7969 resultaten.
heel even
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.436 gegroet
ontmoette ik haar
ademloos
het eerste woord
door mij gepreveld
amper hoorbaar
fluisterzacht
verdronken
in jouw sprankelende
waterval van woorden
die vertelden
over wie jij bent
en wat jou raakt
een sluimerend begin
inspirerend, vol reflectie
twee mensen
o zo verschillend
maar ergens
ook weer
zo vertrouwd
twee zielen…
tijd
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.364 de tijd maakt ons ouder
en stapelt jaren op elkaar
hij maakt herinneringen, en heimwee
en maakt dat ik je steeds meer mis
warmer of kouder
ik word het niet gewaar
want waar ik ga, ga jij met me mee
omdat onze ziel blijvend verbonden is
de tijd moet je laten
die doet wel zijn werk
hij maakte veertien lange jaren
waarin ik je steeds liever…
levensrealiteit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
724 nieuwsgierigheid bewegingloos
begreep hij wat er ging gebeuren
hij dacht nog aan morgen
zag daarbij gisteren of
wat daar voor doorging
maakte nieuwe plannen
met de geur van verbrande synapsen
en echo's van flarden bewustzijn
in verstard grijnzende ogen gevangen
ging hij neer, zijn doembeeld achterna
op de bodem van zijn onsterfelijke ziel…
Het kind in mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 Nog zoek ik naar de onschuld in mij
toen ik nog was een kind
Vergeefs, want zelfs op de bodem van mijn ziel
is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen…
MAÏMA
poëzie
3.4 met 27 stemmen
11.929 De nacht, Maïma, is van maanlicht blond…
De maan, Maïma, strooit heur zilvren tranen
Langs ’t lispelzieke lover der platanen…
O, mengelen we onze zielen in deêz stond !
Met mijmrend oog en murmlensmoede mond,
Zo ligt, o, allerloomste der sultanen!…
Verloren van "die ander"
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.104 Helse pijnen, ondragelijk verdriet,
gewond tot in het diepste van m'n ziel.
Een waterval van bittere tranen,
sinds de nacht dat het doek voorgoed viel.
De strijd is gestreden...de verliezer bekend,
uitgeput en nauwelijks nog in leven.…
De vrome vrouw en de kleuter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
668 naar
volwassenheid waar op afstand
de gebeurtenissen in een groter
verband te beoordelen zijn
Wat moet dat joch hier, vraagt de
vrome vrouw onder het schilderij
van Christus aan het avondmaal;
in haar blik leest hij dat zij een
kind ziet van gescheiden en niet
kerkse ouders, een bastaard;
onuitwisbaar wordt de dreiging in
z’n ziel…
Liefhebber
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
760 naam uit het verhaal
de deur naar vrolijke danszalen
bruiloftflirt naast de fruitschaal
en toekomst langs een dun riviertje
verzamel alleen
de belangrijkste woorden
om bewustzijn te betoveren
in een keurig passend jasje
gemaakt met eerbied
spoedig afgestaan
aan de jongere gedaante
vasthoudend aan een storm
de storm der droeve zielen…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Soms weet ik echt niet meer waarheen
omdat mijn ziel zo weinig voelt van alle
groot verblijden soms of ook van lijden
dat geen naam heeft, onderdak slechts biedt
aan tranen. Toch leeft er diep in mij ook hoop.
Wie kent des levens grillige verloop?…
Vinden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 vaal is het vluchtige water
dat boven mijn zintuigen vloeit
bruidssluiers lonken voor later
twee zielen voor eeuwig geboeid
trage roodgloeiende stromen
veroorzaakt door liefde en smart
dringen in rustloze dromen
waar telkens het lot wordt getart
bottende, bloeiende bomen
symbolen van eenheid en kracht
fluist’ren van dat wat gaat komen…
Pinksterbloei
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
1.490 langs ’s Heren wegen
de pinksterblauwe vlammen van de geest
die eeuwenlang voor het oog zijn weggeweest
verschenen met recht in hun paarse kleed
waardoor de bloem in alle eer zijn naam beleed
en wat de bloem geestbelicht mij bracht
is wat ik door diezelfde geest voor u bedacht
de pracht van geest als pinksterbloem verkleed
de tinteling in ziel…
HET ORGEL SPEELT...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.048 Ik hoor het oude deuntje klagen,
klagen en zuchten beurt om beurt,
en ‘t is me, of ‘t opwelt uit mij zelve
en ‘t is me, of mij ’t harte scheurt…
Wat in dat oud onnozel deuntje
zijn kunsteloos gestamel beeft,
mijn eigen ziel is ‘t, die het uitsnikt…
Die heeft het, ach, zo vaak beleefd...
--------------------------------------
uit: Zomervlammen…
Schaduwweduwe
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.481 hele dagen
dat we samen innig lagen
bij mij thuis in het grote bed
en nadat ik koffie had gezet
begon hij me vurig te masseren
daarna vreeën we meerdere keren
totdat hij moe maar voldaan
weer naar huis toe moest gaan
ik heb jaren van hem genoten
maar heb het hoofdstuk afgesloten
toen hij plots van de trap afviel
oh God hebbe zijn lekkere ziel…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 heden ten dage
waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn…
Moeder zijn
hartenkreet
4.3 met 45 stemmen
3.044 Je hebt altijd geweten dat je een moeder was
En dat is ook precies wat je voor anderen bent
Want moeder zijn dat zit van binnen
Of je nou wel of niet een kindje hebt gedragen
Wel of niet een bevalling hebt meegemaakt
In je hart leeft de moeder in jou
En die draag je uit
Naar ieder kind
Naar ieder mens
Naar ieder levende ziel
En dat kindje…
Het kleine dorp
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.637 Laat ik u schrijven, vriend, hoe zalig stil
Het dorpje is waar ik nu woon, gevlucht
Voor schrille stad en havenend gerucht,
Helend mijn ziel en mijn verwoeste wil.
