7647 resultaten.
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Verwoestend waren de gedachten
In het moegetergde hoofd.
Er kwamen geen woorden
Geen gefluister, geen geschreeuw
De ogen waren hun glans kwijt,
Ze werden geteisterd door tranen
De glimlach was gaan liggen
Zonder troost
Verdronken in troosteloosheid
Verzonken in hard ijs.…
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Het einde, mijn voorgeplande dood,
vermaan mij als je tot mij spreekt,
ik stond aan je deur te luisteren, wat
voor boodschap je brengen zou, berooft
mijn zinnen van elk schaduwwoord wat
mij opbeurt en weer breekt, de rust
predikt in mijn overladen hoofd.…
Schaduwrijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
408 een tijd van schoonheid en plezier
Zowel in goed als minder
(Charme van voorjaar en zomer)
(Natuur die zich rijpt)
Zowel herfst als winter
Hebben mij heel veel geleerd
'k Kan jou met mijn gedichten vangen
'k wil jou met mijn gedichten lezen
Met gedachten eveneens
(Gedachte gedichten; speciaal)
(Geschreven voor jou)
De woorden in mijn hoofd…
verbazingwekkend gemakkelijk, uit "Hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
737 verbazingwekkend gemakkelijk
gooi jij wolken door elkaar
net zo gemakkelijk
begeef jij jezelf in de mist
die zit in mijn hoofd als om een gletsjer
daarbovenuit steekt de top
je speelt het nu niet meer klaar
om alles weer te pakken
of was het weggegrist...…
9/4 drama Ridderhof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
864 moet hebben in zijn nood
het verwoesten van vele levens in tien minuten tijd
geknal, ongeloof, paniek, angst en doodsstrijd
al was ik er niet bij, zo voelt het toch wel
de honderd kogels raakten meer zielen dan vel
alphen is mijn stad, veel meer dan ik dacht
ernstig getroffen, en in zijn veiligheid verkracht
maar wij gaan door met het hoofd…
Pasfoto
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.249 Zijn hoofd onder een doek,
riep hij luid: "Het linkeroor!"
Grote hilariteit als jij dan zelf dat zei.
"Het linkeroor", hoeft ook niet meer.
De tijd verglijdt voor mij,
het fotootje vergeelt.
Ik heb er nog wel meer,
kan hem nog wel vervangen.
Ik wil dat niet zozeer,
blijf maar naar jou verlangen.
Het leven lijkt soms hard.…
on-line
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
767 Ik zie het digitale licht op groen
en weet, ik zal het ermee moeten doen dus
blijf ik kijken en kijken tot het dooft, met
bonzend hart en tollend hoofd, en besef ik
ik ben toch wel een verschrikkelijk wicht,
ik ben de slavin van het groene licht....…
Schoon en somber
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
618 Je hoofd knikt naar links,
terwijl je ogen vol mededogen staan,
turend, verdrietig en liefdevol,
het krullende haar rond je
beeldschone gelaat. Je dikke,
zwoele lippen tuitend vanuit
een extra pijnlijkheid.
Wat is er toch met jou gebeurd,
waarom je zo de wereld aan blijft kijken?…
De avond
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.239 Maar als ik 't hoofd schik op mijn kussen,
Weet ik mij veilig en bevrijd ;
Ook hij, de dag, ligt rustig tussen
Bleke papavers neergevlijd ;
Hij slaapt en droomt, straks zal hij sterven,
Want doodlijk is de kus der maan,
Misschien mag ik nog jaren zwerven,
Doch hij zal nooit meer naast mij gaan.…
DORPSKERKJE
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.880 En hoog, oud en geslagen, zeer,
buigt het vermolmde hoofde neer
de toren, berstend rib en rib.
De zonne guldt de gulden haan
en 't al met groen en grauw bestoven
verbogen transen hoog naar boven
en 't deurtje aan de benen aan.…
De moeder het kind
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.217 Een minuut of tien
dat ik haar zag, in ’t glas, mijn droom gedronken,
mijn hoofd vol van het water, wijd en zijd
laat mij daar tussen haar onstuimigheid
een beeld vernemen en mijn ogen blonken.
Het was geen schim. De golf die zij bevoer
kwam traagzaam rechtdoor naar de kust gevaren.…
je moet niet slapen op de waalbrug
gedicht
3.1 met 11 stemmen
3.395 In mijn hoofd ben ik er al.
Ik zeg: ‘Luister, meisjes krijgen mooie benen, jongens
grote voeten. Sommige dingen moet je laten gaan,
andere moet je achterna.’
Wij zitten daar en zijn afwezig; liggen liever dan
we lopen. We vergeten dat we uit net genoeg water
bestaan om een vloedgolf te vormen, vergeten dat
we verder kunnen komen.…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Zij laat haar hoofd in de open handen zinken.
Haar hart moet eenzaam de eigen tranen drinken.
Nooit komt hij weer en kust haar blij gelaat.…
In de hersenpan van een gestoord dier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Het hoofd in de schapenwolken, fier
met de zon als een gebakken ei
in de hersenpan van een gestoord dier
gestoken door, zegt men, een gemanipuleerde bij.
Het kan het ook écht niet weten
het is zoals het is, maar het is wel verdoemd.
