6609 resultaten.
Land in wording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 een kunstwerk
een horizontaal drieluik tot de hoogste macht
een paneel waarop geen voet zich waagt
de nevel verzacht de harde randen
van donkere nachten
een satijnen licht kondigt de komst aan
van de strelende ochtendgloed
de tinten vertonen zich half
in nachtgewaad
een zachte bries fluistert gebeden
elke andere stem wordt geweerd
groen…
Zij was zo jong
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.541 - Vol hopeloze smarte
Zag zij der velden eerste groen;
Zij drukte 't bleek gelaat aan moeders liefdrijk harte,
En weende stil bij moeders zoen.
Zij was zo schoon! - Zij liet het hoofdje zijgen,
En kwaal en smarte, 't was vergaan.
De dood aanzag de maagd en kuste in somber zwijgen
Van 's kindes oog de laatste traan.…
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Ik toon hem de groene wouden.
Ik toon hem de winter met de sneeuw en de koude.
Ik toon hem het landschap en zijn pracht.
Ik toon hem de rotsen in hun kracht.
Ik toon hem de zee met zijn stormend geteister.
Ik vraag hem te luisteren naar het lied van de lijster.
Ik toon hem de bloemen overal verscholen.
De lelies, de rozen en de violen.…
September, blauwe zondagmorgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 Het groen is reeds gevallen
In grote getallen; onder de bomen tovert
Zich een waar kleuren paradijs.
Boven de velden krijsen de kraaien hun
Op maat voor de winterse slaap. Het leven
Is reeds bevallen van een verlangen in te
Slapen na een tevreden gegaap.…
Aggy.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.747 En paarse seringen die 't groen doen lachen,
En in het gras zóvele gele
Boterbloempjes op gouden stelen,
- Heel de tuin door!
En vlinders daartussen,
En grappige mussen,
't Kopje op de grond of zij grond willen kussen.
Zij - in àl kijken en wondren er vóór.
Heel hoog òp nu haar hoofdje klein;
Beweeg der voetjes.....…
elk jaar vieren wij jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.816 verslaat
scheurt de kalender
het laatste blaadje
die van jouw geboorte
dag en maand onthult
elk jaar
als bloesem ijzel dooit
blijken we rijker gezegend
met de liefde
die jij fonkelt
en stralen laat
elk jaar
als bloem knop verlaat
feesten wij het geluk
dat jij brengt
in de harten en levens
die jou ontkiemden
elk jaar
als groen…
Vincent Van Gogh's vermiljoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het helder vermiljoen van klaprozen tussen
het koren; de druivenplukkers voorover
gebukt in de 'rode wijngaard', werkend na
het ochtendgloren; een stilleven van rode
rozen in een vaas; of een rood-oranjeachtige
zon, groot op de achtergrond tijdens een bloedhete
zomerwaas; blauwe korenbloemen tussen het groen
accentuerend op de voorgrond tegen…
SONNET (Vroeg in de dageraad.....)
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.109 Vroeg in de dageraad de schone gaart ontbinden
De gouden blonde tros, citroenig van coleur,
Gezeten in de lucht, recht buiten d' achterdeur,
Waar groene wijngaardloof ooit louwe muur beminde.…
't Rozeneiland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
886 't Rozeneiland Cyprus betrad een zeeman;
tempelwaarts eerbiedig zijn schreên hij richtte,
tot hij kwam, waar spieglen in groene golven
marmeren zuilen:
'Priesters, op!…
Pluk de dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.007 Droom de droom
bitter en zoet
dromen zijn groen
dromen zijn mooi
geef jezelf bloot
en om groter te doen
moet je eerst door rood.
Dans de dans
onder de sterren
onder de maan
leef het leven
om door te blijven leven
leef het leven
om door te blijven gaan.…
Voedselschaarste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Golvend staan de akkers goudgeel graan
Weiden groen van melk en honing
Wie daar woont leeft als vorst en koning
Ja waarlijk hij heeft een rijk bestaan
Als nobel mens is ook zijn waardig streven
De aarde te bewerken naar ieders wens
Zijn gulheid kent dan ook geen grens
Rijke gronden is hij bereid aan de natuur te geven
Geen arbeid wordt daarop…
Ik mis je zo
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 Als dromerig kind hield ik ontzettend veel
van de groene varens, die massaal in het bos
achter ons zomerhuis in Gasselte aanwezig waren.
