7926 resultaten.
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
548 Je bent de deksel op de theepot
de voetballer in het veld
de hoofdrol bij die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik…
Oud
gedicht
2.5 met 24 stemmen
11.856 als vlinders in hars is mijn schilder
een mummel die niet meer uit zijn kleuren
komt, een slome, uit de rails gelopen.
Een knakker die gebroken, versplinterd,
er aan toe is in de open haard op te gaan.
Een ladder, afgekeurd door de inspectie,
die nu tussen het kleefkruid ligt,
onzichtbaar in de achtertuin.…
mille cherubini in coro
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.339 duizenden engelen
weg van deze wrede wereld
luister naar het hemels zingen
het ruisen van witte vleugels
het licht van vrede nog overal
voel de liefde van je moeder
eens word je wakker geschud
ga je de mensen leren kennen
zij zullen je kronen met doornen
maar bloedrode rozen gaan geuren
met de zuiverheid van witte lelies
aroma en kleuren…
Gemeenschapszin
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.795 Ze merkten, hoe gelijkgezind ze waren
en konden zelfs dezelfde kleur bekennen:
de vrouw was rood; dat stond de man al jaren.…
antidotum
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 zon zoekt haar zenit
verkeerd vandaag, dit is Vlaanderen
waar een hoogtepunt niet per se
pal boven hoeft te zijn
een beetje meer volstaat hier
de mensen aan het feesten te zetten
het hemelsblauw ziet het aan
laat het monkelend blauw blauw
en giet haar heldere tinten uit
over de menigte die roest
op wel twintig pleintjes
krioelen de kleuren…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 de kastdeur kraakt
klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
Gastenboek
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
929 De krant staat vanmorgen vol zwart en ijzige foto’s kleuren rood.
Koffie is aanjager van geestelijk ongemak en zwijgzaam lijden.
Zij schrijven loffelijk in het gastenboek en sleuren met koffers.
Buurtbussen staan walmend om de hoek. Het nachtboek is gesloten.…
Zegepralend
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
970 over de uitgestrekte heide
zingt een stil hart zijn purperen slaap
onschatbaar rijk
stil het éne
bloeischoon groeit het andere
in zijn schoonste tooi
zinsverukkend
staan de bomen te bloesemen
vol pracht en praal
knallen geuren en kleuren
je als het ware
verkwikkend tegemoet
speelt de lauwe zonnewind
een schaduwspel van zichzelf…
Trompettert blauwe vleugels
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.058 Zie jij die mooie duif
daar tussen twijfelende inkt
in die abstractie
van een glas whisky
zonder muren
trompettert
Miles Davis
onzichtbare kleuren
op blauwe vleugels
als door de late middag
traag de rode zon zakt
in rokerige woonkamers
waar het binnenste hart
van de oude vrijersstad
naar echte vrijheid zoekt
veel verder dan toen
en…
Een helling vol beloften
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
603 ik heb mijn tuinen ingericht
steen heeft mij zijn kleur gegeven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven
ik heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik mijn gedrochten
de hamers zingen vormen
mijn zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
hun geest is nog dociel…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een voorbije dag
kriekt de morgen, de witte morgen open
blauw verdwijnt en groen op mijn netvlies
maakt alle kleuren…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was de vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het pril al eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Plantte bloemen in het zand
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
613 de zon verbrandde
koele regen
het licht verschraalde
stoffig kleur
de wind verstoof
langs vele einders
de vleugjes van
hun vage geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
hun schaduwzijde…
Diepgeworteld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
647 Het palet des levens
kent naast kleuren ook zwart en wit.
Begrijpen van het leven
volstaat niet altijd meer
ook omdat liefde verder reikt
dan eigen wil en wederzijds respect.…
Mild ( voor buurman Gerard )
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.115 Gelaten in het wachten, van wie
het grijze stof wordt verstrooid,
waarmee de aarde is vernist, in
een met druppels getooide mist,
worden beelden opgefrist, winden
verscheuren, de in zout vervilte zee
verbleken of kleuren zon en maan
naar gelang ze ver of dichter bij
ons staan, belichaming van troost,
stuwt levensap van wortels naar…
Het Bestand van Water
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
962 De zucht naar vrede
werd geslaakt in verontwaardiging
Het was de buitensporigheid ditmaal
Alleen het water
waarin zij na afloop
nog hun handen wasten
dacht daar anders over
Niets
rechtvaardigde de gedachte
voor een onsje minder te willen sterven
ook niet voor iets meer
Niets
zou het water
donkerder kleuren
dan vermeende onschuld…
afscheidzee
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.017 wanneer ik de leegte voel van teveel
zingt het ribbenkoor in Afrika
en de wind is vrij van zand
luister goed, zij zingen vogelvrij
meisje uit ruwe bast geboren
leeg zijn je jammerschuren daar
je land is dor en de oceaan
verandert telkens weer van kleur
en de vele gaten tussen ons
scheuren verder open dan ik dacht
was het niet in deze jaren…
Koos verkeerde luchten
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
672 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was mijn vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het jonge had ik eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor…
Hoe vertel ik?
