9414 resultaten.
Voetwassing
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.071 Zie je Hem zitten
op zijn knieën,
de maaltijd onderbroken,
met een kom water
en zijn linnen gordeldoek?
Hij wast het vuil
van overschreden voeten,
droogt ze met zorg
zoals geen ander doet
Heb ik ooit iemands voeten
zo gewassen
buiten mijn eigen kinderen om?…
Japan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
543 De aarde recht zijn gekromde rug
schokt de wereld in zijn strijd
een zuil van water verdrinkt de tijd
werpt de mensheid eeuwen terug
en dat terwijl de rijzende zon verdrinkt
verdringt de straling het verdriet
vergaat de rouw om vrouw en kind
in angst om de dood die niemand ziet
de gevallen samoerai gehuld in zwijgzaamheid
krabbelt…
Een Paasbericht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
617 Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.
Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei
zal ergens nog te vinden zijn,
maar enkel vrede, dieper dan de zee.…
Zweefvlucht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
653 De vogel klapt zijn vleugels open en dicht
en vliegt zo licht als ik zou willen zijn in mijn
geest, dromend over het water, of magisch in
de maanvolle nacht tussen hemel en aarde.…
In de werveling
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
748 Deze zomermorgen vult zich met het kolken
van het water in het meer dat oeverloos lijkt.
De zee verhaalt deze geheimen aan wie maar
wil luisteren en kijken hoe eb en vloed afwisselen.
Een geest die tot rust wil komen heeft meer nodig
dan geduld: eindeloos rondtollen kan enkel leiden
tot het vluchten uit het labyrint.…
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 behalve aan de randen
van zijn dag
Zijn spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om niet te zien
Maar in een schitterend spoor
wandel jij over water…
afscheid
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
858 nu windsels van het uur waaien
schaduwen rekken
en jij geen dromen streelt
achteloos elk gebaar verlaat
vloeien licht en water samen
harmonisch maar onbemand
niemand keert het tij
ook koorts heeft afgedaan
geborgen achter ramen
die ogen worden
helderziend en wreed
maak ik afscheid zichtbaar
brand mijn naam in het glas
als het uur…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude wereld
spreid ik mijn strofen
over ieders oog
En ongelofelijk, maar waar:
ik weet wel wát,
doch ik weet niet hoe...
...men met wijn water…
Grensgebied
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De grenzen van het territorium
heb je niet zelf zo uitgedacht
er was ratio zonder opperwezen
en gevoel zonder verstand
je begon ergens te wandelen
zag een oude pop in een sloot
vroeg officiële papieren aan
voor het nieuwe huis
dat vol met water stond
naast kleurrijke schilderijen
bracht je woorden
in beeldentaal
je herkende het grensgebied…
Het eiland
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
773 door golven
Tranend nat
Door isolatie
Niets in de gaten
Alleen met je medicijn
Pil van bittere smart
Als ineens op
Een zondagmorgen
Het zon dag licht
Aan jou laat zien
Voel jij je verbonden
Helen de wonden
De bron geeft
Het vergezicht bovendien
Langzaam aan
Begin je te beseffen
Komt het dichter bij
Schitteren de golven
Over het water…
Laatste blad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
521 Vraag niet naar de naam van de dag
als het grijze jaar de ogen sluit
zie niet om naar de rijk gedekte tafels
waarop geen ander voedsel dan verdriet
vergeet het spreken met de stenen
achter de ontwrichte poorten
baad je in het wervelende wonder
van de onbestaanbare kleurschikkingen
laat je in laagjes water weven
tot een spinsel op de…
wat moet ik dan
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.515 in spiegelend gebaar
zag ik mij wonen in ons woordenthuis
een dromen- waarmaak-huis
een -elke- dag- speeltuin-in - zand - en -water
verboden voor onbevoegden
niet aanraken, niet voederen
dat doen we zelf wel
in onze schelpen woonde de zee
wie is er bang voor Virginia Woolf
riep je soms lachend
jij niet
we speelden uit en keerden thuis…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
Seizoenen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 klokken in lentetijd
tikten tot een nieuw seizoen
zich vol goede moed had aangemeld
waarin elk uur verstreek
Bevroren bloemen in zomertijd
verwaaien deden ze graag
in het hart van jouw aanwezigheid
die me altijd raken kon
Verzonnen boeken in herfsttijd
waar bleef het ware verhaal
wat een ieder lezen zou
de dag versneld voorbij
Water…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien zich over het water…
te warm om te vrijen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 Het water dat langs haar lichaam gleed
was aangenaam koel
de dag was druk en heet geweest
en ook nu in de avond was het nog zwoel
Hij vroeg met zachte stem of hij haar haren
mocht wassen …
Ze probeerde niet om haar lijf te bedekken
zonder schroom bewonderde ze ook zijn naakt
zijn…en dat hij naar haar keek vond ze fijn
Wat een heerlijke…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 (in zijn koude mantel hangt nog
een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof…
Trein van ogenblikken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 Maar ik zie steentjes
ketsen op het water,
drie, vijf,
en zelfs een zevensprong.
