11451 resultaten.
Verse rozen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
789 hier, dicht bij gevoel
dat mij totaal vervreemd verlamt
willoos laat ik de boel de boel
door droge tranen ingedamd
blind voor waar wij ooit voor kozen
moet de oude bloem verdrogen
rozen wil ik, verse rozen
op de stelen van mijn ogen
toon mij tuinen om te wonen
waar ik mezelf nooit meer beperk
vrij om zwakte te bekronen
alleen daarin voel…
DAUW
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
523 Ik wil je proeven
ik wil je voelen
in je vloeibare zuiverheid
terwijl je langzaam
mijn mond mag binnenglippen...…
Ze strompelt daar
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
493 Zo voel ik soms mijn eigen ziel
heel erg verdwaald in zorgen
alsof plots alles tegenviel
en nooit meer komt een morgen.
De wind blaast nu ook pijnlijk schriel
en ‘k weet me ongeborgen.…
Vamp.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
576 mijn hart gaat sneller kloppen
in het ritme van jouw spel
je vingervlugge tong
danst over heel mijn vel
een rilling ,een trilling
ik houd van je spel
mijn hart wil niets anders
die begrijpt het wel
de lust van schone zinnen
die jou willen beminnen
verdampen in mijn mond
het woordenspel verstomt
ik sluit mijn gelukkige ogen
en voel…
durf jij?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.196 voel jij ?
... mijn lippen belanden
op het puntje van jouw neus.
ruik jij?
... de wind waait een libel
naar onze kant toe.
tast jij?
... mijn ziel likt jouw stilte
die zalig is.
zie jij?
... er zijn veel "wouw!"
uitziende vrouwen.
kan jij?
... mijn vrouwelijke vibraties
als een blinde waarnemen.
durf jij?…
Beloofd!
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.436 Als ik dood ben
mag je met mijn lichaam
doen wat je wilt
maar mijn geest krijg
je niet zomaar te pakken
die is onderweg
wellicht al ver weg
Maar als je
in mijn geest handelt
treed ik weer even in
als je dan naar mijn lichaam kijkt
voel je weer m'n aanwezigheid
en ik die van jullie
dan nemen we repectvol wederzijds afscheid
in mijn en…
Proberen, een avond in Rome.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 Maar de verklaringen doen pijn
Want de woorden uit jouw mond
Kunnen nooit meer zo puur en eerlijk zijn
Misschien moet ik het proberen
Maar het lot staat mij in de weg
Heer, laat mij proeven
Het is dichtbij en o zo ver weg
En de paden die ik ga bewonderen, omarmen
Met volle teugen ga beleven
Brengen mij liefde geborgenheid en trouw
Ik voel…
IK ben een arme man
gedicht
2.8 met 57 stemmen
13.417 Ik haal
dat is mij opgedragen
met emmers
water uit de regenput
en voel mij schuldig
omdat ik modder
op de bodem zie.
En zo begint de dag
nog voor het kwaad ontwaakt is.
Een hand voor mij
is witter dan een bloem
en het is waar dat woorden
mij vreesachtig maken.
Ik leef zo.
Ik ben zo.…
kolkenklank
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
677 k voel mezelf meestromen
met de schaduw die rond mijn hart waart
hoe hij klotst, onderweg, tegen een leger wordende horizon
nimmer thuisgeraakt door de wreedheid van de wind,
in de avond gebaard
jij beweegt naar rotsvaste gestaltes, waarin mijn lichaam vervaagt;
zich niet vertonen kan omdat verdriet om ziltig vertrouwen vraagt
wij verliezen…
SPIJZIGING
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Stil en afgelegen het dorp
Oud en scheef de huizen
De wind is beiaardier
Bespeelt sneeuwklokjes
Vroege vogels trekken alle
Registers open
In het midden van de plas-
Een rubberbootje, een man
Hopend op een wonderbare
Visvangst
De mist is dun, het is ijskoud
Paarsblauw de krokus
Ik voel me verzadigd, houd
Eindelijk eens korven…
STEMMING?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
520 Biddden
geeft het grote voorrecht
steeds te mogen spreken
tot de Heer der heersers
het zoeken naar God
kan ieders voelen en denken
strelen als zacht stuifmeel
vol zoete geuren
zal
soms een pijnlijke gang
door weerbarstige struiken
met venijnige dorens zijn
kent het hart geen verlangen
de Vader toe te behoren
wil het zich afwenden…
Zacht valt de regen
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.087 Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam valt de regen uit de duistere hemel, zacht
Als een woordenloze klacht.
