1044 resultaten.
Tussen bijbel en banjo
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
792 stofwolken benemen het zicht
op zandgeschuurde bergen
toch ziet hij de verte zingen
van wilde bloemen in het land
tussen bijbel en banjo
klopt Doc zijn pijp en Sara
wakkert het vuur aan, speelt
de rimpels uit zijn lijf
onvervalst klinkt daar als
echo van een waterval
een stem, white blues Jimmie
klatert in het schrale dal
hij verjaagt…
Een andere keer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
742 Geen stem laat spreken met weemoed of koude woorden bedekt met een eenzame echo of hand
die een richting geeft of verlossen kan wat
de tijd laat stilstaan met
gedachten aan een bevrijdende dooi of boodschap die ik begrijp
wanneer ik terugkeer met een lente
die ook jij wilt omarmen
omdat je niet meer twijfelt aan de volgende keer
dat ik…
Revelatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 Terwijl de talisman echo-lacht in haar oor
ontwaakt ze met een nieuwe besef
dat zij geluk in ’t woud van gouden bergen
niet vinden en verwachten kan,
maar ook verrijkt met de gedachte
dat zij toch iets gevonden had
wat er uiteindelijk op lijkt.…
Niet verlost
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
875 Of hem verlossen van
de belofte die
hij weer zal vinden als
de echo
van de wanhoop
zijn stem weer wakker
maakt.…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof ik er in woon, benaderbaar
door warme wind
en het glimlachen van een kind
een zandrimpel schreeuwt
een rode veeg
ik vang alweer zijn echo…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
Beklonken en verdoken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Jij danst rond prille eenzaamheid
aan de kolkende rivieren
van een verdoken droomland
je verlangt naar de onthulling van het geheim
in dichte duisternis zonder enig licht
maar de stem geeft geen geluid
adem brengt slechts sereniteit
om de diepte van jouw afgelegenheid
te ontwaren
hoor je de echo van jouw leegte
het intieme vacuüm van…
Haar elasticiteit
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
532 Ware liefde als een visioen
in eeuwigheid verbonden roept
als een echo door mijn oorschelp
dat de verbintenis doet vangen.
Verlegen rood pompt mijn hart
door een temperament lichaam
die ik niet meer kan omarmen
maar psychosociaal heeft bevangen.…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 ik zag de
laatste vogels vliegen in
een schemering die bleef
nog was er
zacht gefluister
maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos…
Landelijke ochtensonate
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 aarzelend vaag
lichten horizontale
luchten op in
tere aquarel kleuren
spiegelend in het
koude ochtend vocht
nog is de dag
niet wakker want
de vroegste haan
heeft zich nog niet
laten horen als echo
van de dorpstoren
stram en al
aardig krom na zijn
eerste melkronde
rekt de boer om
de klompen met
voetjes aan te trekken
het gebroken…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
Onder de huid van het zwerk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 Het is een echo
die weigert te verdwijnen.…
Grootmoeder
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
405 muziek van stille eenzaamheid
in klank gecomponeerd door een notaris
bij de verjaardagscake in grootmoeders
appartementje in het Oosten van de oude stad
haar droeve lach bloeit op in leedvermaak
over wat het leven heeft gegeven
haar medicijnen snel genomen
de dood knaagt aan haar tenen
ze loopt verward naar een keukenkastje
een kalme echo…
Bordeelsluipers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
78 De holle opgang van massief glanzend marmer
en de foute kroonluchters lokken echo's uit.
Jij en ik doen zachtjes
alleen onze adem stoot de stilte open.
Maar galmt nooit.…
Kerstmis
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
5.798 Over Kerstmis is zoveel geschreven
na die nacht is dat gebleven
tot hemelse pracht is hij verheven
engelen zongen daarbij hun lied
Weer horen wij wat wordt verteld
over een wereld vol geweld
een wereld ook met vriendschap
een wereld die steeds verkleint
Toch blijft die blijde boodschap
voor wie het wonder ziet
klinken tot het eind
als echo…
toen ze belde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
806 ik las een lijvig boek het zei me niets
het ging over de oorlog lang voorbij,
maar nergens woorden over roepen
in een waterput zonder echo of antwoord.
