Alle inzendingen over roken

1757 resultaten.

Sorteren op:

Met hete zonnewind

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
ik kreeg een hand terwijl je ogen van de wereld waren een ander universum zagen door de blauwe nevels rook je opende en toch in koel afstandelijk kwam onverwacht de schok je verkilde in lichaamstaal verschroeide me met hete zonnewind heb de sterren in je blik zien doven jouw apocalyps kom ik nooit meer te boven…
wil melker14 november 2010Lees meer >

Besmeurd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
De Parijse straten bloeden een zwoele Française doet haar rok omhoog niet baden in dat rode goed de ladder in haar versleten kous niet laten zien in deze tweestrijd struikelt zij en nu duikelt zij daar in waar velen dit voor haar deden zij konden dit niet vermijden wat zouden zij niet hebben gegeven alleen wat besmeurde kledij in plaats…

Ed. Hoornik leeft

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
Mannen, die sigaren roken. Vrienden, die koffie drinken. Mannen, die dichters lezen. Het liefst van al, alleen. Hij, die nu Ed. Hoornik leest. Over Het Menselijk Bestaan. Waar zijn ze toch gebleven ? Vrouwen die van liefde spreken. Godinnen die nog goden zoeken. En samen moedig angst verslaan.…

Niets meer dan de grote zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik verlang naar een zee zonder horizon Waar de lucht overgaat in water Ik verlang naar de kleur van de ochtendzon Naar het rood van de avond Ik wil zoekraken in de golven Ik wil alle woorden verliezen Ik wil schepen tot zinken brengen Hun lading in rook doen opgaan Er is een teveel Aan alles Ik wil niets meer dan water van de grote…

In de stad

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 185
Toen wij op vakantie waren en continu de tijd vergaten Onszelf dagelijks moesten samenrapen Hield je mijn hand vast bij het rennen Trappen af Nieuwsgierig naar de winkels De stad rook verschillend Maar altijd helder In de metro, in het park Tussen de gebouwen Liepen wij samen, met vele vreemden, het museum in…

Ontmoedigingsbeleid

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Al staat-ie buiten op 't perron te roken in de kou, dan gaat-ie toch nog op de bon. Wie rookt, betaalt zich blauw. Ze hebben palen neergezet voor wie niet stoppen kan. Rook daar gerust je sigaret, al krijg je 'r kanker van. 't Is ongerieflijk, want een bank ontbreekt er helemaal. Je zit niet in je eigen stank: Je stáát.…
Aubrey15 januari 2004Lees meer >

woede

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.306
woede verengt tot rode draad bepaalt woord en daad handelen in eendracht laat onmacht kantelen het evenwicht is zoek de schaal die doorslaat balanceert onhandig gedoe houdt de voeten paraat vluchten kan niet zonder plan gaat in rook op vuur negerend woede, verengd tot rode draad…
Jan Blaauw23 augustus 2004Lees meer >

Erfenis

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.784
Mijn tante van onschatbare waarde rook naar geluk, damessigaartjes en koperpoets. Ze woonde in een hofje en keek graag naar buiten, niet dat er veel te zien was, maar tante had fantasie. Mensen waren vriendelijk, ze zwaaide altijd terug.…
maria-johanna22 februari 2007Lees meer >

aangekleed

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 908
zwaartekracht van haar wil een wereld van verschil tot stilte ze is bijzonder in staat tot leven hij wil, hij moet en zal begeven ooit vergeven geel, rood, blauw geen kleur zal haar nog sieren uit liefde uitgedeeld geen klap nog ergens terecht haar ogen niets meer dan ooit een blik in moeders ogen hij bekent zijn rouw in oude rokken…

Kíjk nou

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 688
kijk die man nou eens beven; lege fles naast de bank ja, hij is aan de drank geraakt door het leven kijk die man nou eens beven; grauwe kleur van de rook ja, hij is aan de coke geraakt door het leven kijk die man nou eens leven; ligt al jaren alleen ja, zijn bed is van steen zou jij dan niet beven?…

De splinter en de balk

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 839
Hangend op z’n rug kijkt hij teevee over z’n dikke buik heen; bierglas in de hand, peuk tussen bruine vingers afstandbediening zapklaar op ’n been Ik begrijp niet waar die hangjeugd door wordt gedreven; moppert hij, z’n woorden verpakt in rook en bierwalm: ik kan mij niet in hun lamlendige houding inleven…
Custor28 juli 2008Lees meer >

Herfst in Amsterdam

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 697
Mocht ik me ongelukkig uitdrukken vergeef me, ik ben een oude toon ik heb het al die tijd geheim gehouden maar ik rook de herfst in Amsterdam en het rilde in mijn dorstig lijf als een bondgenoot, een mooier lichaam mocht ik iets verkeerds zeggen vergeef me, ik heb een lage toon ik wil geen geheimen meer verbergen want ik ruik de herfst in…
mobar12 oktober 2008Lees meer >

nancy (2)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.665
op een rok met rode en gele bloemen draagt ze het lichte leven op handen omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan in het golvend groene landschap beschut de tederheid het broze hart wiegt ze de zachtheid van haar bestaan in het hoge gras kraait het kind de moeder spreidt haar lange arme uit overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
j.bakx17 oktober 2008Lees meer >

