33630 resultaten.
De schuld der ogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 In elke traan
verlies ik wat liefde,
die niet mocht bestaan.
Nu verdampen mijn wangen
de hoop op geluk.
Mijn geloof is gevangen,
m'n verlangen is stuk.
Met elke druppel die viel
ontnamen mijn ogen me
het licht naar mijn ziel.…
Wens
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 ik hoop dat zonnestralen
haar snel zullen komen halen
naar daar waar liefde
de leidraad is
haar ziel thuis mag komen
zullen wij haar treffen in onze dromen
om te laten weten dat het goed is zo
ondanks het gemis…
Verdrietig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Haat of liefde maakt niet uit.
Het is een opkomend besluit,
dat rijpt in mijn geest.
Misschien in mijn hart het meest.
De opkomende zon,
na een regenachtige dag,
dat is wat ik hopen mag.…
Alles is liefde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
625 De behoefte aan licht
is zo intens groot
Het donker lijkt de vlam
van hoop te smoren
stop, een fluistering
wervelt door de wereld
bevrijding is mogelijk
voor wie maar horen wil
de ogen van het kind
kijken de mensen aan
tot diep in hun hart
Alles is Liefde…
Sterkte gewenst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.134 We willen je vertellen
Over hoop, geloof en liefde
Over vriendschap en over schouders om op te huilen
Over troost en over zonnenstralen
Alle woorden die we vinden
Lijken zinloos en te klein
Toch willen we je laten weten
In gedachten bij je te zijn…
Verdrietig
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
625 Verwarrend, denk ik toch
Goed of niet
Zwart of wit
Koud of warm
Haat of liefde
Maak niet uit
Het is een opkomend besluit
Die rijpt in mijn geest
Misschien
in mijn hart het meest
De opkomende zon,
na een regenachtige dag,
dat is wat ik hopen mag.…
Voor mijn lieve zoon
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
3.058 Mijn liefde voor jou is oneindig.
Liefs van mama…
overspoel mijn hart
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.561 verhoopte dromen
ooit worden ze waar
in zacht verlangen
vinden zij elkaar
vloeien samen
in zeeën vol liefde
stormen dragen
golven van geluk
waar hoop in dromen
harten overspoelt
een zee van liefde
stormen bedaart
vervult mijn verlangen
kleurrijke dagen
waar bij elk afscheid
golven huilen…
Kwetsbaar
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.294 ondanks de warmte huiverde ik
tientallen meeuwen scheerden laag over
hun gekrijs leek mijn verdriet te overstelpen
toe maar, zei je
huil maar
anders stromen je tranen naar binnen
en blussen ze jouw liefde voor mij
laat het vuur maar branden
ik gaf je een zoen
knielde bij je neer
een wereld zonder hoop
is een verloren wereld
liefde…
Ode aan de liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
386 van de hoop
in hun tuin bloeien de rozen…
Hou vol!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
449 In tijden van
onzekerheid moeten we
hoop houden
dat alles weer goed
komt.
Het vraagt ons ook
moed
in deze zeer moeilijke
tijd
kracht en liefde hebben
we zeker nodig.
Verlies nooit de hoop
naar een nieuwe
morgen!
Wonderen hebben we
nodig,
daar moeten we in
blijven geloven.…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
659 Zonder uitzicht, een eindeloze hoop
Gevangen in een droom
Een zoektocht naar de zee, als een rivier vanuit de bergen
Stromend naar lagere gebieden
Neerdalend in een dal, opgedroogd door het verleden
Een zoektocht naar de zee, zonder te weten dat
De zee niet is wat het hoopt
Zal de rivier altijd naar beneden stromen
En verdwijnen in verdriet…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Zijn lied is geen antwoord,
geen zekerheid, maar een richting – alsof hoop eenvoudigweg besluit verder te gaan.
Het zachte licht valt niet groots,
maar zoekt zich langzaam een pad langs barsten
in muren, over stof in verlaten kamers.…
Op hoop van beter
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
930 Het is beter
dat het onzegbare zwijgt
dat een vrucht langzaam rijpt
dat je rustig blijft
en naar je eigen boezem grijpt
Het is beter
dat je geen kuil voor een ander graaft
dat een ander jou geen stuipen
op je lijf jaagt
dat je niet hoog van de toren blaast
en je mond voorbij praat
Het is fijner
dat je aardig bent voor je medemens
en…
Hé Noor,
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
498 Tamar schrijft een droombrief aan Noor
hé Noor ik droomde dat jij mij
een kaart stuurde en me vroeg
wanneer ik bij je spelen kwam
en dat we dan deden alsof
de oorlog niet bestond
we zouden kapotte huizen
met kralen versieren en uit
klei toverden we een vogel
die ons dragen zou
en dat we bloemen zouden
schilderen voor de aller…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 Verscholen zit zij achter het raam
Dat haar vertelt
Van haastige mensen
Van passerende seizoenen
Die alsmaar sneller in elkaar overgaan
Van de regen die tikkend
Straaltjes op het glas achterlaat
Van de bladeren die likkend
Jagen over de straat
Als tongen van de wind
Van winters met rammelende takjes
Van ijskristallen
Van alles wat…
DE BESCHERMENGEL 2025 AD
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Onlangs
is de advent
weer begonnen
En de winters?
