922 resultaten.
In het groene gras…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Toen er een prins langsreed
op een spierwit paard
was haar blonde haar
tot diep in 't grijs bedaard.
Zonder haar te zien of te horen
galoppeerde hij snel door
om zich door jonge meisjes
te laten bekoren.
Maar ‘t kon haar niet meer storen
omdat ze zo gelukkig was
vrijend met haar vriendin
in het groene gras……
VENUS
poëzie
3.3 met 147 stemmen
36.962 In d'ijskoude vroege morgen
stapt een venus op 't trottoir;
't blonde kopje zonder zorgen
als een ordeloos boudoir.
Vroege werklui stappen dreunend
op het grauwe makadam;
hevig rinkelend rijdt, en kreunend
op de rails, een vroege tram.…
Schaduwmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 we dansten op
schaduwmuziek
van een wolkende
zon die oplichtte
in het blauw van
je ogen door
een dromerige
wit krullende zee
wind vlaagde
in haar dat
zich speels
met warme
zomer vulde
waar blond als
contrast de
uitdaging streepte
we duinden
door het hoge
helmgras dat
fluwelig deinde
in uitnodiging
om liefde loom
liggend…
de liefde is geen sprookje
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.679 ze leek wel uit een sprookje weggelopen
een blonde en bekoorlijke prinses
dus prompt vergat ik elke wijze les
daar ging de pijlenkoker weer eens open
en Amor bleek een ware Wilhelm Tell
haar hart werd door zijn eerste pijl gevonden
vervolgens vonden wij elkanders monden
een kus zo warm als zand in de Sahel
dat kussen had ik beter kunnen…
Dom...........
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.538 maar toch hielden we van elkaar
ohw........wat voel ik me stom
jazeker.........blond en dom !…
'Paradise regained'
poëzie
3.9 met 38 stemmen
8.774 zwervende tussen fonteinen van licht
en langs de stralende pleinen van 't water
voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
die zorgloos zingt langs het eeuwige water
een held're, verruk'lijk-meeslepende wijs:
'het schip van de wind ligt gereed voor de reis,
de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
de morgen en nacht twee blauwe matrozen…
arenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
987 Je zou het niet zeggen, jonge vriend
maar als baby was ik heel schoon
Ik zie je vreemd opkijken,
maar er zijn meer zaken ongewoon
Zo pronkte ma’ma met mij
urenlang het dorpsplein rond
Een ieder zag mijn oogjes zo blauw
en mijn haartjes zo blond
Doch er waren ook boze blikken
en jaloezie deed ook hier zijn werk
Een vloek werd gesproken…
Voorjaarsmiddag
poëzie
4.2 met 16 stemmen
3.062 Een gele zon-verheugde ketel,
Een rode alp bij dovenetel,
Een appel, die te berste bloeit
In 't licht, dat met het windje stoeit
Een fladdert in het glanzig veld
En van iets vriendelijks vertelt;
Een beetje stilte en zonnigheid,
Een klein beetje tevredenheid,
En overal die blauwe hemel
Met tintel-ver dat blond gewemel -
Een veertje, dat er…
Mooie Marie
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.190 Mooie Marie op haar hoge hakken
een bontje, niet van echt te onderscheiden
blond gelokt en nagels rood gelakt
heeft vele mannen moeten verleiden.
Mooie Marie uit veel besproken wijk
met botox opgevulde lippen
nonchalant haar tas over haar schouder
weet dat niemand aan haar kan tippen.…
Na al die jaren
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.333 Er moet op dat station een spiegel hangen
want plots verscheen weerkaatsend licht
het lichtte op; jouw lief gezicht
nog steeds door blonde krul bevangen.
De tijd verdween, want stond toen stil,
en in de meters die jij gaande liep
en God een heel nieuw universum schiep,
kwam het gevoel terug bij de wil.…
Eén zomermiddag...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
6 Zodat ik mijn hand door je blonde haar kan laten gaan en zachtjes je hals kan kussen.
Zodat we uitgeput in elkaars armen kunnen liggen,
terwijl de middagschaduw langzaam een kille deken over ons heen trekt.
En juist nu deze middag doet beëindigen.
Waarom moet liefde exclusief zijn?…
sirocco
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 schaduw van een zomers terras
wentel welig zuchtend, mijn lief
en verzet je niet tegen het verlies
druk je schokkend af tegen het ribfluweel
in je roes van zuchtend klauwende vingers
en ga voor de bloemen aan de meet
bemerk de gladiolen bij het venster
en de avondlijke wijn die je dollen deed
in je balkleren van een heldere nacht
blond…
Gebral en geneuzel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
965 13 Blonde staarten in een dozijn
De meisjes van de hockeyclub
Alles lijkt zo enig en zo fris
Jubelend van toon rolt de R
Van Margo, Merel en Frederik
Dragen braaf hun moeders kleed
De heren roepen brallerig
He kerel biertje man
En zien alleen de eigenheimers
Hun toekomst en het eigen nest
Ruiken geld en willen meer
Net als hij, hun ouweheer…
We dragen lente
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
976 we dragen lente in ons haar
met ongebonden linten
strengen spelen met de wind
en mixen blonde tinten
enkele ontsnapte lokken
dansen vrolijk de lambada
decoratief geëscorteerd door
speels dwarrelende mimosa
ons gekwetter wordt begeleid
door getjilp van verschrikte mezen
die verontwaardigd over ons kabaal
nog harder aan hun nesten pezen…
Jouw gezicht
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.566 In ons dorp
Daar woont een heel lief meisje
Mooi en warm
Een blijde lach
Daarom klinkt bij ons
Zo vaak dit wijsje
Wij zijn verliefd
Elke dag een lentedag
Jouw gezicht en blonde haren
Zijn voor altijd
Een fraai gedicht
Blijf dat beeld nog lang bewaren
Als wij jou zien
Straalt er een licht
Heel ons hart
Dat klopt alleen voor jou
Door…
Rode kussens.
