5922 resultaten.
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Misschien, ergens waar licht geen einde kent, wacht ze al op mij,
een plek waar geen afscheid bestaat, alleen weerzien, alleen thuis.
Dus keer ik mij om, met de dag in mijn rug en haar naam in mijn hart,
de pijn verzacht niet, maar draagt zich anders, zoals eb na vloed.…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Geen afscheid dat een einde bracht,
maar wegkijkende ogen
in een blijvende nacht.…
Onhoorbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
137 Hij wil in stilte afscheid nemen.
Nu hij daar loopt, door die vreemde straten,
leest hij nog altijd de oude gedichten.
Het is alsof hij die vertrouwde stem kan horen
boven het rumoer uit, tussen alle vervreemdende gezichten
van een onverschillige, drukke stad.
Onhoorbaar maakt hij inmiddels nieuwe herinneringen.…
Dode man in Amsturia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
5 Geen steen die later naar hem vraagt,
geen klok die voor zijn afscheid slaat,
terwijl de stoet door nevels gaat.
Het is nu donker, ondenkbaar licht
de draagplank buigt onder zijn gewicht
hij moet op weg, steeds onderweg.…
Eenzaamheid van weleer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
11 De brief ligt klaar, het zegel is gebroken,
afscheid van de illusie en de dwaze droom.
De laatste bittere waarheid is gesproken:
Mijn hart drijft stuurloos op een kille rivier.…
Leerzame jaren
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
4.441 Je zoekt overal je gelijk,
en vindt uiteindelijk niets.....
2003
Ik zorg dat ik mezelf niet ga verliezen
en haal de kracht uit eigen initiatief,
Want als ik blijf zitten en ga kniezen
ben ik uiteindelijk voor mezelf een dief.
Belangrijk is positief te blijven denken,
maar ik kijk ook niet te ver vooruit.…
worstelen
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.827 toen
Jij hebt me zoveel liefde kunnen geven
Jij hebt me zoveel moois beloofd
Maar jij verkiest nu een ander leven
Met dat, wat alle liefde in jou verdooft
Jou vergeten zal ik nooit
Maar ik weet dat ik nu echt verder moet
Ik weet dat jij je leven nu vergooit
Met het heerlijke gele vocht, bitter en zoet
Van drank zal een ieder het verliezen…
Vechten
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.422 Die ik moet verliezen.
Een vriend. Ik kan niet kiezen.
Jij bent mijn leven. Jij bent mijn baas.
Jij bent zo sterk. En ik ben zo dwaas.
Jij dwingt mij. Het doet me zo’n pijn.
Ik wil zo graag stoppen. Dat lijkt me zo fijn.
Ik wil me weer laten zien. Niet verstoppen.
Moet ik vechten? Het reikt tot in de toppen.
De toppen van een gevecht.…
de zon en de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.384 Stel dat jij voor mij de zon betekent
Snap je dan wat je bij mij ontketent
Een vurige verlangen naar deze warmte en liefde
Ik moet en zal zorgen dat ik je nooit zal verliezen
Want ik weet dat mijn zonnetje daar op rekent!…
Wij, die ik ook ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
618 weer uit een
aards verbond getreden
de mens eigen
en uit behoefte gekozen
ook meermaals uitgestoten
tijdens de reis
het was niet meer dan
bij herhaling ontdoen
van versleten doeken
het schijnt een vrije keus
maar die ken ik enkel
uit de schepping verklarende
gedragen heilige boeken
nu ben ik weer in de dood
om mijn ogen te verliezen…
Armoedebestrijder
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
517 Balletje-balletje, die losers zullen verliezen!
Niet dat jij arm bent, maar je kent ze wel.
En je laat ze niet vallen.
Dankzij je ballen.
Niets vergallen.…
Litteken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Etmaal, of misschien wel jaren
buiten bewustzijn dat leven belette
'k Vlieg en zweef zonder motor
rijt de regenwolken ver uiteen
't Spasme van de verliezende partij
klontert samen in nabijgelegen vetten
Van vervangende waren
die erbij liggen.…
Liefde langs de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 onbewogen
achter ons het water, beweeglijk fris
onder ons het zwart van vlees
ik vrees de ochtend nog
het meest, de zon die
schaduwen langer maakt
de tijd die wegkruipt
naar het licht, ik nu
met mijn ogen dicht
jouw beeld zo stil en vrij
al zullen ze ons vinden
jij blijft van mij
ze zullen ons vinden, vroeg
of later als we ons verliezen…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Schemer vervaagt de spiegeling,
onder de oppervlakte ontstaat beweging
woekerend door de tweede laag grond
verliezen de breder wordende wortels hun souplesse.
Deze weinig oorspronkelijk laag is
achteloos en onderhands
en met de moedwil tot veredelen
door vele passanten aangebracht.…
Despacito.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
578 Mijn neus in je warme vacht en we genieten gemeend en zo waar
Verliezen elkaar geen seconde uit het oog en zo hoort het maar.
Fluister duizend schattige woordjes in je oortjes rein
Samen alles doen, uren aan een stuk en net dat is uniek en fijn.…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Zelfs de bladeren kraken ook nu van vrieskou
ze verliezen en bewaren net als haar tijdingen
maar ook verloren dagen hebben een geheugen.