Wanneer de felle zomerzon op deze varens scheen,
leek het mij alsof ik door de Elisese Velden
liep, de wildtuinen van Eden.…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n weg groen…
Wat zouden wij zonder onze rood-bonte koe moeten doen?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 Laten we daar niet lang
over debatteren; maar haar een ere
plaatsje geven tussen het Friese
groen; en haar met een gouden standbeeld
voor eeuwig eren.…
Het eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 De boort vaart
komt aan
het dek loopt
leeg
er is veel zon
gedempt door
groene bossen
om de kade te
bepalen trekken
meeuwen witte
kringen met hun
scherpe kelen
een malende schroef
tegen de hemel
aan de andere kant
ligt ook zee
met een rand
van schuim die
opschuift
terug kruipt
zonder overleg
rustig de ijle boog
van de stemmen…
Herscheppen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Een maartse wind in een klein dorp
Waarin groen wit verjoeg, waarin een
Koele luchtstroom kopzorgen verdreef
Een prille wind in een negorij
Die een reddingsboei toewierp; een krans
Van sneeuwklokjes, krokussen en
Vroege narcissen
Waardoor je weet er is nog hoop, toch
Nog hoop, toch nog wel redding
Het fluisterende riet van een liefelijk…
Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
698 vierkant in mijn handen gehad
geen zijkant, geen rand in mijn handen gehad
maar het wel alvast een hand mogen geven
ik heb de warmte in mijn handen gehad
een belofte in mijn handen gehad
nog kaal en glad in handen gehad
de vorm van een kortstondig leven
kwetsbaarheid in mijn handen gehad
kleuren en tinten in mijn handen gehad
wit, geel of groen…
vroege straatbeelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 de glazige
groene snottebel
de glibberige weg
van bovenlip
naar mond
de scheuren in
de broek de vlek
op de veelgedragen
jas de gebreide kabels
op de vaak gewassen trui
de ruwe handen
schrale rode wangen
van de vrouw die
altijd zingt terwijl
ze de ramen lapt
grote witte
wapperende
onderbroeken en
blauwe overalls
aan…
Wie zijn wiij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
520 weer geeft waar zo
hunkerend naar wordt verlangd
wij zijn de wind die af en toe
genadeloos hard waait
en ons ook teder toefluistert
en ons liefdevol glimlachend aait
wij zijn die woeste rivier
ze sleurt alles met zich mee
en op andere dagen glijdt ze
al kabbelend vredig naar zee
wij zijn dan wel als de natuur
maar niet het eentonige groene…
Stilte in het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Kerkklokken luiden het tijdstip in van acht uur
een windvlaag laat groene bladeren knisperen
de aandacht typeert het interesse van generaties
zoals jong, welp, kuiken, kalf, pup, veulen en lam.…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een ander vergezicht van
blokkendozen, moeiteloos
gaat de wind eraan voorbij,
lucht buigt zich over kaal
en levenloos terrein, verlaten
spiegeling van het groen…
onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Het groen is reeds gevallen in grote getallen.
Onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs.
Boven de velden krijsen de kraaien.
Hun opmaat voor de winterse slaap.
Het leven is reeds bevallen van een verlangen
in te slapen na een tevreden gegaap.
Boven de aarde het vergankelijk leven.
Het vergaat en verzinkt voor heel even.…
Oerbron
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
411 oerbron van het leven
moederoog van de witte zon
tegen de
vernietigende stralen van de
zon koester ik geen wrok meer nadat de
twee zwarte raven neergezegen
met een hoed
op m'n hoofd laat ik me ontroeren in
het groene landschap met de toren en de koeien
wanneer de
donkere wolken straffeloos overdrijven; aan
komt stormen boven de korenvelden…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld
met zijn knoestige stam, nu stug verweerd,
trekken groene jonge takken, onbeheerst
naar al die vreemd lokkende windstreken,
uitwaaierend en steeds verder reikend,
de oneindige horizon als gezichtseinder.
En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint
het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.…
Die mooie plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
384 Groter worden ook de mooie intense gedachten
de groene prachten om ons heen op en in het land
de betovering waar je strandt met die gedachten
van bomen en alles op de grond naast wolkenprachten.
Dan bonst er soms iets in mijn aderen en bloed
dan proef ik al de geuren om mij heen en wat dat doet.…
Simonshaven 2020
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
485 Het groene metershoge riet
Beweegt onrustig heen en weer
Twee roze hyacinten staan
Eenzaam in een nog kale tuin
Een dikke hommel bromt
Tegen nog kinderlijke bloesem
Kleine insecten wolken in het
Rond, de poes vraagt of ik haar
Onder haar kin wil krieuwelen
Ik geef er graag gehoor aan
Het voorjaar gaat zijn tijd opeisen
Gebiedt de…
Klompen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het land bleef wachten
Seizoenen deden hun ding
Die er woonden
Wisten van geen haast
Van de wereld alle tijd
De akker, met leegte gevuld
Liet water glimmen naar groen
Drie boerderijen waren een dorp
In een tijd die langzaam gleed
Waar eens huisjes gehurkt
Tegen wilgen leunden
Waar de stilte wolken kleurde
Het land met wind mee boog
Werd…
Levensles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Ik had destijds nog talrijke mooie dromen
kon genieten van groen om mij heen
vooral van al die verschillende bomen.
Er was zelden iets wat ik wilde ontvluchten
kon zelfs stralen in het najaar bij regenluchten.
Nu voel ik mij al maanden een soort bedaarde
iemand die haar lot als weduwe nu deels aanvaarde.…
De foto
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Met brede armen luister ik
Met handen vol groene oren
Veelstemmig gefluister van pluizen
Fijne sporen geluid
op de bank
Een vrouw en haar dochter
kijken rond, het meisje tuurt
en zegt met wiebelende benen
Ik word mama net als jij
met een papa en een kind
dat dit het mooiste plekje vindt
van alles, heel de wereld, het heelal
*
Het…
Media vita
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
458 Paradijs
Met als zijn gids Vergilius en
muze Beatrijs
Maar daarvoor moet ik eerst zijn Media Vita overleggen
Ik weet het is maar tijdelijk
maar hoeveel lentes maak ik mee
Van prille primaveraborsten
nieuw jong leven in de knop
Van snavelaria's, aubades uit een merelkop
Een stralenglans van 't hemelrijk, reflectie in een groene…