653 resultaten.
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 Licht tussen blaadjes
de ruis valt langzaam stil nu
hier wortelt de rust
De wereld raast als een
storm door de kruinen, een wirwar
van prikkels die het zicht verblindt. Je stem is de
zachte ruis in verre duinen, de enige bries die mijn ziel nog vindt.…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Als de avond valt, nog voor
de schaduwen langer worden en ramen
spiegelen, lijkt het alsof je even naast mij loopt onder
dezelfde kruin waar stilte niet leeg is, maar vol van wat wij samen droegen.…
Hallucinaties
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
883 Plukte mand vol paddestoelen
voor omelet op boterham
ging me toen zo anders voelen
mijn gedachten leken gezwam
zette van papavers toen thee
om weer wat tot rust te komen
nou, het stopte mijn diarree
maar had daarna vreemde dromen
vrat hortensia's uit mijn tuin
mekkerde daarbij als een geit
hersens drukten tegen mijn kruin
vlogen toen…
Herinneringen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.374 Jij kastanjeboom, wat ben jij gegroeid
al vanaf jouw en mijn prille leven
als een kastanje in de grond
had men jou geplant
Zoveel herinneringen aan jou
heeft alleen deze vrouw
Je stammen zijn nu zo dik
groeiend vol met bladeren omhoog
wat had ik met jou een schik
ik kroop met een plankje naar de regenboog
boven in je kruin, in een boekje…
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Nog plakt het wit aan windkant tegen bast,
maar kruin begint te lekken, telt de sneeuw.
De berm is vuil, vol zand en dorre blad’ren,
maar blank nog is het veld. Dan klinkt een schreeuw:
een zwarte kraai is, draaipunt van ‘t heelal,
op weidepaal in 't centrum neergeplant.…
Gebed zonder end
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
654 stemmig en gewijd staan we keurig in rijen opgesteld
rustig maar vol ongeduld wachtend op de volgende
die ons weer even in beweging zal zetten
zodat we ons gebed aan de wind kunnen schenken
die het tot ver achter de horizon zal verzenden
onze voeten en kruin zijn dik met boter ingevet
om zolang mogelijk te blijven draaien van elke zet
na iedere…
De zon
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.227 Uit de kruinen, langs de stammen,
door het diep verwonderd woud -
dat de grove schorsen vlammen -
druipt het edel hemelgoud,
en bij kruiden en gewassen,
al de zwarte wortels rond,
ligt het wijd en in plassen
uit te gisten op de grond.…
Als de lente...
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.024 Als de lente langs de kruinen glanst
en in zonnegloed de sneeuw vervloeit;
als het eerste groen de boom bekranst
en in 't gras het eerste bloempje bloeit,
als op éne keer,
er geen regen meer
in de dalen heerst, noch winterweer,
schalt het van de hoogt'
in de dalen wijd:
O!…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Hoog over de lege tuinen
staat het, zuiver afgerond,
met zijn vederige kruinen
op tegen de avondstond,
met zijn neergebogen takken,
met zijn twijgen, teer en sterk
en volledig, op de zwakke
weerglans in 't namiddagzwerk.…
Het bomenhuwelijk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
756 getuigen
bomen zwijgen over ons huwelijk
terwijl wij niet zwijgen over de bomen
want wij zijn natuurkinderen
volwassenen met zwerversbloed
wij zwerven langs oevers van rivieren
hoe zou ik zijn als eik vraag je
maar ik voel me meer een eikel
hoe zou jij zijn als es vraag ik
maar je voelt je meer een bespit
hoe voelen de vogels onze kruinen…
TERUG-BLIK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.520 Ik herkende geen kluis,
'k Vond een vreemde in mijn huis,
En 't omsloot eens zo veel wat ik minde,
'k Vond geen schaâuw in de tuin,
Want geknakt was de kruin
Van de aloude, van Grootvaders linde.
'k Vond geen vriend in de stoet,
Die ter kerke zich spoedt.
En voorheen kende ik voornaam en have.…
Ademen uit zelfstandigheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
752 We zijn doorzichtig, het geheim van zon en lucht,
hoop werd vol, weemoed hol door kraaien in hun vlucht,
seizoenen verschaffen ons de honing en soms aluin,
de hemel is slechts een verjonging van de kruin.…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 plaatje
aan de einder geplakt
de zon brandt een kus op roerig stuivende
kinderen ze vieren valken aan de hand die
bovenaan weg duiken de vleugels uitslaan
badgasten luieren in een slaapkamer
het bed is het strand door hun halfslaap
drijven wolken zeeanemonen
roodwit aan de rand
een zeil duikt op schuim
de groene berg vloeit van de kruin…
Appelboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Niet eens je bloeien afgewacht,
je verder laten groeien met een halve kruin.
Je leek verminkt door mij.
