Alle inzendingen over reiken naar perfectie

3158 resultaten.

Sorteren op:

stofjes dansen heel devoot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.069
hoogte geeft geluid zijn stilte terug mensen buigen in gebed generaties litanieën hebben heiligen met rozenkransen neergezet beelden gapen op pilaren ogen navelstaren en hun handen reiken naar de Heer de zon mat kleuren door het glas in lood, verlicht het bidden voor de dood stofjes dansen heel devoot in slierten rook van…
wil melker23 december 2005Lees meer >

BIJ EEN ABSTRACTE COMPOSITIE MET ROOD, BLAUW EN GEEL van Piet Mondriaan

gedicht
3.5 met 45 stemmen aantal keer bekeken 11.159
Òf die van ons, na alsmaar rekken reiken naar elkaar én hemelwaarts –…

Licht

gedicht
3.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 22.929
We wilden licht meer licht we kapten de boom die in zijn eigen reiken ons verlangen in de weg stond de boom kreunde kermde kraakte zijn laatste vezel scheurde en met een razend suizen van zijn blaadjes sleurde hij zijn leven neer de wind die hem bespeelde week geschrokken uit eindelijk hadden we licht in de kamer in dat licht keken we elkaar…

diepte

hartenkreet
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.165
Je durft er niet naar te reiken, Het zou alleen echt kunnen lijken. Niemand weet dat je stuurloos bent, Zonder die angst die je kent. Ja, je bent totaal verloren. Vergeef me als je ik nu zou storen. Maar het is zo triest. Als ik je nu verlies. Ik heb je mijn hand gereken, Om de diepte boven je te breken.…
ali.b31 augustus 2008Lees meer >

Jannetje

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.497
Verwrongen beelden waren haar gedachten Gevangen en vervlogen kris kras in de tijd komend van waar niemand naar haar reiken kon het zijn de ziekten van de ouderdom ver achter grenzen van verdriet en spijt Wij wachten hier in onze werkelijkheid? Wat is nog waar? Wie blijft er nog zichzelf?…

hongerogen staren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.000
je raakt aan geesten tot een vonkje overspringt behoedzaam in het tasten kijkt in de gedachten van ogen die verwachten wendt dan de blik en schrikt beduusd van vreemde krachten ze reiken naar je ziel voelen aan je geest hongerogen staren en baren zo je angst er zijn er op je pad een paar geweest in wie je wel vertrouwen had je…
wil melker14 februari 2004Lees meer >

Platonisch

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 670
je voelen zonder aanraking enkel een blik die mij met de kracht van een elektrische impuls meer liefde en warmte schenkt dan lichamelijke passie ooit je zachte stem die zingt van verlangen in een melodie van hunkering naar liefde elke vezel van mijn lichaam meer en dieper streelt dan een hand ooit reiken zal het houden van nooit…
jandeb2 februari 2006Lees meer >

de tijdsoldaat

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten nestelt zich in parallellen en meridianen en vraagt mij om de ogen te sluiten doch in woekering en met psalmen kreunend durf ik mij niet te uiten de spiralen van het universum reiken mij meermalen de sluiers van het stof maar ik zet tegen beter weten in steeds weer de rouwmuur zonder vensters neer…
elze12 mei 2009Lees meer >

Een pril begin

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 541
mijn oogleden zo zwaar van geplengde tranen wilde ik kijken wilde ik proeven van toch de lente toch het ontwaken van de natuur oogluikend, steels wierp ik een blik in mijn voortuintje de clematis staat in knop bijna barstensvol kale takken geen enkel blad toch tel ik vijftig knoppen mijn vingers reiken strelen en een glimlach is er…

Van paars tot lila en wit

netgedicht
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 629
verzand in diepere lagen verloor ik allengs grip op dagen liet wind en regen lang begaan ontblote wortels bleven nog reiken naar houvast in dit woelige bestaan en moeizaam vaste grond hervonden vertakten zij naar zomerend licht sterke seringen kwamen in zicht vragend om voeding voor groei vanuit een eigen drang tot bloei voorbij de groene…

Achter de wolken

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 738
de handen reiken niet verder dan het kloppen van mijn hart de armen nog verder strekken verlicht ook niet beklemmende smart; ooit kon fluisteren warmte opwekken je aangezicht verstart verwachting vordert verwarring, denken raakt overdadig gehard en wordt hoop een aftreksel van bedeling terwijl de lente toch blauw de aarde bedekt vogels…

met jou

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 943
jij en ik al zo lang samen zoveel samen meegemaakt in goede en kwade dagen ik heb jou nodig elke dag weer ook al laat ik dit niet zo blijken zonder jou stuurloos en verloren als ik dreig te vallen reik jij me weer de hand jij gaf me het mooiste dat iemand ooit kan geven een heel nieuw leven, verrijkt door jou ons pad is veeleer…

Hoogste leven is de liefde leven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Liefde is het onophoudlijk reiken Naar het onbereikbare en wijken, Met dit wijkende, tot gij zijt, In de sferen der oneindigheid. Liefde is de onrust van het rusten, Het bewuste van het onbewuste, In de liefde die zich zelf herkent, Ruisen aarde, zee en firmament.…

Hun houten ogen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
als bomen naar me kijken ik hun houten ogen niet meer kan ontwijken word ik panisch bang voel de takken komen die eerst nog naar me reiken maar me later onverbiddelijk grijpen in het raken van de bast hoor ik het kraken van hun knoesterige lach waarin de sappen stromen las de oudste jaarringen in het diepgewortelde bestaan door…

