177428 resultaten.
TOPONYMISCH *)
gedicht
4.0 met 5 stemmen
2.842 Met sommige krijg je geen hechte band.
Wie immers woont er graag in Duistervoorde
of Helmond, Baalhoek, Vreeswijk, Dodewaard?
Zelfs Goor en Rectum zijn bestaande oorden,
ze klinken net als Ransdorp erg ontaard.
Ook Vuilpan, Moordrecht, Diefdijk, Dorregeest
zijn toch geen plaatsnamen voor h...
verdronken kind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
841 het kind, zoals het daar lag, stilletjes en levenloos,
zo klein werd het zo groots dat het de wereld raakte
het tumult van, wel - of - niet, met stomheid sloeg
voor onze voeten ontblootte de zee dit kind
in haar spiegel legde zij het neer
en even hielden wij onze pas -en onze adem in
het gaat door
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 de dood slechts een halteplaats, lijn
onophoudelijk stopt laadt de zorgzame
dood in, in een houding die bewegingsloos
als lijk ligt te schitteren van afwezigheid
er is niets, geen nacht geen dag, geen samen
slechts wat brood dat korstig na schimmelt
op het vergeten bord, stemmen zijn doof
...
Soms
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 Soms zie ik van die oude bomen
die daar al eeuwen staan
in onberoerde onverstoorbaarheid
en koester dan de menselijke gevoeligheid.
Soms zie ik van die bergen,
zo trots, onbuigbaar, groots
in sterke onverzettelijkheid
en prijs de menselijke kwetsbaarheid.
Soms kijk ik naar de sterren
...
Tijd heelt wonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Men zegt:
tijd heelt wonden,
edoch
wanneer de tijd op is,
krijgen wonden
geen tijd meer te helen!
Reageren
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
550 Een zondag dat je denkt:
wat zal ik doen,
kijkend op de kreten die geplaatst zijn,
is het voor een schrijver of schrijfster
maar WAT fijn,
dat je na gelezen te zijn,
ook een reactie krijgt,
al is tie maar klein.
En wie weet, zijn er meer
die denken wat is DIT nou weer.
Een zond...
inktzwam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
620 tussen gras onder berk verscholen
ontluikend de witte hoed, zachte schubben
boven de licht gekleurde tepel
de gesloten onderkant draagt mysterie
zwarte magie voor later...nog twee dagen...?
jonge hoeden voorzichtig gesneden
knoflookboter in de pan, zacht beroerd
met inkt het recept geschr...
Krassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 De krassen in mijn ziel
Die mij tot stilstand
Brachten, hebben
Na jaren van zorgvuldig
Wachten hun voor niemand
Zichtbare schuilplaats
Verlaten -
Vannacht hebben ze
Zich met mijn nagels
Als ets-naalden
In mijn gezicht gegrift,
Zijn de verwondingen
Zichtbaar geworden op de wan...
Mijn moeder
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.030 Ik bezocht haar voor haar verjaardag,
ik zat op de bank, waar niet lang
geleden het bed stond, waarin mijn
vader is overleden.
Gruwelijk snel na de inspuit van wat gif.
'Doe maar rustig aan!', zei mijn oerlieve
vader tegen de vriendelijke arts.
Ik snakte naar adem en ik weende diep,
...
Iedere naamdag is zoals die heet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Zeven dagen in een week,
Een wachten op de dood.
Geen dag krijg ik te veel.
Tevredenheid is mijn brood.
Wat zal mijn leven zijn?
Zeven dagen zonder pijn?
Het lijkt een illusie zonder
Wet. Een continue strijd kent
Geen verlet.
Maandag, dinsdag gaan nog wel.
Op woensdag is het beter da...
Vlees
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.015 Hoe lust het vlees van de vrouw proeft
in haar zwoele mystieke gebaren
bij nacht, wanneer hunkering
zich openbaart in openingen
hoe het vlees ontvangt
en in genieten rondslingert
nog maagdelijk als pagina
maar met het hele alfabet
met mijn hospita in bed
zij hunkert door mijn streling
...
Ons eigen paradijs
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
439 blikken zijn veranderd
ogen lichten op in schermblauw
zien gauw een stukje wereld
verdwijnen weer in virtuele kou
open zicht is een
zeldzaam fenomeen geworden
vreemd het kijken naar elkaar
geen klikjes toch een paar
het voelt als een gemis
naakt omdat er geen verbinding is
zonder kudde...
GIJ DAN, DIE IN 'T NAAKT
poëzie
4.0 met 3 stemmen
845 Gij dan, die in 't naakt de zonde ziet,
Die zijn heiligste glans ook in 't beeld verbiedt,
Die wilt dat ellende - ellende verrijkt -
Ten minste gehuld vóór uw poort bezwijkt,
Wat laat gij de geest vol schaamte gaan
In de waaiende wereld der vijgenijgenbladblaân?
Moest hem niet zedige...
Wakkere Nederlander (10)
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
954 In bed droom ik een vluchtelingenstroom
En midden in de nacht ben ik het bangst
Bevliegt mij soms een denderende angst:
Wie houdt die naderende stroom in toom?
Ook denk ik steeds, al zwetend op mijn kussen
Er zitten toch geen terroristen tussen?
Drie seconden lang
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 Onbereikbaar
en zo verdwenen
op klaarlichte dag.
's Nachts
vervaagt je gezicht.
Alsof je vlucht
voor mijn fantasie.
Alleen je naam
herinnert mij
aan een lustgevoel
voor drie seconden lang.
