5861 resultaten.
Verzen voor mijn liefste.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.265 Rood blinkt het vlammend zwaard dat ons verbant.
Toch had ge uw zegen, niet uw vloek beloofd.
Doch, doet ge alzo uw godlijk woord gestand,
't Is wel: wij gaan, met opgeheven hoofd
En hand in hand, lief, altoos hand in hand!…
De meid van hierover.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.350 Heur haar, dat is blond, hare wangen zijn rood,
Hare ogen, die weet ze te draaien!
Er slendren veel heertjes al pinkend voorbij,
Maar zij mijne plunje ook wat grover,
Toch kijkt ze naar hen niet zoozeer als naar mij,
Die lieflijke meid van hierover!
Ik heb haar zo lief!…
Lentekamer
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.352 En romigblank, gevlekt met rode stipjes,
Bloeit, verentêer, aan knoestig-bruine twijgen,
Bedwelmend-zoet, de meidoorn, - zacht al zijgen
De bloemeblaadjes, geurge liefdelipjes.…
Beter een goede vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
951 Met een lekke band
En al ben ik met mijn vrouw
Ik voel me elke dag alleen
Help me even uit de brand
Goede raad is duur
Vertel me eens wat moet ik nou
Ik geef je graag een goede raad
Zodat het beter met je gaat
Weet je jongen wat je doet
Kijk maar effe wat je doet
Ik heb mijn bazen opgelicht
Voor de kosten van bezoek
Aan dames achter rode…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 grimaskoppen die hij zich
uit de psychiatrie en de kerk
weet te herinneren, hij schildert ze onkundig
uit losse pols zonder horloge
geeft hij ze beeltenis aan tijd
zonder een waarom te beredeneren
maakt hij ze onafscheidelijk
van de dood die slechts vervaagt
in herinnering van zwijgen
en als het voorjaar straks zal komen
zingen er vreemde rode…
Ik ben de wereldonderzoeker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Een klein brandend lampje rood en geel met kleine fitting.
Turende oculairen.
Tonend gewormte en doorschijnende diertjes in alle vormen en maten.
Wemelend in onvoorstelbare dieptes. Geopenbaard aan het oog van de stille zuster met behulp van toverlenzen en prismadriehoek.
Ze onderzoekt de geheimen van de kanker.…
entropie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 steels keek ze om zich heen
of iedereen haar entree wel had opgemerkt
haar blik kruiste de mijne
even stond de wereld stil
dan keek ze smalend weg
een trekje van minachting
om de lippen
als had ze in iets vies getrapt
dolend door de hoerenbuurt
luttele jaren later
zag ik ze weer
gezeten op een hoge kruk
in 't vals licht van rode…
Mijmering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 Ik tel de golvende rimpels op het water
en laat de beelden spelen
van haar hoedje op haar hoofd
van emmertjes water dragen
en kleurenbellen blazen
van schelpjes op het strand rapen
van bolle rode wangen
en met schepnet vlindertjes vangen
van glunderende ogen en pret
van lachen en holder de bolder tuimelen
van puffend waggelen in het mulle…
keuzes maken
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
672 Braaf zei ik dan dat ik de volgende keer eerst zou stoppen, na zou denken en vervolgens een weloverwogen beslissing zou nemen die voor iedereen het beste zou zijn
Zo gingen er jaren voorbij zonder dat ik echt wat deed waarbij ik mezelf kon verrassen of uitdagen
Op een gegeven moment wist ik dat je bij een stoplicht bij groen door kon gaan, bij rood…
Wallis
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
765 We gingen eens naar Wallis
Waar gebergte heel hoog het geval is
Op weg naar wat weken leken van vertier
Staken we met volgestouwde imperial
In onze rode Renault vier van wal
Duitsland doorgesneld via een voorspoedige weg
Afgelegd met gelukkig geen pech
We konden onze schik niet op
Van doorzijpert stukje laagland
Naar een hemelshoge top…
IN BASEL
gedicht
3.7 met 3 stemmen
18.327 een zwitserse berg
verblijven mijn vrouw en ik in een kamer met spiegels naast het bed
we slenteren door de stad en bewonderen in de avondzon
de snel stromende rijn waarop gespierde zwemmers
zich laten meedrijven
in waterdichte oranje zakjes
duwen ze hun kleren voor zich uit
terug in het pension pak ik als zij gaat slapen een fles rode…
Toekomstig weerbericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Maar ook de bloemen in de tuin
de trosjes rode riebes
de bloesems op de pruimelaars
zijn erg verrast
zo denk ik toch
door deze maartse grillen
(buien, zegt mijn vader, moet het zijn,
de grillen heb je in april).
De mensen zeggen:
'Begrijp je 't nog
dat weer van ons?…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 So's temend geprewel van stille gebede
kom stemme van ver, waar die awend-rood kwijn,
waar die rande in sterwende glanse verdwijn
en 'n nagalm nog sleep van d' skeidend verlede,
- so's klagte vergete, maar klagend tevrede.…
Stad
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.068 En de ijlte is rood
maar roder zet de galm des voermans de ijlte uit.
Hitte.
Mijn vriend, gij hebt de geur der grote magazijnen.
Zo zijn er meisjes, schraal en met een witte neus.
Leeg schelpje aan nachtlijke ebbe: ik; maar de stad
in duizend dake' als duizend diamanten.…
mijn gedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 Want ook mijn gedachten zijn soms rood,roze maar heel soms ook zwart..
Internet heb ik voor mijn gedichten niet nodig..
Dan is het niet meer uniek en maakt het schrijven overbodig..
