120 resultaten.
Naar de maan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.126 In de nacht zijn we vloeibaar
borrelen onze gassen vrijuit
loopt er lava uit onze neuzen
en slikken we slijm tot moes.
De maan is het ventiel
van al wat dan ten hemel stijgt
daar drogen allengs onze dromen op
in zore, weidse maren.…
ik ben jouw liefdesprins
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.068 ’k strooi rozenblaadjes op jouw huid
verwen het liefdesknopje met wat tongennectar
bevrucht jouw zachte roze hunkerende schoot
en gijzel ons met doornen lust
jouw diep verlangen vlamt mijn gloed tot vuur
ik ben jouw liefdesprins laat jou mijn zwaard
witheet gesmeed gevormd door het vloeibaar lava
de wellust welt uit alle poriën
nu heel jouw…
Haar wortels zijn gescheurd
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.236 Wanneer het zilt vervangen wordt voor lava
en een moeder haar handen rond haar hart legt
om het ritme van de angst in te tomen.
Slechts om haar kinderen de kalmte te laten bewaren.…
Krimp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 Doelloos zap ik langs radiozenders
terwijl de wasstraat mijn metalen omhulsel
door het vagevuur van een lava lijkend
schuimgordijn sleurt.
“We peuteren de poriën van je laklaag leeg.”
Een belofte die ik niet kon weerstaan.
Gelouterd keer ik terug op de weg
waar leegstaande kantoorpanden me aanstaren.…
Khabar angin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
618 Een welverdiende zomeronderbreking
In Bandoeng, Soerabaja,
dan wel Peking
Hoeft nooit meer reden zijn
voor een belet
Voor een beleving in een snelsonnet
De wereld aan de Stille
Oceaan
Draait door, ook als de
Krakatau zijn lava
Out of the blue doet
neerdalen op Java
Geen satelliet kan dat
event ontgaan!...…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
Yellowstone National Park
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 van Luxor's koningsgraf
van Toet-Ank-Amon, farao
met masker in de sarcofaag
die hem in een der kamers wacht
Zo was ik overdonderd
en verwonderd bij het zien
van het wonder van de regen-
boog gelijke meren
in mineralenrijke bodem
van de dunne aardkorst
een veelkleurig mengvat
in polymorfe krater
Een turbulente massa drijvend lava…
Liefde als water en vuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 Stoom uit stromende lava,
uit een brullende vulkaan,
die land wordt in de zee.
Liefdesenergie die mensen delen,
is het wonderbaarlijke leven,
dat moeders altijd baren.
Is liefde die ons, iedere dag,
weer geboren laat worden.
Wanneer we beminnen,
met hart en ziel.
Wanneer we voor grote liefde,
helemaal open durven staan.…
Als medemens
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
682 zij hebben
gepraat met elkaar
stranden en zeeën
oceanen en rotsen
delta’s en rivieren
in een alles
omvattende eerste
mondiale beweging
ook van binnenuit
gromt de aarde
spuugt zijn lava
kilometers hoog
waar de bossen
branden en dieren
ten ondergaan
aan hitte en rook
mensen zijn in
shock door hun
virale nederlaag
ook de…
Koppige illusies?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
448 Verliefdheid,
als de heetste lava is gestold
op de flanken van de horizon
in ochtendsporen weggerold
in het wikken en het wegen.…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Atletiek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Want anders word je opgegeten
Loop hard en gooi en neem die hindernis
Toe, spring alsof de vloer van lava is
Verander in die Mexicaanse muis
Victorie doet je drinken met de goden
Ambrosia die wordt je aangeboden
Bij winst dan wacht u lof en feestgedruis!…
Het paradijselijke van ooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
462 vulkaan in mij dacht even
machtiger dan de wereld te zijn
onverwacht tot uitbarsting gekomen
in het groene landschap van mijn dromen
waar zon en vruchtbaarheid weer
het paradijselijke van ooit hadden bereikt
ik voelde mij de schepper van elementen
zonder te denken aan de mensen om me heen
zag de confrontatie van generaties leven
met rode lava…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van de winterslaap verborgen
En de lange sparren arrogant
hun naalden houden me op afstand
Uit de grond dondert het donkerrode ijsklompen
vervroren bloed hagelt als lava…
hunkering
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
867 bent als een vergezicht
gedroomd in oude tijden
door geliefden, een woud
zei jij mij niet: 'hunkering'
is het goede woord dat mij
beschrijft zoals ik ben
of wat ik voel
een smachten
nu en in een levend verleden
vrouwelijkheid
zei jij me niet: 'laat me'
geen man kan rode stenen dragen
gloeiend als de lava
dat ben ik, het gloeiende…
Clemence
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
436 Ik nam je bij de hand
en wij vluchtten voor de dodelijke lava.