Liefdeswind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 strelende flarden lucht
die haren laten vliegen
als onstuimige golven
hand in hand lieten wij
stappen in het natte zand
achter totdat de vloed
ons samen uitgumde
niets werd uitgesproken
doordat de straffe wind
woorden verwaaide
stil langs de schelpen rand
waar de bries ons verstomde...
Een bloemetje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.414 Na een nare dag
zo een die je liever
niet meemaakte of zag,
staat er ineens plompverloren,
een boeket rozen,
voor de deur
zachtgeel van kleur.
Denkend, dit komt van een buur,
zegt die, nee hoor veels te duur
en ik denk verder wie oh wie,
schenkt me bloemen op deze
( eerst) na...
Deleten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 Je naam uit mijn telefoon verwijderd
je contactgegevens weg ermee
je zou geen antwoord meer geven
op mijn tekstbericht
jij koos de digitale snelweg niet meer
via Google kan ik je nog wel vinden
maar dat alles wordt niet meer bijgewerkt
Wikipedia schrijft dat je er niet meer bent
maar al...
dire op de rij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.133 als onder falkens dak in bregenzerwald
het nieuwe jaar zich laat vieren
stoeit zich onverwacht een droom tot leven
stilletjes in vruchtbaar water geborgen
boetseert zich het mooiste geschenk van leven
van erwtje klein tot heuse familiestaak
met oogjes als diamantjes en een mondje dat lacht...
Het fraaie Toscane
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
612 Na de eentonige Po-vlakte -
talloze logistieke bedrijven -
de menselijke heuvels en dalen:
Toscane in hoogst eigen persoon!
Als de bus is voorgereden,
heten vlamcipressen ons
bijzonder welkom: 'Voeg u in
Het Landschap van de Italiaan.'
Opvallend veel appartementen
delen de golvende hori...
Tegemoet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
599 We moeten iedereen tegemoet treden
collega schrijvers, ministers, burgemeesters
bekende Nederlanders met zorgen kindjes
het weer, de regen, de zon
alles komt ons tegemoet
en iedereen neemt zijn eigen problemen mee
ziekte, rampspoed, de dood
het nieuws vliegt ons om de oren
al sinds we zijn g...
Huisvrouw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.756 Wasmachine was haar laatste toeren aan het draaien.
De stofzuiger at zo schrokkend
van de gevarieerde maaltijd op de grond
tot hij zich aan een bloemblad verslikte.
Trok het uit zijn keel,
zo kon hij verder zijn weg afleggen.
De microgolf begon te rinkelen
omdat hij er de brui aan gaf
tel...
de Wolk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 En over ons in de mooie zomerhemel
Er was een wolk die ik zag lang
Ze was erg wit en enorm boven
En toen ik opkeek, was zij er niet meer
Verzwolgen, opgelost door het gewelf. Opeens
net als mensen die plotseling
ineens, niet meer kunnen geloven
in een Hogere Macht, misschien een Heer
Ro...
Leukodystrofie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
757
Zo heet die nare ziekte
Die ziekte die spieren verzwakt
Je kon niet meer lopen
In je rolstoel weggezakt
Hoe vrolijk jij altijd was
Zullen we niet vergeten
Na maanden tegen dit te vechten
Heb je de strijd verloren
Lieve meid het leven heeft je gelaten, je bent hier niet meer
We b...
Losse stenen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Veel bouwmateriaal
Heb ik niet,
Hooguit een aantal
Losse stenen dat
Wellicht nog wat
Kan groeien met de tijd -
Bindmiddel heb ik genoeg,
Cement van oprechte aandacht
Gemengd met een dosis
Daadkracht en geduld
Bouwen mij een muur
Voor de eeuwigheid
Terminaal leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
525 Ons einde is nabij.
Terminaal leven wij allemaal.
Een paar dagen of een mensenleven.
Voor onze aarde is dat niets.
Voor een mens duurt een leven even.
Waarom leven wij alsof even eeuwig is?
In sleur, in verveling of lusteloos?
In angst of in beven?
In oorlog, in haat of altijd boos?
In ...
Het was nog warm die dag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
602 Toen het eerste zilvergrijs zich toonde
wist hij, mijn zomer gaat voorbij.
Een bladzijde wordt nu omgeslagen
een nieuw seizoen, het is nabij.
Een nieuwe tijd, met mogelijkheden
het nieuwe pak, zowaar al klaar.
De eerste posthoorn schalt van verre
straks bent u méér, dan vijftig jaar!
...
Periodiciteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 Leven en dood
ziekte en lijden
hebben hun plaats
binnen de periodiciteit
zoveel wat we ervaren
heeft twee polen
zoals dag en nacht
donker en licht
hitte en kou
zo raakt eb de vloed
ook nooit kwijt
we kunnen het
eenvoudigweg
niet verklaren
het ligt verscholen
in wat ...
Ronnie Bierman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 Tijd gaat snel voorbij, verpulvert
Roem en eigenwaarde. De decennia,
Waarin een ster haar roem vergaarde
Licht soms al ver achter de huidige
Horizon; die een herinnering aan haar
Heeft kunnen bewaren en zo nu en dan
Iets laat gloren van een roem dat toen
Nog leven kon.
Zo kenden de zev...
maansverduistering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
498 Zei Dick
je komt toch wel
op mijn begrafenis?
Zei ik
alleen als je ook
op mijn begrafenis komt
Daarnaast hadden we het
nog wat over begraven
of cremeren of de ruimte in
als dilemma
terwijl de meisjes met hun kinderen
in een soort bakfietsen langs het terras
zoals onze eigen docht...