Die zijn allang
niet bevroren!
Buitenaardse balletdansers
swingen in het empyreum
Slechts zelden
stort zich één van hen
halsoverkop naar beneden
in het enge cristallinum
om wat later als je kerstster
aan de nachthemel te verschijnen
Weiger niet zijn vrijgevigheid
sluit dit…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Gedachten gaan te snel
voor de taal —
ze schieten door me heen
als vonken in een lekke kabel.
Mijn hoofd rent vooruit,
sneller dan woorden kunnen vallen,
sneller dan zinnen durven breken
op de rand van mijn mond.
Ik probeer te spreken,
maar alles struikelt —
letters botsen tegen elkaar
als vogels tegen een gesloten raam.
Gedachten…
Zonnebril
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Ik draag een zonnebril,
niet tegen het licht,
maar tegen blikken
die snijden zonder je het merkt.
Achter het donkere glas
vervaag ik langzaam,
een schim die niemand volgt—
een schuilplaats voor alles
wat te fel brandt.
Ze denken dat ik afstand zoek,
maar de wereld kruipt te dicht op mijn huid,
raakt aan wat ik niet prijs,
eist wat ik…
nieuw jaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
246 Tijd
draait rondjes
in mijn hoofd
er is dat nieuw begin
maar gedachten hengelen nog
naar wat ooit was
morgen
nog een ongeschreven blad
straks
wil ik weer lopen
op het jonge gras.
Mia Bemong…
De afgedwaalde gedachte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
329 Hoop is een gedachte
die weigert te blijven liggen
waar je haar neerlegt.
Ze dwaalt,
verdwaalt,
en precies daardoor
vindt ze iets nieuws.
En op dagen dat je niets meer verwacht,
is hoop niet meer dan
een afgeleide gedachte
die zachtjes fluistert:
blijf nog even hier.…
In de stilte vond ik mij
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
505 ik liep door kamers waar ik mezelf vergat
tussen stemmen die vertelden wie ik moest zijn
ik droeg maskers die goed pasten
tot ik merkte dat ik eronder stikte
ik zocht mezelf in anderen
in hun ogen hun dromen hun goedkeuring
maar ik vond alleen stilte
en in die stilte
vond ik eindelijk mij
niet perfect niet af
maar echt
en dat is genoeg…
Waar hoop weer adem haalt
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
374 twijfel
soms is er maar één blik nodig
één open deur
om dat licht weer ruimte te geven
wij zijn allemaal onderweg
struikelend zoekend groeiend
een kans is geen medelijden
het is vertrouwen in wat nog komt
als we mekaar blijven zien
niet als fouten maar als
verhalen in beweging dan
groeit er iets zachts
iets dat sterker is dan oordeel
hoop…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 ik volg een weg die niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht…
n tijd vooruit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
143 een miljoen, een miljard
duizend keer alleen;
mijn hart van glas
heeft geen verleden;
alleen de hoop
dat ik je weer zie;
n tijd ver vooruit
een biljoen, een triljard;
ik wacht wel
een, twee, drie...…
Een Kraai bij Siena
gedicht
4.0 met 3 stemmen
304 Hoe een kraai vliegt over de heuvels
bij Siena: een verkreukelde zwarte lap
boven het koperen landschap.
Werkt zich rot, denk je van onderaf,
met die averechtse vleugels.
Door de kijker zijn slimme snavel,
zijn eigenwijs hoofd: hij lapt
het toch maar. Niet de begaafde
vlechtwerken boven de stad
van de zwaluwen — hij blijft een aardse
zitter…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Misschien was toeval
nooit de macht,
maar slechts de spiegel
waarin de mens
zijn verlangen
naar beheersing zag—
tot alleen
de echo
van vallende stenen
nog fluistert
hoe kostbaar hoop wordt
zodra zij
wordt verward
met macht.…
oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 stram staan de bomen, zwart en grijs
eens levendig en licht
en vrolijk lachend in de wind
nu zijn hun harten dicht
de avond streelt mijn haren zacht
en kust mijn tranen stil
ik ben alleen in het heelal
waartoe? en om wiens wil?
zoveel dat lief en heilig was
week weg, ging heen, verdween
o Vader, die mijn pijn begrijpt
laat…
Het Licht van Morgen
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
258 Wanneer de nacht de wereld dekt,
en stilte elke straat bedekt,
verschijnt heel zacht een eerste gloed,
die nieuwe dromen groeien doet.
De zon klimt langzaam naar omhoog,
kleurt wolken rood en hemel hoog.
Een nieuwe dag ligt weer gereed,
vol kansen die nog niemand weet.
Dus kijk vooruit en houd vertrouwen,
ook als er wolken lijken…
Zuiver verlangen
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.251 voorbij
Ik huil in de nacht
Zoek met mijn ziel
Hoop in mijn dromen
Ik verlang met heel mijn hart naar
Liefde
…
Zou dat tevergeefs zijn?…