7969 resultaten.
Buitengewone schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
520 laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen
ik heb de ziel…
OEROUD VERJONGD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 De volwassen ziel beware het verlangen:
"Terwijl men met God voorttrekt, in Hem gelooft,
tone eerste jeugd steeds haar belangen."…
goede-morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 het is goed, deze nieuw morgen
past als een vest om mijn
ongenaakbare ziel, de rest
van de dag breekt als een onweersbui
door mijn kortstondig verlangen heen
maar morgen, morgen drijven donkere
wolken als gloeiende kolen over het zwart
geblakerd gemoed dewelke nimmer meer
zal slenteren in deze afgeprijsde lente
goede-morgen, geen voorbijgangers…
hoor mij
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
562 je stem, al hoor ik die niet
praat door jouw ogen
het is ook die unieke lach
of de blik van mededogen,
het is daarom dat ik je mag
ik hou van ieder die mijn ziel
in een hart wil bewaren
het is duidelijk dat ik
't pure niet enkel schrijvend kan verklaren
het is gewoon zo dat ik je mag…
Koester, koester mij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
489 Van binnenuit onthaard
geopend en gesloten rondom
mijn navel, de kern
van de schoonheid van het lichaam
en de parel in mijn litteken
Koester mij, koester mij
laat mij voelen en voelen
dat jij er bent, jij er bent
Het is niet mijn huid die ik week
in bad, het zijn mijn spieren
en mijn ziel, warm en soepel
moeten ze zijn om mijzelf
mijzelf…
Nooit Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
460 voel ik me eenzaam
zolang jij er bent
en naar me wuift
en stilletjes ritselt en mij
toefluistert door de wind
zolang ik weet dat jij
het bent waar ieder
klein wezentje dat ik
altijd heb bemind
bij jou geborgenheid en
een schuilplaats vindt
soms ben je even zo’n
prachtig kleurrijk figuur
en als je je kleed aflegt
toon jij je ware ziel…
Altruïstisch erfgoed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 chronologie
van het gebeuren
speelt in de verhaaltrant
zich het eenvoudigst
laat begrijpen en lezen
door de eeuwen heen
jij bent geschiedenis
je ogen blikken verhalen
uit ver vroeger tijden
je lach geeft het warme plezier
jouw lichaamstaal is totale
emotionele expressie
daar waar de mens
in wetenschap vergaren
het mystieke van de ziel…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver weg
in afstand, wel of niet te meten
Toch woont zij plots even in mijn gedachten
waarin het beeld van een jong mens verschijnt
en herinner mij dat haar prille wijsheid
de werkelijkheid met poëzie kon verzachten
De ziel…
Kwetsbaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
423 Er is een horizon vol zwaartekracht
in geruchten uit een dromenland
alsof er een zeilschip met een vergeten ziel
vaart door het warme zand van de woestijn
Alle emoties zijn weer als die van een kind
een geest danst rond fragiele schoonheid
maatjes komen zij aan zij, eenzame wolven
verliefde libellen zweven in die verhouding
tussen wankelende…
Jezelf accepteren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 De wanhopige strijd
om door andere
geaccepteerd
te worden
in plaats
van jezelf
accepteren
tast je
integriteit aan
Het maakt
dat je jezelf
en anderen verraadt
Je verkoopt
als het ware
Je ziel
Dit maakt je
nog egocentrischer
nog geslotener
voor anderen
voor jezelf en de
universele krachten
Je besef van
leven en…
het ligt besloten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
462 de woele aarde bekomt
haar tijd in alle facetten
waar kleuren aan voldoen, de
rijpheid van het heden ontgaat
vervloekt de monogame chaos
van dit kil bestaan
de tijd die mij voldaan
het leven tracht te herzien als
een reis door de doornen
van mijn ziel, verzekerd van
mijn dromen laakt elk seizoen
dezelfde kreet die mij ten dele
laat waden…
hoezo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 wanneer ik me verontschuldig
en tranen mij plachten te
ontwrichten van hetgeen
van wat ik doe, zijn
mijn woorden de halte
dewelke ik aandoe en spreek
met zachte stem
: tranen zijn de waarheid van de ziel
en ik voer mijn bescheiden
betoog alsof er geen eb en vloed
bestaat, slechts een komen en gaan
van alle lot - ervaringen die ik
als…
LOF EN KRACHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
372 Het kleine ogenblik verwijst steeds weer
naar verborgen daad, die nooit wil lauwen,
maar de ziel sterkt tot 's Vaders eer.…
later
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 egoïstisch doch een terdege
narcistische leer heeft
dit primaat geëvolueerd
tot wat het nu is
machtig lustig inhalig
onbetrouwbaar, tuig
dat onbetuigd zich laat
gelden in alle maten
en kleur,
de één met ingevallen wangen
de andere vettig en uit
z’n bek stinkende entiteit
dwarrelt als een schorpioen
op zoek naar prooi
maar de ten ziele…
Bij de rivier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
440 waar paarden grazen en een bankje staat
met in het hout jouw naam geschreven
je zal het lezen, vroeg of laat
waarom staat daar jouw naam geschreven
je staat zo helder in het leven
misschien wil je wel liefde geven
je zal het lezen, terwijl je praat
en er varen schepen voorbij
blij met de wind en met het varen
de rivier brengt zo de ziel…
In een ander
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 Ik kan enkel zwijgen
Of naar diepgang neigen
Wachtend op wat ik nu niet weet
Terwijl onzekerheid aan die onwetendheid vreet
Warmte kan mij doorheen de dag dragen