ik kreeg een document in handen over kruiend ijs en
hoe de tijd kan kruipen wanneer angst
de schotsen zichtbaar maakt,
maar nergens iets te vinden
over liefde tot de lippen.…
Wonder
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
5.088 Wat is het toch een wonder
Dat dat rare wezentje op de echo
Zo ontzettend mooi bleek te zijn
En dat jij dat bent kleine Guido
Van alle baby'tjes op de wereld
Is er maar eentje zo speciaal
Je bent de aller allermooiste
En de liefste van allemaal
Die mooie blauwe oogjes
Oortjes, neusje en mondje zo perfect
Ik kan bijna niet geloven
Dat…
Geen stem
gedicht
3.1 met 53 stemmen
14.226 geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval
van de daken glijdend
druipende steen met hun zoute tongen
verwoest o geen stem
onder het afdak
geen oog en geen beeld en geen godheid
buiten het raam
wuivende takken en de echo van een licht
over de grond kruipend
nee een stroom wild
rode robijn
een wilde stroom
en het daglicht…
schemer
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.816 laatste zonlicht absorbeert
en je ogen moeten wennen
aan een wereld zonder licht
ontdek je vaag waarneembaar
de contour van een gezicht
dat zich tergend langzaam naar je keert
en met fluisterend geweld
komt jouw naam over zijn lippen
voel je vingers benig hard
je zwakke lichaam tippen
en weet je dat protest
hem niet meer deert
en als de echo…
Zingen
poëzie
4.1 met 23 stemmen
3.051 Zingen, lief, is zich versteken
In een vindbaarheid zo schoon,
Dat naar echo-lichte woon
Onder jeugd-en-liefdes teken
Blijde pelgrims nooit ontbreken
Tot de tol van zingens loon,-
Zingen, lief, is zich versteken
In een vindbaarheid zo schoon!…
Wolkenwaas
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
1.759 Een wolkenwaas trekt voorbij
Gedachten vol met mist
Mijn hart gekwetst en eenzaam
Liefde zomaar weggegrist
Vertrouwen zachtjes verloren
Zo kwetsbaar als een kind
Dwalend in een doolhof
Waar ik jouw schaduw vind
De echo van het verleden
Verliest langzaam aan kracht
Dagen opgevuld met leegte
Niets wat het gemis verzacht
De wereld lijkt…
Je bent zo stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 ik droom je
maar je bent zo stil
trek aan de draadjes
van de werkelijkheid
maar die doen niet
wat ik graag wil
natuurlijk
spreken ogen
en lacht je mond
hoor ik hoe je stem
in een warme echo
bij mij binnen komt
ik reik naar jou
maar voel je niet
de haartjes op je huid
spelen met de wind
waar mijn zachte strelen
geen enkele reactie…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Beweeg me onder regen
smeekte je met een hart
in jouw stem leefden spoken
die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind,…
De kilte van deze desolate nacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 Hoewel ze al enige tijd geleden
opgelost werden in je zee van wartaal
snijdt hun echo nog diep.
Ik kijk machteloos toe
hoe je verwikkeld in angst
geblinddoekt bent voor alle pracht
die je wil verroeren, betoveren
en, als je het even toelaat,
je zal verlammen, om je zo
naar een nieuwe weg te leiden.…
Wat moeten we doen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 knoppen gaat
terwijl de lente neigt naar bloeien
wie kan het bloeden nog stoppen
Moeder Aarde verdrinkt in tranen
wat moeten we doen
plantaardige kaas is niet echt lekker
en de ouderwetse worst
zorgt voor culinair plezier
de koe overslaan
is niet zo makkelijk
maar met veel minder vlees
moet er toch een hoop lukken
er klinkt een echo…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 ik speel geen spel
onder gespan van duim en wijsvingers
wanneer ik zucht naar de lente
heb ik de winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de…
O God, wees Heverlee en Lommel zeer nabij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 De echo van de dood klinkt door de dagen
van tere jonge kinderstemmen,
het leven comprimeert in tunnelvisie,
wrakstukken spreken woordenloze taal,
bloemen verbeelden wat in harten leeft,
die achterblijven hergroeperen zich
in lotsverbondenheid en niet begrijpen,
de lucht is zwanger van de dood,
één datum ligt verankerd in de tijd,
een monument…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
765 Zing, en de echo zal antwoorden.
Zucht, en het zal oplossen in de mist.
Geniet, en de mensen willen je zien.
Verdriet, en ze keren om en gaan weg.
Zon, en je maakt veel vrienden.
Regen, en je verliest ze allemaal.
Dans, en je huis is geliefd.
Zit, en de wereld gaat aan je voorbij.
Geef, en het helpt je leven.…
Het is stil nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 De laatste zin heb je uitgesproken
al hoor ik nu nog de echo van jouw stem
Waar ik uit put zijn slechts herinneringen
deze stilte is voor mij echt geen rem
Want jij leeft voort in mijn gedachten
Al zijn er andere mysterieuze krachten
waardoor onze paden zich nu scheiden
Ik laat mij daardoor niet afleiden
Jij blijft dezelfde zoals ik jou…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 het leven laat los
ik voel het al even
verwachtingen geraken
bros en wat is geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden…