869 resultaten.
De Grijze Golf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.455 De voorhoede strijkt nu al neer
om voor geen tegenstand te wijken,
't pad plaveiend voor hun gelijken;
en ik bewonder hen steeds meer,
beseffend hoe ik zelf straks ben;
nog even en ik ben een van hen.…
Rijk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
2.969 mijn stierse drang
stuivend meel wekt roes, zo rustig
stilte dempt mijn zielekwaal
in ruis deemsteren de sporen
van mijn wereld, hard, brutaal
mag magnolia mij redden
met schoonheid, geur, in glundertaal
ach, ‘k veracht beurzige vrienden
hoogschoud’righeid is zo banaal
diep platonisch vult mijn leven
zich zielsgewijs; het geld neemt wijk…
Gelukkig maar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.772 met waarom
Het heeft geen zin te verklaren
Vlammen, hitte, blaren
Van oorzaak naar gevolg
Van logica in reeksen
Stapels kranten oude feiten
Die verklaren waarom waarom
Eenzaamheid en koude
Het vallen uit haar open raam
Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar
De pijn, het lot, wederzijds genot
Het bitter verder gaan en kreupel door gemis
Het wijken…
zomer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
916 het regende gisteren
dus knielen tuinstoelen vandaag
voor de tuintafel van morgen
de gemummificeerde laurier herleeft
lichtgroen tussen de Zeeuwse knopjes,
waar het ridderspoor van geen wijken weten wil
onze lieve vrouw heeft weer d’r gele mantel
uitgespreid over het tuinpad, waar 's avonds
tuinfakkels op wacht staan bij de judaspenning…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Alles is nog onderweg
de einders wijken
oeverloos verlangen.
Stroom en zee
eindeloos vervloeien
tot klaarheid.
Getemde drift
en hunkering
tot in de nacht.
Herboren worden
tot licht en vrede
regen in de woestijn.
Niet te verdragen
bron die terugkeert
kind dat lacht.…
Kunstberg
gedicht
2.7 met 17 stemmen
8.191 Ik dwaal zo graag aan oude bouwterreinen
waar oude wijken worden omgewoeld,
waar voze stegen onder puin verdwijnen
dat op vrachtwagens wordt weggevoerd.
Daar wordt geboord, gebeukt en diep gegraven.
In putten hol als de ogen van de dood
gapen riolen, lang vergeten graven;
oeroude gronden komen maagdlijk bloot.…
Afgeschoten inktpatroon
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
2.868 het beste van ons voortaan heb gehad
Maar dan leef ik op, begin een nieuwe zin
waarin je zijn zich net iets beter laat klinken
ook al is`t een wankel woorden hinken
een aarzelend bewegen van mijn onderkin
Tot ik sterf mijn liefste, tot ik was mijn schat
zullen mijn kreten naar jouw hemel lonken
onderwijl van aards noch werelds wijken…
Ondersteboven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 De man is
zittend op de rand
van een wijk,
uit haar eigen as gerezen,
in een diepe kloof
gegleden.
Hij is daar gebleven.
De wereld was voor hem,
ondersteboven,
als een berg
of twee.
“slaap je?”
zuchtte vrouwlief zacht ,
niet genegen te vergeten
of tot ijzervreterij geneigd.…
MOLME BOOM
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.748 Ach, wisten al de mensen van elkaar
't geheim beluik
van 's harten loense wijken
waarin de trappen staan
die naar Gods liefde reiken.
----------------------------------
uit: Schaduw (1929)…
Rifraf
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 Laat het sneeuwen in het hoofd
nieuwe maagdelijkheid ontdekken
voorbij blijft, het is geweest
zout van tranen, het doet slakken
wijken van het eeuwige pad
Vliegend tapijtje met mot
kijk er vormen zich gaten
Men roept hosanna in den hoge
verbindt zich met hemel
en jawel met een stotterende hel
Het is zoveel om te omschrijven
Er past een…
Potdicht (4)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Hier weet de dromerigheid van wijken -
net naast de mand.
Toch roemt en rilt het hier van machten,
luist hier verstand (meer dan het hart)
van wat ik schreiend hoog blijf achten:
mijn hand.
-----------------------------------------------------------
Potdicht 4, in pastiche het gedicht (nr. 4043) “Binnenhof” van Aad Nuis.…
BLOEMEN-TENTOONSTELLING IN DE HAARLEMMERHOUT.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.438 Hoe heffen zwarte stammen 't dak omhoog
Van baldakijn of luchten glorie-boog,
Hoe wijken hier bossaadjen tot beminnen
Verlokkend, zoden om de dans te ontginnen
Van reien, daar zich licht-gewiekt bewoog
De voet, die droeg de schoonste bloem omhoog:
Gestalte, onwis zijn 't vrouwen of godinnen?…
Open en onvoltooid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer mezelf niet te overschatten.…
Wilde vinex
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.345 Ik loop in mijn vlinderbroekje op het terras, ogen ploppen
overal uit, uit mijn benen, mijn buik en mijn broekje is zo klein
zacht en zo champagne, hier in deze wijk met houten kades
zonder water, waar meisjesbenen tegen de gevel groeien.…
Nachtlogement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 harp
uit een ver verleden zijn ze gekomen
nog immer rimpelloos
alleen de bliksem doet ze verbleken
of voor even verdwijnen
ze mengen de donder
met souplesse in hun slanke opus
een klaroenstoot trilt het daglicht dood
de silhouetten verheffen zich
wringen zich door een kier
de maanloze nacht in
over de gammele weg
die stoere stammen wijken…
Kliniek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.059 Verzet en aanval weten niet van wijken
Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans,
Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…
MOLME BOOM
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.976 Ach, wisten al de mensen van elkaar
't geheim beluik
van 's harten loense wijken
waarin de trappen staan
die naar Gods liefde reiken.