Ik zag een zwerver
leunend op zijn houten kruk.
Hij zei tegen me,
je moet niet zoveel dragen.
Eén voor één
vallen mijn bladeren,
één voor één
zijn mijn verhalen geteld.
En ik reis in de trein
van ogenblikken
beschilderd
met een hemels blauw.…
Met lichtpenselen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 het bos heeft jou herkend
geeft met het knappen
van wat takjes de paden aan
die jij gelopen hebt
het toont de mooiste plekjes
de eerste groene stekjes
die zich openend warmen
aan jouw liefdevolle blik
koel kabbelt water
in het net ontwaakte ven
waar al vliegen dansen
in schemerige waaiers zon
het bos geeft jou
zijn doek met lichtpenselen…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Gewillig wiegelen kleurtjes water
in en uit elkaar,
alleen zacht klotsen.
Een sliert aalscholvers slingert
boven een horizon van nevel.
Een gat in de wolken lijkt een blauw meer,
omringd door fjorden.
Warme lucht dekt ons als een deken.
Zacht ligt het gemaaide gras op de dijk,
maar rechtop nog staat fluitenkruid,
te kijken!…
de avond nadert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donzigzachte zalmkleur
doorschijnend als water is de lucht
en weer roze, helder de hemel
de dag was goed
zingen geluiden, sterven weg
in zoemende snelweg veraf
die onrust in mij
waarheen met beperking
alsof de adem diepte mist
ontevreden, geen aandacht
zorgbehoevende lotgenoten,
verlangen dat bijt in je hart
wie doet wat
te weinig mensen…
Zonder één dag ouder te worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 Gesprek waar geen woorden
Voor nodig zijn -
Samen genieten van het
Hemels vergezicht dat
Zich hier aan ons ontvouwt
Zacht zonlicht dat de
Bergen in de verte kust
En zelfs de laatste
Hooggelegen sneeuw
Weet te verwarmen
Kabb'lend water van het
Meer dat ons verzen zingt
Omgeven door olijfstruiken
En een terras dat een dak…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze vleide zich in donker water…
Blijvend dromen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
626 weer te dromen
dichtbij het licht
rond de oude linden
de tierige aarde vinden
zo nabij blozen
met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het…
Waarover zal ik zingen
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.265 regenjassen over het lover van geboomte
of zal ik van de liefde zingen
Waarover zal ik zingen over vliegmachines
blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen over water…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Daar, waar ’k over IJssel zie
terwijl ik met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen…
nieuwe wildernis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gekke is
dat we een dier zijn
tegelijkertijd zijn we
alle dieren in hoe we doen
we liggen doodstil
op de bodem en wachten
of we vermoorden
en verscheuren kinderen
we fladderen even snel
als de kolibrie bij een bloem
we eten dode vissen
gestrand door laag water
we geven een schop tegen
het kind dat door moet gaan
dat…
Hanen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Neergestreken in
herfstgevlochten schijnsel
waar onder en boven
een achterhaald bestaan leiden
de zwierige zuidenwind
ongekende luchtstreken meevoert
en de vale zon tinten tovert
de IJssel meandert langs
zware en ijle dijken
het grijze water graast oeverloos
wil het vuur beteugelen
op frêle vleugels aangebracht
een uithijgende ranke…
Oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 Naar de lichten die rood dik water
verspillen en verdelen onder de zwakkeren.
Een blinddoek onthult de zwaktes.
De mens is daarin niet geïnteresseerd
Zijn ogen zijn al gericht op een andere tragedie
De lichamen worden opgestapeld
De oorlog is op de tv voorbij.
Het beeld gaat op zwart.…
Precursor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Ik besta in het uur dat wacht
Handpalmen wuiven mij van verre toe
Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet
Schampen langs heuvels van gebalde pracht
Er ritselt water
in kleuren van gesmolten lood
Een deining smoort
tegen de veilige oeverrand
Het gouden licht
getuigt van een afwezige dood
Ik mompel duizend namen op voorhand
Rollende kiezels…