8623 resultaten.
Verstikkende banden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 Belangrijk is
dat je niet in de put
gaat zitten
als je geen kracht
meer hebt
om de
verstikkende
banden te verbreken
die je
gevangen
houden zonder
dat de
liefde
voorspoed
en geluk je op de aarde
zijn ten deel
gevallen
eenzaam
maar niet alleen
hier beneden is het niet
maar doe
als zij die wedergeboren
verjongd…
Menselijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 Je hoeft je niet te verontschuldigen
omdat je de namen van de bomen bent vergeten
en dat jouw tante niet langer piano speelt
zal mij vandaag zeker geen zorg zijn
ik maak me zorgen over jouw welzijn
jouw gezondheid en de toestand van jouw geest
hoe is het met de eenzaamheid, voel je nog iets
van het bestaan in andere mensen
het is menselijk…
Vertraagde dagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 Er is dag en er is nacht
en er is weer dag en nacht
hij zit en wacht
van wachten wordt hij moe
soms gaat de telefoon of
komt er iemand langs
onder een of ander mom
soms krijgt hij een kaart of bericht
iemand verdwijnt onder de grond
Hij hoort voetstappen
en hij hoort stemmen op de gang
soms wordt er aan de deur gebeld
hij doet niet open…
Zonder jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
497 Ik lig wakker
Maar jij bent weg
De kamer voelt leeg
En de stilte snijdt zacht.
Ik denk aan je lach
Aan je handen, je stem
Dit alles voel ik nog hier
Maar jij bent ver weg.
Ik adem langzaam
De wereld voelt koud
Want jij was mijn zon...
En nu huilt de maan.…
Een teken van verbondenheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Door de nachten op blote voeten
slaapwandelen door de oude stad
langs de horizontale vloedlijnen
over het hete zand van het strand
het laat me niet los
die andere werkelijkheid
tussen authentieke droomwereld
en toekomstig verlangen
ik laat mijn oude woorden achterwege
op zoek naar een teken van verbondenheid.…
De muur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
361 sloop die muur
die muur om je heen
breek hem af
steen voor steen
open je hart
omarm weer het leven
durf te ontvangen
wat men je wil geven
praat er maar over
verdring het niet
zet jezelf niet op slot
maar deel je verdriet
daarom: die muur
die muur om je heen
breek hem af
steen voor steen
…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
Steeds minder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Met het klimmen der jaren
Zijn er steeds minder mensen,
Die ik ken, wijl er van diegenen,
Die ik nu ken, steeds meer
Zijn die niemand kennen van hen,
Die ik ooit heb gekend of ontmoet.
Mijn wereld wordt zo met de dag
Kleiner, of zoals Maarten Toonder
Ooit zei, “Ik ken niemand meer”,
Wijl velen hem wel kennen!…
Te veel alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
338 Alleen, alleen, men is te veel alleen
en verdoet zijn tijd
verlangend, ik wil
geen passerende mensen
geen saaie wederwaardigheden
geen dagelijkse nutteloosheid
maar belangstelling
voor mijn bestaan, voor mij
Ja, ik wil
leven, liefhebben
en zorgen en doorgeven
wat niet
verloren zou moeten gaan
Ja, dat zou moeten
Maar er moet niets…
De rivier vertelt verhalen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
307 heb jij jezelf terug gevonden
de rivier vertelt verhalen over een vrouw
die uit haar eenzaamheid klimt.…
De scherf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
270 De scherf steekt,
steekt van buiten af.
Af van wat mooi zou zijn.
Zijn is niet wat is,
is nooit genoeg.
Genoeg voor morgen.
Morgen, meer en meer.
Meer kan ik niet doen.
Doen is alles.
Alles wat overblijft.…
Adres vergeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 Gekreukelde grauwwitte bladzijden
uit onze vroegere correspondentie
probeer ik vochtvrij te bewaren
in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties
verdwaald op zoek naar pure troost
tijdens nachten van intieme waanzin
samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten
over de kleuren van bloemen en…
Zij is dat meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
326 Zij is het soort meisje
dat zich verontschuldigt
voor dingen die allang geleden zijn gebeurd,
alsof schuld blijft kleven aan haar vingers.
Zij is het soort meisje
dat zich herinnert wat anderen vergaten te bedoelen.
Een opmerking,
halfluid gelachen.
Ze lachte mee.
Maar iets in haar brak
op een plek waar het al stil was.
Zij is het soort…
Ik leef moeilijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
352 je
onze auto is kapot
dat is echt niet fijn
onze bank is
niet meer leverbaar
we weten heus wel
hoe het is om
ontroostbaar te zijn
zeiden ze
wat weten jullie
van de angst
de moedeloosheid
en de zielenpijn
vroeg je
je moet flink zijn
we hebben allemaal
wel eens verdriet
en ergens pijn
zeiden ze
wat weten jullie
ervan hoe eenzaam…
Zwijgrel
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.209 Het is koud zonder journalisten
in de schaduwstilte van het land
ik zwijg uit eerbied voor de zwijgrel
uit het door jou meegenomen boek
mijn trouwe ziel breng ik terug naar
in zichzelf gekeerde heimwee
omdat je de kamers van mijn hart
onbewoond in chaos achterlaat
nu geluiden weerloos worden
in snijdende kalmte van afscheid
heb jij mij…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Mijn eenzaamheid draag ik als een nachtgewaad,
onherbergzaam, maar niet gebroken.