-------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1941)…
Dorp.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
768 Misschien pas je wel beter in een sonnet:
ik knoop je wijken in kwatrijnen open,
zet je kerken en kastelen in rijmen vast,
hinkel in terzinen op je beiaardmuziek.
Maar je wil vrij zijn, houdt van het ongerijmde.
Je rijmt van binnen oud en nieuw bijeen,
balt je jonge clubs, verzorgt je grijze wijzen.…
Vredesduiven!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 En weer is het de waan van de dag,
die niet wil wijken.
De avond is al aan het vallen.
De stilte staat al rustig klaar.
En ik, ik wacht aandachtig,
op wat zal moeten komen.
Wanen wil ik niet langer zien.
Ik staar.
Ik staar naar verdrongen herinneringen,
die uit een ver verleden komen.
Ik staar naar onbereikbare horizonnen.…
De schietbeek
poëzie
4.0 met 2 stemmen
905 Toen kost gij, lieve, uw lust niet meer betomen
Maar waadde door de golfjes, die bekoorden:
Zij wijken, nu zij bij uw voetjes komen,
En kussend fluisteren zij liefdewoorden.
Hoe fronsen zich die gladde rozenvoeten
In 't rimpelend kristal.... O, laat mij beiden,
Om met een voetkus mijn vorstin te groeten!...…
Liefde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.408 Verzet en aanval weten niet van wijken
Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans,
Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…
De flowerpowergriet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 de sloop
waart in de wijk
nog staan er naoorlogse
karkassen uit de snelle
nieuwbouw toentertijd
wat ooit een warm en
intiem thuis is geweest
wordt nu zonder enig
mededogen uiteengereten
gedoemd om te vergeten
nog resten sporen op
geverfde muren en behang
zij openbaren stukjes leven
uit verstreken jaren
hun wereld was niet bang…
Op de top
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.370 Hier is de top,
En met de blauwe wolkjes, die er krullen
Rijst uit het dal de rust naar boven op,
Waar zich het wolkloos ruim mee schijnt te vullen;
De bergen wijken, breed van rug en kop,
Die ze in een waas van matte nevel hullen. -
Uit d' afgrond lacht gezang en steengeklop...
Of dan die mensen nimmer rusten zullen?…
Dode eend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
537 Voor de nodige beweging per dag fietste ik
opnieuw naar de Albert Heijn in Goverwelle,
een wijk in Gouda. Bierbevoorrading.
Vandaag zag ik een overleden eend in het water
drijven en schrok ik behoorlijk.
God O God, wat hing er een enorme eenzaamheid
om dat arme dier heen.…
Storm doet moeder 'herleven'!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Soms doemen doden op
zoals gisteren mijn moeder (1913-2009)
toen geen vliegtuig vloog
geen trein noch tram reed
vrachtwagens omwaaiden
voetgangers vleugels kregen
bomen auto’s vermorzelden
sommigen een engeltje droegen
op het nippertje uitwijkend
voor vallende brokstukken
van daken, gevels en muren
Mijn moeder zou niet wijken
zij zou met…
Kliniek
poëzie
3.2 met 21 stemmen
2.092 Verzet en aanval weten niet van wijken
Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans:
Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…
Drie aanleidingen een gedicht te maken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
870 1
Een oude klant
blij als een kind
vanmorgen, om me te zien
hij bracht de stralende zon
uit Suriname mee,
op deze zonloze dag
en ik die niet wist
wie in de verte daar nu liep
in onze wijk
Hij met vriend
in afwachting van een lezing
van een grootmeester
Ja toch, alleen die mogen komen
hier?…
GRAFIET
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 echt fijnstof en grafiet
inademen doe je dat liever niet
en het is zeker niet om op te vreten
maar de oude garde van Wijk aan Zee
werkelijk die zitten er niet mee
want al jaren voorziet Tata Steel
hele families van hun dagelijks eten
en een fijn toernooi met bekende schakers
dat is toch al met al heel wat
helaas de echte verliezers zijn…
Verjaardag psalm; Naar bewerking van psalm 90
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 tranen door 't groot verdriet, de jammerlijke plagen
Toch zijt Gij o Heer, van d'aller-vroegste jaren
Voor ons geweest een toevlucht in gevaren
Onze Here Here, die wij ootmoedig eren
Ook al schijnt ons niets te deren
Kan in een wenk de mens zijn broosheid leren
Laat Uw werk aan Uwe kind'ren blijken
Uw barmhartigheid niet van hun kind'ren wijken…
Kimia Alizadeh
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Ze werd vernederd en beschimpt
en was gedwongen recht te praten
wat al meer dan krom was
Ja Erica, kom jij daar maar eens om,
nee dan die Kimia
Zij neemt de wijk als velen voor haar
als Kader Abdollah...…