35875 resultaten.
Wat je vertelt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 orde, liefde stemt voor vrede
het is de bodem van de fontein
de oneindigheid van het luchtruim.…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 zuiver en jong
is nog de wijnrank
als zich de liefde meldt
met prachtig de loten
die zij spruiten laat
rijk en vol is het leven
in het volle besef
geniet elk moment
als druiven in trossen
het terroir van de wijngaard
als seizoenen verstrijken
rijpt zich de liefde
tot donkerrood fruit
witte chocolade
dan wel kruidige rosé
van druif…
Butlers van elkaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 in het buigen lag geen ondergaan
alleen de hand die pakte
liefde kent haar vreemde wending
wie dient komt soms het dichtst nabij
wie zich aan een ander durft te geven
verliest zichzelf en wordt tegelijk vrij
zo waren zij elkanders butlers
geen meester en geen onderdaan
maar twee die in het zorgen leerden
hoe ver een mens met liefde…
Zomers ontwaken
netgedicht
2.9 met 210 stemmen
67.672 De dralende hitte dijt me uit
in het matras van vergeefse slaap.
Mijn vingers liggen meters verder
te tintelen in een vergeten droom.
Gevleugeld toetst de hemel
een palet bonte kleuren
en tonen de druppels
gedwee hun korte dauw.
De zon ademt de nacht uit
in een weids gebaar van licht.
Wat niet opveert is gestrikt
in de netten van de…
Mijn hart was toegevroren
poëzie
2.4 met 27 stemmen
6.125 Mijn hart was toegevroren,
Mijn tranen vloeiden niet meer.
Toen trof mij haar gloeiende blikstraal,
En de wateren ruisten weer.
O ware ik toch verdronken
In de bitterzilten vloed!
In liefdetranen, hoe brak ook,
Te smoren, is honingzoet.
--------------------------------------------
uit: Snikken en Glimlachjes (1906)
Immortellen XXXIII…
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 Mijn bruid
slurpt blauwe lucht als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee…
White Rose...
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.216 door mij heen
wordt intens gevoed
door vrede, dankbaarheid
is één lange ademtocht
van reinheid zo puur
brengt deze éne: “ White Rose”
mijn lichaam en geest in balans
een verbintenis in kracht
van hemelse Liefde
wat niet te beschrijven valt!…
Hart in het zand
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
1.271 Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht.
Brakende golven, groeiende hartstocht.
Beuken uiteen spatten en bewegend op de melodie van de wind.
Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht.
Jouw blik raakt het mijne verweven tot een zijden draad.
Brandend verlangen blussen we met een chardonay.
Vingertoppen…
Heerlijk Heidens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.097 Ineens heeft alles weer zin zeiden zacht
Lippen lijzig zwijmelend in zijn oor
En gingen voor zijn levensdoel door
Toen hij ze zoende op een nacht
Zodat een gevoel van zomerzotheid
Hem drogeerde met een zoele waas
Wilskrachtig hem in alles de baas
Als door een toverspreuk geleid
Dook hij de balzaal naar binnen
Kopjeduikend zonder capuchon…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 De prilste tocht die ik zal ondernemen
uit de schaduw naar het andere licht
weg van het mogelijk samen verademen
een jonge blos ochtendglanzen in zicht
leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het…
Het besluit om lief te hebben
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
472 Nergens specifiek op uit
Er hing najaar in de lucht
We kwamen samen in een zucht
En er lag een besluit
Voor minder deden we het niet
We wilden immer leven
Uitgekotst of ingewreven
Het hele lied
Dan neemt ze ongewild de benen
Laat haar gaan omdat het moet
Leeg tot in je tenen
Een ieder gaat het goed
Behalve misschien die ene
Gemis…
einde en begin
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.064 de laatste zon dwaalt
door de duisternis
het trommelvuur vermaalt
de taal als glas
gebroken monden
onttronen woorden
breek niet
in de donkere nacht
vrees de liefde niet
zing zing van de teer beminde…
onze tijd
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
732 onze tijd
is nu voorbij
ik werd weer ik
jij werd weer jij
toch blijven wij
soms vertederd nog
de tijd vergaan
samen
tot een van ons
is uitgegaan…
Gedicht voor jou
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
808 Wordt het zomaar opeens donker
En verlang je naar wat licht
Is de last niet meer te dragen
Bezwijk je onder het gewicht
Weet dan dat de zon weer opgaat
Morgen is een nieuwe dag
Het vooruitzicht kan veranderen
Waar dat moet en waar dat mag
Ooit ontmoeten wij elkaar weer
Tussen sterren en melkweg
Maar nu voordat die tijd daar is…
Als alles bij elkaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
708 Als minnestreel zou ik de liefde in trillertjes
snelle loopjes korte nootjes willen bezingen
Als spinster zou ik de passie met zachte
handen uit zijden draden willen spinnen
Als orakel zou ik het vuur van l’amour
in mijn glazen bol willen aanwakkeren
Als godenkind zou ik de begeerte
met magische pijlen willen raken
Als poëet zou…
zicht op overzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 ooit waarnaar mijn verlangens riepen, woordeloos
maar vergaan zijn, onderweg naar de breekbare snaar
in de slijtende hoop, uitlopend op de stervensweg
die een vergankelijke liefde koos
ik zie in jullie gezicht
ieder op zijn wijze aan een hechting likken;
soms zijn het de sprekende ogen
ooit de houding van een schouder
ook wel de zorg om…
vonkenschietend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.108 dit jaar
zal ik je geen gelukkig nieuwjaar wensen
ik wens je een gelukkig nieuwleven
nieuwe schoonheid
een nieuwe liefde
een nieuwe zon
in gouden schittering
ontvouwt jouw oude boot
zijn jeugdig hart
ik wens je
voor de rest van je nog lange jonge leven
een leven
vol vreugde
vol geluk
een leven
zonder zorgen
zonder ziek zijn
zonder pijn…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Is het een wagon van verre
die haar vasthoudt,
terwijl de sleutel kermt
in het roestig slot?
