Alle inzendingen over rimpels

994 resultaten.

Sorteren op:

Handen

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.727
Ze omhelzen zichtbaar de wanhoop in mijn rimpels. Ik vind mijn glimlach in de warmte van jouw ogen. Ze schrijven teder mijn tranen in het zand. Ik verberg mij veilig in de warmte van jouw schoot en verzegel jouw woorden, geboren uit hoop, in de warmte van mijn handen.…

De laatste keer

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.112
Elke rimpel zo verdiend Op uw hoofd en op uw handen Minuten o zo traag Vroeger veel te snel De oorlog en uw man Ik hoor het voor de tiende keer Alles beter dan nu U geen spat veranderd De dood ligt op de loer Je weet dat het zo stopt Iedere wijsheid al gebruikt Ja ik doe weer voorzichtig Ik ben van u gaan houden Ook al ken ik u niet…
Pims14 oktober 2003Lees meer >

Dwarrelend dons

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 878
Een waterjuffer daalt geruisloos met zacht vibrerende vleugelslag gracieus in de warme zomerdag naar een vijver met fijn eendekroos pluizig kleine bollen drijven broos het water gaat rimpelend overstag ze dobberen onder moeders gezag de zorg voor het grut is weergaloos Plots stort een rover met een plons sierlijk zeker uit de hemel…

Karperzoenen

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 846
karpers zoenen aan de vijverpond traag bevaren gouden schubben met open mond de cirkels rond tot malse regen kringen maakt van rimpels die weg deinen een houten bank staat eenzaam leeg als 't paartje is verdronken of schuilt het onder bladerdak al weer met open monden tot mijn bomen kruinen buigen en stille regen mijn verdriet…

Niemand

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.637
Deze kamer is een lege huls Ik woon elders Jouw zijden sluier slingert nog rond Opwolkend, kolkend, kwellend Zwellend in het geheugen Ik blaas naar het grijs gordijn Dat tussen ons schoof De muren kaatsen de kreet terug Er was ooit meer Een rimpelend meer van verwachten Diep en stil Maar waar bleef het?…
Wim Veen20 augustus 2004Lees meer >

schrijver

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.386
En bij het naar achter duwen van zijn bril worden zijn rimpels dieper. Hij houdt zich klaar en net als hij zijn eerste woord wil zetten laat iets hem nodeloos stoppen. Sprakeloos en onbeschrijflijk snel en vol levenslust, grijpt hij opnieuw naar zijn pijp, hopend op inspiratie.…

Moestuin.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Perkament dacht ik, rimpels bedoelde hij. We speelden generatiekloven, dat is traditie. Moeder had rotsen toen ze stierf en papa verbrandde de Rolonda nog voor haar laatste adem van de steedeur was getrokken. We lieten hem begaan, vader was stief. Hij had geen weet van ons Pukkie in de kruisbessen.…
WOLF17 mei 2007Lees meer >

leeftijd

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.217
wijzer in ieder geval wel wat grijzer en een grimpelde huid het is niet erg wat maakt dat uit je zit niet meer zo strak in je vel je lichaam heeft meer tijd nodig voor herstel tja, de jaartjes ze gaan nu toch wel tellen ach, je hebt ook leuke oudere modellen gelukkig ben ik geen ijdeltuit en neem ik ook niet de injectiespuit om mijn rimpels…

De zin van het onzinnige bestaan

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 716
Het roze rimpelige sterven neemt aanvang Begeleid bij het geluid van de rammelaar De onzin van de geborene brengt vreugde Een wreed succes resultaat van verdwazing En altijd weer dat onbezonnen proces De drang van voortplanting in de stress Gewraakt is de minachting der goden Gniffelend aanschouwen zij het gepeupel De goddelijke hebben…
Ivan Grud10 februari 2007Lees meer >

Kom genieten

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.890
Handen verwarmend om een kom zo stel ik mij haar voor, te zitten met over `t randje glurende lippen zoekend naar `t waarheen; waarom Ze droomt zoals geen ander kan van kleine dingen, diep gevoel daarin baant zij haar levensdoel en waant zich daar het hare van Handen warmen een simpel gebaar fluwelen rimpelen ronde fluisteren ogen blikken…
WOLF25 april 2004Lees meer >

