7279 resultaten.
Retour naar Zanzibar
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
615 Quazooit in Toliara Madagascar
in 't nationaal park Tsimanampetsosa
Zo'n kleine duizend zeemijl van
Mombasa
Vlakbij Dar es Salaam en
Zanzibar
Een tropisch eiland, geen toeristenstranden
Men waant zich langs de kust in 't paradijs
Slechts zee, geen kindgeschreeuw noch babykrijs
Wie wil hier niet zijn lijk laten verbranden
In 't…
Fleur de Sel, la reine des lacs roses
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
592 Ver afgedwaald van de zee
heerst zij over les lacs salés
Getooid in zacht roze wit en blauw
knispert deze koninklijke kristallen vrouw
Een geurig paars lavendeltapijt
omringt haar lacs roses waterrijk
Odin en Helios haar bovenaardse goden-vrienden
op de knieën de sauniers als scheppende bedienden
Un roi flamant rose vliegt rechtlijnig…
Wij zijn op weg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
548 Ben op weg
naar waar hemel
en aarde tezamen komen
naar die plek
waar enkel vrede heerst
waar geen mens dood zal vrezen
slechts rust bestaat
aan gouden stranden
in schaduw onder palmen
aan de blinkend glazen zee.…
In de hof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
522 wel hij is ambigu
hun eden is de hof van nu
Zij roept hem tot het bruiloftsmaal
andante, piano, stil van heil
haar stem die sotto voce klinkt
zingt 't lijf is vrij, een fiere vaas
een hinde opgaand in de gloed
van licht dat achter bergen blinkt
langs bedauwde blauwe heuvels
ruist amour toujours in de wind
zoals in meermins hoorn de zee…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
de late liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 trager dan toen wanneer de coïtus
standvastig van rede was en twijfel
ongerept het late sterven bluste
even pauze, de luchtwegen inhaleren
de pollen van deze vrijerij, en het
koorknaapje laat af en toe zijn
hoofdje hangen tegen het
kapstokje boven het pashokje
doch, het samenzijn dat in
naakt is gewikkeld is als een wolk
die aan de zee…
DE OPLOSSING
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
646 Wereld,
Geloof niet in de grote leugen
van een Palestijnse ministaat
met een bevolking vol trauma’s
en een buurman die hen haat
Nu al overbevolkt, verhakkeld,
afgesloten van de zee
is zo’n staat een waanidee
Palestijnen,
Laat de Westoever en Gaza
zonder strijd aan Israël
Emigreer naar broederlanden
Verlaat zonder wrok uw hel
Broederlanden…
Verschoond tarwe
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
737 Jouw zwijgen verdwijnt in de stilte,
je rilt als ’t allerfijnste kaf in de wind;
als vlegels dansen jouw oogleden mee
met ’t draaien van de wereld in ’n zee
van tranen die als graankorrels stuiteren
op jouw wangen, uit dorsend verlangen,
naar de lang gewenste voldoening.…
Mobieltje (om bestwil)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
599 Dat is goed, zo moet dat
zei jij
waarna we zwijgend tuurden
[door de zandstorm]
de verte af
naar de horizon
over de glinster
van de zee
en de meeuwen.…
Nabeschouwen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
315 De horizon was mijn beperking en
de zee onoverbrugbaar en veel te diep
ergens lagen hoge bergen
tussen dalen waarin beken en rivieren
gevoed door woeste watervallen.…
Raken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
602 De wereld aan onttovering lijdt
Als we denken dat het verleden kenbaar is
Worden wij door petrogliefen bedwelmd
In zandsteen gekerfd groots en vol licht onthuld
Door onpeilbare stromingen van het water
Als tableaux vivants uit de Oudheid
In het midden van hun heldenreis
Spiegelend epos zonder metrum
Baanbrekend ontsnapt aan godin van zee…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
We noemen hem Kees XI; ‘de zaak’
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 weer een nacht
abominabel geslapen
ik lag daar voor apegapen
denkend aan ‘de zaak’
aan dat verse eelt
op de toppen
van zijn linker vingers
hij moet
vlak voor zijn dood nog
hebben gespeeld
‘deinend als de zee’
in zijn laatste gedicht
bekommert hij zich
slechts om de melodie
boven elke ritmiek
en zelfs thematiek
die
amper ter zake…
"Redelijk midden"
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
364 wijk niet voor de sfinks
draai het roer, keer de koers
niet recht door zee maar
naar bakboord - redelijk links!…
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 De Seastar Seven van de goede ree
aan weerszijden omgord door zwarte riemen
heb ik ontrukt aan de vergetelheid
tijd had er stilgestaan een halve eeuw
Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee…
tussenstop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
109 het wachtgeld aan een willekeurig
gekozen passant heeft geschonken
dubbele glazen wijn weerspiegelen
de bitterkoekjes zoals ze hadden
moeten zijn, de inhoud droeg
de houdbaarheidsdatum nog in de
tekens van morgen, tussen
kleine boekleggertjes die
telkens bij nacht stilletjes
een pagina terug gaan lezen
Een golf vraagt nooit aan de zee…
compositie I
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
179 Als Alien
uit die ene enge
Ridley Scott-film
schranst de kennisinflatie
om zich heen
één enkele scène
op dit toneel
maakt zeker geen
zomerhitkans
te land, ter zee
of in de lucht
noch als
lichtend voorbeeld
moeten wij daar
beducht voor zijn.…
Geleid door een engel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
136 “Hier heerst,” zo sprak de vrouw,
“enkel liefde, enkel vree,
ook hier heerst rust voor jou
op het witte strand aan de glazen zee”.