Zóveel kaas heeft het ervan gegeten
van de waarheid zo onverbloemd.…
Opleiding
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 Het hoofd opleidingen van de politie in Kunduz heeft daarvoor in totaal 8 uur per agent uitgetrokken.…
de sterkte van palestina
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
959 nooit genezen kan zijn
grond dat bloed kan zweten
tranen uit natuurlijke bronnen
eeuwige pijn
zal ieder kind zijn kinderen tekenen
de wereld stap voor stap
aan het verenigen
tegen de gruweldaden
die een volk verjaagd heeft in 1 klap
een volk dat zich in de geschiedenis zal vereeuwigen
zonder hun waardigheid achter te laten
met opgeheven hoofd…
Voor Altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Ga weg uit mijn hoofd.
Je had het beloofd!
Nu krijg ik spijt.
Misschien raak ik je kwijt.
Ik zal je toch nog even houden.
Het is nog lang geen tijd.…
lege handen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.038 Geen handdruk, geen vaarwel,
Geen kus,
Je liet me zomaar in de steek
Je hoofd ziet bleek, jouw lijf zo koud.
Waar is de fonkeling in je ogen?
Ben jij dat in die kist van hout?
Langzaam besef ik dat jij het bent
met dat rare mutsje op
Ik had je anders niet herkend.…
Ik zou een schouder willen schrijven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
677 ik zou een schouder willen schrijven
waarop de wang, de traan kan rusten
het verdriet van het grijze hoofd
voor de mens die verlangt
naar toen, die dagen dat de straten
nog vol waren van kinderlijke kleuren
de ster aan de hemel stond
niet vastgespeld op een jas
nog ver van de verbanning
de kwelling van paraderende
uniformen, de schoeisels…
Onweer
netgedicht
1.1 met 10 stemmen
2.081 De klem die om de hoofden kranst
voorkomt slaap der vergetelheid,
vol spanning groeit de eenzaamheid
in het woordeloos gelijk verschanst.…
eens zong zij bloemen
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
1.132 vrij in t mulle zand
haar ogen groot en wijd
keek zij hongerig uit naar de wereld
maar na het knellende ontmoeten
loste haar lach op in dovemansoren
In pirouette bewoog ze naar omlaag
daar zingt zij nu een eigen lied
haar dans - danst zij alleen voor zon en wind
en vogels die zich nestelen in het blauw
van de hemel die woont in haar hoofd…
een warme hand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
961 familiebesognes, al dat gestolde verdriet,
spanningen en stress,
rijken rijker, armen armer, nieuwsberichten over verhoging AOW-leeftijd,
terwijl gewone arbeiders al blij mogen zijn als ze nog werken op hun vierenvijftigste,
kabinetsleden die executies in Indonesië onder hun verantwoording doodzwijgen,
Jan Kezen die je, altijd met gebruinde hoofden…
Hoera Ik Ben Jarig
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.527 Appelmoes met frietjes
een halve kip en een kroket
‘n limonadeglas met twee rietjes
op mijn hoofd een hoedje gezet
ik ben jarig, en dat is o zo fijn
‘k krijg cadeautjes en zoenen
en iedereen schijnt er ook te zijn.…
Crescendo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 zichtbaar uiten
Soms ben ik die boom
en hoewel ik niets wil laten vallen
gebeurt het toch
en verdwijnt het besef met de tijd
Wat rest zijn lege handen
en een weemoedig denken
aan vervlogen dromen
Maar van binnen ontluikt
klein, aarzelend maar niet te stuiten
nieuw gevoel
sterker
krachtiger
dieper
ik recht mijn rug
en hef mijn hoofd…
Ad mortem festinamus
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.402 over het eigen graf
neerstrijkt
De doden hebben ogen in lichtjaren
met de halo van een hangende hemel
in een zwevende hel
Verjaag er ongenode gasten
die de einder zoeken
en daar hun polsen leegschudden
verveeld de kelk des doods half leeg drinken
- deze leugen van het hart -
Zoek de spankracht om te buigen
als het gebeente hoofd…
Mag ik....?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Mijn hoofd leg ik zacht tegen je borst
en vlij me tegen je aan.
Tot het aller diepst zou ik met jou willen gaan.
Mag ik binnenkomen?
Mag ik mee in jouw dromen?
Mag ik horen wat jouw hart te vertellen heeft,
mag ik ooit weten wat je hebt beleeft.
Ik wil samensmelten met jou
je vertellen hoeveel ik van je hou.…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
HERSTEL
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Twee kleine meisjes, grote vriendinnen,
brengen hun hoofden beschermend bij elkaar.
De wereld vol vragend duister drukt zwaar,
wil de beide prille zielen verwinnen.
Van alle kanten loeren boze zinnen.
Angstwekkend woud, wild als warrig hoofdhaar,
toont vreemde monsters, naderend gevaar...
Maar _ een zachtzinnig schijnsel dringt binnen!…
VINCENT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
598 mijn cultuurplant onwetend
op welke manier je makkelijk bent
te bereiken: de één is de ander niet
toch ben je mijn zonnebloem
de pit die alsmaar groeit en groeit
op elke goed gedraineerde grond
vanwaar jij jezelf niet afsnijdt
benoem je als zwerver en kwast op de
streling van de zon en ongeëvenaarde
bloeistengel met het hangend hoofd…
Het regent smurfen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
841 Ik zelf weerhield niets
slechts resteren:
pijn in het hoofd
verlangen naar eindeloos leven
in het Morgenland, met jou
zoals is beloofd.…