't Heeft weinig huizen rond een oude toren,
Om ieder huis een mildbloeiende heg,
Geen luide straat, maar smalle zachte weg
Van zand waarin geen stappen zijn te horen.…
Verdwaald in tijd...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.222 De wereld om haar heen vervaagd
in een mist die haar innerlijk verbleekt
Zij denkt slechts alleen nog in raadselen
Al haar woorden vervagen als zij spreekt
Steeds herhalen zich de beelden in haar hoofd
uit een tijd dat zij midden in de wereld stond
De liefde en passie liet zij samensmelten als vuur
en haar vrouwzijn tot diep in haar ziel verstond…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens
een kloppend hart vol jeugdig leven
een speelse creatieve ziel…
Dichterbij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
716 In witte kamers vond hij rust
en overdacht hij naakte zonden
voor het openstaande raam
waar hij de stille zee zag gaan
die als een spiegel van zijn ziel
waarmee hij nu eens was verbonden
hem vertelde van de tijding
die weldra hier zou ontstaan
Zijn tranen smaakten niet naar meer
sinds hij geloftes had ontbonden
en in koffers had verzonden…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 is mijn antwoord heel beslist:
"Zonder deze tocht, waarin de
dichter wel eens overdrijft,
naar eer en ziel de pen blijft
slijpen, om de tekst in z'n
moraal te te laten rijpen,
dan heb ik geen minuut gemist.…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
502 Zijn ogen waren niet te zien
De zwarte klep diep naar omlaag
gaf schaduw en bracht afstand aan
Een kloof die niet meer viel te peilen
en onbekendheid liet bestaan
Zijn ziel was langzaam rauwgeschuurd
Elk woord etste een nieuwe groef
Was als azijn in open wond
Na lange jaren van miskenning
kwam geen klank meer uit zijn mond
De drukte in…
De Kluis
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
751 jaren werd het graf ontruimd
de delver neuriënd ploeterde goed geluimd
ruimde de beenderen en wat spaanders hout
de resten die men van een ieder overhoudt
Maar wat wonder lag daar in het licht
het doden masker, een grijzend gezicht
met aan de binnenkant een cijfer code
factuuradres met kluis de naam van de dode
zo dat de delver die arme ziel…
“Inner child“
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
823 haar ongetemde ritme - in houten
klos met zwierig touw -, schrijft
cirkels in de hemelboog, ze kust
in tegenwind de dieren, drijft
ze aan tot goede daden, in relatie
tot de schoonheid van haar wezen,
in haar zelf gevonden, zich niet
bewust van een beklemmend voorgevoel,
past haar het kleed van een volwassen
zwaan, waarmee ze over ziel…
Omwegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 willekeurige kringloop niet van
gevaar ontbloot, ik tors het kruid
van blanco zerken, deemoedig
in het mos waar de bewijzering
staat, in het voorspelde rood der rozen,
wat knelde in het plichtmatig minnekozen,
vervloek de dreiging van de overdaad
waarvoor we ons lieten bloeden, om
naar eigen schat te graven, vanuit een
rusteloze ziel…
Voorbij
hartenkreet
4.5 met 57 stemmen
3.768 Scherven onder jouw voeten
echo van mijn ziel
vreemdeling die mijn emoties bevroor
als ik toch kon ontwaren jouw gezicht
jouw gedachten kon voelen
misschien, heel misschien zou daardoor
mijn verstard hart nog kunnen bloeden
Geen woede geen verdriet geen pijn
geen besef van plaats en tijd
Fragiel als glas,
ligt aan jouw voeten
alles wat…
Liefdesgeur in de dingen
poëzie
2.2 met 6 stemmen
2.913 Zó dierbaar zijn de dingen mij geworden,
waarin herinnering is opgehoopt:
het huisraad, het gerei, de klok die loopt
door het bestel der langgewende orde; -
zó vertederd verwijlt blik en gedachte
bij hun gedienstige gestaltenis,
dat ik soms twijfel: werden zij tot machten
waartussen de ziel zèlf gekluisterd is?…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 Herinnering aan het geitenland
zonder vaderhand of moederborst
vrienden of verwanten,
ziel
in een boot op ruwe zee
silhouet in het duister
schim van een werkelijkheid
met armen en benen
een reiziger, vol grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen…
Deze oudheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Het verleden is niet vast te houden, alleen
in de ziel liggen mooie, dierbare beelden.
Losliggende eilanden die een geheel vormen,
waaruit een ongekende roos opbloeit;
Afrodite, verlokt door de blik van Sapfo,
evenals Gongula, tedere vriendinnen, wellustig
opgaand in hun zoete liefde.…
´Dicht z´n dicht´
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
502 Bevangen door stilte
en ongeduld, de jacht
naar ultieme zinnen,
gedachten en het glas
rijkelijk gevuld, voelt
hij de leegte van zinne,
elke streek bevat een woord
gedreven bouwt hij voort,
versjouwt zich aan de droes
van de tijd, in roes
ontstaan beelden in de ziel
van de dag die op hem wacht,
buigt meewarig over tekst
en uitleg die…
Omwentelingen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
439 ze noemt zichzelf een huis
en woont ergens achteraf
niet wetend waar precies
als je haar ziet
tikt ze tegen 't raam
gebruikt haar geest als spiegel
over het stille water
staart ze haar bevroren blikken
ruisend riet doet haar ziel bewegen
in omwentelingen
waar niemand weet van heeft
ongrijpbaar zijn haar gedachten
wie is ze…