Je bent zo stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
ik droom je maar je bent zo stil trek aan de draadjes van de werkelijkheid maar die doen niet wat ik graag wil natuurlijk spreken ogen en lacht je mond hoor ik hoe je stem in een warme echo bij mij binnen komt ik reik naar jou maar voel je niet de haartjes op je huid spelen met de wind waar mijn zachte strelen geen enkele reactie…
wil melker25 januari 2016Lees meer >

Herfstig is mijn tijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
Het bos waarin ik groot geworden ben dunt zich steeds verder uit, mijn takken reiken nog omhoog maar raken nauwelijks andere meer. Wat schaduw geven doe ik nog maar vruchten zoveel minder dan voorheen. De stormen van de tijd hebben mijn wortels los gewrikt, mijn grootste tak is onlangs afgescheurd en open ligt mijn zij.…

Op weg

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Op weg naar jouw onbeweeglijk lichaam het contrast van je dynamische karakter dat in serene rust droomde bij de avondwake reik ik mijn armen voor de laatste omhelzing.…

Ik had zo graag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Of anders ook aan Holland willen denken, het reiken naar den einder naast de langzame stroom van het wassende water. En als ook dat niet kan, dan maar een droevig lied Zo van « het is november en het giet zo troosteloos en grijs en alle dag gelijk. » Helaas, dat is mij niet gegeven, het is allang gedaan.…

Laat liefde blijken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
ik zag je hand reiken naar waar je ogen kijken je lach laat liefde blijken in verrassende ontspanning hoor ik stukjes van jouw enthousiaste woorden hoe het was ik zag dat jij veranderd was het vitale wat op de achtergrond een bedachtzamer mond de vreugde licht getemperd in de nieuwe rust die jou er snel bovenop zal helpen…

thuiszitten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
reik je hand en blijf dichtbij, tot ik zelf kan spreken. ruimte, tijd en liefde. help me groeien, laat mij zijn, een kind, als ieder kind.…

Mei

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 157
Ik reik. Jij lacht. Het riet buigt mee. Zo blijft de dag in ons bezitten wat mei ons gaf, en meer, en mee.…

Onbereikbaar

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.372
ik kijk niet eens om wil de klanken inhalen eer zij de hoek om dansen naar het noorden daar waar geluid nog ruimte kent en woorden nog stilte vinden, vind ik onvoorwaardelijk aanvaarding beide armen schuin in de lucht reiken spijt en vergeten naar diep geslagen wonden, ik luister maar het blijft stil zo stil…
metha20 april 2005Lees meer >

Wachtend op een schreeuw

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Woestijnen reiken horizonnen ver tot waar de prooi gestorven ligt als zand tot stof gemangeld ogenschijnlijk lijkt de aarde dood maar in de diepzee kiemt nieuw leven in het licht dat moeder aarde straalt het toeval neemt zijn kansen waar stort bui na bui op elke rotspartij tot kolkende stromen over kale akkers mossen kleuren al wat…

weer

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Weer geeft de wind en reiken wolken over en flarden wol van schapen vaal geschuurd aan rotse randen Een beeld van gras en vlak en langzaam stijgt een dal Het klettert kort en amper raakt één zonnestraal het vochtvervulde land Een vale damp van zee en ver omhult en hevig trillend klinkt de lucht en dempt het grommen van de zwav…

Alleen maar even

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.764
Kon ik maar even naar boven reiken. Kon ik maar even je lach horen. Kon ik maar even de glinstering in je ogen zien. Kon ik je daarboven maar even storen. Kon ik maar even met je praten, een minuutje of tien. Alleen maar even, om nog even te zeggen dat ik van je hou. Alleen maar even, om te zeggen dat het aardig met ons gaat.…
lies9 november 2005Lees meer >

Natuurschoon

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
Cicades zingen niet ver weg Een liedje voor het slapen gaan De dauw wacht op het moment Om tranen van kristal te vormen In de vroege ochtendzon Wanneer de schoonheid weer ontwaakt De wind speelt zachtjes Met de bladeren bruin en goud Weggevlogen van de bomen Op zoek naar hun avontuur Opgenomen in het wilde Waaien van de wervelwind Reiken…

Vreemde stilte

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
Het argument van stilte geef ik terug aan de mist en eenzame beeldkunstenaars reik ik een spiegel zonder achterbeeld ik keer weer ontboden terug naar het vertrouwde begin toen niemand het waard was om de beginselen te vertrouwen ik spreek weer met die vreemde die nog niets over mij wist en vertel hem plots in fluister dat niemand zich…
mobar21 augustus 2011Lees meer >

Zon boven zee

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 992
de randen van zijn dag Zijn spiegelbeeld flonkerend in zee versplinterd, uiteen gerafeld in duizend glitterstukjes Zijn blik slechts te weerstaan getemperd door wimpers Hunkerend naar warmte, zoekend zijn bron, te fel, te wit, te veel voor mijn ogen - geloken om niet te zien Maar in een schitterend spoor wandel jij over water Reik…

Precursor

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Ik besta in het uur dat wacht Handpalmen wuiven mij van verre toe Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet Schampen langs heuvels van gebalde pracht Er ritselt water in kleuren van gesmolten lood Een deining smoort tegen de veilige oeverrand Het gouden licht getuigt van een afwezige dood Ik mompel duizend namen op voorhand Rollende kiezels…

Terugkeer

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.344
Ik schik aan tafel aan en reik, dwars door de verleden tijd, met een hand die weer kinderlijk wordt, naar de dampende aardappelschaal.…