1174 resultaten.
Maanlicht
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.810 Dat rustig lag te slapen
Op 't koele bed, waar ik zo graag
Mijn hoofd verbergen ging,
En dat mijn lieve kamer in
Een lichtgrot had herschapen,
Waar ieder ding mij vreemd en koud
En zwijgende ontving.…
De lessende dorst
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.137 Zwijgend voeden we cilinders
met het vuur van vlammende tongen.
We worden elkaar tot draak,
een rode boei die is afgeslagen.
We weten niets, we zijn.
Wij blijven nu bijeen.…
liefde is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.022 het liefde toen ik jou
eerst mijn boze rug toekeerde
onmacht verpakt in woede
om de tranen te verbloemen
de nacht die voorbij ging zonder
slaap en in het duister dat geen
bescherming bood tegen de kou
die ons bed beheerste die uren
het rood van de zonsopkomst
bood slechts letterlijk verlichting
voor een pijnlijk weerzien daarna
zwijgend…
Goed gekocht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
892 want hing daar eerder niet een kleed te drogen
zo'n donkergroene gemêleerd met bruin
die kostte me bij aanschaf een fortuin
och ja, mijn inkomen is geen vermogen
ik heb destijds gewikt en afgewogen
hield bij die aankoop zelfs de beurs nog schuin
maar dat is niet hetgeen me nu nog boeit
ik kan alleen maar naar de kleuren staren
en zwijgende…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt…
Voor mijn zoon
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
852 We stonden samen op de kant
gooiden steentjes over het water
zwijgend, want ik ben geen prater
liepen we verder over het land
Je wilde mooie platte om te keilen
het juiste ritme dat luisterde nauw
dan sprongen ze op van het blauw
zoals gedachten weg kunnen zeilen.…
overtuigd gevallen
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.066 hij hult zich in de deken
van haar volledig afwezig zijn
zwijgend als een monnik die
gebukt zijn geloften ondergaat
en devoot in stilte lijdt
in de seconden vindt hij niets
slechts een opeenhoping van getel
naar het einde aan zijn afzondering
wacht hem de louterende hunkering
een jeuk die niet te bekrabben valt
eens weer in haar armen…
Dansende metaforen
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
725 Zoals jij de metaforen kan laten dansen
in het oktoberregenwoud van natte dromen
wanneer je weer afdwaalt in onzekerheid
en ontkenning, het enige dat wacht,
wacht je op mij in een zomernacht
aan oevers van alternatieven
regeer jij over zinloze lethargie
commandeer jij zinnen
als sprakeloze koninginnen,
diep in jouw horizon
van zwijgend…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 Vroeger ging alles van waarde
mijn mond rond, zomerse weiden
het lange tenen van de wilgen, het
stil zwijgende van plassen in de voren
mijn geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis…
Dead man walking
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.278 Bij ontwaken na ‘n hazenslaap
Stroomt ijswater in z‘n bewuste
Een vernederende dood wacht
Om de hoek
In de dodencel wordt gevloekt als
'n lach klinkt in de executieruimte
Dan weer een doodse stilte
De zwijgende stoet door de gang
In hun midden 'n slachtoffer van
Slechte genen en opvoeding
Geen mens die zichzelf maakt
Achter glas…
VERTEL HET ME NU
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.027 zijn er niet meer
er komen er niet meer terug
er zullen geen ontmoetingen meer zijn
er zijn geen aanrakingen meer
er is verwijdering
er is onbegrip
er is een ontvallen
ineens beslissingen
vol begrip kan ik het nu volgen
uit liefde wordt liefde geboren
opgeven nooit
je hand voelt ineens
heel zacht en teer
ik beweeg naar je toe
zwijgend…
Keizerspinguïn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 daar staan ze, in hun smoking, zij aan zij
verkleumde, maar ook plichtsgetrouwe heren
die zwijgend barre winterkou trotseren
verloren in een witte woestenij
ze koesteren het nageslacht, een ei
en hongeren, maar zonder protesteren
terwijl hun spek verschrompelt onder veren
een echte heer gedoogt de heerschappij
van dames die nu heerlijk…
Vers in de etalage
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 En ik zak zwijgend van mijn zelfgeschreven voetstuk.…
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 En zal nu tijd van sterven komen
van lijden en zo veel verlies
van troosteloos mijmeren en staren
in doelloze gedachten zwijgend stil
de toekomst reeds passeren
hoop voor komend leven bannen
hullen in koude en opstandigheid
alleen sombere herinnering
aan schone warmte die ijlings ging
waarop wij nu niet kunnen teren.…
EIGEN WIJS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
723 wijs niet kunnen houden
er komt geen einde aan
de valsheid in geschrifte
de strijkers nog aan zet
laat ik als spechten tokkelen
hun beeltenis mijn rust
boomschors houd ik mij voor
tot aan de generale
de dirigent een kikvorsman
zijn poel een uitgedroogde
zijn grondtoon craquelé
ik leg het blad terzijde
speel eigen do-re-mi
en zwijgend…
al delen we enkel nog wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 mij dood- gerekend
in het licht van de tijd
en dood leef ik onzichtbaar voort
toch behoren wij
allemaal tot dezelfde wereld
al delen we enkel nog wolken
en de wind die de zee gebiedt
om mij heen wonen maskers
waarachter gezichten
en daarom vlucht ik
voor politici en graaiende bankiers
voor multitaskers en hoofdbrekens
voor de zwijgende…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 muren houden adem in
hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht
men noemt het schaduw
maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
WINTERSTILTE
poëzie
3.5 met 2 stemmen
3.952 De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend toverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootse, stille wonder.…
Waar....vrede?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
599 zwijgend dromen?
