Alle inzendingen over donker

6829 resultaten.

Sorteren op:

De nette heer

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Voorzichtig, keer op keer Hij kijkt me donker aan Alsof ik hem bezeer. Met lege ogen, ja, van wie? Het is een nette heer Maar zijn ogen kloppen niet. Dan plotseling staat hij stil, En kijkt verward omhoog. Onrustig slaakt hij een vreemde gil. En sluit zijn handen om zijn oren Ja, om wat, wat wil hij niet horen?…

Nachtvlinder

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.372
als de schaduw mijn voeten nadert mij aanreikt de donkere verholenheid van mijn diepere bestaan wordt de deur naar het licht geopend en met geweld verbreken harde zonnestralen mijn verbond met het duister het is geen vlucht in de nacht dat tasten naar wat licht verhult scherpe schoonheid snijdt mijn blikken af van een weg in de verte…

Eenvoud

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 919
Eens kwam Hij op deze aarde neer in een stille, donkere, heilige nacht. Een kribbe was Zijn “huis”, maar toch was Hij God gelijk, was bij de eenvoudigen thuis en vond de mensen belangrijk. Eenvoud was Zijn kenmerk maar toch almachtig groot. Hij deed Zijn verlossend werk en redde mensen uit de dood.…
Fedde Nicolai27 november 2009Lees meer >

- De taal van mijn ogen -

hartenkreet
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.254
De taal van mijn ogen ze aarzelt niet, ze kan stil ontwijkend en vragend zijn, zonder een enkel woord in het donker. De taal van mijn ogen kan bij nacht oplichten, met een blik de sterren strelen.…

Tranen-breuk

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Donkere regenwolken braken open. De regen weende mee, liet alleen nog natte tranensporen en een hart gebroken in twee...…
Katty11 april 2010Lees meer >

Slow Blues in A

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 712
Rokerige ruimte, glasgerinkel aan de bar donkere hoekjes, gelach, mompelend gepraat het kleine podium, ‘n geelrood verlichte vlek de zachte tonen van een aangeslagen gitaar zwellen aan, een slow blues wordt ingezet ingehouden tikken vanaf een drumstel, bastonen vallen in, zachte dreunen in je borst plotseling de smartelijke kreten van de zanger…

Lieve pop

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 804
Ga ik omlaag dan hoor je boos en donker klim ik omhoog weerklinkt het lichte geel. Soms zit de hoogte in je sokken, de lage tonen in je keel bijvoorbeeld als ik op mijn handen sta, mijn voeten hoog tegen de muur van blokken, soms duikel ik van mokkend zwart naar blij licht roze of andersom zo speel ik op de blokfluit stukjes mij.…

Romeo in de war

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
Expres, om de pijn van jouw wegzijn te verzachten, de stilte die ik moest opvullen sinds jij er Niet meer bent, mijn alfa en omega, mijn bekoorlijke gesluierde droomvrouw die uit mijn verbeelding is verdwenen, en De zin die ik erbij ervaarde voorbij en alles is nu grauw en as en donker en blauw en ik baal en lijd zonder het te bagatelliseren…

Zie je dan niet?

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 895
Heb je dan niet door dat ik bijna smoor van verdriet in het donker van de nacht.…

station

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 617
eerste klasse- centraal : een man schildert de zon zwart op het doek van de waarheid hij laat zijn naam achter als bewijs het maakt andere woorden overbodig wanneer hij het donkere stadspark binnenfietst op een zeepbel tussen gieren en kadavers in vlucht gekromd ik reis voorbij en zie een haai opduiken uit het gras naast Rome en moerassige…

neisimmer (nazomer)

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 636
stadich yn har grien tjuster ljocht skynen en linen dôvje yn lêste blik fan simmer de wyn is drystmoedich en dwalet troch krûnen guozzen swalkje al oer winter komt tichterby vertaling: de laatste glimlach danst in overrijpe tuin de wingerd fladderd bladeren in volle weelde op het marmermos bomen langzaam in hun groen donker…
klaes10 oktober 2010Lees meer >

Het was september

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 12.120
Mijn stem de aanwijsstok van donker hout die tastend woorden zoekt en twijfelt en nooit de waarheid spreekt - er is geen teken en de woorden buigen verwonderderd over het tekort en zwijgen - trekt krom, verspintert, breekt. ----------------------------------------- uit: 'Op even dagen even leven', 1998.…

Beste tijd.

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 675
Struikelend vond ik mijn weg, in diepe voren, door donkere karresporen Van opgeven wilde ik nimmer weten, dat was mijn eer te na. Ik wist wel beter, -en ik wist het zeker- tot ik besloot: mijn beste tijd moest nog komen.…
Peterdw.4 november 2010Lees meer >

De maangodin

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.065
de maan is een vrouw verstopt in het cyclische verdwijnen en verschijnen in de schaduw van het licht als maand van het leven als vruchtbaarheid gegeven je mooie ronde vorm aan de donkere sterrenhemel boven het ondermaans gewemel het initieert de getijden het bloed en de vloed die de vrucht in de zee ontmoet het weerspiegelt de zon…
J.J.v.Verre22 januari 2011Lees meer >

VERLANGEN

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Mijn broeder, uw verlangen overwint de dood, want als zijn donkere arm zich wringelt om uw hals, dan is het blank verlang' in u nog levend: en als gij op zijn vleuglen, door hooge heemlen zwevend, de englen zingen hoort uw doods,-en hemellied, staart gij zoekend naar uw lief, hoort en begrijpt hen niet.…

