7174 resultaten.
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren naar jou
kou verkilt nu zonder bot je lijf kapot
je geest verdwaalt zonder houvast
vervloekt het donker op de tast
demonen ijlen woordloos diep
zwart…
Oranjebitter
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.765 van de stad
waar een oranjezon in smoren
lede ogen zou doorboren
daar waar iemand in de waanzin
zo die ware zin vergat
die ooit een Vijftiger - zo schoon
in dichtersinkt had neergestreken
maar nu weerloos was gebleken
ín de waarde die het had
evenals die ene lach
die er in bitter was bezweken
evenals die ene dag
die alles meenam in het zwart…
Koninginnedag 2009
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.087 Het koninginnevuur werd gedoofd
De vlaggen halfstok, van feestvreugde beroofd
Geëindigd door een zwart gevaarte als een raket
Door de hekken heen gedrongen
In een grote vaart
Gestopt, door de naald.…
opgedrongen ziekte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 geen gelaat meer
kant noch wal
vel tegen vel
puist en steencyste
alle individualisme
bloot gelegd
in een poel van
naakte aanschijn
het gaat oeverloos
ophemelen
van ziektebeelden
ingebeeld
opgedrongen
sociaal rond draaien
theatrale empathie
van een generatie
want
het blinkt zo mooi
aan de oppervlakte
maar zwijg
over de zwarte…
Ideologische repressie?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
488 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte holen leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
verholen in het licht tot het duister
en de geademde lucht geketend
werd door list met de tong aan-
gescherpt, verwerpt de zuivere
wiel van geest en ziel, waaruit de
vrije passie…
VAN NEGERHUT TOT WITTE HUIS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
551 wist hij dat zij ‘s morgens zou gaan huwen
Hij zag het bloed niet haar wangen stuwen
Hij kon haar maken en hij kon haar breken
Hij was de meester, hij bezat de zwepen
Iedere slaaf kende daarvan het klappen
Vooral wanneer hij trachtte te ontsnappen
Menige rug had littekens en strepen
En vele oorlogen en eeuwen later
Is er zowaar een zwarte…
Samen uit
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
3.220 Nu kijkt-ie zwart en trekt wit weg.
Hij lijkt niet goed bij zinnen
en gaat terstond na deze pech
z'n scheidingsreis beginnen.…
Roem?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
621 beschrijven, een
vage schaduw, levensgroot naast pragmatiek
en rede en op eenzame hoogte lijkt te staan,
de spreuken bij de snoeverijen in te lijven,
kritiek betaald met gelijke munt en op de blote
borst te slaan, met een sloep vol passies, op
een dichterlijke meer, in tegenstroom te bevaren,
geroeid met riemen gedoopt in de droge inkt
uit zwarte…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten
tussen muren van het wankele houten huis
bij het moeras, is het vochtig winter wonen
de kinderen prikken met stokken in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs en zwart…
Houten kerk Bickerseiland 1968
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.390 Ik droom dat ik ‘n eeuw geleden
over oude gladde stenen loop
een meisje huppelt voor mij uit
schijnbaar uit het niets komen
paard en wagen plotseling opdagen
Een stem schreeuwt in m’n hoofd
Grietje is dood, ze is overreden
mannen en vrouwen in het zwart
die in de donkere aarde staren
beelden vervagen bij m’n ontwaken
Een eeuw later…
harde wind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
975 ik verschiet als ze voorbij gaat
op haar velo, tegen wind
haar rok waait omhoog, hoe
schoon haar benen, die zwarte
panty in het licht van 'n regenbui
daar komt er nog een, ook mee
haar rok omhoog, als een ballon
stijgt ze in mijn ogen, ze steken
straf en als vliegende vissen gaan
zij over de brug de polder in, alleen
tegen wind, ik ben…
Hersenprent
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.241 Dan gaat de traan weer terug,
langs je wang
omhoog
om snikkend te verdwijnen
in de scherpe hoekjes
rond het rood
het wit
en het aller pikste zwart
van je oog
Daarna weer die glimlach,
die
verschijnt, verdwijnt, verschijnt, verdwijnt, verschijnt.…
Morgenlicht in Avondgloren
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
2.418 'k Wil de dageraad tot stilte manen
waardoor mijn droom nog door zal gaan
ook door de dag een weg blijft banen
om niet in duister stil te staan
Die tijd van toen met heel zijn toekomst
is door de donkere tijden ver vergaan
slechts zwarte waarheid toont zijn kille komst nu
wanneer het tijd is om weer op te staan.…
Het verdriet van Clara
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
825 Het lot van Clara moet dan wel door god
zijn bepaald, want als manzonen en vrouwen
uitzinnig opgelucht het brood innen
weent zij zacht in ‘t afgewende leed
en blijft zij de jongste met een zwart kleed.…
Laatste ronde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 De wijzers van de aarde
krommen verder door
in zwart en wit decor,
in elke tik, hoor ik
een snik, een kleine stap
die de wereld draagt
over een trap van
uitgesleten treden,
een weg zie zichzelf
plaveit naar het beeld
van zichzelf en naar
een duurzame eeuwigheid.
