610 resultaten.
Uitgerekend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 klinkt al overzichtelijker
Al heeft mijn brein het nog wel te verduren
Eenentwintigduizendzevenhonderd en elf dagen
Waarvan bijna de helft anders
Toen onmogelijk geacht nu enigzins te verdragen
Zevenhonderd en dertien maanden
Bijna duidelijk aan al het voorbijgaande
59 jaar
Dat klinkt raar
Al is die exacte zekerheid aan twijfel gebonden…
Een touwtje.
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.538 Er kwam een touwtje aan te pas,
zodat ik links gebonden was.
Alle kinderen keken mij aan,
ik moest rechts schrijven leren gaan.
Ik had een vriendje die was scheel,
zijn rechter oog was weggeklapt
Waarom hij wel links lezen mocht,
heb ik als kind nooit gesnapt
Toen ik dat aan mijn juffie vroeg,
kreeg ik een klap om beide oren.…
Zijn spraak
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
505 Hij lag daar met zijn gebonden tong en hoorde een suikerzoet verhaal
over een jongen die onmiddellijk naar de dokter moest. Zij articuleerde
zo scherp dat de k en de t zich in zijn hersens griften. Hij herhaalde
hardop terwijl zij stilviel: ‘naar de dokter, naar de dokter’ en de kamer
op het noorden werd licht en de zomer trad in.…
schepen van hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 zeilen rennen vol langs touwen
gehesen ontluikend op de wind
vleugels van ganzen die opstijgen
eenmaal de haven verlaten verdwijnt
het land met klaagzang van meeuwen
die boven het wijde zog zweven
na het vertrek niet rijker noch wijzer
de harten gebonden in de lijven van
schepen van hout en mannen van ijzer
het dek rijst op een golf de houten…
Blijvend van aard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Miljoenen jaren, was mij toegezegd
ondenkbaar lang, het heeft zijn grenzen
want al wat is, het zal aan tijd gebonden zijn
zoals een schaduw trekt over de velden.
Zo viel de tand van tijd mij aan
de eerste daad, mijn huid verweerde
een eerste steen die brak en viel, hield
door de eeuwen heen, dit alles gaande.…
vrijgescholden binnenwerelden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
279 moet ik het door mij verschuldigde immer weer,
in de naar waarheid borende ogen blijven zien,
omdat ik, - strak in het struikpak gebonden
zoals lang en breed in meervoud was ingediend,
geen idee heb over wie of wat het gaat.…
Dromen over echte vrijheid!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.143 Gebonden als een slaaf?
Altijd maar doorgaan?
Wat hopen we te bereiken?
De rijken rijker en wij schieten er niets mee op.
Steeds maar weer in de cirkel.
Er komt geen einde aan.
Waar is toch de echte vrijheid?
De keus om niet te gaan.
Als ik nu eens zou stoppen?
Hoe lang hou ik dat vol?
En als we nu eens stoppen?…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Gij doet zo recht en wel dat gij mij derven doet,
't Geen ik waardere, meer dan al des werelds goed:
Die straf past op mijn schuld en menigte van zonden,
Die ik van dag tot dag heb vast aaneen gebonden.…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 Houde' u de donkere steden gebonden
In hun galei?
Dof dreunt de zee onder de eenzame luchten
Aan Hollands zij!
Late' u die sterreke steden niet vluchten
Diep uit de wei?
Hoog gaan de schuimende kantlende golven.
Schoort ze met mij!
Schoon volk! heeft het gele geld u bedolven
Onder de klei?
Schudt dan uw boeien!…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 vertrouwde legende
die afgestorven takken samen kan binden
troebel is de lens die geluk dichterbij brengt
gebroken licht lijmt de zin en de tijd tot leven
van witte letters nevelt een beslagen schaduw
op dichte ramen door en door in zwart gewreven
naar angst in het duister, druipend van afschuw
als de regels in witte bladzijden zijn gebonden…
Tuinfantasie - 14e tafereel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
640 En met mijn schrijven doe ik niemand kwaad,
in tegendeel, ik blijf aan huis gebonden:
Het houdt me uit de kroeg en van de straat
en weg van buitenechtelijke zonden.…
AANGENAME HERINNERING
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.742 -
Mijn ziel blijft eeuwiglijk gebonden aan hun ziel,
Dit denkbeeld zal mij, zelfs in leed, tot danken wekken.
