ogen samen
maar voelde
hoe de zorgen
naast mijn bed
ook weer zoals
dagelijks hun
plaats innamen
ben opgestaan
heb de gordijnen
opengedaan in
een vriendelijk
welkom voor
deze vreemde dag
zal ik alles op
een rij zetten
of de ellende
van alledag als
handbagage…
Gelaten stemming
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
693 En hier en daar een vers van grootheden als Kees Stip, Driek van Wissen en Drs. P.…
Gulden mêlee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
472 Ver na de allerlaatste kleine uurtjes
Heerst doodse stilte in engelenbak
Gespeend van hemelrijk en merelzang
Nog voor het vroegste krieken van de dag
Nog voor de allereerste zonnestralen
Reik ik hals uit naar goud der dageraad
En doe ik kond in 't uur der morgenstond
Van 't rijk der chaos die mij zal belagen
En mijn gemoed zal kwellen…
Insluipende kou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 de vluchtige
wind in haar
dromen ze zat
in ontspannen
stilte te bekomen
haar ademhalen
had de ronde
ondertonen van
tevreden zijn
over een pittige
discussie hoe het
leven in het spel
van geven en
nemen soms uiterst
merkwaardige
wendingen kent
vooral bij het
laveren op woelig
water is snel
averij opgelopen
zeker als enige
ver…
ZO SIMPEL IS GELUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 geluk is simpel
het ligt in de
engelachtige puurheid
van vers gevallen sneeuw
in de kleuren en geuren van
planten en bloemen die opkomen
in de acrobatiek van de eekhoorns
tussen machtige eikenbomen
het ligt in de klanken
van de eerste vroege vogels
in de warmte van
de prille lentezon
vergeet de overdonderende kleuren
van de herfstbladeren…
Wolkenbrij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Hoe wie wat waar
en hoe ver ik ook kijk
vanaf een duinrand
in de woestijn
hoe wie wat waar
god of joost
zeg het maar
maar bespaar
mij uw luim, god
en jij joost, je gein
wanneer ik mij
tezelfdertijd
weer verwonder
over jullie
extatische
woordenbrij
weet ik alleen niet
hoe ik telkenmale
bij het ogensperren
naar zon maan…
Alex uit Ivanovo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 de
eenzame regenavond
in de rivierenbuurt
van de geliefde oude stad
en je blijft niet naakt naast me liggen
omdat je zonder kleren bent geboren
je kleedt je aan en duwt de deur dicht
ik draag een broek en ik sluit alle ramen
onze vriendschap is nog pril
wanneer we nieuwe liefde drinken
aan de oevers van de Oevod
waar de rivier met verse…
Psychose sfeer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 het is geen
dag vandaag
hooguit de dag
waarop alles
gek beslagen zal
zijn vol zwarte
angst en vragen
dat alles lijkt
op een gebed
dat bi polair
klotst en hopt
in opkomen van de
angst die boven
dwars door komt
de verse geur
van warme
schizoprut is
weer ruiken want
dan ga ik aan de
struikelloop over
mijn eigen benen
vloekend…
Zus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Ze is zo koud en zo ver weg, toch ligt ze hier bij mij op bed.
Zo tastbaar en fragiel,
een klein meisje zonder ziel.…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
340 net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jij bent glad gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk door jouw haren
Onder de rotsen kreunt de zee
Onze kamer is nog ver…
Texas Chain Saw Massacre
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
604 hier zit
en aan jou denkt
maar jij
jij zult nooit weggaan
zij zal nooit weggaan
wat hem niks kan schelen
ze hebben haar baby afgepakt
maar daar
kom je nooit uit
zij komt daar nooit meer uit
ze hebben zijn schatje afgepakt
maar daar
kom je nooit uit
ze komt daar nooit meer uit
toen hij haar op de hoek zag
zei ze dat ze niet ver…
Helaas altijd van korte duur . . .
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 Verrassend kleine portie, vers genot.
Het wachten wordt gelukkig snel beloond.
Mijn kiezen en mijn kaken uitgewoond.
Een vlug gerief bereik ik met mijn spot.
Krijg nou wat, toch nog leven in de grot.
Ik laat mij gelden, net en vlot verschoond.
Bezieling en bevlogenheid zijn schaars.