Of sloot men brozer deuren?
Welke mist legt zijn zachte kunst
op haar schouder?
Met blootgelegd hiaat
reikt ze me de beker aan
uitgebeten, zwart.
Niets verraadt
wat vanaf haar vingertoppen start.
In niemandsland beweegt ze
tot ze de plaatsen…
en toch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
444 mijn verhakkeld ik
een hoop opeen gesmeten planken
de nagels steken roestig uit
en toch
in gedachten nog
in gedichten
jeugdig
pezig
onvermoeibaar
de steile hellingen
op verend
naar jou
of
verjongd
gezuiverd
zorgenloos
jouw eindeloze zee
langs gaand…
innig teder
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
467 samen dan
gelouterd
innig teder
zijnloos
elkaar zijn…
Sterveling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
628 Weet je nog
hoe we stonden
aan de rand van het perron
jij met je jas strak dichtgeknoopt
ik met mijn handen diep in mijn zakken
met de wind die langs ons heen sneed
wachtend op de trein
die ons naar huis zou brengen
Weet je nog
dat moment van stilte
toen de rails begonnen te zingen
een trilling onder onze voeten
hoe we elkaar aankeken…
Jij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 aan je voeten
dansen in dauw
en jij,
je naam in mijn mond
ik drink je stilte
elke druppel
leeg mezelf uit,
jij vult alles
raak me
voed mij
laat me
je liefde voelen…
Hoogliederen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
534 Steeds meer tonen voegen zich toe
Aan het overvloedige vogelorkest
Een mummiedonkere spons wist hoegenaamd
Het licht uit vanuit de West
Een schemerig gonslandschap nog nabroeiend
Waarin de wind allengs haar adem stokt
Dompelt telkens weer onvermoeiend
Zonnen kopje onder in een inktpot.
Nocturnes gevuld met coïtussen
Ontspinnen zich telkens…
Abélard aan Héloïse
poëzie
4.0 met 1 stemmen
711 Vrouw, die mij liefheeft,
die ik ver van hier weet
maar steeds nabij heb,
als het geen argwaan wekt,
waar ik naar horen laat
als het maar niemand merkt.
Vrouw die ik liefheb,
reuk die mij goed is,
donkere lichaamsgeur
die mij zo zoet is
als mij mijn eigen is,
vlees dat het mijne is
wien het ook toebehoort,
spanning die het linnen welft…
Vorminhoud gebroken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 En daarvoor is vertrouwen nodig, als verzekering voor
het behouden van zoiets overbodigs als liefde.’
Het was vandaag een bewolkte dag,
dat cumuleerde tot onvoorziene uitbarstingen.…
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 ik dwaal door stille kamers van haar huis
waar zij mij had ontmoet en ik werd gekust
ze troostte mij en stelde mij gerust
het onderkomen voelde als mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het…
Jou traan op mijn lippen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
391 Is het uit liefde,
die te groot werd voor je hart?
Of door verlangen,
dat je fluisterend breekt in het donker?
Misschien is het zachte pijn
om een droom die nog niet durft te leven—
maar jij huilt,
en ik voel het,
de warmte van jouw traan
op mijn lippen,
alsof je hart
even het mijne raakt.…
Woorden plukken in een steekvlam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
385 Je slentert langs me heen,
alsof de tijd even met je mee wandelt.
Mijn benen wijken zachtjes —
naar de leegte waar jij net nog was.
Je kijkt naar me,
en mijn ziel, o mijn ziel,
wil verdwalen in al die lege plekken
waar jij ooit even bleef staan.
Je zegt iets.
En ik hoor de klank
maar mijn stem blijft hangen in stilte,
alsof mijn longen…
Kijkend door jouw vingers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
402 ramen zo groot als de spiegel van de wereld
maar ik zie niets.
alles is zwart.
ik tast de spiegel af
zoekend naar reliëf –
een richting
een grens
in het ondiepe
dat oneindig lijkt
verdwaal ik
tot ik jouw handen vind
jouw vingers
die me wegleiden uit het zwart…
Honderdduizend keer
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
670 Kon ik mijn leven overdoen
Dan alleen met jou
Kon ik de sterren van de hemel plukken
Dan alleen voor jou
Zou ik stinkend rijk of straatarm zijn
Het zou niet uitmaken
Zolang het samen is met jou
Mag ik honderd jaar worden
Dan alleen samen met jou
Samen met jou wil ik oud zijn
Samen met jou wil ik zingend door het leven gaan…