Mijn wil blijft mij tot toeverlaat,
nog altijd intact, nog niet verstoken.
Waar het vuur der verleiding mijn wonden raakt
in een storm van razernij,
word ik tot steen verhard en aangeraakt
door een eerloze vorm van vleierij.…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 Wat beweegt maar niet vraagt
Wat vraagt maar niet praat
Van de terreur van de stilte
Die woorden doelloos laat zweven
Ze zijn te licht
Geen bodem om op te vallen
Het blijven rimpelingen in de lucht
Van het stof dat vastslaat op haar ruit
Waarop haar gekromde vinger stuit
Bij het onzichtbaar schrijven
In onvoltooid verleden tijd:
Eenzaamheid…
Het blijvende niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
329 Ik sterf niet
Dat is het enige dat zeker is
in een wereld
die altijd uit mijn handen glipt.
Eeuwen hebben mij geslepen
tot iets dat nauwelijks nog mens heet.
Ik herinner me gezichten:
het lachende gezicht van een kind
dat ooit in mijn armen lag,
namen die vervaagden
zoals stemmen
van vrienden die ik lang geleden verloor.
Elke poging…
Het boek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
332 Zakje chips, ontkurkte wijn
Wachtend, zat ik in mijn hoek
Ik sta recht en neem het boek
Wandel naar het raam en gooi het weg
Want er is niemand, echt niemand
Voor wie ik het zal lezen…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Ik bijt mijn nagels tot op het bot,
tot het vlees zwelt
en de bloedlijn zich toont.
Niet uit angst, niet uit drift,
maar uit een onstilbaar verlangen
dat niets kan stillen.
Elke beet een echo van verloren tijd,
elke splinter een herinnering
aan woorden die nooit klonken,
aan liefde die ik altijd miste.
Mijn vingers bloeden,
maar de pijn…
Alles in het leven gaat voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
346 Alles in het leven gaat voorbij
Wanneer word je weer gelukkig en blij
Je voelt de pijn
Ooit word jij gelukkig
En zal het anders zijn
Alles in het leven gaat voorbij
Voel het als je plicht
Dan komen dromen weer in zicht…
Dauw van de zee
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
536 In hoeverre je echt bij me bent
wanneer je leeft in mijn gedachten
durf ik niet uit te leggen
door middel van de geschriften
oude mensen die me brieven schrijven
over dauw van de zee
en breekbare liefde
die een ieder bij zich draagt, zo schrijven ze
terwijl ik eenzaam verder lees
over toekomstige natuurverschijnselen
rampen die elkaar…
Kerstkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Er lag een kaart in mijn bus
zonder naam,
sneeuw die niet valt,
een handschrift
dat mij nergens naartoe bracht.
“Warme feestdagen,”
alsof warmte iets is
dat men kan verzenden
zonder afzender,
zonder bewijs van leven.
De envelop rook naar niets:
geen huis, geen keuken,
geen verleden.
Alleen papier
dat doet alsof het iets betekent.…
Melancholie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
368 Aan het alleen-zijn ben ik,
Na vele jaren van alleen zijn,
Wel gewend, maar als mij
De eenzaamheid overvalt,
Zak ik weg in 'n diep moeras van
Melancholische herinneringen,
Herinneringen aan de tijd ik niet
Alleen was, omringd door liefde,
Die ik al zo lang, te lang ontbeer,
Alleen nog in herinneringen,
Herinneringen aan de tijd…
Kerstdiner
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
374 De tafel staat te vol
voor wat er niet gezegd wordt.
Bestek tikt nerveus tegen porselein,
alsof het ook weg wil.
Er is kalkoen die niemand snijdt,
aardappelen die afkoelen
terwijl herinneringen warm
en gevaarlijk worden.
Iemand lacht te luid,
iemand zwijgt te lang.
Wijn vult glazen
en leegtes tegelijk.
We proosten op gezondheid
met…
Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
243 Het is stil,
niets te horen,
alleen
mijn hart
bonst
oorverdovend.
In de stilte
overstemt slechts
mijn ademtocht
het dreunend
bonzen
van mijn hart.…
Vieren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
414 Gelukkige eenzaamheid,
je bent het enige
dat mij nooit verlaat.…
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
238 Langs en lang
Lans schild en gekte
Turen kort en lopen
Lopen maar, ga…
zelfs niet
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
511 het waren niet je
schaarse woorden
noch je zorghart
waarmee je sprak
het was dat
niemand zag
wie je was
zelfs niet toen
je je polsen
doorgesneden had…
Alleen in mezelf wonen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
428 Alleen in mezelf kan ik wonen,
de plek, mijn onderdak,
eigen warmte bij de haard,
daar wordt mijn hart
door geen stormwinden meegenomen.
Alleen in mezelf kan ik wonen.
Door de ramen van mijn lijf
zie ik de aarde, weilanden,
bossen, beken, zeeen
groen in 1000 kleuren
maar vooral regenbogen.
Het levensspel?
Het moet schoon zijn, heel…