Plotseling was de vrouw verdwenen
en stond ik alleen daar in dat vreemde land
maar voelde desondanks vredige rust
daar ik was geleid door liefdevolle hand.…
Moedergodin
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
639 In de stad waar lang geleden mijn leven begon
De stad waar jouw aardse leven eindigde
Vandaag een jaar geleden
Brand ik een kaars voor jou
Op die plek waar wij elkaar zo vaak zagen
De plek waar de Moedergodin de kerstening overleefde
Een pelgrimsoord
Voor ieder die diep van binnen weet
Dat de Moeder van God een Godin is
Ik dank…
Het epos van de zeven dode dichters
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.302 Het schijnsel dat mijlen verbindt
het omsluit mij, maar ik vind de afstand te groot
eenzaam verdwaald in een donkere zee, toe,
wie vaart er mee?…
EEN NIEUW LIED, VAN EEN MEISJE EN EEN SCHIPPER.
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.084 Gelijk van gemoed en van jaren,
Doorkruist het een veilige zee!'
Wat deed nu het meisje? Het waagde de kans;
En luid riep de schipper 'hoezee!'
En de golfjes droegen met vrolijke dans,
Hun bootje van de effene ree.…
Is 't lang geleên?
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.439 Vuur de hemel, vuur de zee ;
over 't gladde water gleê
avondrust en avondvreê.
Weet-je nog, wat ons harte zei
stillekens, - toch zó luide,
alsof aarde en hemel bei
hoorden, wat het beduidde ?
Vreugdevolle liefdezang
toen begon, en ons leven lang
sinds door alles luidde !
Eéns verstaan, verleert men die niet .…
Zoals
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
835 altijd
zoals de klok niet begrijpt wat morgen is
maar zijn uren leven door in eigen tijd
zoals wij leven samen één
moet je weten , heus ik meen
dat ik van je hou voor altijd
totdat de regenboog de sterren ooit verbrandt…altijd
totdat de golven teruggaan van het warme strand…altijd
totdat dolfijnen vliegen en parkieten leven in de zee…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 onder mijn hagelstriemen wordt geleden,
ik breng ijsschotsen op het strand
bezie als wraakgodin tevreden
chaos op zee en op het land
Maar meestal zit ik op een steen
wanhopig voor me uit te staren
en besef dat ik de zeeën die ik ween
wel voor altijd zal bevaren…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Ga maar eens op wolkenvelden liggen,
al de twinkellichtjes stralen,
deel je laatste gedachtengoed met mij,
Laat ons verhaal veilig verder drijven,
de luchtstromen boven zee uitbreiden
boven zee is het warmer als hierboven,
goddelijke voorzienigheid, ze doet geloven
in mooie, sfeervolle hemelse wolkenfiguren,
universele macht als meesterwerk…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 het is een dag uit de vrije hand
auto’s met open kap
draagbare radio’s
jongens hebben pokerspel
ingezet op gestifte lippen
losse slippers
geladen hoorngeschal claxons
lokt feest
flessen worden afgespoeld
aan het strand
een kus op de hete achterbank
de hemel staat blauw
groot onbedaarlijk in
de nooit eindigende zee
luidruchtige kapers…
Die dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.117 Te zitten in de trein
valt er een zee van zonneschijn door 't raam,
de velden buiten winterzwart,
de bollen ondergronds.
Ik sluit de ogen,
en voel me plots gezegend door 't zaad,
'k zie stroken regenbogen.
Er stijgt een warmte op, een gloed
ze overweldigt mijn gemoed.…
Sir Neville Marriner
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
672 De zee beukt tegen de rotsen.
Het jaar is voorjaar 2013.
We varen naar Barra,
temidden van de Hebriden.
Ik hoor Sir Neville dirigeren.
We need to go back Neville.
Back to the wild seas.
Back to Scotland.
Back to Lyme.…
Intocht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.578 ,
maar door een wolkendek soms verdwenen
er was ook veel getoeter
geweest op zee
door't vrachtverkeer,
en hoge golven
nee 't viel niet mee.…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 Zwevend op winden waait de zee door 't duin,
En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand;
Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant
Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin;
Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin,
Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land,
En ruist als bossen op, tot waar de rand
Vaal is…