Alle inzendingen over verlies

2142 resultaten.

Sorteren op:

Johan Cruijff

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
Een bijzonder mens, een voetbalgod is niet meer R.I.P.…
ria25 maart 2016Lees meer >

Verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Teller van hartslagen en stemmen. Grasgroene velden en helderblauwe lucht. Een plotse losgedroomde nachtmerrie, een feilbaar geheugen. De schemering valt en de brandende, pijnlijke zon komt tevoorschijn. Het duurde te lang... Overal glas, bloed en geschreeuw. Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen…

Altijd aanwezig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
En ooit, wanneer de laatste sluiers vallen, stap ik in haar armen, waar verlies ophoudt te bestaan en tijd zijn macht verliest.…
CB1 november 2023Lees meer >

Alles ...

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
verward merkt ze op dat vanzelfsprekend als zand glipt door haar vingers de wangen van het kind voelen stoppelig als een puberkind rebellerend in geleende tijd hoe zet ze de voeten van het boze ontreddende elke dag weer in gelijke pas ze is een moederspin maar haar web verliest kracht…
Magda Haan18 oktober 2024Lees meer >

Gedachten aan jou

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 393
Vergeefs tracht ik ’t te herstellen, Het verlies bleef me kwellen, Heb d’poging moeten staken, Kan jouw beeld nooit weer maken. Ga nu alleen zonder jou voort, In een eindeloze leegte, Niemand jou ooit weer hoort, Niemand jouw schoonheid ziet, Waar jij was, nu leegte, Ik eenzaam ben in mijn verdriet.…
Joris Olivier20 september 2025Lees meer >

Wolkenbeeltenis

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 378
Helaas waaien de wolken uiteen, Waardoor zij weer verdween, Haar beeld is nog op mijn netvlies, Even, tot ik haar weer verlies. Als ik mijn ogen weer open doe, Zijn de wolken weg, Daarom doe ik ze gauw weer toe, Maar ze is voorgoed uit mijn zicht, Verdwenen in ’t diepe blauw, Opgegaan in 'n eindeloos vergezicht…

Toen wij daar zaten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
Toen wij daar zaten We zaten daar, alsof de kilte elk moment kon breken. Jij lag stil, je gezicht een kleur van wat je was. Ik probeerde te voelen wat jij voelde, maar vond alleen mijn eigen schuld, mijn adem die bleef hangen in een te kleine kamer. Ik weet niet waar jij nu bent, maar ik hoop dat het zachter is dan hier— een plek waar…

Peuk

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
Ik steek iets aan dat eenvoudiger is om uit te leggen, waarom mijn handen trillen zonder iets te vertellen. De rook weet meer van mij dan de mensen naast me. Ze blijft even hangen, doet alsof ze luistert, en verdwijnt dan zonder ruis. Elke trek is een klein akkoord tussen adem en stilte. Niet om te sterven, maar om het leven even…
Nathan18 december 2025Lees meer >

De knoop

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 365
Het is onnatuurlijk hoe de greep zich sluit. Je hebt me vast, een prooi en vrijwilliger tegelijk. Bevrijd op een manier die bindt. Eén aanraking en de wereld kantelt. Je draait rondjes in mijn hoofd tot de muren hun functie vergeten. We zouden het rustig aan doen, zei je. Maar mijn lichaam verraadt me: in hoe ik sta, in hoe ik luister…
Nathan8 februari 2026Lees meer >

Huisbezoek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 290
Het is bijna zoals vroeger. De stoel staat nog in de stand van jouw rug. De geur van je haar hangt in de gordijnen, een vlek die geen wasmiddel erkent. Dan besef ik wat je bent geworden: een fragment. Een splinter in mijn oog die ik niet wil weg knipperen. De kamer is overdag te groot. Het licht valt op vaste uren binnen en raakt telkens…
Nathan27 januari 2026Lees meer >

Verloren gewaand

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 413
Terwijl de dichte deur klapt met de ram van een slagboom valt enerzijds de bekende tongklank in anderzijds de kleur van lippendienst het verhaal herhaalt zich een vluchtalarm gaat af er rinkelt een bel in een hoofd iemand leest de ongelezen krant van voor haar geboorte het bericht vermeldt: er is een onbekende fout 4013 opgetreden…

progenituur

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 310
welkom tijd voor doorbraak en gesprek dichtbij, niet alleen een geschiedenis steeds scherper nagelaten volgens karakteristieke loop een vondst geniaal verloren een terugweg om blikken op te werpen ons te verliezen als overwinteraar nog wel…
Iniduo27 februari 2026Lees meer >

Kartonnen wanden

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 257
Een zakmes in de melk de melk onveranderd wit alsof scherpte niet in staal woont maar in wat onzichtbaar verschuift de middag vol schaduwen zonder oorsprong een steen op tafel tegen de avond meer tafel dan steen alsof de tafel zich de steen herinnerde uit een halfopen lade de geur van regen die nooit gevallen is onder de tafel rust een…

van binnen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 202
diep van binnen schreeuwen wachtwoorden die ik allengs ben kwijtgeraakt, zoveel namen die eens het verleden bevolkten met een vriendschap die aan mij was gelinkt nu staat mijn eigen “ persona grata” gedateerd als de volgende op rij, wellicht ontmoet ik hen in alle vriendelijkheden waar mijn woordkeus is gestrand, in de hemel die rijk beneveld…
elze10 september 2026Lees meer >