Terwijl gelijktijdig de zon
Aan de ziel wil knagen
De mens is een dobbelsteen met zes vlakken
Wat moet ik werpen
Om mijn toekomst te pakken
Ik schud aldoor met verwarrende…
Opgesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 de mensen
die bij elkaar horen
ze is met niemand samen
en voelt zich verloren
ze mocht nooit huilen
grote meisjes huilen niet
maar ze voelt nog steeds de pijn
van dat oude kinderverdriet
ze heeft haar gevoelens
volledig geblokkeerd
hoe ze zich moet uiten
heeft ze nooit geleerd
haar emoties zijn weggestopt
in de kluis van haar ziel…
Verzoek aan mijn muze
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Hoe ver van huis en haard heb ik vertier gezocht
Maar vond zonder jou schraal chagrijn en eenzaamheid
Door dwaze koppigheid voel ik mij nu bekocht
En geef voor een blik van jouw, ziel en zaligheid
Waar is nu mijn waan dat ik geluk zou vinden
In deze verre streken ver bij jou vandaan
Nu toef ik hier zonder kennissen zonder vrinden
Een armoedig…
Mythische kracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 ik heb de
schoonheid van
symmetrie huid en
jonge jaren gezien
in hun bloei en
voorzichtig openen
naar volwassen zijn
rijping bereikte
een ongekende balans
in volmaakt zijn
en toch kregen zij
de handen niet
op elkaar in een
stimulerend applaus
omdat een
bindende factor
ontbreekt namelijk
de ziel die van
binnenuit de
verschijning…
JE ZAL NIET STERVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 (voor Alexei Navalny)
Wie staat op na jou
met dezelfde moed van onverschrokken leeuwen
onuitwisbaar de glimlach om je mond
en ogen die keken dwars doorheen verdorven zielen?…
Jij was het atelier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 toren van babel waar
ieder alles kon zeggen
hier werd pittig
gecommuniceerd in
elkaar op weg helpen
samen iets van de
grond krijgen met
gelijkwaardige
inspanning omdat jij
het atelier hier was
waar geluk aan de
basis van kunst ligt als
in het oog springende
nouveautés gelukstreffers
creatief begenadigde
penseelstreken die de ziel…
Emmaüs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
499 Ik weet de woorden niet, maar sprankels licht
vielen die dag heel diep in onze zielen.
Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.…
Kreukvrij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 het
veranderde tijdsbeeld
omdat hun schaduw
in een andere tijd
geboren was onder een
expressievere druk en
ruimere mogelijkheden
ik heb altijd naar
harmonie van ronde
lijnen gestreefd maar
zij genazen geen pijnen
door onvolmaaktheden
vaak heb ik gevloekt
tegen het doek als
kleuren contrasteerden
met de vrede die ik met
mijn ziel…
Opgesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 de mensen
die bij elkaar horen
ze is met niemand samen
en voelt zich verloren
ze mocht nooit huilen
grote meisjes huilen niet
maar ze voelt nog steeds de pijn
van dat oude kinderverdriet
ze heeft haar gevoelens
volledig geblokkeerd
hoe ze zich moet uiten
heeft ze nooit geleerd
haar emoties zijn weggestopt
in de kluis van haar ziel…
VUUR EN GRUIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.008 een woongebouw
onder zwaar gedonder
storten muren in elkaar
tussen grauwe steenbrokken
laaien vlammen werend
verbergen hun slachtoffers
vallen rokend ineen
puinhoppen gloeien halsstarrig
dagen elke hulp uit
onmenselijk zware arbeid
en moed die levensgevaar tart
mogen vele gewonden
redden en verzorgen
maar onnoemelijke spijt
zes zielen…
Ideale vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Geen schoner gedichten die ik schrijf
of glansrijker odes uit mijn ziel
enkel versjes voor de vrouw waar ik voor viel
slank van taille schoon en recht van lijf.
Haar lieve ogen bruin en zacht
geen poëtisch schrijven zou toerijkend zijn
haar lippen roder dan Bourgondische wijn
de wereld danst wanneer zij lacht.…
diversiteit zie je niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
748 niet in de kleur van iemands huid
niet in een naam die anders luidt
niet in de taal die iemand spreekt
niet hoe een stem door stilte breekt
diversiteit zit in de geest en ziel
in hoe je voelt, hoe jij beweegt
in dromen die je laten vliegen
in wat je liefhebt, wat je ziet
inclusie is de hand die reikt
die ieder welkom heet en wijkt
voor…
Ruisende bossen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 zoete dromen
Slechts bossen ruisen, als zoemende bijen
Doch wie goed luistert hoort
soms meer dan bomen
De moerbeitoppen ruischten;’
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
wist wat ik behoefde,
sprak tot mij
den stillen nacht;
Gedachten die mij kwelden,
Vervolgden en ontstelden,
Verdreef hij zacht
Een merel deed mijn ziel…
TROOST
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
767 voorbij zijn of is
het een deur op een kiertje
een leugentje om bestwil
een duwtje in de rug
het sloffe crackertje dat met
kruidenkaas wordt besmeerd of
een voorzichtig breekbaar
nieuw begin een voorschot
een overgebleven gebakje
met kers en verse slagroom
smaakvol opgetuigd
het licht weer laten zien
voorbij de krassen op de ziel…
misverstand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
445 door te dromen
over de grote dag van zijn vertrek
de noorderzon hoefde niet te schijnen
zolang de tegenslag maar niet zo intens zou zijn
dat hij met zijn hart niet vooruit komen kon
waar de lang verlangde bossen ook liggen mochten
veel vochtiger zouden zijn ogen nooit meer worden
van blijdschap en zijn verdiende vrijheid in keuze
zijn ziel…