6859 resultaten.
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Nu tasten wij naar verf en woord
En voeden onze herinnering
Met een gedicht of tekening.…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 De geur van die kleine blaadjes
vult nu nog mijn herinnering
en gelukkig wisten we als kind nog niet echt
hoe ze een teken zijn van dood en verloochening,
naast de vreugde van de intocht als Koning,
omdat de Man die met palmtakken werd ingehaald
heel kort daarna als een misdadiger
werd terechtgesteld
omdat Hij liefde voor iedereen proclameerde…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 op een onvoorziene ochtend zal ouderdom
zich aandienen, gulzig als onverzadigde polymeren,
het kind in mij hecht zich nu nog aan het weinige
omdat het nog niet alles gewogen heeft,
voor reflectie is geen tijd, dat komt later wel
als de schimmen uit hun verdrinking opveren,
ik heb een soort voorbedachte haast, want
herinnering is het weinige dat…
Dwaalsonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 Hun bladeren werpen een schaduw op het heden,
als tonen zij dat gisteren naar herinnering is vergleden.
Is daar de plek waar deze reis ooit begon?
Zelfs dat weet ik niet, daarom vraag ik het maar.…
Verdwenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.125 Hij roept me
Ik kom dichterbij
Een warm gevoel
Met elke stap
Ik voel het in de stroming
Elke herinnering gaat langs me
Als de zachte lentewind
Die grassprietjes doet kietelen aan je kuiten
De stroming wordt sterker
Ik word zwakker
Hij kijkt naar me
Ik ga steeds langzamer
Grote stappen zettende, met zware benen
Als beton word ik naar benden…
Mike & Bianca
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
769 kinderen spelen
van net acht jaar oud, en toch
alsof ze al jaren lief en leed delen
zij geeft eventjes die plastic schep
hij geeft eventjes dat emmertje zand
en allebei hopen ze stiekem op
eventjes een aanraking van elkaars hand
maar hun kansen op een aanraking
is als zand tussen hun vingers door gegleden
het eindigde, werd wennen aan herinneringen…
Moeizaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Ik loop nog even naar het café
het gaat moeilijk met mijn stok
ik hijs me de trapjes op
als ik binnen ben
kijk ik rond en zie een oude foto
waar ik nog op stond
mooie tijd en veel plezier
ik hijs me op een kruk met mijn dikke reet
en ik bestel een pilsje
dan komt de herinnering
jij kwam binnen
mijn vriendje van toen
en opeens hoorde ik…
Als er geen licht meer door linnen dringt
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.610 Seeperle, Bodensee, en wist opeens dat ik liefst elk gedicht
met sinterklaasrijm wilde schrijven, inhoudelijk haast zonder
gewicht, in de hoop – ‘We kwamen er vaak, je tante en ik’
– dat er vanzelf iets in sloop en daar bleef waar geen vinger
achter te krijgen is, zoals ofschoon je engel je niet mis
te verstaan zijn Eden uit gewezen heeft, de herinnering…
Onophoudelijke stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Zo stil kwam jij driedimensionaal door de atmosfeer
de rilling van de kou was de verbinding van euforie
die de herinneringen liet schitteren in goud en zilver
als onophoudelijke exclusieve nachten in een half uur.…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad buigen zal,
zij berijdt de wolken met een
gouden tand die haar vechtlust
vertolken, met haar hand
op de onbevangen toekomst
streek om daarop mee te liften
en dacht er stil het hare van,
het stroomt in denkbare symbolen
van binnen en weer naar buiten
de kern van niet te sluiten herinneringen…
70
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
576 Vandaag schrijf ik
niet voor mezelf
Vandaag
is het anders
Vandaag is hun dag
Vandaag is hun verleden
Tralen rollen over hun wangen
De dood nog immer
In hun geheugen gegrift
Herinnering
Vandaag ben ik niets
Mijn ellende
Valt in het niets
Met die pijn
Door hen ervaren
Ik zeur
Over geestelijke pijn
Over blauw gestoten…
Op ieder potje past een deksel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
783 Er is tijd nodig voor dat de herinneringen van de deksel verdwijnen.
Het potje moet rusten, het potje moet helen.
Uiteindelijk komt die weer een andere deksel tegen.
Een te grote, een te kleine of één die past, het is passen en meten in het leven.
Ooit komen we de juiste tegen.…
Emma Petronella
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Hoe kan je zonder gedachten bij me zijn
onze wellust als een woeste rivier
onze bedding het verstilde landschap
en als je wegebt rode wijn
hoe kan ik je niet voelen
als zwijgen lust oproept
onze lijven in liefde herinneren
de berg is bij ons, wij zijn de berg
we horen in het hemellandschap van dromen
waar niemand praat over het leeftijdsverschil…
Eens moet je gaan
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
976 voorbij
Een goed mens was jij
geliefd bij iedereen
iemand om van te houden
gaat nu van ons heen
Dankbaar voor wat hij heeft betekend
hij heeft niet voor niets geleefd
zijn goedheid, vertrouwen, liefde en vriendschap
we hebben het met hem beleefd
Het gemis zal er altijd zijn
het verdriet zal pijn geven
hem gekend te hebben
dankbare herinnering…
het verlaten huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg
zijn dromen over metaforen en dankbare
herinneringen, nu staat het met hout gestut
tegen de steigers van de werkelijkheid
gebogen muren die nederig buigen tegen
de ondergang van welvaart kreunen
nu de herfst haar takken met geweld
door de scheuren naar binnen mompelt
het gezin vertrokken…
Hoger doel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
823 We bedachten onbetreden wegen
we trotseerden alle stappen
uitgesleten treden of het onze laatste moest zijn
die niet konden worden afgewogen in gevoel
wij sloegen nieuwe bruggen die
de oevers van de wereld verbonden
soms opgehaald waarover
alleen de liefde kon overschrijden
een verstilde huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft…
Vruchtvlees?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 In het vruchtvlees van het vergeten
huist de pit van de herinnering, de
zachte kern die ik nu eenmaal ook ben
van het lot, deinst terug maar schikt zich
in een vrije kiem, valt in goede aarde.…
Het jaar 2000
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 In mijn herinneringen was 2000 het kantelpunt.
