8256 resultaten.
De kracht van een vrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.820 De strijd vaak zwaar, zo weinig in jouw macht,
volhard jij toch, bezorgd, de tranen echt:
een hart dat vat, een hand die leed verzacht.…
zeven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 het grieks het woord
voor "dichten als kunst"
nu weet ieder wel zijn hemd te lichten
zoals men dat in de volksmond zegt
maar in dit geval "schept" men iets
met potlood op papier
letters die woorden worden
soms uit de diepte gedregd
maar wel mooier dan normaal
alsof men praat in een andere taal
die ons hart beroert met een lach of traan…
Nachtdier Ryanne van Dorst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 en invoelend
laat degelijk ook haar zachte kant zien
en ‘en profil’, wat een lief gezicht
ze heeft het Rotterdamse lef
‘ech wel’, ‘ja toch’, ‘pleurt op’
raakt veelal de kern van de zaak
slaat nachtvissen aan de haak
in haar nachten, die lege nachten
die donkere kale nachten met toch
zoveel verwondering, openbaring en
een lach. een traan…
De Bron
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Water zijn ook tranen die je loslaat bij verdriet.
Water kan de mens zijn vriend zijn, maar neemt soms
ook zijn leven,..
Water dat door dijken breekt doet de mensen beven.
Water moet de zeeën vullen tot de laatste dag van d' aard.
Water is voor alle volkeren meer dan miljoenen waard.…
Er toch nog zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 En al zal ik ooit lijfelijk sterven
als deel van mijn familie vertrekken
met nog steeds een geheel open mond
als wellicht de blauwe lucht zich roert,
ik nog steeds als dat ene kind zal zijn,
die spraakwaterval met taalfouten, weet,
ik zal niet wenen , niet huilen om leven
wellicht wel tranen van geluk te bestaan.…
Treurwilg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
505 Willen ze weten waarom jij aan het water staat
tranen stromen niet vergeten, de takken naar beneden
om wat jij aan verstand omhullen wilt
de wind
de moed niet laten zakken, vertel jij fier
bij storm beschut jij menig dier
om wat jij aan gevoel te bieden hebt
onder regen
zie ik je graag daar in jouw avondwade
om niet te vergeten wie…
Lichter dan de dood?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
346 encyclopedie, een onvoltooide
symfonie, z’n toon verspreid tot
in de onvoorziene eeuwigheid,
de pool van beider wederkerige
magneet, mijn tijdswind brengt wat
roest, herkent de kenmerken van sleet
je begeeft je naar je doel
steeds verder van mij vandaan,
Ik streel je echo van je lach,
raak het aan,in dat onverklaarbare
gevoel bestaat geen traan…
Kijk pappa, ik huil ook nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 Hoi pap, ik heb rode ogen
maar niks gerookt nog
Mijn handen ze trillen soms
Net zoals mijn lippen
En de rimpels op mijn kin dan
Vandaag deed ik maar geen make-up
Zoals je me nog nooit hebt gezien
Mijn haar is alleen hetzelfde, goud
Het is mijn vacht
Ik mis je, elke dag,
Te vaak
Hier en daar
Een traan
Als ik kijk over het water
Weet…
Geleefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Mijn geliefde lopers wilde ik niet kwijt,
maar zij zijn in hun wedstrijd gebleven,
daarna gelost in mijn tranen van verdriet,
Mijn laatste bede: help mij uit dit leven.…
Wolkentuin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik probeer
jou te creëren
in mijn wolkentuin
nog vaag is mist
als tranen bevriezen
in de ochtendkou
in het eerste
licht komt jouw
silhouet tot leven
strak aangegeven
tot warmte accenten
geeft aan het speelse
jij kleurt uit
net geboren wit
naar scharlaken rood
lacht uit
pure vitaliteit
je tanden bloot
ik moet je laten…
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 als genarcotiseerd staren we
naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid…
Renske Leijten en Pieter Omtzigt
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
846 Ze zijn witheet, tot tranen toe geroerd:
Er hangt een sfeer van leugen en bedrog
Belasting is vaak diefstal, erger nog
De mensen zijn bedreigd, totaal gevloerd
Er wordt gewoon omheen geouwehoerd
De Dienst zegt over Renske, meisje toch!…
Hoop doet leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 mocht de zoveelste versteende traan
in de winter
hard en koud aanvoelen
schitteren als een diamant
dat dan
't verdriet zal mogen smelten
zonnedagen in 't land van licht en leven
als de gouden vloed
van 't gedicht
dat schijnt als in de morgenstond
och zoete zekerheid , och helend alvermogen
sta ons bij
in 't angstgefluister…
Het razen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Het stille leven ligt op het kerkhof
hiernaast, het nieuwe leven raast
erlangs over ijzeren staven
en dat maakt me gek, het dendert
door de kamers waar ik heb gespeeld
Ik haal ze leeg en ik rook ze uit
met Nag Champa, met tranen
in mijn ogen sluit ik de ramen
en toch worden de muren dikker
van het geraas, ze eten het op
net als ik, het…
Het hart van de hoge bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 O stroom van zoete geurige
magnolia
weemoedige adem in de avondzon
stralend wit
zweefden de dichters
overal anders
strelen we de veer het papier
het doek
terwijl ik mijn tranen
uit de ivoren toetsen
voel stromen
en luister naar de
