Alle inzendingen over wijk

869 resultaten.

Sorteren op:

De Grijze Golf

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.455
De voorhoede strijkt nu al neer om voor geen tegenstand te wijken, 't pad plaveiend voor hun gelijken; en ik bewonder hen steeds meer, beseffend hoe ik zelf straks ben; nog even en ik ben een van hen.…

Rijk

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.969
mijn stierse drang stuivend meel wekt roes, zo rustig stilte dempt mijn zielekwaal in ruis deemsteren de sporen van mijn wereld, hard, brutaal mag magnolia mij redden met schoonheid, geur, in glundertaal ach, ‘k veracht beurzige vrienden hoogschoud’righeid is zo banaal diep platonisch vult mijn leven zich zielsgewijs; het geld neemt wijk…
Aramis11 december 2005Lees meer >

Gelukkig maar

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.772
met waarom Het heeft geen zin te verklaren Vlammen, hitte, blaren Van oorzaak naar gevolg Van logica in reeksen Stapels kranten oude feiten Die verklaren waarom waarom Eenzaamheid en koude Het vallen uit haar open raam Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar De pijn, het lot, wederzijds genot Het bitter verder gaan en kreupel door gemis Het wijken…

zomer

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 916
het regende gisteren dus knielen tuinstoelen vandaag voor de tuintafel van morgen de gemummificeerde laurier herleeft lichtgroen tussen de Zeeuwse knopjes, waar het ridderspoor van geen wijken weten wil onze lieve vrouw heeft weer d’r gele mantel uitgespreid over het tuinpad, waar 's avonds tuinfakkels op wacht staan bij de judaspenning…

Bij: de onvoltooide van Schubert

netgedicht
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 967
Alles is nog onderweg de einders wijken oeverloos verlangen. Stroom en zee eindeloos vervloeien tot klaarheid. Getemde drift en hunkering tot in de nacht. Herboren worden tot licht en vrede regen in de woestijn. Niet te verdragen bron die terugkeert kind dat lacht.…
Adeleyd10 december 2006Lees meer >

Kunstberg

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.191
Ik dwaal zo graag aan oude bouwterreinen waar oude wijken worden omgewoeld, waar voze stegen onder puin verdwijnen dat op vrachtwagens wordt weggevoerd. Daar wordt geboord, gebeukt en diep gegraven. In putten hol als de ogen van de dood gapen riolen, lang vergeten graven; oeroude gronden komen maagdlijk bloot.…

Afgeschoten inktpatroon

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.868
het beste van ons voortaan heb gehad Maar dan leef ik op, begin een nieuwe zin waarin je zijn zich net iets beter laat klinken ook al is`t een wankel woorden hinken een aarzelend bewegen van mijn onderkin Tot ik sterf mijn liefste, tot ik was mijn schat zullen mijn kreten naar jouw hemel lonken onderwijl van aards noch werelds wijken…
WOLF4 april 2004Lees meer >

Ondersteboven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
De man is zittend op de rand van een wijk, uit haar eigen as gerezen, in een diepe kloof gegleden. Hij is daar gebleven. De wereld was voor hem, ondersteboven, als een berg of twee. “slaap je?” zuchtte vrouwlief zacht , niet genegen te vergeten of tot ijzervreterij geneigd.…

MOLME BOOM

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.748
Ach, wisten al de mensen van elkaar 't geheim beluik van 's harten loense wijken waarin de trappen staan die naar Gods liefde reiken. ---------------------------------- uit: Schaduw (1929)…
Alice Nahon27 december 2023Lees meer >

Rifraf

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
Laat het sneeuwen in het hoofd nieuwe maagdelijkheid ontdekken voorbij blijft, het is geweest zout van tranen, het doet slakken wijken van het eeuwige pad Vliegend tapijtje met mot kijk er vormen zich gaten Men roept hosanna in den hoge verbindt zich met hemel en jawel met een stotterende hel Het is zoveel om te omschrijven Er past een…

Potdicht (4)

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Hier weet de dromerigheid van wijken - net naast de mand. Toch roemt en rilt het hier van machten, luist hier verstand (meer dan het hart) van wat ik schreiend hoog blijf achten: mijn hand. ----------------------------------------------------------- Potdicht 4, in pastiche het gedicht (nr. 4043) “Binnenhof” van Aad Nuis.…
Fibo Foppe27 augustus 2011Lees meer >

BLOEMEN-TENTOONSTELLING IN DE HAARLEMMERHOUT.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.438
Hoe heffen zwarte stammen 't dak omhoog Van baldakijn of luchten glorie-boog, Hoe wijken hier bossaadjen tot beminnen Verlokkend, zoden om de dans te ontginnen Van reien, daar zich licht-gewiekt bewoog De voet, die droeg de schoonste bloem omhoog: Gestalte, onwis zijn 't vrouwen of godinnen?…

Open en onvoltooid ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Als beleven kijken is, te wijken voor alles in het nietig menselijk stof, geen pakkende gelijkenis en worden ideeën snel geschiedenis, verleer mezelf niet te overschatten.…
Pama8 september 2013Lees meer >

Wilde vinex

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.345
Ik loop in mijn vlinderbroekje op het terras, ogen ploppen overal uit, uit mijn benen, mijn buik en mijn broekje is zo klein zacht en zo champagne, hier in deze wijk met houten kades zonder water, waar meisjesbenen tegen de gevel groeien.…

Nachtlogement

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
harp uit een ver verleden zijn ze gekomen nog immer rimpelloos alleen de bliksem doet ze verbleken of voor even verdwijnen ze mengen de donder met souplesse in hun slanke opus een klaroenstoot trilt het daglicht dood de silhouetten verheffen zich wringen zich door een kier de maanloze nacht in over de gammele weg die stoere stammen wijken…

Kliniek

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.059
Verzet en aanval weten niet van wijken Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans, Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…

MOLME BOOM

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.976
Ach, wisten al de mensen van elkaar 't geheim beluik van 's harten loense wijken waarin de trappen staan die naar Gods liefde reiken. ------------------------------------------- uit: Verzamelde gedichten (1941)…

Dorp.