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
783 loungend op grote, rode kussens
zie ik hoe je blonde haren
vrolijk dansen in de wind
In tropische sferen babbelend
herken ik je ogen
aan hun mediterrane kleuren,
zie ik de kabbelende golfjes
van jouw zee.
Je neemt mijn hoofd in je handen
en zonder geluid smeek ik je:
Neem me alsjeblieft met je mee!…
Laatste stop: een andere liefde
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
911 Haar heldere ogen
als plukjes blond in donker.
Nat op warm leer.
Iemand zoals zij,
goede god,
is als een moordende koningin
met witte pruik en moedervlek,
kaviaar en sigaret:
Extraordinarily nice.
Zij maakt cliniclown en zongezicht
aan het huilen nog,
met haar eeuwige zoektocht naar
de oorsprong van de liefde.…
Het vaderland was destijds een moeras
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.677 De Batavieren waren opperdieren,
Zij stamden uit een sterk en blond oerras,
Hoe vaak reeds draait onze aarde om zon en as,
Voordat de bloemen der beschaving tieren?
Wij allen stammen af van de barbaren
En dringend blijft de vraag, of ook hun ziel
In onze ziel bestemd is rond te waren.…
Uren
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.955 Als blonde kindren hupplen de Seconden
De poort des Morgens uit, vol lichtgeluk.
Als kreunende ouden, steunende op hun kruk,
Strompelen traag de zware Middagstonden.…
Jong als de lente
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.103 Ze bakt de taarten van zand,
Zij bakt de beste taarten
van het hele land
blootsvoets rennend,
springend, bevlogen
met een zonnige lach
Haar zanderige snottebel
spatte uiteen
met puntige pieken
van loodrecht blond haar
vlak daaromheen
ook sporen van verf
markeren haar dag.…
De kater
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
595 de hond is blond
en de teleurgestelde man
die heeft een kater
En hier thuis snort een oranje poes
die blijft ook zonder een potje op
“een oranje kater”…
Nog op mijn lippen...
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.782 Weer vlijt uw blonde hoofd zo teer
zich op mijn borst, en weer, wéér, wéér
mijn lippen op uw lippen branden.
Kan men dan dronken zijn
van zoenen als van wijn,
van zoenen, rood als rode bessen ?
0 wonneroes, zo godlik zoet !
0 vlammen in 't verjongde bloed !
0 dorst, die 'k, nooit gelest, wil lessen !…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 De zeewind voerde verre geuren mee
en speelde met jouw natte, blonde haren.
Vanaf de duinen zag ik
tegen terugwijkende verten
in het wit van de branding
jouw vertrouwde gestalte staan
en ik bevroor de tijd in celluloid
met een knipoog van mijn polaroid.…
OP HET ALLEREERSTE GEZICHT
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
861 Ik zweeg toen ik haar schrijden zag
en ik staarde haar bewonderend aan
Het werd een fantastische zomerdag
omdat ik dit moois voorbij zag gaan
Zij zweeg doordat ze mijn ogen zag
haar ogen blauw en haar haar blond
Ze toonde mij die verrukkelijke lach
welke ik bij geen enkel meisje vond
Ik zweeg doordat ik haar benen zag
de gratie; bijna zonde…
De draad kwijt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
484 Al was-ie kapot van die blonde,
een touwslager werd niet gevonden.
Hun wijze van spreken
bleef zeer in gebreke,
doordat ze elkaar niet verstonden.
Het metrum en de tijd zijn nu gewijzigd.
Het blondje wordt gastvrij door hem gespijzigd:
verbijsterd door een culinair onthaal
geniet ze van een vegetarisch maal.…
Nocturne
gedicht
2.7 met 17 stemmen
5.711 Wuft de handschoen, wuft het klein gebaar,
wulps de mond en ’t licht in d’ ogekieren,
wolvenbeet de bont om ’t blonde haar:
vrouwen zijn de wonderlijkste dieren.…
Bij zijn graf
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.107 De arm vol bloemen, ijlt de vrouw naar 't graf,
Alsof haar stralend dáar te beiden stond,
Wijd open de armen, rijzig, jong en blond,
Haar lief, die haar, wie zij een hemel gaf.
En hijgend buigt ze en bevend kust haar mond
De naam van hem, wien dood nam van haar af.
Zij lijdt voor liefde als voor een zonde straf.…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 . -
Dan lig ik stil met half geloken wimpers
Te staren, waar ik telkens nog de lach
Dier ogen meen te zien en 't blonde haar
Half over 't voorhoofd - dan zijgt zijwaarts af
Mijn hoofd in 't kussen en ik slaap in 't licht.-…
Klam
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
486 Heur haar was blond, haar ogen hemelsblauw,
ze had een mooi figuurtje meegekregen.
Hij stelde haar geestdriftig aan me voor,
Anita Elfstrøm dacht ik te verstaan,
waarop ik zei: ~Mijn naam is Adriaan,
maar ieder noemt me domweg Aadje hoor.~
Omdat ze Scandinavisch over kwam,
vroeg ik mijn oude vriend ~zeg Pieter, Zweedse?…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen spint de zon
een enkel lint neerliggend blond
Een glimlach, een knippend oog van haar vertrouwt
dat ook ik morgen ben, omdat ik van haar houd.
In de nacht komt stil de maan
ziet mijn drinkend zilverlichaam
s’ Ochtends zal de zon me zoeken, want in ‘t donker meer
lig ik nu in schaduw, en eeuwig leg ik me neer.…