SCHADUW VAN HET LICHT

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.506
Van verre slingert een koude zon mij slechts stralen naast ‘t gezicht Als een veraf gelegen luchtballon schenkt ze schaduwen van ’t licht Ik ril en tracht warmte te voelen doch koude kruipt mij in het hart En donkere zon, zonder gevoel en met stralen slechts uit pure smart Warmte, zou zij dienen te bieden zoals dit een eerlijke zon betaamt…

Dag

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 889
De avond naderde kwam ging langzaam over in de diepe donkere nacht, die jij niet meer zag. De nacht werd ochtend, net als de dag ervoor, de zon kwam op, zette de kamer in een lichte gloed, die wij aanschouwden, maar die jij, omdat je ging, nooit meer zult zien. En ik zeg: dag!…

Vlietland

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Jeronimo van Elk is thuis en praat maar door over zijn verloren knie, over zijn prothese en vooral over die donkere nacht. Trein na trein kwam voorbij en tussentijds ging de zaaldeur dicht en open. Hij ontdekte: verwarmingsbuizen suizen maar kunnen ook fluisteren en mompelen en hun berichten registreerde hij.…

Het is tijd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 687
Blijf ik zitten in mijn diep, donkere poel waar het ondanks, toch vertrouwd en veilig voelt. Of..... treed ik naar buiten om me te laven aan het alles verslindende licht ?…
L. van de Worp27 september 2011Lees meer >

Portret over eindigheid

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 783
De herfst spint donkere aarde als een zijden draad in een boeket van eeuwigheid De zwaartekracht drukt hevig op het verzwakte hart en teer weefsel bleekt rond holle ogen waarin de moed steeds dieper zinkt en zij al bijna lichtloos wanhopig naar leven zoeken: “O, ouderdom, waarom was zij niet voorbereidt?…

Silhouetten

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.622
Wordt het donker, wordt het later, Met gebogen rug, Gaan ze haastig langs het water Naar de stad terug. En ze voegen bij de sterren, Aan de lucht geplaatst, Nog een lichtje, dat van verre Over 't water kaatst.…

A6

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 637
een verblindend tegenlicht tussen wolken en de stortregen is de koning al kijkend naar voren is in spiegelbeeld te zien een lucht helemaal verdicht in donkerheid en duisternis de weg is verdwenen de korte en de lange lijnen ben ik bijster oevers zijn verrezen in deze zeer korte strijd en ik zie zelfs de golven verworden tot de regen…
Gerjo Gerrits12 december 2011Lees meer >

Vermoeidheid

gedicht
3.2 met 53 stemmen aantal keer bekeken 17.256
En zwijgend leggen wij onze vermoeidheid In het gras, en de jaren die zwaar En donker sliepen in de zoom Van onze jas ontbloten zich daarboven In een jongenskeel en dansen op En neer in een vochtige meisjesmond Als wij, de grote mensen, moe zijn Van het praten, Van het praten, Van het praten met elkaar, Gaan wij de tuin in en verzwijgen…

Hier liggen we

gedicht
1.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 17.770
straks als het afkoelt, en donkere motieven de aanblik bepalen - de vrolijke rimboe van het karkas - zijn we net zoals afrika. men is daar één met de natuur, men wacht er al jaren op regen.…

Gestoorde eenzaamheid

poëzie
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.157
Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden; Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn, Zich redden uit hun donker en 't verleden In onze zaalge avondschijn.…

Naastenliefde

gedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.118
En als wij in het donker de deur dicht- slaan brengt hij geen klacht uit, geeft geen kik. Pas maanden later vindt men tussen deur en drempel, geplet, gedroogd, zijn bijna gewichtloos, haast onstoffelijk omhulsel.…

Het einde is nabij...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.853
Zij deed de wolken en regen verbleken, zoals de donkere nacht niet kon. Vooruitgegaan door regenbogen, als bannieren van de overwinning. Helaas won het niet van mijn eenzame strijd, van lijden en bezinning. Bedankt Zon voor jouw warmte, alsook voor jouw eeuwige licht.…
JP5 oktober 2012Lees meer >

Amanda Todd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Zij sprak de taal van eenzaamheid gaf pesten vandaag een nieuw gezicht men gunde haar helaas niet de tijd voor ademloos is zij gezwicht Haar donk’re haren, lang gekruld verbloemden het gebroken zijn gelakte nagels, rose, onverhuld verborgen diep innerlijke pijn Geen pad kon haar meer bekoren elke weg was donker en lang in het verleden…
metha13 oktober 2012Lees meer >

Een zondag in Dordt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Deze middag ligt zij als laat middeleeuws donker en kil voor mijn voeten. Straten en stegen zijn nagenoeg leeg. Een duif rust uit op het bronzen hoofd van Stadhouder Johan de Witt. Aan een grijze blinde museummuur hangt ’De tuin’, door Jan Eijkelboom beschreven. Bladeren zijn gevallen, de merel zwijgt.…

Sneeuw

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Ze zakken bij pakken, en, als er wind in zit, waaien ze, waaien ze, draaien ze, draaien ze, - de lucht is donker van wit. Eenbarelijk buien! De grond wordt zat; en dikker kleven de kuien wat. Ze leven, die losse wittigheên! Ze wervelweven, ondereen, een kleed, waarmede ze de aarde kleên.…