2142 resultaten.
Johan Cruijff
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
878 Een bijzonder mens,
een voetbalgod
is niet meer
R.I.P.…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Teller van hartslagen en stemmen.
Grasgroene velden en helderblauwe lucht.
Een plotse losgedroomde nachtmerrie, een feilbaar geheugen.
De schemering valt en de brandende, pijnlijke zon komt tevoorschijn.
Het duurde te lang...
Overal glas, bloed en geschreeuw.
Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 En ooit, wanneer de laatste sluiers vallen, stap ik in haar armen,
waar verlies ophoudt te bestaan en tijd zijn macht verliest.…
Alles ...
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
518 verward merkt ze op
dat vanzelfsprekend
als zand glipt
door haar vingers
de wangen van het kind
voelen stoppelig
als een puberkind
rebellerend in geleende tijd
hoe zet ze de voeten
van het boze ontreddende
elke dag weer in gelijke pas
ze is een moederspin
maar haar web verliest kracht…
Gedachten aan jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Vergeefs tracht ik ’t te herstellen,
Het verlies bleef me kwellen,
Heb d’poging moeten staken,
Kan jouw beeld nooit weer maken.
Ga nu alleen zonder jou voort,
In een eindeloze leegte,
Niemand jou ooit weer hoort,
Niemand jouw schoonheid ziet,
Waar jij was, nu leegte,
Ik eenzaam ben in mijn verdriet.…
Wolkenbeeltenis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
378 Helaas waaien de wolken uiteen,
Waardoor zij weer verdween,
Haar beeld is nog op mijn netvlies,
Even, tot ik haar weer verlies.
Als ik mijn ogen weer open doe,
Zijn de wolken weg,
Daarom doe ik ze gauw weer toe,
Maar ze is voorgoed uit mijn zicht,
Verdwenen in ’t diepe blauw,
Opgegaan in 'n eindeloos vergezicht…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 Toen wij daar zaten
We zaten daar,
alsof de kilte elk moment kon breken.
Jij lag stil,
je gezicht een kleur van wat je was.
Ik probeerde te voelen wat jij voelde,
maar vond alleen mijn eigen schuld,
mijn adem die bleef hangen
in een te kleine kamer.
Ik weet niet waar jij nu bent,
maar ik hoop dat het zachter is dan hier—
een plek waar…
Peuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 Ik steek iets aan
dat eenvoudiger is
om uit te leggen,
waarom mijn handen trillen
zonder iets te vertellen.
De rook weet meer van mij
dan de mensen naast me.
Ze blijft even hangen,
doet alsof ze luistert,
en verdwijnt dan
zonder ruis.
Elke trek
is een klein akkoord
tussen adem en stilte.
Niet om te sterven,
maar om het leven
even…
De knoop
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
365 Het is onnatuurlijk hoe de greep zich sluit.
Je hebt me vast,
een prooi en vrijwilliger tegelijk.
Bevrijd op een manier die bindt.
Eén aanraking
en de wereld kantelt.
Je draait rondjes in mijn hoofd
tot de muren hun functie vergeten.
We zouden het rustig aan doen, zei je.
Maar mijn lichaam verraadt me:
in hoe ik sta,
in hoe ik luister…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Het is bijna zoals vroeger.
De stoel staat nog in de stand van jouw rug.
De geur van je haar hangt in de gordijnen,
een vlek die geen wasmiddel erkent.
Dan besef ik wat je bent geworden:
een fragment.
Een splinter in mijn oog
die ik niet wil weg knipperen.
De kamer is overdag te groot.
Het licht valt op vaste uren binnen
en raakt telkens…
Verloren gewaand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
413 Terwijl de dichte deur klapt
met de ram van een slagboom
valt enerzijds de bekende tongklank in
anderzijds de kleur van lippendienst
het verhaal herhaalt zich
een vluchtalarm gaat af
er rinkelt een bel in een hoofd
iemand leest de ongelezen krant
van voor haar geboorte
het bericht vermeldt:
er is een onbekende fout 4013 opgetreden…
progenituur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
310 welkom
tijd voor doorbraak
en gesprek
dichtbij, niet alleen
een geschiedenis
steeds scherper nagelaten
volgens karakteristieke loop
een vondst
geniaal verloren
een terugweg
om blikken op te werpen
ons te verliezen
als overwinteraar nog wel…
Kartonnen wanden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
257 Een zakmes in de melk
de melk onveranderd wit
alsof
scherpte niet in staal woont
maar in wat onzichtbaar verschuift
de middag vol schaduwen zonder oorsprong
een steen op tafel
tegen de avond meer tafel dan steen
alsof
de tafel zich de steen herinnerde
uit een halfopen lade
de geur van regen die nooit gevallen is
onder de tafel rust een…
van binnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
202 diep van binnen schreeuwen
wachtwoorden die ik allengs
ben kwijtgeraakt, zoveel namen
die eens het verleden bevolkten
met een vriendschap die aan
mij was gelinkt
nu staat mijn eigen “ persona grata”
gedateerd als de volgende op rij, wellicht
ontmoet ik hen in alle vriendelijkheden
waar mijn woordkeus is gestrand, in de hemel
die rijk beneveld…
Als alles stil staat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Als alles stil staat
Met een laatste adem
Het boek volledig dichtslaat
Eist verlies nieuwe zinnen
In besef van geen vervolg
Om de toekomst te beminnen
Herlezen wij herinneringen
Waarin de deuren zich niet sluiten
Van de zon en vogels zingen
Onderstrepen en markeren
Om vooral niet te vergeten
En de stilte uit ons hart te weren…
winternacht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.949 zie haar stappen