Ode aan Nadien

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.374
Nadien was hij al vooruit vertrokken hobbelde speurend het pad bewakend een toeziend oog dat zuchten slakend doch met genegen in zijn oude sokken ze hadden veel afgezien, misère gehad gans het leven alleen samen geweest dat ontdek je als je even dieper leest in de rimpels die hij zijn dien aanbad Nadien had hij niet meer veel te zeggen…
WOLF17 juli 2004Lees meer >

Was ik adem

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 807
Bovenaan de dijk zit het leven rustig wachtend op wat komen gaat de groene bank geeft geen krimp biedt plaats aan herinneringen maar wijkt niet meer voor gewicht over zijn schouder kijk ik mee en door jarenogen ziet alles er schielijk heel anders uit rimpels tekenen hoofdstuk na hoofdstuk mijn hoofd stuk was ik adem ik zou schreeuwen…
metha24 april 2006Lees meer >

Sterre 2009

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 705
het bloeien van bloemen de nectar door bijen gemaakt Lentehoning die zo licht smaakt nog niet met bitterheid geraakt De geuren blijven van je haar je huid als zachtheid van je mond Herfst en winter zijn ons seizoen kou die een lichaam warmer maakt zodra het schuilen kan bij elkaar Wij hebben elkaar lichtjes vermaakt tellen de nieuwe rimpels…

Diepe stilte

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 776
Hier heb jij het roer terug in diepe stilte draai met de wind achter de horizon die niet meer beweegt rond de rimpels van jouw lach toe omarm nu de stilte geef mijn hart nog een kans en gun mij de benen van een antilope wij zullen in dit stilteland een nieuwe zon gebaren naar diepere wortels rauw en ongekookt voor diepere lagen…
mobar20 januari 2009Lees meer >

Geest uit de fles.

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 659
Onverwacht een hete dag, de bries stond stil, zo ook jouw vlag, de blanke schil getekend in wolken van stralend wit en hemels blauw, en op het meer jouw rimpels, de vrije wil van een smachtende weerspiegeling, de zon zonk neer, de horizon spoog rood de sproeten op je huid, kennelijk te snel en te jong ontbloot in prikkelende dauw,…
pama25 mei 2009Lees meer >

Alleen maar toekijken?

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
Om alleen maar naar je kijken, drijvend op een laatste strohalm en je te zwemmend te bereiken, verwaaid onder wolken waaruit druppels zich aan regen hechten, in de spiegels van de tijd verlost, komen we onszelf weer tegen, opkomende dorst verlegen lessend van haar borst, rimpels fronsen in het water, oprijzend worden over…
pama3 oktober 2009Lees meer >

MIJN ZONEN of RAMPSPOED GEEFT RECHT OP DRONKENSCHAP

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.601
Haast al mijn haar is al grijs, Vol rimpels mijn gezicht. Toch is het mij goed gegaan : Geen dochter heb ik en vier zoons. Maar allen haten papier en penseel. A Sjoe is achttien, Alleen in luieren is hij een meester. A Sji An doet zijn best, Maar in zijn hart haat hij de Letteren.…

oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Oma Je rimpelige hand trekt me terug in het verleden Je troont me mee naar je kindertijd Je hebt geen band meer met het heden Het leven geeft je geen respijt Ik voel het beven van je hand Je woorden blijven on-af-gebroken zweven Je bent op weg naar de overkant Ik maak me van je los en laat de liftdeur tussen ons schuiven Buiten…

Veenbrand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
te midden van wiegende bladeren op het ritme van gedempt geluid voelt het licht de schaduw naderen drijven golven hun laatste rimpel uit er is geen dagvullende volheid de stilte is een teken aan de wand zo snijdend stil, zo wijdverbreid geen leegte is er tegen bestand het nulpunt is reeds lang verlaten getuige de verkalking van het been…
Iniduo19 maart 2013Lees meer >

dronken van liefde

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 825
vele rimpels geleden jij en ik, een gelukkig paar, wat was de wereld tevreden op stap met wat vrienden, een dagelijks tafereel we dansten en lachten en speelden toneel we renden door bossen, beklommen steile rotsen, kampeerden in tenten of in donkere grotten niets of niemand op dat moment kon die vurige hartstocht bederven, onze wil…
jonhy donovan17 september 2016Lees meer >

een middag in de herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
wolken meren aan de horizon geen dag verveelt het regent licht dun verdeeld om een fabriekstoren laag in beeld tegenover een regel zon kruist een viaduct in de oorsprong met auto's op zijn rug een flits ramen beweegt langs de hemelbrug een kanaal duwt brede rimpels over het water een lijnenschrift vandaag gebruikt door een vrachtschip…

