27292 resultaten.
eeuwige rust
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
815 blote voeten
in het zand
stemmen van water
die mij langzaam trekken
in de zee
van eeuwige rust…
Tanka
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.150 Duistere vijver,
in het roerloze water
ontstaat een gedicht:
goudvissen in een cirkel
drinken van de watermaan.…
meer zicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
533 de blik op
oneindig blauw
oeverloze kabbelbabbel
aan het deinende water
riet neemt een loopje…
De rode klaver
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 Haiku na wandeling langs het water…
Transsubstantiatie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 vissen in het water, brood met wijn
ontbijtkoek
als na droogte een hint van schoonheid overblijft
is al het andere schijn…
Een trap naar de hemel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 De maan schijnt
Haar licht loopt
Over het water
Naar me toe
En biedt me een trap
Om naar de hemel
Te klimmen…
vleugellam
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
730 eenden op het water
als zwemvogels
met drijfveren...
doch schijn bedriegt
in de boot genomen
zijn ze allen weerloos…
Ik ben vrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Vrij als een vogel,
over het water.
Ik ben geen stille,
maar een prater.
Ik wil hier niet zijn,
ik wil het verlaten.
Laat me gaan,
vrij over de straten…
Zeeën en oceanen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
703 het zoute water
als zilte tranen
in zeeën
en in oceanen
God moet ooit
veel verdriet hebben gehad…
Herfstlied
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 Het water vliedt.
Het water stroomt harder.
En de marmot knaagt en woelt onder de berg van Oostenrijk.
Waar gaat de wereld naartoe?
De maan koekeloert met een zaklantaarn.
De bloedneushonden willen lief een botje van mij.
Ik geef ze dan maar water.
En dan hun antwoord blij:
Dank je wel lieve Cornil, blup ,slurpielup,
we zijn nu weer up.…
Ik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.299 ik heb mezelf
in morgenstond en bij nacht
zomaar in een ander leven gebracht
daar lig ik koud in een ander bed
en hoop vurig dat ik het red
want
mijn aarde is nog ongewarmd
en toch voel ik mij omarmd
door een kracht die in mij is
dat
ondanks dat ik alles mis
met de koele aarde onder mij
die me wakker houdt
ik vrij
en eenzaam waak en zucht…
einde der schepping
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
712 de zon teerde in
speelde haar laatste stralen
in schaarse sporen
van verleden tijd
aarde abrupt in gebaar van gaan
oog in oog staan met het onzichtbare
overal zingt het oordovend
in laatste onzuivere tonen
in de oorsprong van dit alles
is de aarde in een grote gedachte
waarin de tijd de schepping ontmanteld…
Voor wie de wijsheid zoekt...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 De Zon rijst
als een koperen kogelrond
over het aardse niemandsland
De Maan zoekt
in alle stilte koortsige dromen
tot aan de morgenstond
De Aarde is
voortijdig in de hoek gedreven
van een manifest heelal
De mensheid
woekert in een duister labyrint
van wat ooit verdwijnen zal
Kunstwerk: " Transformatie ", 1994
Kunstenaar: Irmlinda…
slapen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 traag keert hij
de wereld de
rug toe
hemel noch
aarde kan hij
bewegen
hij wrijft
modderige aarde
over zijn gezicht
slechts een
korrelig spoor
blijft achter
in het veld van riet
vindt hij wat
hij verloren had
tussen weten en
voelen roerloos
op zijn plek
van wie is broze
eenzaamheid
ze is van niemand
zij is van…
Gods levensverzekering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
512 aarde, in een nieuwe hemel…
opgeheven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 het kind weet niet wat de hel is
alleen dat zij die veroorzaakt heeft
mama bestuurt de aarde
dàt is wat het zeker weet
de bittere stem van moeder
de kilte van het winterlicht
het venster op de wereld
in de slapeloze nacht
wit van vergeetachtigheid
zwevend tussen hemel en aarde
zingt het plots geen liedjes meer
de hel is opgeheven…
Electorale Compensatie
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
1.183 Jan Peter ging eerst pal voor Zeeland staan
en onderzocht braaf de alternatieven,
zoals het alle Zeeuwen zou believen,
maar de Hedwigepolder gaat eraan!
