12366 resultaten.
In eenvoud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik wist
dat jij het
middelpunt
van het heelal
was las het
in je ogen
zag het op
je gezicht
het was vooral
de rust die
jij uitstraalde
in een universum
dat holde en tolde
met snelheden
van geluid en verder
sneller dan licht
zelfs de tijd was
daarvoor gezwicht
omdat het begrip
uren dagen maanden
en jaren het enige dat
geschikt…
Poste restante
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
176 precies op het moment
dat ik mijn ogen opendoe
.....Ik kijk in de envelop
.....die half verscholen ligt
.....te wachten op mijn onbewuste
.....weten van het juiste moment
.....om te lezen wat nu
.....betekenis heeft voor mij
Kon ik maar eens boven mijzelf staan
om de informatie te zien stromen
de windingen van de kanalen
uit het heelal…
ITSME
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
285 Herfst doet in pracht en praal haar waardige intreden
Tapijt gelig, rood, groen loopt comfortabel wijl het pasje charmant muziekjes resoneert
Net de prachtige Grote Zilverreiger en de sierlijke Ijsvogel op foto bewonderd
Als miniem zandkorreltje observeer ik dat grandioze heelal; wondermooi, tooi
De gekunstelde ministers zouden zich maar weer…
Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.409 Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal:
De plots'ling blauwverlichte bergen schrokken,
Toen om hun scherpe toppen donderblokken
Versplinterden tot klankbonken naar 't dal;
En gouden-regens klommen naar 't heelal,
Naar de aarde wierp clematis paarse klokken;
'T leek of apotheozen samentrokken
Om ons, brandpunt van dubbel hol…
Genetische blauwdruk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 die
wij daaraan hebben gegeven
succesje hier voortgang daar
met gods hulp karren maar
het echte spel
loopt heel gesmeerd kijk
naar wat de mens presteert
in chaos en vervuiling
schepping gaat dan in verweer
met een reli kruisbestuiving
we zullen onze hoofden
echt moeten breken
om ooit te weten
hoe wij kunnen delen
in het mystiek heelal…
Horizon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Die maakt een hobbel
en ik val
gewichtloos in het heelal
over de rand de diepte in
gas of remmen heeft geen zin
willoos tollend als sateliet
Wegenwacht bellen lukt me niet.
Lekker in de auto
gewichtloos virusvrij
nergens mee te maken
ben ik dan zo blij ?
Eenzaam in de ruimte
donker, saai en kil
is dat wat ik wil ?…
HET WONDER VAN HET HEELAL
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
940 ‘s morgens zagen zij Het Licht opkomen
door een smalle ruit in de stal
de Zon over de velden van Effrata gloren
Het Wonder van De Koning van ’t heelal.…
Koorddansen
gedicht
3.8 met 28 stemmen
16.182 In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.
Je tovert zoentjes uit je zak.
Ik slik ze, pik ze, blik ze in
voor later.
Wanneer het strak gespannen snoer
halverwege de acrobatentoer
ombuigt tot valstrik,
val ik.
-----------------------------------
uit: 'Koffers zeelucht' 2003.…
Zoektocht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.082 de zoektocht om een simpele blik
mijn ogen dwalen zo twee keer per week
het hele heelal af tot die eindeloze klik
wanneer je gevonden bent doordat IK keek
je stoppels vandaag allemaal zichtbaar,
die pieterige stipjes kijken niet terug
zelfs je mondhoeken lachen alleen naar elkaar,
maar voor mij keren ze de rug.…
ziel te koop
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.065 ik vroeg of je m ’n dromen wilde
en je zei, ja
ik wil
wanneer de wind zuid is
en ik alle woorden hoor
wanneer niets wordt gedood
wat jij bemint
ik zal tot tien tellen en na honderd
tot het heelal
ik zal de zon over het water
laten gaan, in lange bogen
en over hen die wonen in jouw graf
heen en weer, dieper en dieper
tot…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 we luisteren naar de winter
kijk, een roerdomp in paalhouding
is zijn camouflage kwijt in het riet
wat aangeslagen ligt onze polder
te schitteren in het witte kristal
jij draagt mijn liefde, helder straalt
het heelal, we luisteren naar de
roep van ganzen, verkleinen ons hart
maken ruimte voor het ademloze…
wie raakt de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.165 meeuwen
die krijsend vluchtten
we praatten over de wolken
waarachter de zon
we praatten over de wind
die we hoorden zuchten
we praatten over schelpen
die dodelijk knarsten
we praatten over het zand
dragend onze sporen
we praatten over de lente
groen aan de bomen
we praatten over de vogels
zingend als koren
we praatten over het heelal…
Vergeten werelden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.612 ik kom naar jou
en neem je hand
we gaan samen
door dit prachtige land
dat ik voor jou uitvond
met wiskundig verstand
ik laat je bergen zien
en laat je zeeën zien
hier hoef je alles enkel
met mijn ogen te zien
en niets aan te horen
heb geen angst
je kunt gerust met me meesmoren
mijn grote heelal in
helemaal voor jou alleen
hier kun…
verre reizen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
764 ik wandel door het park
ontmoet hier mijn wereld
reis zo door jou en mij
naar ver en diep
van eindig en onbekend
over dwaalwegen en uitzicht
het heelal wordt hier verkend
een zwaan drijft voort
ogend naar haar kroost
overziet dat wat moet
omdat het zo hoort
ik heb weet van verre landen
zie daar de mens
ontmoet hem in zijn tuin
vraag…
Wolkenstraat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
840 In bewondering voor de wolkenstraat
Een weergaloze onmetelijkheid
Waar geslacht en pracht geschreven staat
in sluiers van doorzichtigheid
Een verschuiving in de atmosfeer
Het verzamelen van het ijskristal
Goede geleiders van het warme weer
wisselen en wachten in het heelal
Met gevlokte watten in ‘t avondrood
De keur en ‘t kenmerk kunnen…
De schepping
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
713 Looft God, de Schepper van ’t heelal
Prijst Hem om zijn wijsheid en macht
Dat Hij de schepping heeft volbracht
Hij die was en is en er altijd wezen zal.…
Dans toch weer met mij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
665 Ik wil het niet, ik wil weer met jou dansen
langs sterren, maan en heelal
dans je met mij mee, omhoog, vanuit dit diepe dal?