Een dag die zomaar begon

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Vandaag was het een heldere dag Een dag die zomaar begon Een dag met een opgaande zon Een dag met pikzwarte rook Een dag met een hels kabaal Een dag waar het gras rood kleurt Een dag die zijn onschuld verloor Een dag die in brand staat Een dag van helse pijn Een dag die zijn onschuld verloor…

kwam mezelf tegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
het moest er van komen, richting winkelcentrum, sokken en theedoeken, afdruiprek wit gemoffeld draadstaal, meer is het niet, slechts drie euro vijfennegentig het regent, ik zoek de luifel op en draai een sigaretje, haal diep adem en inhaleer de rook geslachtsdelend schuift het publiek voorbij, ik moet ze niet, die drift is niet voor…
Fred15 maart 2009Lees meer >

Wind

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Het hoofd teder gebogen de hand aan de rand van haar hoed met vast gebaar tegen de harde wind Haar borsten toont zij met trots rokken wapperen om haar lange benen die dansen met sierlijke passen spelen spot met de wind Zij schrijdt vastberaden voort niets kan haar deren Al zo lang bewonderd mijn bronzen beeldje op tafel.…

zomaar

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
en de kelten nooit verdwenen opgingen in rook la Tene blijft vast en zeker in een lichtflits voorbij nog even leven in het hart van jou en mij…

Energiezuinig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 719
Je zag van 't restaurantje de schoorsteen nimmer roken. Het eten was er gloeiend heet, ze móesten dus wel stoken. Niemand die er iets van zei, de maaltijd smaakte heerlijk. Maar toen een gast er eens naar vroeg, sprak de waard goudeerlijk: 'Ik pest mijn keukenpersoneel, dat raakt dan buiten zinnen.…
Ger Belmer18 februari 2012Lees meer >

Het was heel even hemel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
ik zag je lopen in de stad laarsjes hooggehakt korte rok en broek een snoet die ondeugd spiegelde in ruiten speels bepakt met tal van tasjes flaneerde je met korte pasjes met de zon warm schijnend in je haar negeerde jij bewonderaars toch lachte je naar mij het was heel even hemel toen ging het paradijs voorbij…
wil melker22 januari 2012Lees meer >

Innig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Grote gebaren wilde lokken ronde borsten korte rokken rode lippen zachte handen kousen benen gave tanden guitige ogen zwarte schoenen warm lijf heerlijk zoenen openlijk flirten innig dansen ritmisch opgaan gegrepen kansen…
LadyLove7 januari 2013Lees meer >

Op je ontwaakt gezicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
ooit heb ik jou verworven toegevoegd aan mijn bezit je lijst was vaal gebutst en schraal maar het linnen had een ziel ik heb je schoongemaakt het craquelé was onherstelbaar langzaam kwam de lente terug zag je groeien na het stof van jaren uit de rook van veronachtzaamheid je bloeit als nooit tevoren in het nieuwe licht op je…

niemand neemt de tijd

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
ver weg in de staalblauwe lucht zingt een lied een deerne schoon als ochtendnevel danst in vroege sterren, haar vederlichte rokken ruiken kruidig en handen met passie onherkenbaar verkeer raast versnellend onheilspellend een wisse dood tegemoet, maar niemand neemt de tijd om ook maar ergens bij stil te staan…
Fred13 oktober 2014Lees meer >

Nieuw gras

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Onstuimig ongeduld Plette het onderliggend gras, Sprieten bogen voor zoveel Passie deemoedig het hoofd - Nu het vuur gedoofd is En jij verdwenen bent, In zijn rook bent opgegaan, Groeit nieuw gras op de plaats Waar onze hartstocht tot bloei kwam, Liefde die haar eigen plaats niet meer kent…

Terroristische aanslag.

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 936
een lichtflits de harde knal vervolgens grijze rook gegil en geschreeuw mensen vallen achter hun bagagetrolleys op de vloer hier wegkomen is een hele toer doden en gewonden blijven achter op de grond welke besmeurd is met glasscherven en bloed van veel mensen welke hier op deze Brusselse luchthaven hun ongewenste…
leonardo22 maart 2016Lees meer >

Trump bless America

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 585
Ik rook en drink niet meer. Verder houd ik het simpel. Ieder mens gun ik een leven, zoals ik dat gezegend leef. I practise what I preach!…

Voorbijganger

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
er ging een vrouw voorbij een zoete walm uit verleden ik was acht en zij dertig haar ogen blauw en zacht mijn moeder had mij gebracht een oppas voor een middag haar witte jurk danste om haar smalle taille verliefd was ik nog niet maar ze rook zo lekker ik zal haar nimmer zien maar wel direct herkennen verstopt in de reukcentra…

de twaalfde dode

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
ochtend werd zilvergrijs als geheugen de ladderwagen had te dicht bij het vuur gestaan geschroeid door de hitte, flashover, kansloos de centralist van de Eindhovense brandweer zou te laat alarm hebben geslagen hij benam zich later van het leven een dag na zijn vervroegd pensioen wat rijmt op twaalf en wat op dood wie verstikte in rook…
Iniduo26 september 2021Lees meer >

Vandaar

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.855
En toen sloot je bijna de deur, maar er bleef een woord tussen- hangen, dun als een blaadje en in ons als rook, de zilte geur van je binnenste buiten op mijn hand en achter je lippen het mijne. Dat hielden wij vast, elk aan een kant, en ieder zijn beeld van verdwijnen.…
Koen Stassijns25 september 2013Lees meer >

De naakte waarheid

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 387
De lucht rook naar regen, naar het eerste moment dat iets schoonspoelt. Je liep weg, niet om te vluchten, maar om eindelijk thuis te komen.…