armzalige toon
want wat is ons loon
als de liefde is uitgedoofd
om in duisternis
verder te…
Op de drempel
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
493 in de ogen
gekeken onze
huidhonger alle
kansen gegeven
sprakeloos
van verbazing
constateerden wij
dat we nauwelijks
veranderd waren
pas na lang
samen praten
hadden wij in
de gaten dat
de tijd had
stilgestaan
alle wederzijdse
ervaringen
waren aan ons
voorbij gegaan
alleen herinneringen
van twee jaar
geleden zoals
tranen…
leef tijd - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 het leven lacht en huilt
stormend heen en weer
slingert hoop en verdriet
als de klepel van de klok
van ongeloof tot kordaat
nooit te vergeten geluk
drupt angstige tranen
als plots het onzekere
de wandklok van leven
in schaduw vallen laat
de handschoen genomen
in zoektocht naar houvast
wordt de strijd gestreden
om dat te kunnen houden…
De snelle pen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 aangedaan hebben
veel moeten dopen
en nog meer hopen
de pennen schreven
veelal naar een goede
uitkomst toe maar
soms heb ik naar het
slot de pen vrijwel
kapot gebeten
liepen zinnen niet
op hobbelig gebied
zij glijdt heerlijk
over het in vieren
gevouwen papier
de woorden vindt u
hier maar de inkt
is nog niet droog
nu al komen de tranen…
Vertel Me ....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
527 vertel me eens over je land
over de bergen de bossen
de heuvels de korenvelden
de meren en het
goudgele strand
vertel het me
in haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een…
Genese
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 bijstellen ombuigen
verandert alles
wording 2
we kruipen hinken
strompelen
alles verandert
we leren rechtop lopen
verheffen het tot
een ware kunst
alles wordt anders als keelklanken
evolueren tot letters woorden zinnen
geschreven taal
wording 3
alles verandert
alles wordt anders
alles moet anders
behalve onze tranen…
Verweesd
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
772 in mij
De speelgoedwinkel
Waar ik die mooie beer kreeg
Hoe gelukkig kun je als kind je voelen
Omringd met zoveel liefde
De hemel te rijk
Dan slaat de realiteit toe
Jullie zijn er niet meer
Jullie zijn er echt niet meer
Het kind in mij kijkt verloren om zich heen
De zon schijnt
Alle mensen zijn vrolijk
Ik duw mijn tranen…
Verdrieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Ze lacht
Ze huilt
Ze schuilt
tussen haar tranen....!…
armoede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 morgen is zij jarig
haar kleine trots
een feest of cadeau
vertellen tranen
is er echter niet
haar moeder
leuk en opgeleid
met hoge hypotheek
ontslag en schulden
dopt de boontjes zelf
schaamte voelt ze
bij elke aanmaning
die eindeloos komt
machteloos ook
het tij te keren
natuurlijk wil zij wel
het beste zelfs liefst
voor haar meisje…
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 beslag van dromen
tot de nacht mij
toedekt en me laat
rusten in zijn schaduw
zijn duistere blik is
slechts een vermomming, in
wezen is het een gewone dag
die aan het eind een gordijn
langs de zon schuift
nimmer is het wonder
van plezier ingedaald,
achter de luiken die
aan het halfrond mijn
ogen deppen wanneer
tocht deze laten tranen…
Een clown
netgedicht
4.9 met 47 stemmen
580 ik had zo
graag een
clown willen zijn
met een lief
publiek om
mee te knuffelen
even de diepte
in te gaan en
dan weer
met een lach
nog hoger
dan bovenaan
wat mij het
meeste trekt
is samen gaan
voor de enige
echte traan die
in alle ogen blinkt
al vanaf het
begin waren
wij verbonden op
drassige gronden
die eigenlijk
te…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 wolken
onder de opgeschrikte hemel heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam
waarmee zij haar kind noemt
een laken van rouw ineen
geweven rondom haar beminde
ingebakerde kind
stille tranen…
Vlammend Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 dwarrelen
Een melodie, wees, stort
in het zwijgen van de afgrond—
haar trillingen bloeden
langzaam leeg
Kleur, ontveld,
ademt haar laatste adem uit
in het oor van het niets—
een echo die kleur vergat
Er ligt een grens te sterven
tussen oog en licht,
tussen adem en lichaam—
een wolk lost op in zijn eigen tranen…
Verloren stem
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
374 ‘n Nachtegaal breekt de stilte van de nacht
Met hoge tonen van z’n ijl gezang,
Voor ’t gezang heeft hij geen aandacht,
Een traan biggelt langs zijn wang.
Zijn hart huilt stille in het bos,
Wijl hij naar ’t onbereikbre smacht,
Dan barst plots ’t noodweer los.…
De bloesems blijven bij mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
179 Ik huil om mijzelf
vergeefse tranen
die niets veranderen
Nergens tussen de gordijnen
in de binnenvertrekken
is mijn schoonheid veilig
Mijn ziel zoekt onwetend
wat waar is, naar de liefde
van mijn man in mijn schoot
Niet lastig gevallen
door een oosterse prins die
betoverend fluit speelt om mij
op zijn paarden van de zee mee
te nemen…
Schaduw van jouw glimlach
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
472 En als de tijd ons ooit weer samenbrengt,
zal elke traan veranderen in zegen.
Want ware liefde die de ziel omstreng’t,
blijft eeuwig branden, ongeacht de wegen…