Maar na een paar jaar ben j' er weer
met knop in elke tak,
voor een top appeljaar, een schaduwdak.…
Het vloeit door ons heen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 we zijn doorzichtig,
het geheim van zon en lucht,
hoop werd vol, weemoed
hol door kraaien in hun vlucht,
seizoenen verschaffen
ons de honing en soms aluin,
de hemel is slechts
een herschikking van de kruin.…
O God, ik heb de geur der vlieren om me henen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
865 Zo is mijn vrucht-zwaar hart een vreugde-boom, en breed
is om zijn kruin de vlieren-geur'ge dag verschenen.…
Levensrecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 taal ruist door alles heen
kruist z’n degens met rechtvaardigheid
een doorlopende tegenstrijdigheid, als
alles transparant is en tevens ondoorzichtig
wordt, onbenoemd geheim streeft naar
eenvoud tussen aarde en de zon, hoop lijkt
zinvol maar geeft de honing soms de smaak
van azijn, die naar de hemel rijkt maar
niet verder aan tot de kruin…
Een mooie koningsdag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Heel teder zwaaide zij steeds met haar kruin en groen
dat kon zij dagelijks met veel vreugde wel doen.
Het wolkendek werd boven haar takken dagelijks blauw
en als het had geregend en geonweerd droop ze mooi na,
dat weet ik ook nog, nu ik hier memoriserend bij stil sta.…
Waar het zaad gedijt?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
456 seizoenen schuiven aan de tafel
van hun vruchtbaarheid soms
in schijn, de hemel is slechts
een herschikking van feiten
die mee wiegen in ons kruin
zodat wij vrienden in één lot ?
zijn we van een uitstervend ras?
zijn het alleen de bomen die blijven
ademen uit het zelfde gras geboren?…
De oude boom
netgedicht
2.4 met 28 stemmen
443 Dagen schuiven als wolken
over de kruin, elk voorbijgaand seizoen laat
een ander licht op zijn fluisterende bladeren vallen. Wat hij
verliest, laat hij zonder moeite gaan, wat terugkomt, vangt hij op zonder te vragen.
Onder zijn beschutte takken
heerst een trage vrede, de lucht lijkt stiller,
de voorbijtrekkende tijd minder hard.…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Onze kruinen vangen het licht
in zachte golven; wolken glijden langs vogels,
sterren wiegen in de avondstilte. Schaduw valt als zegen over
wie durft te blijven, en het geheim van bestaan rust tussen onze bladeren.
Wanneer schemerige nacht zich
vleit tegen onze stammen en schors, houden
we de wereld in zachte, eindeloze armen.…
Makena beach
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
371 Over de uitgestrektheid van de Stille Zuidzee
Voeren noordoostelijke winden ze mee
Tuimelend op eindelose waterwoestijnen
Golven die huizenhoog deinen
Almaar opstuwende wanden
Onaflatend spuwend tegen de stranden
Maken luid brullend hun landing
Waarna ze stukbreken in de branding
Het lijken wel kokhalzende kaken
Die monsterlijke kruinen…
Paasbest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
339 Op weg naar ochtendfilm
stap ik in trein
die vies, vloer kleverig, proppen
Ben ook niet perse
paasbest gekleed
Sluit de ogen,
gedachten poppen op:
treinreis duurder dan
gratis ticket,
toch die nieuwsgierigheid,
beweging, trap op trap af,
lopen langs gracht
zijn een soort yoga
Open de ogen,
zie ik groene kruinen aan bomen…
Niets spilt de natuur om het niets
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
826 Het is niet de schaal die leeg raakt
of het broodmes dat bot is
enkel de kruin van een der olmen
of de verwildering in het knekelhuis.
Ieder hoofd draagt een stuk leven
uit dagen dromen groots gegeven.
Onnavolgbaar speels is de geest
de zon doet stralend nog het meest.…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 Alles versneeuwde in mijn hart er was geen zalige weide
onder het koele dal met boven in mijn kruin een hemel.
Toen we terugkwamen woonden anderen in ons huis.…
Winters boerenland.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.183 Een zonnestraal schittert
tussen kruinen van
kale bomen
schaduwen strekken zich
naar voren uit, werpen
grillige patronen op
de modderige grond van
een verlaten bospad dat
glimt in 't frisse
winters nat terwijl
een klein meisje er stil
loopt te dromen.…
Droombeelden verpoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
446 Zelfs met schraal weer de bospaden
met vaak een goudgloed over kruinen.
Als wij kinderen er wandelden
wat heel veel waard is en was
speelde ik onbevangen dagdromend
met cameraogen dat ze er waren
de echte struikrovers en de wolven
ringslangen tussen het gevallen blad.…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Omkranste kruinen,
dorre bladeren ritselen, vallen.
Een laatste glans...
Schaduw dat daalt
Het lichaam verlaat...
Rijzende poolster...
de nacht die opstaat.
"Gewijde stilte in een bries,
frêle zielke dat zich laaft.…
Hortus
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
835 zelfs een plattegrond
maar na een stap of twintig
bonden wij ons aan de grond
De stilte en de klaagzang, weloverwogen
het zwijgend kijken en het niet meer trekken
waar waren de spanningsbogen
omgeven door haar blinde vlekken
Ze vertrok met een 'bel me maar'
ik zat verlaten in de tuin
trok het tropisch oerwoud in
leefde van detail tot kruin…
Herfst in de lucht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.107 Het is 20 augustus
Een zomerdag die met de herfst vrijt
Orkaantijd
Schoonvegen van de gehele aarde met minachting van de zwaartekracht
Nijd
Orkaanwoede
Woedend schudt de wind de kruin van de notelaar in onze tuin
Hevig, nat
Een verzopen bloem ligt op een noot op het pad
Modderige kattepootjes volgen mekaar in huis tot op een zonnig plekje…