Als alles stil staat

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 83
Als alles stil staat Met een laatste adem Het boek volledig dichtslaat Eist verlies nieuwe zinnen In besef van geen vervolg Om de toekomst te beminnen Herlezen wij herinneringen Waarin de deuren zich niet sluiten Van de zon en vogels zingen Onderstrepen en markeren Om vooral niet te vergeten En de stilte uit ons hart te weren…
Jareru1 oktober 2026Lees meer >

winternacht

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.949
zie haar stappen in het wit maagdelijk vlies van moeder aarde zal zij snappen hoe het zit ondraaglijk verlies van grote waarde streel haar voeten koud als ijs bevroren door gebrek aan aandacht ik zal boeten verdiende prijs volg haar spoor tot waar de maan wacht…

Welvaartsepidemie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Medeplichtig aan het spel Schuldig Tot in de botten Onschuld Is van de zotten Medeplichtig Schuldig Aan verlies Vernietiging Van een stuk aarde Een ton lucht Ik ben berucht Want ik ben Medeplichtig Aan de problemen die verijzen Ik voldoe Niet aan alle eisen In het spel van het zijn In de overvloed Ik ben schuldig Aan de disharmonie…
ebba26 december 2017Lees meer >

Toen morgen nog van mij was

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 856
ik heb je lief in de verleden tijd toen morgen nog van mij was maar ben niet meer te houden als bezittelijk voornaamste woord een ons was net teveel om mezelf kwijt te raken in een overschot aan samen waarin alles moest gedeeld nu kus ik vrijheid welkom na lamgeslagen woorden geeft verlies me openhartigheid als meewerkend voorwerp…

zoals het leven

hartenkreet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.643
het leven zoals dat was begonnen nam geen keer maar rondde dan kwam het punt voorbij het leidende motief, dat was niet jij dat waren ook niet wij maar dat waarvoor wij stonden als punt een kans een leergang door de tijd, het levenslied, de offerdans , een loutering, winst èn verlies , een nieuwe ronde…

fee

hartenkreet
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.160
in het bos van de eenzamen ontwaak ik in een leven niet van mij voorbij schieten de beelden en ik denk aan haar haar gezicht dat ik verlies ik dwaal verloren tussen de bomen op zoek naar de stilte waar ooit de rivieren van verdriet niet meer stromen ik voel mijn tranen kolkend langs mijn wang en ik ben bang zo bang…
i15 mei 2010Lees meer >

tisane

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 746
als het kookpunt is genaderd en de stoom de tuit ontsnapt bereid ik drank van verse kruiden terwijl mijn hart naar adem hapt warm mijn handen aan jouw adem leg mijn vragen in jouw schoot verlies de angst om te verdwalen omdat jouw hart mijn hart omsloot…

In de lente

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 701
in de lente van het achterland rijpen nog steeds zoete druiven al dragen ze een gerimpeld vlies en lijken stram om in wind te wuiven ze kennen nog vaak twinkelende ogen en hun harten worden soms goudgerand omdat ondanks ongrijpbaar verlies tedere mildheid groeit in dragend mededogen…

DOOD...GEWOON

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.542
Als het doek valt van binnen en de dood een sluier trekt verlies het wint van winnen en de horizon zich strekt probeer dan juist te leven met je lichaam, ziel en hart rouw, veelal, duurt maar even want de dood is niet apart ----------------------------- Dit gedicht draag ik op aan Balten S. te R.…

Medicijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
De zorgverzekeraar kampt met verlies, Er wordt ook economisch flink gekrompen, Je voelt het dus al aan met beide klompen, Het wachten was nog slechts op dit advies: Gestopt moet met voor “Pompe” uit te keren, En verder kunnen ze gewoon creperen.…

Maar de betekenis vervaagt

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Langzaam verlies Ik het contact Met de wereld Om me heen Prikkels die Mij van alle Kanten naar Het leven staan, Overmacht aan Beeld en geluid Die op mijn Hersens een Onophoudelijk Bombardement Uitvoeren - Als ze dan Hun vernietigend Werk hebben gedaan En het alleen nog Woorden zijn die resteren Zijn ook zij voor…

dit

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
een paar woorden je weet niet altijd wat je zegt wanneer je praat over liefde en over verlies zeker is ik mis jou zie de meeuwen vliegen en vooral hun vleugels ik hou niet van meeuwen maar wel van jou zoals je vliegt en mij zoent met je vleugels hou ik van jou en het ruisen van alles wat je bent…

Emotioneel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 789
Het wordt allemaal teveel Heel emotioneel Lichaam ik verlies mijn grip Nee, ik zit niet in een dip Maar wanneer houdt het nu is op Ik zit nu echt aan mijn top Ook al verleg ik steeds meer mijn grens En blijf ik toch een vrolijk mens Komen de tranen steeds meer Pijn blijf eens weg al is het maar voor een keer.…

eb

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
de zee bestaan in zwijgen tijd om te verliezen het water trekt zich terug in gesmoord verlangen het verlaten eindeloze hervertelling waart rond in gedachtestromen de snippers oude en oudere vloeien vertraagd heen en weer het verlies wandelt over het water tijd om te gaan…
J.Bakx15 november 2015Lees meer >

Dood die waarheid zijt!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 830
De dood is noch mijn vriend noch mijn vijand Als wij elkaar treffen gaan we een ongelijke strijd aan maar ik zal vechten Als ik tijdelijk win is dat mooi meegenomen Als ik verlies is er "geen 'mens' overboord" We weten toch allemaal dat we uiteindelijk allemaal zullen verdrinken!!…
Jean Fermate23 september 2016Lees meer >

stralend licht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
landt een woord zachter zonder iemands stem als je alleen maar met inkt zou spreken als je schetst met slechts dunne potloodlijnen maakt het uit wat je doet of laat onder de vernislaag de glanzende schijn ligt het uitgestrekte verzwegen verlies het blinde afscheid tast vergeefs naar stralend licht…
J.Bakx15 februari 2018Lees meer >