in het wit
maagdelijk vlies
van moeder aarde
zal zij snappen
hoe het zit
ondraaglijk verlies
van grote waarde
streel haar voeten
koud als ijs
bevroren door
gebrek aan aandacht
ik zal boeten
verdiende prijs
volg haar spoor
tot waar de maan wacht…
Welvaartsepidemie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Medeplichtig aan het spel
Schuldig
Tot in de botten
Onschuld
Is van de zotten
Medeplichtig
Schuldig
Aan verlies
Vernietiging
Van een stuk aarde
Een ton lucht
Ik ben berucht
Want ik ben
Medeplichtig
Aan de problemen die verijzen
Ik voldoe
Niet aan alle eisen
In het spel van het zijn
In de overvloed
Ik ben schuldig
Aan de disharmonie…
Toen morgen nog van mij was
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
856 ik heb je lief in de verleden tijd
toen morgen nog van mij was
maar ben niet meer te houden
als bezittelijk voornaamste woord
een ons was net teveel
om mezelf kwijt te raken
in een overschot aan samen
waarin alles moest gedeeld
nu kus ik vrijheid welkom
na lamgeslagen woorden
geeft verlies me openhartigheid
als meewerkend voorwerp…
zoals het leven
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.643 het leven zoals dat was begonnen
nam geen keer
maar rondde
dan kwam het punt voorbij
het leidende motief,
dat was niet jij
dat waren ook niet wij
maar dat waarvoor wij stonden
als punt een kans
een leergang door de tijd,
het levenslied, de offerdans ,
een loutering, winst èn verlies ,
een nieuwe ronde…
fee
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
2.160 in het bos
van de eenzamen
ontwaak ik
in een leven
niet van mij
voorbij
schieten de beelden
en ik denk
aan haar
haar gezicht
dat ik verlies
ik dwaal
verloren
tussen de bomen
op zoek
naar de stilte
waar ooit
de rivieren
van verdriet
niet meer stromen
ik voel mijn tranen
kolkend
langs mijn wang
en ik ben bang
zo bang…
tisane
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
746 als het kookpunt is genaderd
en de stoom de tuit ontsnapt
bereid ik drank van verse kruiden
terwijl mijn hart naar adem hapt
warm mijn handen aan jouw adem
leg mijn vragen in jouw schoot
verlies de angst om te verdwalen
omdat jouw hart mijn hart omsloot…
In de lente
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
701 in de lente
van het achterland
rijpen nog steeds
zoete druiven
al dragen ze
een gerimpeld vlies
en lijken stram
om in wind te wuiven
ze kennen nog vaak
twinkelende ogen
en hun harten worden
soms goudgerand
omdat ondanks
ongrijpbaar verlies
tedere mildheid groeit
in dragend mededogen…
DOOD...GEWOON
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.542 Als het doek valt van binnen
en de dood een sluier trekt
verlies het wint van winnen
en de horizon zich strekt
probeer dan juist te leven
met je lichaam, ziel en hart
rouw, veelal, duurt maar even
want de dood is niet apart
-----------------------------
Dit gedicht draag ik op aan Balten S. te R.…
Medicijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 De zorgverzekeraar kampt met verlies,
Er wordt ook economisch flink gekrompen,
Je voelt het dus al aan met beide klompen,
Het wachten was nog slechts op dit advies:
Gestopt moet met voor “Pompe” uit te keren,
En verder kunnen ze gewoon creperen.…
Maar de betekenis vervaagt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 Langzaam verlies
Ik het contact
Met de wereld
Om me heen
Prikkels die
Mij van alle
Kanten naar
Het leven staan,
Overmacht aan
Beeld en geluid
Die op mijn
Hersens een
Onophoudelijk
Bombardement
Uitvoeren -
Als ze dan
Hun vernietigend
Werk hebben gedaan
En het alleen nog
Woorden zijn die resteren
Zijn ook zij voor…
dit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 een paar woorden
je weet niet altijd
wat je zegt wanneer
je praat over liefde
en over verlies
zeker is ik mis jou
zie de meeuwen vliegen
en vooral hun vleugels
ik hou niet van meeuwen
maar wel van jou zoals je vliegt
en mij zoent met je vleugels
hou ik van jou en het ruisen
van alles wat je bent…
Emotioneel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 Het wordt allemaal teveel
Heel emotioneel
Lichaam ik verlies mijn grip
Nee, ik zit niet in een dip
Maar wanneer houdt het nu is op
Ik zit nu echt aan mijn top
Ook al verleg ik steeds meer mijn grens
En blijf ik toch een vrolijk mens
Komen de tranen steeds meer
Pijn blijf eens weg al is het maar voor een keer.…
eb
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 de zee
bestaan in zwijgen
tijd om te verliezen
het water
trekt zich terug
in gesmoord verlangen
het verlaten
eindeloze hervertelling
waart rond in gedachtestromen
de snippers
oude en oudere vloeien
vertraagd heen en weer
het verlies
wandelt over het water
tijd om te gaan…
Dood die waarheid zijt!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 De dood is
noch mijn vriend
noch mijn vijand
Als wij elkaar treffen
gaan we een ongelijke strijd aan
maar ik zal vechten
Als ik tijdelijk win
is dat mooi meegenomen
Als ik verlies
is er "geen 'mens' overboord"
We weten toch allemaal
dat we uiteindelijk
allemaal zullen verdrinken!!…
stralend licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 landt een woord zachter
zonder iemands stem
als je alleen maar
met inkt zou spreken
als je schetst met slechts
dunne potloodlijnen
maakt het uit wat
je doet of laat
onder de vernislaag
de glanzende schijn
ligt het uitgestrekte
verzwegen verlies
het blinde afscheid tast
vergeefs naar stralend licht…