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
932 Hoe kleur ik het leven in melodie met akkoorden?
Hoe zingt mijn hart de rijmen van vreugde en pijn
rond verhalen...
Wie was er toen die het hoorde?
Hoe vertel ik verhalend de vragen van twijfel,
de antwoorden over het hoe en waarom
over het leven en de dood,
over de bron waar alles begon?…
Ik smacht naar de lente
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.216 Ik smacht naar de lente en haar goud,
Naar de jonge, de licht-tere kleuren,
Ik smacht naar het groenende hout,
Naar de zoetige Meidorengeuren.
Hoe heerlijk te liggen in 't mos,
Te staren in 't blauw van de hemel,
Te volgen de blaadjes die los
Zich wieg'len in takkengewemel!…
bewaar je schoonheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
677 Bewaar het, koester de kleur van je
haar, onthoud je tere huid de
aanraking van zon, wind en blikken.
Doe het voor hem die van je houdt.
Hij is het waard, je trouw, bovendien
heb je het zo geleerd en doen ze het
allemaal, je vriendinnen, de jouwen.…
DE BELCRUM
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
568 De nieuwe woning en het huis op leeftijd
beschikken over het wondervermogen
samen aangenaam wereldwijs te ogen,
dankzij hun donk're kleur, die tòch verblijdt.
Het diepe steenbruin aan alle straten
geeft zwervende, proevende gedachten:
de smaak van gevulde honingraten.…
- Duizend Sleutels -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
598 Duizend vaak verliefde sleutels
lijken onmogelijk te passen,
hadden een schitterende goudrode kleur.
Duizend sterke sloten willen breken
hangen diamanten aan elke hemelpoort,
beloven zeldzaamst gekleurde trouw
en een papieren diamantenring die niemand wou.…
Alles bekoort en verleidt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
582 De legkaart van het hart is een troef
met een bedaarde hunkerende kleur
zonder arrogante onverschilligheid
of regenachtige weemoed.
De dag geeft weer een dichterswoord.
De oermoeder bestiert de dag
de seringen bloeien welig
er huppelt een kind
tussen de bloesem.
Ik voel me goed bedeeld.…
in ronde vormen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
845 omdat ze onvoorwaardelijker zijn
en mooier en warmer
het ronde woont in de kom van de hand
die vorm geeft aan dingen;
het woont in duintoppen
in borsten van vrouwen
en in harten niet te vergeten
ronde vormen zijn zachter
soepeler en lieflijker
dan recht gelijnde hoekige
meer dan enkel zwart en wit
bevatten zij het hele spectrum van kleuren…
bloesemkinderen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
729 vergankelijke bewaren
maar geef hen de klanken van het licht
ook al weten zij niet
waar ze kijken moeten, waar de weg is
zonder schreien
het open- en toegaan van de dagen
van ochtendvogels en geboren vlindergaven
oh aarde, fluister stenen vol met manen
bevrucht de twijgen met gezang
slok mij op
maar laat de kinderen
met de kleuren…
Schipbreuk ?
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
683 "Covers"op triomfantelijke gelaat
en op de boeg van tijdschriften, en
op het verdeelde schip van staat,
om de bestemming te kiezen op
het kompas van kiezersbedrog,
laverend door de platte landen
in z'n zog een vertrouwd model
laat zinken, in een kleur die
naar polarisatie overgaat, zal
een nieuwe wind de zeilen van
het vaartuig…
Bekentenissen ?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
608 In de voorbijgaande hitte van
het bos, spreken vlinders de taal
van een verstillend stemgegons,
waar de wandelaar zich in waagt,
met als levensproviand in de ransel
het zingen van een kind, geborgd
in de plantaardige traagheid van het
koele mos waar hij de weg in vindt
van nieuw ontdekte geuren , borgt
de kleuren van de hoop, bereidt…