En, zo ik door de dood al uit hunne armen viel!
God leeft! der vrinden vrind, zal hun ten vrind verstrekken.…
Opbiechten
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
578 kussen laat zakken
als blijkt dat nu opstaan het vergroten is van onnodige wakken;
verleng ik derhalve de waakstand nog een of meerdere keer
maar als ik een lik voel aan mijn hand
of een aandacht vragend geluid verneem van een mijn honden
veeg ik het zwart van de nacht aan de kant
en word toch redelijk kwiek, met weerzin, aan het aardse gebonden…
De doodstraf
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.155 De wachters zeiden: "wij willen hem wel
Gebonden brengen uit zijne cel."
De grafmaker zei: "ik wil zijn graf
Wel delven, hij heeft verdiend zijne straf."
En 't karreke voor de poort zegde stil:
"En ik naar 't schavot hem wel voeren wil."
Ginds stond de beul, omhoog, alleen;
Zij brachten er de gevangene heen.…
Dag lieve
hartenkreet
4.2 met 51 stemmen
5.265 gevoelens maar handelen er niet naar
Niet verliefd, maar raken toch een snaar
Op een avond, vlak bij jouw huis
We stonden te praten, natuurlijk bracht ik je thuis
De nodige opmerkingen, gegrapt, dat wel
Voor mij werd het vanaf die avond meer dan een spel
Elke dag ineens een nieuwe strijd
Om me in te houden, de hele tijd
Beiden immers gebonden…
Omarming
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
923 Taal van rede met zijn lege vormen
Gedachten en gevoelens zwerven onbegrepen
We worden uitingsloos door eenzaamheid gegrepen
Zijn gebonden aan bedachte normen
Ik voel gebrek bij heel veel mensen
Naasten op de plaatsen waar ik ze ontmoet
Klanken vinden antwoord, maar geen woordenvloed
Wel commentaar op vreemde wensen
Geen gevoel voor de hoge…
Vandaag zocht ik de vrijheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.113 Vandaag zag ik de vrijheid
gebonden aan de tijd
gevangen in een element
maar ik vond de vrijheid in mijzelf
in mijn gedachten, vrij om te zwerven
te dwalen over zee, te vliegen in het bos.
Zij kunnen dansen tijdens een speech
me laten waken als ik slaap
spelen boven bergen met de wind
terwijl ik eten kook.…
Zo!
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.680 Zo komen wij door die nachten
die rood zijn van laken,
van dromend te trachten,
waarin lijven kleuren
en vochten geuren
om dit de kamer te laten zijn
waar alles stilte was
alvorens de goden de deuren sloten
en gebondenheid aan lijn
los kon scheuren in het gebeuren
dat langs muren draagt en de tijd vertraagt.…
over weinig en veel - alledaags
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
826 zijn tweede worp
hij is net als ik met weinig blij
heerlijk mijn nieuwe sandalen
de techniek heeft toegeslagen
klitterband houdt alles bij elkaar
mijn voeten voelen in deze schoenen
de ruimte van vandaag
niets hoeft helemaal klaar
een ochtendstonde
waarin je iedereen wel
zou willen zoenen
helaas ben ik aan
mijn trage opstart gebonden…
Ik wilde reiken naar een tijd
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.034 En deze nieuwe mens, hij ziet het aan,
En voelt zich aan hun allen weggegeven,
En een gebondene aan z’n bestaan,
Weet hij zich tot hun vrijheid opgeheven.
