153 resultaten.
NATUURHERVORMING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 De aardse schepping
heeft ons land karig bedeeld
met weinig bos
en eentonige weiden
wij hebben het voorrecht
een groot rentmeesterschap
te volvoeren
men verzorgt klein bosleven
beschermt teer moeras
graaft reine poelen
kraamkamer voor dieren
die water én land beminnen
verblijd ziet de Schepper neer
op Zijn mensenmedewerkers
hoe ze…
Transcendentie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 zware zwarte nachten
ingekort door schuifelend avondgloed
mossen zwellen met insectenvloed
waarom leven nog langer wachten
als voorjaarszon ons strelen wil
reeuws geluid achter heesters
levensdrift en soortbehoud: nieuwe meesters
waarom mijn lief dit verschil
met het koude verlaten ijs
tussen naakte waaibomen
velden eentonig, verlaten…
Wanhoop
netgedicht
3.2 met 25 stemmen
1.570 niets meer om te blijven
Nog minder,
minder om te gaan
Vastgeroest in gewoontes
Langzaam rottend in een nevel vol eentonigheid,
vlucht mijn lichaam,
voor de ijzige wind van verveling
Mijn geest.
mijn geest kan niet vluchten.
Blijven,altijd blijven
Want er is niets,
om naar te gaan
Alleen als ik mijn ogen sluit…
Concert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
790 Als het onweer de aftocht blaast,
neemt de eentonigheid toe. Langzaam
wordt het droog. Concert zonder dirigent.…
Genadeloos
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.433 stappen,
op jacht
gaan
om haar bloed
op de witte muur
uiteen te slaan
dan wel
mogelijkerwijs
haar restanten
op te rapen
of trotseer ik
haar macht
en denk
morgen heb ik
wel een zalfje
dat de ergerlijke jeuk
verzacht
verdomme,
daar is zij weer
zij blijft nu nóg
langer zweven
zoeeeeeeeeeeeeeeeem
zingt zij eentonig…
Ivoren toren
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
880 Vroeger leefde ik zonder te leven
Saai, eentonig, geen inhoud, dus niets om te geven.
Mijn ivoren toren, gewoon afwezig zweven...
De oogjes werden geopend, ik kreeg een kersvers leven.
Verbazing, verbijstering, emoties en ontroering
Elke nieuwe dag ervaar ik als een geschenk, in vervoering.…
De wijsgeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
576 smook
zich bruin rond witte tanden
een kostbaar troostvocht
gloeit warm in rillerige handen
de soesa in zijn bestaan
schrijft hij de wereld toe
hij slikt het leven niet
voor zoete koek
het gedachtegoed
weerspiegelt in zijn blik
de bril zakt van zijn neus
hij voelt het niet
de wijsgeer peinst zich leeg en moe
op het eentonige…
Innerlijke pijn
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 wij wisten de
hordes zwermen
en vluchten van de
plagen waaronder
wij hebben geleden uit
een nog nabij verleden
massaliteit en
eentonigheid maakten
hun dreiging vaak groter
dan de effecten die zij
hadden op natuur
en omgeving in de tijd
er is een nieuwe plaag
aan het ontstaan waarvan
het geluid snijdt door de ziel
in een toonsoort…
Geestdrift
netgedicht
5.0 met 57 stemmen
429 was er altijd
het verlangen
om te bereiken
wat jij wilde
ondanks
toeval pech
en tegenwerking
bleef jij geloven
in jezelf en
vertrouwen houden
in het lied
van de mensen
om je heen
toch zijn er
tranen geweest
van onmacht
en verdriet om
het gevoel dat
iedereen jou
verliet en jij
alleen bleef met
je eigen melodie
dat eentonig…
Weer maar verder
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
821 Dit bestaan: liefde en haat, verrukking en
veel pijn en eentonigheid, zeker in
bejaardenhuizen waar de tijd lijkt stil te staan.…
De geur van september
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
997 Maar snel valt de avond en 't licht zal vergaan,
we voelen de nacht al, de heldere maan,
en weten: straks zullen de sterren ook staan,
verlichten de lange, eentonige laan.…
schots in de karavaan
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.199 platte trommel
nergens groene oase
water en geitenkazen
wel vaak fata morgana
een bar in Barcelona
waar wij ons subito laven
verschonen en beschaven
over de drukte verwonderen
als het dan gaat donderen