En inderdaad ook vandaag waar tijd en water
de zon opstaande tijd weer middendoor scheurt
kerst en het schaterlachen ook haar natte konen
terughalen groeten riet en kruinen hier als vanouds.…
De “Johannes” , tranen en een glimlach
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Gelukkig verliezen mijn ‘stromen van tranen’ het van een spontaan ontstane tevreden glimlach!!…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Laten we de duisternis niet vervloeken,
lucifers en kaarsen schrander bewaren
en hoopvol gebruiken,
onze onschuld van ooit niet verliezen.
Laten we niet leven naar het oordeel
van dat leger en die dictator die ons en
zelfs de grond naast en om ons huis niet kent.…
Kom je morgen kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 al rest maar een kans, daar gaan waar Hij de kudde weidt,
want waar ik ging, ik vond geen ander pad dat naar het leven leidt
Kom je morgen kijken, dan zal je zien, hoe zwak ik ben
dan zal je zien, dat ik alleen met moeite stand houd en
wat weet ik van leven, zodat ik zeggen kan: ik ken
Als je morgen kijken komt, wanneer ik vecht,
of ik verliezen…
Verlichting
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
600 die vastzitten in onzichtbare knopen
zich slepen door iedere dag
zij die ronddwalen in cirkels
zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil
zij die monddood zijn gemaakt. door hen die er eens toe deden
zij die woorden verloren midden in hun zin
zij die zich vastklampen aan wat zij gisteren nog wisten
zij die langzaam de controle verliezen…
In het licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
504 die vastzitten in onzichtbare knopen
zich slepen door iedere dag
zij die ronddwalen in cirkels
zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil
zij die monddood zijn gemaakt, door hen die er eens toe deden
zij die woorden verloren midden in hun zin
zij die zich vastklampen aan wat zij gisteren nog wisten
zij die langzaam de controle verliezen…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Blauw kleeft aan de grond
stil fluistert wind haar verhaal
herinnering blijft
Onder het riet, tussen slootwal en
schaduw, waar voetstappen niet meer komen maar
licht nog durft te landen, staan zij als herinneringen die zichzelf zijn
vergeten en in stilte bloeien met een naam die fluistert wat wij niet willen verliezen.…
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
320 Aanraking: fluweel op marmer dat ademt,
vingers verliezen grens in de kelk
van gedeelde pols.
Geluid: trilling van bloembladen die elkaar raken,
één hum, één wortel.
Smaak: honing-dauw met doorn-bitter,
de tong proeft de offerande die heel bleef.
Zicht: rossig aureool rond de geliefde,
rood kleed over wit linnen dat rood ademt.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 De muren van de flats zijn kouder nu,
een kille huid van steen die ons omsluit,
en de weinige bomen die we hebben
verliezen hun bladeren zonder haast,
alsof zij weten van de tijd en het verlies.
Het sterft in purperen gedaanten op het plein.
Het groen dat in de zomer
zo dapper door het aardoppervlak brak,
is nu moe en trekt zich terug.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Ze verliezen hun blad. Zonder haast.
Ze kennen de tijd. Het verlies.
Het sterft op het plein. In purper.
Het zomergroen? Eerst zo dapper.
Nu moe. Het trekt zich terug.
Geen vlucht, welnee. Pure overgave.
Aan de bittere grond. Berusting.
Niemand op het terrein. Leegte.
Alleen de wind.
Die de herinnering meesleept.
Aan de warme haven.…
de liefde denkt
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
40.150 wat is ze mooi
ze knikkebolt in jugendstil
de groene droefheid van papavers
in de trein kwijnt zij
tegen de stang in de deuropening
en lacht zo nu en dan naar hem
amos, ze moet daar zijn
die bijeenkomst is belangrijk
liefde denkt toch geen kwaad
zij zwijgt zij zwaait
en tilt bij haar vertrek
door lust omstuwd een knie…
Wat zeg je dan...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 ze zeggen dat het mooi is
daar
omringd door een immense zee van liefde
daar
weerzien met hen die op jou hebben gewacht
al daar
terugkijkend op jullie mooie leven
vanaf daar
het voor altijd waken over jouw geliefde Pia
vanaf daar
stuur af en toe een seintje, dat je voor altijd
dichtbij bent, voor haar…
Groet God van mij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
854 Groet God van mij en vraag aan Hem ongelogen
Die mij adem gaf en het blauw in mijn ogen
Waar is't land waarvan'k door profeten heb gehoord
waar dood door wat leven is verslonden wordt
Is er een gids, de Zoon van David met zijn kiezelsteen
en waar Hij wegen wijst, dan ga ik er heen
In mijn land heeft wat boos is macht en wat zij zocht
Zij…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 de wind
transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan
bomen weten
nog even en dan komt de zon
komt de warme voorjaarsregen
nieuwe bladeren en vogels
dan is het gedaan met deze regering
die het land al te lang in zijn wurgend koude greep heeft gehouden
het afscheid…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
566 de wind
transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan
bomen weten
nog even en dan komt de zon
komt de warme voorjaarsregen
nieuwe bladeren en vogels
dan is het gedaan met deze regering
die het land al te lang in zijn wurgend koude greep heeft gehouden
het afscheid…