dromen
aan de stroom
die leven heet
Voor even....
lijkt gestelpt
zelfs opgedroogd?…
rimpelige koffers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
516 heden
vier poten aan de vloer raken
de aarde die eeuwig zwiert langs
obstakels die het stenend licht
aan het roer hebben gemeerd
de zitting tam doch stroef knarst de
tijd afwezig van een eigen zelf, erbarmen
draagt het stof dat menig moment
kan verfilmen in een glimlach
die zich telkens verreist in rimpelige
koffers op weg naar een zwijgend…
Bakkie pleur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
748 Je bent bitter, gitzwart, elegant, sexy en zwijgend.
Maar toch een gemis bij afwezigheid.
Je bent mijn zesde sacrament, mijn Klaagmuur.
Je bent mijn maatje tot in lengte van dagen.…
Vaders armen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Vaders armen hebben mij
van kinds af aan gesteund
bij alles wat ik deed
vaders armen waren zo bijzonder
gaven veiligheid en warmte
troostten bij verdriet
vertelden zwijgend veel
in vaders armen
voelde ik me altijd kind
ook toen de tijd
dat anders wist
maar
geborgen in zijn armen
zal ik nooit meer zijn
nu hij veel verder is
dan…
Novembergrijs
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
619 Met valse hoop als leuning
de regenboog beklimmen
kleur bekennen halverwege
achter je slechts branderijen
het klamme novembergrijs
hangt zwijgend om je heen
een vogel probeert z'n zang
maar verzandt in fluisterijen
twijfel belaagt het evenwicht
dat al vervaarlijk wankelt
daar donkert het grijs alweer
de dag vervolgt in somberijen…
Blijheid.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
949 Vrees niet met juichgefluit
Uw zwijgend leed te ontwijden;
Het valt tóch eens ten buit
Aan ’t alverwinnend blijde.
Heeft lang genoeg de halm
Zijn klaagzang uitgeruist,
Dan broeder, wek de galm
Die diepst in ’t hart hem huist.…
Regenglans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Laat je lippen kleuren
.....blijf niet langer treuren
.....maar verlicht je dag
.....met gewoon een lach'
zingt zijn warme stem
in mijn verdriet
zonder te weten waarom
er in mijn hart tranen
vol weemoed glanzen
van kleurloos verlangen
uit de lage wolkenhemel
die zwijgend huilt…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De hoge hemel kijkt zwijgend toe
naar hoe ik hier zit te zwoegen
over alles wat ik ooit zocht en vond
Wel oud maar nog niet moe
van de dingen die ze me ooit vroegen
ze maken samen de cirkel rond.…
Echo van een zielsverlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
452 Ben ik vanochtend in uw taal gevallen
als een vlieg in uw woordensoep
een walvis in uw letter oceaan
het is met een waarom, een vragen naar
hoe gaat het met u dezer dagen
is uw leven alle moeite waard
de verbintenis verbroken
door een ononderbroken taal
van zwijgende liefdesbrieven
zonder antwoorden
spiegel ik mijn vragen
aan uw zielsverlangen…
Regenglans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Laat je lippen kleuren
... blijf niet langer treuren
... maar verlicht je dag
... met gewoon een lach
zingt zijn warme stem
in mijn verdriet
zonder te weten waarom
er in mijn hart tranen
vol weemoed glanzen
van kleurloos verlangen
uit de lage wolkenhemel
die zwijgend huilt…
Sporen van worsteling
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
530 het was lang geleden
dat iemand je had gezien
nee er was geen contact
vliegen en muizen
bezochten je om jouw
lijf te belegeren toen
je geen enkel teken
van leven meer gaf
de overheid kende je adres
ongeopende brieven
belandden op een vergeelde
ingezakte stapel van een
zwijgende reis in de tijd
geen sporen van worsteling
volledig…
in de vroegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
157 tegen vijven wanneer de ochtend
al schurend tegen het eerste licht
mijn ontsteltenis zwijgend zoals mijn
boekdelen bezwaard zijn door de nacht
die het droomgeruis uit mijn naakte
verlangen schudt
niets is verwerpelijker dan een man
die schreit zonder boeg en spiegel, maar
zich herpakt voor het wonder
dat tracht zich in het vooronder
te…