Ontpoldering? Daarna is hij geheid,
voorgoed zijn trouwe Zeeuwse aanhang kwijt.…
Hoge nood
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
462 Een beschonken student uit Lisse
Stond op de kade te pissen
En hoe banaal
Hij viel in het kanaal
en is nu voer voor de vissen.…
de Zeijerwiek*
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
874 De Zeijerwiek werd ooit aan een kant afgesloten, zodat het water eruit liep. De droogstand is later ongedaan gemaakt door grondwater naar boven te pompen. Het water klettert op stenen die door het vele ijzer in het water een mooie bruine teint hebben gekregen. Wij ontdekten het bij toeval.…
Hersenherfst
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.702 Van de vallende bladeren
kan ik nog veel leren:
je gewoon laten gaan, niets kan je nu nog deren
de wind bepaalt de plaats waar je terechtkomt
laat je meevoeren,
maar laat niemand je de mond snoeren
zing mee met de wind
dwarrel met de bladeren
willen
kunnen
durven
weten
ervaren
zijn
adem het leven
versla de dood
ervaar het…
Zachtjes klingelen de ijspegels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Zachtjes klingelen de ijspegels
in de wind een serene melodie.
Schuin en scheef schotst het
pakijs een onaantastbare illusie.
Koud schuurt de wind voorbij
een ijsbreker die door het pakijs
snijdt. Ver onder de min vecht
de mens een ongelijke strijd.…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 De wind, geurend naar aarde,
strijkt vluchtig over het koude stervende groen
om te verdwijnen tussen de duisterrode uitgebloeide novemberbomen.
Een straal zonlicht en haar iriserend spel bevriest nog voor ze grond kan raken.
Geen enkele bloem, bloesem of vrucht laat zich eeuwig dragen.…
Solitaire plataan
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
450 Zo gaat tijd voorbij waarin jij allerlei emoties uit
verschillende gevoelens deelt naar nadenken op wat komen zal
Verbonden tussen hemel en aarde trotseer je ook nog eens elke storm en wind
hagel of regen daar jij een bestaan leidt van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Als de ochtenddauw de nieuwe dag omhelst,
en een deken van parels de aarde kust,
die het zonlicht in duizenden kleuren weerkaatsen,
en de natuur in volle schoonheid ontwaakt.…
Festina lente; 9. To-To (Twijfel)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
375 En dit geheel gaat oneindig door, ook zonder het leven
op aarde, zonder aarde in het geheel.) Zonder traan:
te laat.
Maar Hij zou kruipen, kruipen voor zichzelf.
Hij moest door de stront van anderen banjeren
om in zijn levensonderhoud te voorzien. Dat
zou ook Hij niemand toewensen, maar het zat
nu eenmaal in zijn aard.…
paarswitte lelies
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
770 waar een bed van lelies
meren kleurt
paarswitte tinten
deinen op het water
zien wij het dansen der meeuwen
hun luchtballet
een spel van schaduw
in de ondergaande zon
langzaam verdwijnen
in het avondrood
waar de schemering gevallen
kleuren dooft
en rimpels op het water
oeverloos breken
paarswitte lelies
zachtjes sluiten…
lul niet
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.493 stampvoetend draai ik weg
in je ooghoeken fluit ik scheel
haren trekken lukt niet op kaal
haat en nijd door cupido beschoten
wegen door water langs en op
deinen met de storm mee olé
vliegend met mijn bezemsteel
vlam ik op op wat komen zou
steenkolen vloeien opgebrand
daadwerkelijk maar ook waanzinnig
als water het ook niet blussen kan…
De vloed nacht aantrekkingskracht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
818 De vloed nacht aantrekkingskracht
het water verwacht
dat zij om hoog getrokken wordt
Door niets of niemand
gestoord
de maan heeft alles gehoord
Trekt het water omhoog
op
naar die eeuwige regenboog
de kracht van de maan
mars brengt evenwicht
de contouren van jouw gezicht
Jupiter redt
lekker draaien
samen gek
Het is het draaien…
berusting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
913 er stroomde veel water langs
heel veel water
zodat de scherpe randjes
behoorlijk zijn afgevlakt
de te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich vast
in mijn aderen
de krachtige hopen
van weleer waarmee ik
zó dikwijls de zorgen
als vruchten van me afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die me dwarszitten…
Een Zeemeermin, da's wa'k ben
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 Maar zet me te water en opeens:
groeit mijn vin, mijn benen verdwijnen
net als ik: onder water met
een sierlijke slag.
Dat was, wat je gisteren aan de waterkant zag:
Ik ben die zeemeermin, eerlijk waar
het is alleen een beetje raar:
als ik weer de kant opklim, MET benen:
maar ZONDER vin.…