En is een vrij gewordene als zij
Die telkens overgaan van klank’ tot kleuren,
Hij is een zelfvergetene, een blij,
Een wisselend, een glorieus gebeuren.…
Lengte, diepte en afstand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
525 smaakt naar een
oneindige chocolade Kwatta reep
en een aura moet hebben
die de luisteraars aan je doet boeien
als ik mijn woorden zonder te snoeien
ook als ik ze luid laat loeien
uit een gepassioneerde krater
wijl mijn dichten schrijverij thans
stokt in historie
dat lijkt op drijven in vervuild water
ik schrijf niet meer over later,
ben gebonden…
Meer dan een gevoel.
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
4.478 Maar diep van binnen roept een stille wens
om vrede en een wereld zonder lijden,
waarin gebondenheid zichzelf weet te bevrijden;
er heelheid komt voor de gebroken mens.
Waar grenzen geen belemmering meer zijn.…
IS HONDERD JAAR GELEÊN
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.822 ‘k Ben eeuwig vast
aan uwe wil gebonden;
Gij ziet mij, die ik niet
en zie, maar kenne en weet:
waar zal ik, honderd jaar
na deze, zijn gevonden,
o eeuwig wezen, dat
mij, sterfling, leven deed?…
AFSPRAAKJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
693 blozend, vlakbij elkaar
onhandig kusten ze elkander daarna toch
Hij heel zorgvuldig als was zij breekbaar
en zij, ach zij genoot intens, vooralsnog
‘s Nachts laat bracht hij haar weer thuis
hun onzekerheid leek compleet verloren
Zij eiste duizenden kusjes, dicht bij huis
en verzocht dat niet..aan dovemansoren
Door verliefdheid aan elkaar gebonden…
Mortis imago (een beeld van de dood)
poëzie
3.5 met 16 stemmen
4.024 'k Worde elke dag geboren en
ik sterve op elke dag;
de zonne gaat, en 't leven, mij
in vier-en-twintig stonden,
van 't oosten naar het westen, en
een wonderlijk verdrag
houdt alles, dat er in mij is
en buiten mij, gebonden.…
Lief buurmeissie
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.099 van niet zonder kunnen en voor altijd
Ook al wist ik niet wat het was, jij hebt mij altijd geboeid
Maar al vroeg wist ik dat het onmogelijk zou zijn
Hoe graag ik dat ook wilde, vasthouden kon ik je niet
Jij was eerder een vrouw dan ik een man kon zijn
En daar ging je, voorgoed, naar een ver land
Op zoek naar geluk, naar vrijheid en gebondenheid…
op zo’n typische paasdag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 om bij gemillimeterde vlechten
van betekenissen tegen bekentenissen
de zuiverste incorrect verordonneerde
woordkots als restmateriaal afgebroken
uit de toetsen als smerige ouwe pijpen
te stoten terwijl de Canus Dalmaticus
haar bef tegen mijn warme kruis aan
drukt in de drukte van de windmolens
die mijn hoofd draaiende houden
mijn handen gebonden…
Götterdämmerung
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.936 kiosken
arrogant zich voortbewegend leeft
grijnzend vliedt en waait langs lange lanen van sensatie
zijn bolle buik gepropt met goudgeld en papieren
en lachend langs de houten ledikanten zweeft
laten wij nu daarom huiverend
lof bewijzen lies het gulden godenkind
dat zich met haar honingblonde haren
een plaats verworven in de fraai gebonden…
Armbandje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.381 Van leer gevlochten
Verbonden met de ander
Blije blik toen ze het kochten
Liefde voor elkander
Een roze wolk zichtbaar
Mooi gebonden om de hand
Hunkerend naar elkaar
Een lach, zeer charmant
Een herinnering aan de brug
De eerste zoen
Heldhaftig op elkaars rug
Klavertje vier, zo groen
Kusjes op het bandje
Nooit meer in de was
Handje in…
De dwaas spreekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 doe alsof ik niet bibber
evenzo dat het lijkt of ik stroef in pak sta
terwijl mijn hart ritselt als een populier
en mijn botten krakken
gelijk aan on-ingesmeerde scharnieren
weet je, ik vroeg mij eindeloos af
waarom gedichten toch steeds korter
lijken te woorden, terwijl het binnenin mij
zinnen waait en ik probeer om alles
tot één gebonden…