Laten we toch weer dansen voor het te laat zal zijn
mag deze liefde, eens, voor eeuwig zijn....?…
Vang mij...als ik val
netgedicht
4.6 met 86 stemmen
3.571 dat lacht
naar later
laat ik die bloem
uit liefde bloeien
en pluk alleen de dag
dankbaar dat ik mag bestaan
drijvend op dromen
van wolken en water
vogels vliegen mij voorbij
opgetogen, deel te zijn
van het lied dat leven heet
luister ik of één van hen
mijn naam
misschien al weet
als een nietig stipje
vanuit het oneindige heelal…
Het begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Zoals we zijn ontstaan in een vruchtbaar wonder,
is het heelal geboren uit een grote hand,
met een kracht, zo bijzonder.
Een geboorte vanuit een veelvoudig snoer:
drie zijn één, zo ondoorgrondelijk. Als
de cirkel sluit, dan is er kracht, een flits, een bazuin.
De kosmos dijt uit, echter het lot is dood.…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 voorzien, een hel doorgaans
fel moeten bestrijden
In tijd is de hemel hier
oneindig ver vandaan
als boven het gewelf
sowieso al iets bestaat
Wie danst met de duivel
krijgt een enkeltje hel
In tijd die wordt verkwanseld
door voeren van elkaar
is leven dan lijden
Echt op de keper beschouwd
is ons gegeven tijd
verdwaald in het heelal…
WAAR VERZINSEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Gelijk zachte kalme sneeuw
dalen sprookjes neer
op de kinderlijke geest
geven ijdel vluchtig vermaak
elke vertellende vlok heeft
luchtige kantkleedjes in zich
bewerkt met
sierlijke hemellichamen
en wonderwezens
die
onnaspeurbaar zijn
als Gods geheime wil
voor het wijde heelal
stil wijzen
naar het ons ontzegde Rijk
maar
hun eigen wereld…
Woorden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
487 Water
Luchthartig
Openbaring
Bestendig
Zee
Dapper
Eeuwig
Twijfel
Wachten
Samen
Dorstig
Verlangen
Kalm
Doortastend
Zwijgend
Vermoeden
Stilte
Dor
Tijd
Muziek
Heelal
Woorden…
Paden waarlangs de ziel gaat…
Met de Noorderzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
707 Weg, ver weg uit de kelder van de ziel
met de vrijheid van het lichaam
naar feesten van alledag
door onbeschaamde tuinen, felverlichte etalages
langs de stilte van het ommuurde bed
op de fiets, voorbij het uitdijende heelal
met de scheur door het servet dat geen laken kan zijn
met het vliegend hert naar het land
van de timmerman, bij wie thuis…
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 soms zie ik in je ogen
de schemerende einder
als grens van het heelal
waarachter woorden vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren…
Samenhorig
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.744 en doen alsof men alles kan vergeten,
ofschoon men, plompverloren als een mens,
alleen in het heelal moet zijn.
------------------------------
uit: 'Dikke mensen', 1990.…
zestig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.583 zoveel jaren
is echter eigenlijk niks
vergeleken met het heelal
dus dat is een punt
afgezien van de felicitaties
je weet dat je niets voorstelt
en tegelijkertijd ben je alles
dus wat ?…
Van hier naar het uitspansel en terug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 Vanuit de hemelboog
Boven in mijn hersenpan
Reis ik in de capsule
Die mij royaal ter
Beschikking is gesteld
Naar het uitspansel
Dat zich onmetelijk
Boven mijn heelal
Uitstrekt -
Planeten zie ik,
Sterrenhemels,
Melkwegen te veel
Om te tellen -
Ergens halverwege
Kom ik de Hubble
Tegen die met
Zes en zestig duizend…
Geen einde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 , er werden lieve woorden gezegd
ja, ik genoot van de bloemenpracht
ja, de muziek was helder, heel zacht
alleen, dat ben ik zeker niet
alleen, dat zal jij nooit meer zijn
alleen, maar zeker niet eenzaam
alleen zijn geeft rust, ik kijk door het raam
samen, zullen we straks weer zijn
samengesmolten, innig samenzijn
samen zweven in het heelal…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 hij had het raam op de haak gezet,
opdat het getij van de nacht
door de baai van zijn kamer kon gaan
en zijn dromen stijgen en dalen
op de golven der maan,
en hij dacht:
'hoe vaster ik slaap,
des te zwaarder slaapt het heelal,
hoe dieper ik ademhaal
hoe hoger de nacht
en het lied van de nachtegaal.…
die lente zo fleurig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 vogeltjes zingen, verwelkomen morgenstond
het zonnetje priemt zwak door de bomen
vroeg uit de veren is goud in de mond
mensen kunnen nu opnieuw gaan dromen
de lente springt dansend door het land
ze laat al terug zovele dingen bloeien
natuur en heelal smeden een ware band
de kinderen willen in bossen gaan stoeien
het lachen verschijnt, het…