1889…
Waardevol ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.674 Jij hebt de kleine vlam
in mij
tot warmte
doen groeien,
mijn sterke Licht
tot inzicht ontwikkeld
en mij mijn goede hart
mee laten voelen
met elke smart,
zodat mijn ziel
uiteindelijk net als
jouw unieke, kostbare ziel
het intens goed leerde te bedoelen
met elk mensenleven
op aarde als in de hemel
tot liefde samenviel
en…
Vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Ik voel nog de geknepen hand,
of dein op de schouders mee.
Soms hoor ik het piepen van zijn been.
Zijn gewonnen beker stond op de tv.
De slome zon leunt tegen het raam,
huidplooien kerven zijn gezicht.
Gesloten ogen vragen om stilte,
wat wil ik zeggen in het laatste licht?
Van alle ondenkbare dagen
houdt nu de gevreesde dag halt.…
alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 soms voel ik me alleen
verraden en bedrogen door iedereen
voor mij geen wie goed doet, goed ontmoet
alleen het gevoel dat je het nooit goed doet
al doe je nog zo je best
dan krijg je niets terug
ja, een mes in je rug
als je vraagt om wat liefde en respect
dan wordt je alleen maar afgebekt
en men weet je te raken
met beledigen en af…
Zo verdomd alleen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
658 niet dan wel
de waarheid is
speelt werkelijkheid weer dubbelspel
duik dieper in de zaken
en laat me niet
met oppervlakkigheid vermaken
maar om tot
het juiste te geraken
moet ik in mijn herinneringen graven
een caleidoscoop
van mooie platen waarvan
het verband al los begint te laten
ik zeg maar tsja
kijk peinzend langs ze heen
voel…
Uitgeteld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 Uitgeteld lig ik onder
De spiksplinternieuwe
Scan naar het plafond
Te staren terwijl mijn eerste
Bestraling plaatsvindt -
Twee laboranten bevinden zich
In de ruimte naast me, zij
Besturen met kundige hand
Het apparaat dat alle
Kwaadaardige restanten
Uit mijn lichaam verdrijven moet -
Ze hebben mij gerustgesteld,
Ik voel me veilig…
Uit verwaaide sporen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
478 heb altijd geschreven
kijk naar de mensen om mij heen
waar zijn mijn boodschappen gebleven
de stukjes hemel
die ik gretig deelde
voel ik soms in een warme hand
de schouderklop en tranen
lees ik in verhalen
uit verwaaide sporen op het strand
veelzeggend blijft de stilte
die in dialoog nog echoot
nadat wij al lang uitgesproken zijn…
Mensen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 wensen
Maar steeds meer willen
Het zijn mensen zonder grenzen
Die steeds weer verder willen
Het zijn mensen die niet meer luisteren
Maar steeds meer willen horen
Het zijn mensen met grote ogen
Die alles wat ze zien moeten hebben
Het zijn mensen die achter alles aanlopen
Omdat andere het ook doen
Het zijn mensen die zich niet meer goed voelen…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht
de handen die reiken
dwars door de waan
De schouder van warmte
die ik zo miste
in het dorre struikgewas
van koningin onbegrip
Toen daar
nu hier
voel…
Vrouwen en auto’s dat is heel verkeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
950 Met hier en daar nog wat hechtdraad,
denkt ik aan die schone,
voel mij wel wat bedrogen,
mis mijn auto die bij de sloop staat.
