1757 resultaten.
Met hete zonnewind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
532 ik kreeg een hand
terwijl je ogen
van de wereld waren
een ander universum
zagen door de
blauwe nevels rook
je opende en toch
in koel afstandelijk
kwam onverwacht de schok
je verkilde in lichaamstaal
verschroeide me
met hete zonnewind
heb de sterren in je blik
zien doven jouw apocalyps
kom ik nooit meer te boven…
Besmeurd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
444 De Parijse straten bloeden
een zwoele Française doet haar rok omhoog
niet baden in dat rode goed
de ladder in haar versleten kous niet laten zien
in deze tweestrijd struikelt zij
en nu duikelt zij daar in
waar velen dit voor haar deden
zij konden dit niet vermijden
wat zouden zij niet hebben gegeven
alleen wat besmeurde kledij
in plaats…
Ed. Hoornik leeft
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
582 Mannen, die sigaren roken.
Vrienden, die koffie drinken.
Mannen, die dichters lezen.
Het liefst van al, alleen.
Hij, die nu Ed. Hoornik leest.
Over Het Menselijk Bestaan.
Waar zijn ze toch gebleven ?
Vrouwen die van liefde spreken.
Godinnen die nog goden zoeken.
En samen moedig angst verslaan.…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Ik verlang naar een zee
zonder horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote…
In de stad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
185 Toen wij op vakantie waren
en continu de tijd vergaten
Onszelf dagelijks moesten samenrapen
Hield je mijn hand vast bij het rennen
Trappen af
Nieuwsgierig naar de winkels
De stad rook verschillend
Maar altijd helder
In de metro, in het park
Tussen de gebouwen
Liepen wij samen,
met vele vreemden,
het museum in…
Ontmoedigingsbeleid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.016 Al staat-ie buiten op 't perron
te roken in de kou,
dan gaat-ie toch nog op de bon.
Wie rookt, betaalt zich blauw.
Ze hebben palen neergezet
voor wie niet stoppen kan.
Rook daar gerust je sigaret,
al krijg je 'r kanker van.
't Is ongerieflijk, want een bank
ontbreekt er helemaal.
Je zit niet in je eigen stank:
Je stáát.…
woede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.306 woede verengt tot rode draad
bepaalt woord en daad handelen
in eendracht laat onmacht kantelen
het evenwicht is zoek de schaal
die doorslaat balanceert onhandig
gedoe houdt de voeten paraat
vluchten kan niet zonder plan
gaat in rook op vuur negerend
woede, verengd tot rode draad…
Erfenis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.784 Mijn tante van onschatbare waarde rook naar geluk,
damessigaartjes en koperpoets.
Ze woonde in een hofje en keek graag naar buiten,
niet dat er veel te zien was, maar tante had fantasie.
Mensen waren vriendelijk, ze zwaaide altijd terug.…
aangekleed
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
908 zwaartekracht van haar wil
een wereld van verschil
tot stilte
ze is bijzonder
in staat tot leven
hij wil, hij moet
en zal begeven
ooit vergeven
geel, rood, blauw
geen kleur zal haar nog
sieren uit liefde uitgedeeld
geen klap nog ergens terecht
haar ogen
niets meer dan ooit
een blik in moeders ogen
hij bekent zijn rouw
in oude rokken…
Kíjk nou
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
688 kijk die man nou eens beven;
lege fles naast de bank
ja, hij is aan de drank
geraakt door het leven
kijk die man nou eens beven;
grauwe kleur van de rook
ja, hij is aan de coke
geraakt door het leven
kijk die man nou eens leven;
ligt al jaren alleen
ja, zijn bed is van steen
zou jij dan niet beven?…
De splinter en de balk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
839 Hangend op z’n rug kijkt hij teevee
over z’n dikke buik heen; bierglas in
de hand, peuk tussen bruine vingers
afstandbediening zapklaar op ’n been
Ik begrijp niet waar die hangjeugd door
wordt gedreven; moppert hij, z’n woorden
verpakt in rook en bierwalm: ik kan mij
niet in hun lamlendige houding inleven…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
697 Mocht ik me ongelukkig uitdrukken
vergeef me, ik ben een oude toon
ik heb het al die tijd geheim gehouden
maar ik rook de herfst in Amsterdam
en het rilde in mijn dorstig lijf
als een bondgenoot, een mooier lichaam
mocht ik iets verkeerds zeggen
vergeef me, ik heb een lage toon
ik wil geen geheimen meer verbergen
want ik ruik de herfst in…
nancy (2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.665 op een rok met rode en gele bloemen
draagt ze het lichte leven op handen
omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan
in het golvend groene landschap
beschut de tederheid het broze hart
wiegt ze de zachtheid van haar bestaan
in het hoge gras kraait het kind
de moeder spreidt haar lange arme uit
overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
Een dag die zomaar begon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Vandaag was het een heldere dag
Een dag die zomaar begon
Een dag met een opgaande zon
Een dag met pikzwarte rook
Een dag met een hels kabaal
Een dag waar het gras rood kleurt
Een dag die zijn onschuld verloor
Een dag die in brand staat
Een dag van helse pijn
Een dag die zijn onschuld verloor…
kwam mezelf tegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het moest er van komen,
richting winkelcentrum,
sokken en theedoeken,
afdruiprek
wit gemoffeld draadstaal,
meer is het niet, slechts
drie euro vijfennegentig
het regent, ik zoek
de luifel op en draai
een sigaretje, haal diep adem
en inhaleer de rook
geslachtsdelend schuift
het publiek voorbij,
ik moet ze niet,
die drift is niet voor…
Wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Het hoofd teder gebogen
de hand aan de rand van haar hoed
met vast gebaar
tegen de harde wind
Haar borsten toont zij met trots
rokken wapperen om haar lange benen
die dansen met sierlijke passen
spelen spot met de wind
Zij schrijdt vastberaden voort
niets kan haar deren
Al zo lang bewonderd
mijn bronzen beeldje op tafel.…
zomaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
718 en de kelten nooit verdwenen
opgingen in rook
la Tene blijft vast en zeker
in een lichtflits voorbij
nog even leven
in het hart van jou en mij…
Energiezuinig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Je zag van 't restaurantje
de schoorsteen nimmer roken.