Overdenking

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
Soms is er nog wat deining, een lichte rimpeling… als mijn gedachten wijlen bij een lieflijke herinnering. De zeilen zijn gestreken, mijn anker groot en klaar, zuiver en helder is het licht, de kust komt reeds in zicht. Toch blijf ik nog wat varen, mijn leven goed en stil. Er zijn nog zoveel waat’ren, die ik nog bevaren wil.…
Antje28 februari 2021Lees meer >

In grond die ik niet heb gekozen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
In grond die ik niet heb gekozen in niemands schaduw helemaal mezelf bekijk en beluister ik de buren Dichterbij kan ik niet komen Mijn takken reiken steeds sterker, steeds verder Kinderen klimmen erin Ze kussen zich lachend een toekomst In grond die ik niet heb gekozen in niemands schaduw word ik ruw en rimpelig In hitte, sneeuw…
Zywa28 april 2022Lees meer >

Jij mijn wonder

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 488
mag ik even onder je vleugels schuilen je vragen mij te dragen op deze lang scherende vlucht van het leven samen met jou proeven van de stilte die reikt voorbij het rood van de avondzon die golven glinsterend licht laat rimpelen ben bezwaard met zorgen die ik niet heb opgeborgen ze drukken mij naar het zwart van…

Raamzicht

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 554
de fauteuil spant strak om haar frêle lijf hij draagt haar het liefst op een mooie dag over zijn rimpels doet ze geen beklag het raam bij de tuin is sinds kort zijn verblijf ze houdt van het panoramisch uitzicht het madeliefje die uit haar knop springt het voorjaar die haar liefdevol bezingt en inlijst in het opkomend ochtendlicht zijn strakke…

Zinken als een kiezel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Traceren stralen van zonlicht, en laten rimpels achter, voordat ze in de inktzwarte diepten verdwijnen. Een fluister van door jou gekozen te zijn, Onbekommerd en veilig in je handpalm, net voor een adem. Je kijkt toe hoe het water hen tot zich neemt. Oppervlak ongebroken, de vijver weigert de val te erkennen.…
Chloë14 oktober 2024Lees meer >

Perfect afgeleverd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
mijn stiefmoeder baart weer een bastaardkind dat ze door het turbulente leven sluist teder aankijkt, verzorgt - al wordt hij verguisd hij hoopt dat ze geen onwaarheden verzint uit een blok essenhout moet hij gesneden zijn licht gekloofd, wel met een stralend gezicht ze voelt dat het hout goed in haar handen ligt de rimpels bij de ogen plaatst…
Wijnand Raben23 februari 2025Lees meer >

Een flits van zin

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 265
En wat ik dacht te zijn, begint te rimpelen in de stroom van het misschien Is dit de wereld? Of slechts het zien van wat ik... wat ik... wil geloven? Want als de rede dooft, wat blijft er boven? Ben ik de denker? Of het ding dat wordt gedacht? Een flits van zin... in een zee van nacht.…

Spiegelt zich de aanblik van het leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
Wanneer het water in een meertje de rimpels markeert; de steen der wijsheid over het water scheert, dan spiegelt zich de aanblik van het leven. Is het een aanklacht op het lot van het leven, of het voorrecht aan de enkeling gegeven? De aanblik wordt door het leven zelf geleerd.…

Waar woorden overbodig zijn.

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Een zacht klein kneepje van je rimpelige hand zegt meer dan duizend woorden er is gewoon die stille band. Waar woorden overbodig zijn zijn de gedachten één bij alles wat je aan me geeft daarbij voel ik me nooit alleen.…
Moeke5 maart 2005Lees meer >