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
Misschien pas je wel beter in een sonnet: ik knoop je wijken in kwatrijnen open, zet je kerken en kastelen in rijmen vast, hinkel in terzinen op je beiaardmuziek. Maar je wil vrij zijn, houdt van het ongerijmde. Je rijmt van binnen oud en nieuw bijeen, balt je jonge clubs, verzorgt je grijze wijzen.…

Vredesduiven!

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
En weer is het de waan van de dag, die niet wil wijken. De avond is al aan het vallen. De stilte staat al rustig klaar. En ik, ik wacht aandachtig, op wat zal moeten komen. Wanen wil ik niet langer zien. Ik staar. Ik staar naar verdrongen herinneringen, die uit een ver verleden komen. Ik staar naar onbereikbare horizonnen.…

De schietbeek

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 905
Toen kost gij, lieve, uw lust niet meer betomen Maar waadde door de golfjes, die bekoorden: Zij wijken, nu zij bij uw voetjes komen, En kussend fluisteren zij liefdewoorden. Hoe fronsen zich die gladde rozenvoeten In 't rimpelend kristal.... O, laat mij beiden, Om met een voetkus mijn vorstin te groeten!...…

Liefde

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Verzet en aanval weten niet van wijken Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans, Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…

De flowerpowergriet

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
de sloop waart in de wijk nog staan er naoorlogse karkassen uit de snelle nieuwbouw toentertijd wat ooit een warm en intiem thuis is geweest wordt nu zonder enig mededogen uiteengereten gedoemd om te vergeten nog resten sporen op geverfde muren en behang zij openbaren stukjes leven uit verstreken jaren hun wereld was niet bang…

Op de top

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.370
Hier is de top, En met de blauwe wolkjes, die er krullen Rijst uit het dal de rust naar boven op, Waar zich het wolkloos ruim mee schijnt te vullen; De bergen wijken, breed van rug en kop, Die ze in een waas van matte nevel hullen. - Uit d' afgrond lacht gezang en steengeklop... Of dan die mensen nimmer rusten zullen?…

Dode eend

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Voor de nodige beweging per dag fietste ik opnieuw naar de Albert Heijn in Goverwelle, een wijk in Gouda. Bierbevoorrading. Vandaag zag ik een overleden eend in het water drijven en schrok ik behoorlijk. God O God, wat hing er een enorme eenzaamheid om dat arme dier heen.…

Storm doet moeder 'herleven'!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Soms doemen doden op zoals gisteren mijn moeder (1913-2009) toen geen vliegtuig vloog geen trein noch tram reed vrachtwagens omwaaiden voetgangers vleugels kregen bomen auto’s vermorzelden sommigen een engeltje droegen op het nippertje uitwijkend voor vallende brokstukken van daken, gevels en muren Mijn moeder zou niet wijken zij zou met…

Kliniek

poëzie
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.092
Verzet en aanval weten niet van wijken Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans: Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…

Drie aanleidingen een gedicht te maken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 870
1 Een oude klant blij als een kind vanmorgen, om me te zien hij bracht de stralende zon uit Suriname mee, op deze zonloze dag en ik die niet wist wie in de verte daar nu liep in onze wijk Hij met vriend in afwachting van een lezing van een grootmeester Ja toch, alleen die mogen komen hier?…
Ralameimaar23 november 2018Lees meer >

GRAFIET

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
echt fijnstof en grafiet inademen doe je dat liever niet en het is zeker niet om op te vreten maar de oude garde van Wijk aan Zee werkelijk die zitten er niet mee want al jaren voorziet Tata Steel hele families van hun dagelijks eten en een fijn toernooi met bekende schakers dat is toch al met al heel wat helaas de echte verliezers zijn…
catrinus22 januari 2019Lees meer >

Verjaardag psalm; Naar bewerking van psalm 90

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
tranen door 't groot verdriet, de jammerlijke plagen Toch zijt Gij o Heer, van d'aller-vroegste jaren Voor ons geweest een toevlucht in gevaren Onze Here Here, die wij ootmoedig eren Ook al schijnt ons niets te deren Kan in een wenk de mens zijn broosheid leren Laat Uw werk aan Uwe kind'ren blijken Uw barmhartigheid niet van hun kind'ren wijken…

Kimia Alizadeh

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
Ze werd vernederd en beschimpt en was gedwongen recht te praten wat al meer dan krom was Ja Erica, kom jij daar maar eens om, nee dan die Kimia Zij neemt de wijk als velen voor haar als Kader Abdollah...…
Scherzo12 januari 2020Lees meer >