Maar toch, ik heb inmiddels wel geleerd,
vrouwen en auto’s dat is heel verkeerd.…
De weg
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
708 alles verklaren is soms
een vruchteloos verpozen
in het ongekende
immense heelal
ik ontkom dan niet
aan het erkennen
dat ik me doorgaans
gedragen voel;
deze weg niet zelf
heb gekozen
vaak hoef ik ook
niet meer te zeggen
wat ik eigenlijk bedoel
om me heen immers
herhaalt zich alles in wezen
weliswaar regelmatig…
zonnebloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
946 Hoewel ik mij bij tijden
soms ook wel eenzaam voel
heeft onze grote Schepper
met mij toch ook een doel.
Wanneer het weer wat meewerkt
begint mijn kop te zwellen
en wordt er zaad gevormd
voor vogels om te pellen.…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.205 afscheid nemen van jou, Jan
doet zó’n pijn van binnen
dat ik het niet helemaal voelen kan
het gaat dieper dan de zinnen
het warme licht is voor me uitgegaan
het is zo koud, zo stil, zo leeg
het leven voelt zoveel armer aan
zonder de vriendschap die ik van je kreeg
afscheid nemen van jou, Jan
je ogen nooit meer zien glinsteren
je nooit…
Met droge ogen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
994 woorden van
Mijn gedicht als
Sieraden achterblijven
Bij de mens die luistert -
Een uitzondering ken ik
Slechts - die ene regel
Die mijn vader en mijn
Moeder raakt brengt mij
In mijn weemoed om hen
Die er niet meer zijn
Maar wel in mij zijn
In diepe verlegenheid -
Ik vecht tegen die paar
Tranen, wil ze tegenhouden,
Maar voel…
Intuïtus naar Bergson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 ranke kastanjelaren
hun zomervruchten veilig
in bolsters opgeborgen
papavergeuren strelen
broze klaprozen langs
banen van zomers
met late vlinders
ik zie het lommerhuis
in rood verdagen
met een sneller dalen
van het grote licht
schemeravonden waarboven
de uil van wijsheid wiekt
onhoorbaar maar wetend
wat komen zal
even maar
voelen…
Ik ervaar je
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 In de sterren zie ik jouw lach
In de wind hoor ik jouw stem
In de zon voel ik jouw armen om me heen
Ik ervaar je in alles
Laat niemand verliefd op je worden
Mijn longen willen zich vullen met jouw lucht
Ik wil in je ogen vol van de zee mezelf kwijtraken
Ik ervaar je in alles
Het is me niet gelukt om in je ogen mezelf kwijt te raken
Hetgeen…
Jij reikt naar mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Jij en ik, zij aan zij
Ik reik naar jou
Jij reikt naar mij
Elkaar zoeken op de tast
Welk pad we ook kiezen
Elkaars handen vast
Voel je je klein
Trek je aan mij op
Ik sta naast je, ik zal er zijn
Niet alleen hoeven staan
Jij vangt me op
Ik laat me gaan
Soms allebei gebukt
Dan weer stromen
Van liefde, zo verrukt
Samen, dat zijn…
mijn kleine meid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.352 nu 7 weken geleden in het leven gekomen
puur, lief en zo afhankelijk
een alles overheersende liefde
voel me zo verantwoordelijk, zo rijk
het mooiste waarvan ik altijd alleen maar heb kunnen dromen
jij kleintje geeft me de kracht door te gaan
jij lief droppie geeft me net dat kleine beetje meer
voor jou desnoods heen en terug naar de maan
m…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.
Er is een stil nadenken in het Al,
Veel zelfbezinnen en een droef verbeiden,
De dingen worden peinzende, er zal
Veel sterven, bij dit herfstige getijde.…