Jarenlang telden we ernaar af:
Een nieuw millennium.
De verre toekomst.
Bij ons in de buurt is er een restaurant met de naam
“in het jaar 2000".
Ooit was dat een hypermoderne naam.
Nu staat die “2000” voor traditie en ouderwetse degelijkheid.
Al meer dan 17 jaar een referentie.…
Vredige kerstnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Als straks de klokken luiden door de stille nacht
Loopt hij eenzaam door de kille donkere straten
Hij komt van ver en niemand die op hem wacht
Hij moest huis en haard en familie verlaten
Nu loopt hier verdoold als een ontheemde
Nergens wacht een rust plek of een warme haard
Hier is hij slechts een paria niets dan een vreemde
Slechts herinnering…
Jij bent de ochtendstond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 Men zegt dat ieder mens
zich drie generaties kan herinneren
zelfs elk detail van de kamers ver weg
en schaduwen waarschuwen je immer.…
luisterend naar de stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 wanneer als oude vriend
het duister van de nacht
zich weer bij mij voegt
kruipt zachtjes naast mij
de herinnering aan jou
om in geluid van stilte
weer met mij te praten
rusteloos zijn de dromen
waarin ik loop alleen
over geplaveide kinderkopjes
door straatjes en steegjes
waar nauwelijks nog
het lichtend schijnsel komt
van het lantaren…
Na Kerst
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
763 tot meeneemprijzen
vakantiefolders beloven luxe hotels in paradijzen
maar velen worden nu depressief, of krijgen griep
begrijpelijk ook ,als men zijn spaargeld slinken ziet
doch een weekje rust of een langere winterslaap
- tot het leven weer op zijn gewone ritme draait
of wordt de mens eigenlijk geen rust meer gegund
als je van geen herinnering…
hoe jij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
601 de stoof voor al het
leed dat dagelijks door
je ogen wordt aanschouwd
maar bovenal ben ik
bij tijd en wijle het besmette
melaatse laken dat je kreukelt
met in tongen gesproken berichten
edoch, mijn taal neem jij als een zee
van bloeiende bloemen en draagt ze
mee in de vaargeul van je diepte, ach
de nachten zijn slechts nog een herinnering…
Eeuwigheidswaarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Hoe ook nu weer de ene maand de andere werd
deze regels in je hart herinneringen bewaarden
vele dagen wel of niet een potje konden breken.
Wellicht zeg je zand erover al was het aarde
nu zij gisteren de dijk passeerde en werd begraven.
Leven is soms ganzenbord met gekleurde pionnen.…
vier de reis van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 als in de prille ochtend
jouw nieuwe jaar zich meldt
rinkelen in weerom
de voorbije jaren
in deinende stromen
de ankers van herinnering
streelt in veilige haven dobberend
de wind van toekomst
de nog gestreken zeilen
die bollend eens gehesen
de ontdekkingen van leven
gelijk regenbogen slingers vieren
in de golven van die vergankelijkheid…
Mijn vergeten land?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
428 andere tijd, achteloos
gaat de wind er aan voorbij,
de lucht welft zich over vaal
en levenloos terrein, verlaten
spiegeling van het blauw, nu
somber eentonig grauw, dit zal
het einde van mijn verten zijn,
sluimerend en ontraadseld in met
bloemen getooide akkerland, in
mijn jeugd een vaste zekerheid
een verloren strijd in een herinnering…
Weerspiegeling?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
417 aan de kapstok van herinneringen
verwaaien aan de waslijn van de wind,
in dat prisma zie ik alle kleuren breken
in het kristal van het ongebluste kind,
dat ik aantoonbaar in mij draag, mijn
hersenschors bewaart het hart dat ik ooit
in bomen heb gekerfd, waarin de rafels
door de jaren heen in de levensringen altijd
zichtbaar bleven,…
Gelijkenis?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 De stoutste dromen die ik droomde
bleken contouren van een oud verhaal
beleving opgeklopt tot Kathedraal, die
oprijst uit de schimmen van vergetelheid en
van de tijd, die onverzadigbare gastronoom,
in zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat langzaam
uitdooft in het verre licht van mijn
jeugd, daarachter…
Bevrijding (opgedragen aan Theresia)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Tot jij in mijn leven kwam en een wonder verrichtte:
je bracht een lamp die mijn hart plots verlichtte,
verdreef uit mijn herinnering de zwarte donkerheid.
Licht kwam er en weer oprecht gemende jolijt.
Mijn leven kwam weer helemaal opnieuw op gang,
daarvoor zal ik je altijd danken, mijn hele leven lang.…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 afscheid neem ik
van het lieve lijf
dat ik minnen mocht
maar de geest blijft
waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste
waar in berm en tuin
bloemen zacht geuren
zal dat als een boeket
mij jou herinneren…