Verleid de harten elk
uur, wijzen zon en maan
naar elkaar.…
Laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn er meer
die niet helemaal passen
onder hun paraplu
de rokers kleumen buiten
niemand bekommert zich
om mij
huilt een heel oude dame
een bos rozen en een fruitmand
getuigen van “anders”
een verdwaalde zwarte…
laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
620 luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn er meer
die niet helemaal passen
onder hun paraplu
de rokers kleumen buiten
niemand bekommert zich
om mij
huilt een heel oude dame
een bos rozen en een fruitmand
getuigen van “anders”
een verdwaalde zwarte…
Sneeuw
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.323 't Zwarte en te luide schuile, dat het Reine
Een wijle op aarde in sneeuweluister wijle.
Een verre wijken van wat Leven scheen...
- Luister van 't Ongerepte Reine alleen.…
Liefdes dieet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
696 het is de kleur van rood en wit
maar ook van groen en geel
al geeft blauw sereen
en zwart soms rouw
liefde heeft zoveel meer
hij bruin op het balkon
met zestien graden
en een mager zonnetje
zij blauwbekkend
voor het raam
maar met warm kloppend hart
zoveel graden onder nul
draagt ze wit wollen slippers
pas op voor muizen
miauwt de kater…
VUUR ZONDER VOER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Want een sterke, voedzame sterrenstraal dringt
door het zwart, glanst bescheiden, half verborgen.
De lamp van levensmoed brandt: Gods vuur zingt.…
wanneer een mens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
648 verschil
oude boeken als daklozen, de schreeuw van een kruis
als schaduw
een engel op doorzichtig porselein, nooit bevrijd
ik zie kleine meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest
in dode ogen en de waanzin, gebalde vuistjes en dat ene streepje blauwe hemel
vooruitgeworpen en daarna nooit meer
letters krassen samen zoals zwarte…
JA
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
4.310 Op een mooi zwart paard gezeten
begeleid door glanzend witte duiven
rijd ik in nevelen gehuld
door het drassige gebied
de varens knappen
modderspetters spatten hoog
met souplesse ontweken door de snelle duifjes
op een open plek
blijven we staan
en plotseling zie ik
door de slierten mist
kantelen en een ophaalbrug
opaalblauwe stenen…
Gefixeerde banden
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
647 Verhul me met het duister,
liggend in een luie stoel,
verwacht dat sterren vallen,
buiten rukken koeien - in zwart
en wit - aan grassen voor die
kunnen gaan bloeden, traag
trekt de beek aan het sompige
bit van de horizon voor die
begint te gloeien, licht gericht
op mijn ongezoolde voeten.…
Het ganzenbord.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
810 En ligt de zwarte gans in het dierenziekenhuis?
Oh de grijze gans gaat niet meer voorruit.Hij is doodgeschoten.Zijn zwempoten steken naar boven.Hij is dood.
Maar de witte gans mag nog verder,die mag nog een keer met de dobbelstenen zijn geluk beproeven.
Ganzenbord,oh ganzenbord.…
poelen in het weiland
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
684 voelt het aan
rond mij
wind ploft stemmen neer
man- tot- man, de gang blootsvoets
almaar roder
dan stilte
ik hoor ze, ze komen nader
dag en nacht, in het oprukkend slaglicht
van de waan
mitrailleurs veroveren het succes van de dood
in laatste woorden en aangezichten
onbekend
tot voorbij de dageraad
wanneer een brandgeur het zwarte…
Merda!!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.226 In de stad vol rondingen
spiegels bochtig in grachten
tonen bruggen in diepe dalen
donderbloemen in verheven dozen
Kijk die silhouetten
zwart met rode lijntjes puntjes
de ganse wereld deint niet te verdragen
op glanzende klinkers
voor de pijn van nekwervels
kijk omhoog sammy kijk omhoog
En blijf vooral kijken alles komt
samen in één…
Nachtgodin
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
5.021 In het zwarte
woud rond mijn geribbelde schede,
duikend tussen de vochtige lippen,
verdwijn jij met je hagedissentong.
Ik ben een golvende zee, mijn buik
kronkelt van genot, jij duikt van
mijn gestegen kittelaar in de
warme sappen, in het pikkedonker.
Kom in mijn vesting,
dan sluit ik de poorten.…
Depressie
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
706 Ik heb het weer te pakken,
dit bedrukte praten en denken, filosoferen terwijl
de wereld draait en het kan niet rond zijn maar
hoekig of op z'n minst als een zwarte kalebas.
Ach, lijden doet iedereen en ik moet niet zeuren
maar waar gaat mijn sombere ik heen? Op weg
naar de Sahara, die onleefbare plek voor mij.…
Vincent van Gogh
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
852 Aardappels in Nuenen, in Arles zonnebloemen
en in Auvers het korenveld met zwarte kraaien
een man in knetterende zon aan ’t zaaien
wat laat ik graag mijn ogen langzaam zoomen
tot bij de klodders, vlekken, vegen, ze doemen
op en dichterbij en terug, de kleuren draaien
perzik- en amandelbloesems, hemels laaien
in mijn hoofd en buik, handen grijpen…
Kwatrijn,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
751 Omringd door zwarte kammen,
mist verhuld gelijk een nauw gewaad,
kille gezichten op alle stammen
omlijst het blozen van een teer gelaat.
Bevende bloem in een bevroren staat,
waarin het tij de kleuren niet wil verlammen,
geen dichterlijke nevel haar geur in kan dammen
broos in schoonheid bloeit naarmate ze vergaat.…