Het eten was er gloeiend heet,
ze móesten dus wel stoken.
Niemand die er iets van zei,
de maaltijd smaakte heerlijk.
Maar toen een gast er eens naar
vroeg, sprak de waard goudeerlijk:
'Ik pest mijn keukenpersoneel,
dat raakt dan buiten zinnen.…
Het was heel even hemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik zag je lopen
in de stad
laarsjes hooggehakt
korte rok en broek
een snoet die ondeugd
spiegelde in ruiten
speels bepakt
met tal van tasjes
flaneerde je met korte pasjes
met de zon
warm schijnend in je haar
negeerde jij bewonderaars
toch lachte je naar mij
het was heel even hemel
toen ging het paradijs voorbij…
Innig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
605 Grote gebaren
wilde lokken
ronde borsten
korte rokken
rode lippen
zachte handen
kousen benen
gave tanden
guitige ogen
zwarte schoenen
warm lijf
heerlijk zoenen
openlijk flirten
innig dansen
ritmisch opgaan
gegrepen kansen…
Op je ontwaakt gezicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 ooit heb ik
jou verworven
toegevoegd aan mijn bezit
je lijst was vaal
gebutst en schraal
maar het linnen had een ziel
ik heb je schoongemaakt
het craquelé was onherstelbaar
langzaam kwam de lente terug
zag je groeien
na het stof van jaren uit
de rook van veronachtzaamheid
je bloeit als nooit
tevoren in het nieuwe licht
op je…
niemand neemt de tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 ver weg in de staalblauwe
lucht zingt een lied
een deerne schoon als
ochtendnevel danst in
vroege sterren, haar
vederlichte rokken ruiken
kruidig en handen met passie
onherkenbaar verkeer raast
versnellend onheilspellend
een wisse dood tegemoet, maar
niemand neemt de tijd
om ook maar ergens bij
stil te staan…
Nieuw gras
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Onstuimig ongeduld
Plette het onderliggend gras,
Sprieten bogen voor zoveel
Passie deemoedig het hoofd -
Nu het vuur gedoofd is
En jij verdwenen bent,
In zijn rook bent opgegaan,
Groeit nieuw gras op de plaats
Waar onze hartstocht tot bloei kwam,
Liefde die haar eigen plaats niet meer kent…
Terroristische aanslag.
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
936 een lichtflits
de harde knal
vervolgens grijze rook
gegil en geschreeuw
mensen vallen
achter hun bagagetrolleys
op de vloer
hier wegkomen is een
hele toer
doden en gewonden
blijven achter op
de grond
welke besmeurd is
met glasscherven en bloed
van veel mensen
welke hier op deze
Brusselse luchthaven
hun ongewenste…
Trump bless America
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Ik rook en drink niet meer.
Verder houd ik het simpel.
Ieder mens gun ik een leven,
zoals ik dat gezegend leef.
I practise what I preach!…
Voorbijganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
566 er ging een vrouw voorbij
een zoete walm uit verleden
ik was acht en zij dertig
haar ogen blauw en zacht
mijn moeder had mij gebracht
een oppas voor een middag
haar witte jurk danste
om haar smalle taille
verliefd was ik nog niet
maar ze rook zo lekker
ik zal haar nimmer zien
maar wel direct herkennen
verstopt in de reukcentra…
de twaalfde dode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 ochtend werd zilvergrijs als geheugen
de ladderwagen had te dicht bij het vuur gestaan
geschroeid door de hitte, flashover, kansloos
de centralist van de Eindhovense brandweer
zou te laat alarm hebben geslagen
hij benam zich later van het leven
een dag na zijn vervroegd pensioen
wat rijmt op twaalf
en wat op dood
wie verstikte in rook…
Vandaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.855 En toen sloot je
bijna de deur, maar er bleef een woord tussen-
hangen, dun als een blaadje en in ons als rook,
de zilte geur van je binnenste buiten
op mijn hand en achter je lippen het mijne.
Dat hielden wij vast, elk aan een kant,
en ieder zijn beeld van verdwijnen.…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 De lucht rook naar regen,
naar het eerste moment dat iets schoonspoelt.
Je liep weg,
niet om te vluchten,
maar om eindelijk thuis te komen.…
Het blijvende niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
329 Rook.
Vergetelheid.
Eeuwigheid.…