zoeken we veilig heen komen
om in de droogte af te stomen
nu hoor ik voor den drommel
in de verte snerpen vaag gerommel
zo te horen eentonige…
Het huis
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.504 Het huis
waar ik als kind
zoveel beleefde,
mijn thuis,
heb ik vandaag
voor 't laatst bezocht
de kamer, waar
door het eentonig tikken
van de klok
de stilte stiller leek
en ik verscholen
onder het bureau
mijn droomverhalen speelde,
kent de rust niet meer
de zolder,
waar de diepe kast
mijn schuilplaats was,
laat ik mijn angsten na…
kronkeling
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
764 ik heb de tijd weggegooid
niet omdat ze wit was
of zwart
of kapotgewaaid tegen het
raam
dat steeds weer gedichten uitstootte
in de kamer, koud en eentonig
tegen het nachthout
van mijn lijf
wanneer ik schimmen droeg
naar beide spiegels onder
mijn schedel
en mezelf haastig aan de stilte
ophing; het zwijgzame van
een woord…
Ziek - Gevoel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
735 vandaag ben ik het huis niet uit geweest
en bleef maar zitten op mijn luie stoel
‘t was zoals ik het gisteren had gevreesd
de dag zou eentonig worden, zonder doel
dat gaat nu al weken en lange dagen door
als ik ziek ben en het huis niet kan verlaten
de moed zinkt weg, de energie gaat teloor
en ik kan niet meer over iets zinnigs praten…
Ellis
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.017 een pakje drinken in haar handen
Altijd haar vleugels
nergens landen
een diepe zucht
ze glimlacht blij
De trein hobbelt eentonig voort
als altijd tussen rails gevangen
net als het stil bedroefd verlangen
van Ellis
voor ze heeft gescoord…
Brandend avondvuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.834 Ver weg
begraven in noordelijk duister
schopt 'n Inuït nukkig om zich heen
en doolt depressief richting
winterblues
Ondertussen laait een
brandend avondvuur hoog op en
rinkelen de naalden
van 'n gloeiende spar
die verwoed
schudt en bidt
om ééntonige vrieskou
Aan de overkant van 't dorpsplein
glimlacht 'n klein meisje bij zo'n…
Regen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.718 Tik eentonig liedje mij
Span een klein verdrietje mij
In het duister, fluister, fluister
Spin mij in uw toverkring
In de grijze schemering.…
Heimwee naar Coldplays tweede
gedicht
2.3 met 39 stemmen
16.373 Begon de streving van het leven uit gemis
in de opmaat van een stralende eentonigheid
werd ons een pijnlijk groot geluk beloofd
als de grote drieklank soms bij Schubert
wij stegen met het bloed op naar een hoofd
in het bruidsveld van de waarheid waar je
op de pijngrens van het zijn alleen staat
terwijl je toch gearmd en ruisend samengaat
aan…
Krimpt de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 standaard toegeëigend
van lak aan alles krijgend
als het feesten maar niet stopt
want de beesten zijn nog los
maar in demping
van gevoelens krimpt de tijd
tot een meedogenloos vervelen
omdat niets je meer kan schelen
bent je dieptepunten kwijt
in de roetsbaan van het leven
ook de hoogtepunten zijn vergeven
wat blijft lijkt slechts eentonigheid…
Levenslust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Volop bloeit de pruimenboom
en schuchter volgt de eerste peer
als in een mooie droom
kleurt heel de tuin straks weer
en tussen tulp en hyacint
zweeft menig vlinder rond
die vanaf vroege morgenwind
zijn tafel gedekt hier vond
middagzon brengt alles in een luim
zacht klinken tonen van een sijs
tussen bloesem in de pruimenkruin
eentonig doch…
Dag lief
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.452 pad
Herinnert mij aan het verraad
Gekwetst door zielen
Gillend in het duister
Kruipt ze door kamers
Hopend dat er iemand luistert
Zwakke woorden
Proberen verdriet te overwinnen
Je ziel geef je weg
Opdat we opnieuw kunnen beginnen
Duizend demonen in een rij
Voeden zich door jouw verdriet
Worden sterker met de pijn
Van een lang eentonig…
Was mijn handen in onschuld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
558 Ruik de geur van wilde rozen,
hoor de koekoek in zijn eentonig lied.