Zijn onder stoelen of een bank gestoken.…
Lach
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
345 ontsponnen
Waarom we in dat gezin,
dat dorp, die stad geboren
hoezo dat ons zo kon bekoren
daar terug,
bij die familie te behoren
Die plek, zo gek,
dat te ontwarren
of vermoeden dat je dat
ontwarren kunt, ooit
Erachter komen
na veel zoeken
dat dat nooit lukt,
terwijl bijna bij de oplossing,
zo dichtbij en blij
maar er ook ver…
Zomerregens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
255 Ooit was hier welvaart
bloeiende handel, een lint
van havens vol schepen:
het land van de Filistijnen
Nu verstikt, omsloten
door het getto
Er vallen Zomerregens
die ons breken, botten
wegen en bruggen
kades en kantoren, daken
liggen op de grond
naast open riolen, ruik
waar we wonen, blijf niet
daar staan, veilig ver weg
op de wallen…
Nachtstorm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
152 Dan klinkt de reddende stem
ver weg, hoog boven de wolken.
Mijn tong verlamd, geen stem
klinkt uit mijn strottenhoofd.
De storm waait eensklaps over,
rust keert terug in mijn hoofd.
Ik slaap verder in de nacht,
de maan houdt stil de wacht.…
Getuimel in los zand
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
188 dat zij hun kennis,
hun wetenswaardigheden
uit hun archief, en hun actief herinneringsvermogen
zullen aanwenden om ons
lezers, lezeressen en
mogelijk zelfs dichteressen
niet te gaan vervelen
met privé besognes uitjes
excursies en reisverslagen
van getuimel in het zand
de broodjes en de citruspers
de liters ijs en vruchten vers…
Overgave
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
142 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn zwoele nacht
het is niet vreemd of ver,
ik had je verwacht
.
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
.
die is thans in zomerse pracht
waarachter het licht
onnavolgbaar leeft
en enige schaduw slechts
ijle zuchten weeft
.…
droom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
143 het is een droom: wij samen
en Jezus in het midden
de kamperfoelie geurt
jouw hand streelt zacht de mijne
in de vijvers van onze ogen
weerspiegelen zich lichtende sterren
uit een venster ver weg klinkt vioolmuziek
santissi-tissi-tissimo
de wijn is zoet en rood
nu en dan
schenken wij elkaar
een woord van binnen
de milde wind…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik kan niet langer zo ver van je wegblijven.
Ik zal lopen met mijn blik gericht op mijn gedachten,
Zonder iets daarbuiten te zien, zonder enig geluid te horen,
Alleen, onbekend, met gebogen rug en gekruiste handen,
Bedroefd, en de dag zal voor mij als de nacht zijn.…
Donna Quichot…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
107 Maar ze twijfelde geen moment
en liep gewoon een uurtje om
ver van die zwaaiende wacht
huppelend tussen paarse heide
want bittere strijd
met geweld vol vuur
moet je, als het even kan
zien te vermijden……
Eindstation Margraten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Ver van huis verdwaalden jonkies
in een spelletje Stratego
dat verpakt in idealen
aan hun ouders was verkocht.
Op dit knekelveld van eer
vonden zij hun laatste rustplaats.
Maar die graven stellen vragen,
en een antwoord is er niet.
Wisten zij waarvoor zij vochten?
Wisten zij wat vrijheid was?…
SONNET
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.159 Zelfs zoiets simpels als een lijstje met
wat boodschappen zal tot een vers verstijven.
5 Pakken melk, 4 diepvries-bamischijven,
een brood, 2 ons ontbijtspek, niet te vet,
en u ontspoort, want vet rijmt op kroket
en da’s nou net wat u niet op wou schrijven.…
Zwanenzang
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.200 Ook de engelen die ijl en ver bestaan
Zijn onbereikbaar voor ’t gebannen ras,
Dat ze verwekt heeft in verkeer met geesten
En in volmaakte schoonheid heen liet gaan,
De goden tot genot. Zij zijn voor ons geweest, en
Nu gelukzalig en zien ons niet aan.…
De Brouwerskolk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Achter mijn rug rijdt de wereld rond
maar in het bos zingt een merel de Zomer
heldere klanken, lied voor een dromer
ver van mij weg ligt een tijd zwaar gewond.
Achter mijn rug raast het stadsgekerm
maar in het water zwemt rustig een eendje
zoekend naar voedsel gooi ik vast een steentje:
banden van gekken verschroeien de berm.…
Flatscreen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
947 Klanken op de rand
van waken en slapen
werden in één pennenstreek
tot een vers geschapen.
In één haal de toon gezet.
Nu
kadert mijn flatscreen
een steeds veranderend schilderij
van wisselende zinnen.
Lang, kort
weer afgebroken
en opnieuw beginnen.
Waar is het eind?…