Want wil je de mensen echt iets mooi's en uniek schenken,
dan behoor je elk woord en elke zin zelf te bedenken...…
Het Kerstfeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
923 Dan komt ‘ t quizzen voor de meeste pakjes
foto’s raden, getallen optellen of aftrekken
voor de kleintjes is er nog snoep in rode zakjes
en wie niet scoort moet ’n kerstverhaal vertellen.
de ijsbuche laten wij tot na de nachtmis staan
de kleintjes moeten met hun knuffel al naar bed.…
Ik ben mij en mij ben ik!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
627 Had ik het wel verwacht,
dat mijn leven een rode draad is,
geweven rond mijn persoon als een net
met niet alleen vreugde en liefde
maar ook tranen van verdriet en pijn.
Ik hou van mensen, waar ik vriendschap in vind,
die niet aan hun eigen denken
maar ook eens… aan iemand anders aandacht schenken.…
Quo vadis, Rutte?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 "
De rode vaan werd ras gestreken,
Hollands driekleur moest in top.
Samen zouden ze het klaren,
Diederik en Mark the boss,
de klus geleek een kluwen garen:
rechts wond links op aan zijn klos.
"Join the party!" zei Mark Rutte
tegen Samsom, zijn rivaal.…
Soms als ram en soms als lam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Leven droeg in mij al zo jong die echt blauwere schraag
zei draag de rode Ambongrond ongevraagd in je mond.
Ik dacht heb ik echt jong mijn ziel al aan je verknoopt
is het iets wat het leven als levensweg voor mij hoopt.…
Wereldwijd is hij de oorlog verklaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 gestorven en het leven is opgestaan
De economie gaat elke dag
een stukje meer achteruit
na de slagvelden moeten we
het met de Hollandse helden
weer geheel opniew opbouwen
Wereldwijd is de vijand de oorlog verklaard
zijn werken zijn ongeëvenaard
Maandag is het Koningsdag
uit de huizen van de stille straten
waait alleen de rood…
Naar een lockdown kerst 2020
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
650 De tuin wordt opgeschoond voor de winter komt
de beuk en buxushaag nog even wat bijgeknipt
de laatste herfstrozen geschikt in een wit-roze boeket
alleen de stekelige hulst mag niet worden in geknot
de vuurrode bessen moeten de winterkransen kleuren
tussen sparrentakken, rozenbottels, klimop en marjolein
die met rode strikken worden opgehangen…
Hartenpijn
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
558 Blauwe ogen en een wolk met rood haar
Zomaar voor mijn neus stond jij daar.
Jij keek mij aan wat verlegen en bedeesd
Mijn hartje maakte een sprongetje en vierde feest.
Schoorvoetend stelde jij je voor aan mij
Jij was verplicht verloofd dus niet vrij.…
Speel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 Zijn ogen slaan, nee, vallen neer
"Ik voel me keer op keer vergeten
Niemand weet meer hoe het was
om kind te zijn
Almaar spelen, zoveel dingen
gewoon níet weten
Rode wangen, blaadjes vangen
koude frietjes eten want
tijd vergeten
snel vergeven
en gewoon weer verder spelen.…
Zelfonderzoek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 lopen moest, hoe gek
en eenmaal daar zag 'k mijn familie,
en vrienden van mijn broer en zoons
Er was een zaal en banken,
de kist vooraan vol bloem,
een foto op het scherm
van schoonzus gesluierd beeldschoon, veranderend,
de laatste jaren dement
De jongste zoon die deed het woord
Zijn vrouw 's arm warm om mijn broer gelegd met nagels rood…
Bezoek aan vlindertuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 orchideeën lopen we
Een trouwnis met
stoelen voor zo’n gast of acht
als je nog eens trouwen wilt,
jij lacht
Dan door een deur naar vlinders,
gestreepte, bruine
met dichte vleugels
waarop grote ogen,
als ze een seconde open,
zijn ze héél mooi blauw
In een aquarium zwemmen cicliden
alsof ze zweven
Bij het terras waar
een keur aan rode…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 auto’s met open kap draagbare radio’s
jongens hebben het pokerspel ingezet
op rood gestifte lippen en losse slippers
claxons lokken naar het feest
flessen worden afgespoeld
aan het strand
een kus op de hete achterbank.…
Cabo Verde
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
201 Elk keerde terug met een of
ander nietszeggend excuus
was het de angst voor 't rode zand
door cataracten en cascades
opspattend van hoge klippen
in woeste golven gestort ?
Langs de grillige kustlijn
van de eindloze woestijn
was verder hoegenaamd geen
leven te bekennen.
Was dit het einde van de wereld
het gevreesde Finisterra?…
Het gasstel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.122 De ufo was neergestort op een rode ster in het heelal.
De man werd beter en belandde in een creche met alienbaby's.
Die alienbaby's glimlachten voortdurend tegen hem.
Ze gaven hem een pop om mee te spelen voortaan
en leerden hem de alientaal en de telepathie.
In bijzijn van drie grote alienmoeders
met jurken van koper aan.…
Alpe d'Huez
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.557 aanvanklijk niet
de bevelen en het bonken
van de Tour-gendarmerie
mannen in het blauw met pet
sloegen mij strak in de boeien
daarna in hun camionnette
waarop de sirenes loeiden
zwaarbeduusd op d’achterbank
zag ik daar pikuren naad'ren
tierend over dope en drank
duwden ze die in mijn aad'ren
’t wit van mijn bolletjestrui
kleurde rood…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Hoger streeft, nimmervoldaan, het gloeiend hart;
hoger zwoegt, rood van de tocht, de drieste bende.
Hijgend betreên we de rand en drukken
's heuvelvlaks zachte zonk.
Langs der kom mollige bocht verlokt en leidt
ginds de baan, waar, in een wrong van wingerdloof,
loom van de gloeiende zon, de hoeve
sluimert haar zwoele slaap.…