Zie een riviertje meanderend stromen,
voel de kracht die het leven biedt.
Kijk echter ook naar de kinderen die schateren,
in oorlogen die niemand na een tijdje nog ziet.
Ga naar voren maar steeds vaker naar achteren,
een dans om het even een dans om het niet.…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.496 Hun wezen is als van gewone bloemen,
Die sedert jaren in hun tuinen staan,
Waarover met en traag eentoning zoemen
In zware vaart de donkre hommels gaan.
Maar wie hun hart wint, ziet wat zij nooit noemen,
De gouden vloed van liefdes honing aan.…
Recovery
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.329 Groene kamers
van verdriet
het eindeloze wachten
in angst en onzekerheid
leven, hangt daar
aan draden
het eentonig piepen
machines met lichten blauw, rood
waar pijn in kreunen
de werkelijkheid benaderen
bleke gezichten, blauwe lippen
weg van licht
in nachtelijke schijn
gedempte stemmen vol van rust
waar tijd en plaats niets…
boomklevers blijven plakken
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
771 oranje buikig zangvogel
die eentonig tu-tu-tu zingt
bij opwinding trilt tirr
rap in loofbomen klimt
even snel op als neer
vast gekleefd aan stammen
men noemt ze echte holenbroeders
modder is hun metselspecie
in schors zoeken zij de spleetjes
voor nauwe broedse holletjes
dwangmatig in metseldrang
ze modderen al maar door
voor spechten…
GEDACHTEN EN GEDICHTEN
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.591 Ik heb een keur aan gedachten
een breed assortiment gedichten
dus niemand op de wereld kan mij
van eentonigheid betichten.
Moest ik steeds over liefde schrijven
dan werd dat voor mij zo'n sleur
want ik hou van zoveel dingen
ik schrijf in zwart/wit en in kleur.…
Uren
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.955 Hoofdschuddend, zuchtend, droef-eentonig druk,
Tonen zij bloot de nooitgenezen wonden,
Tekenen rood op schouderen geschonden
Door 't eens zo trots getorste levensjuk.
Dan komen vroom, in slepende gewaden,
De zingende Avonduren zilverblank,
Wandelend zacht langs bruine schaduwpaden.…
Bruisend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 wij zwommen
door de dagen
over transparantie
niks te klagen
ze vergleden zonder
ook maar een
een kik te slaken
eindelijk zong
eentonigheid
haar hoogste lied
haast en stress
bestonden even niet
het dag en nacht
bleek overal hetzelfde
totdat jij het
tempo doeloe in
zijn voegen kraakte
van leven weer een
bruisende gelegenheid
maakte…
Potsenmaker?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 begaan, leunend
op een been van z’n draaiende imago,
litanie in het eerste licht met krasse stem,
geen poot meer heeft om op te staan
waarmee hij mijn droom in de ochtendstond
betreurt, omlijst de zon zijn narrenkap door
spiedend hanenoog belicht, bedrijft de spot
in de winden van zijn tirannie en mij tot
wanhoop drijft in zijn eentonige…