Ik redde je en wij kusten elkaar
en ineens zag je mij.
Daarna liet ik je vrij.…
Moeder van zonen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
590 Hoor de dragonders
de schreeuw van een arend
stil blijft de wereld
de zon voelt geen schuld
moeder van zonen
telt wanhopig de kinderen
waarvan eens warm
haar schoot was
met hun leven gevuld
krampachtig gevouwen
haar handen tot bedes
als brandende lava
de pijn in haar hart
gesluierde vrouw
moeder van zonen
stilt met haar tranen
de dorst…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
inzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.342 rivieren van het hart
emoties tekken op en slaan neer
en waar vandaan die brandende pijn
ik sta als een god toe te kijken
waar ga je heen
in die boot van zacht leer
een speelbal op eiwitwateren
een zon die in een zee wegzakt
als alles vloeit
is een lichaam
nieuwe land voor de ploeg
een nieuwe vijand voor de bajonet
verontrustend lava…
INDISCHE NACHTEN (3)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.159 die naast me uitgespreid lag op het laken
al tastend trachtte ik je aan te raken
de duisternis stond bol van het geluid
we ademden als blaasbalg in en uit
ik sperde bij je rode mond mijn kaken
en proefde van je lippen, onder 't slaken
van zoete zuchten, sap van oosters fruit
de spanning bouwde op, de grond ging kraken
het rommelde, de lava…
Passaatwind
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
516 Mijn dode ouders zien de schuur
waar ooit mijn puppies speelden
met een piepschuimen pop
De passie van het eerste uur
die wij zo vurig deelden
is gestold tot lava in mijn houten kop
Je vader in het verre Java
zorgt vergeefs voor een klein meisje
in een armoedig huis
Hij ligt niet in diepe coma
de ware reden voor jouw reisje
ligt bij…
Onvoltooid?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
398 Als de heetste lava is gestold
op de flanken van de horizon
in het ochtendgloren weggerold
het wikken in het wegen, onder de
krakende karrenwielen van dromen,
moest te veel worden afgewogen,
gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en duurzaam moet zijn, zichzelf
moet verdienen moet maar wegvloeit
in de wind van een veranderend klimaat…
Liverpool aan de Laak
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.243 krakend naar beneden
is alles dan voorbij in deze stad
verteren wij een luisterrijk verleden
zijn alle wegen door de dood betreden
en is de woeste zee nu stil en glad
of is Den Haag een slapende vulkaan
is de muziek gewoon een beetje moe
om morgen als herboren op te staan
een nieuwe dag, een klankvol rendez-vous
de krater geeft de lava…
Harten van gloeiend lava...(verlangens van een man)
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
5.056 Het is het moment waarop ik heb gewacht
Je vingers dalen langzaam af naar je oase
en laten zich hierin schaamteloos strelen
Het aanzien van dit schouwspel is zalig
Mijn lichaam wil zich met dat van jou delen
Je laat je warme dijen openen als een roos
Het heerlijke liefdesspel kan beginnen
Langzaam laat ik mijn lichaam
zich in de warme lava…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Immer ben ik ondergedompeld in deze lava eeuw.
Hart en handen koud en klam.
Rest van mijn lichaam op het punt van vuur en vlam.
De zuchten die vogelvleugels slaan zijn diamanten smart.
Ik ben een vrij gebroken hart.
De scherpe punten van letters nu nog meer op mij gericht.
Mijn liefste, ik ben gezwicht.…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en geschrokken ledig aan
Tal van zogezegde geliefden lachen me vierkant uit
Resulterend in passievol kokend boos vuur
Ademnood en marteling zijn nu jouw deel
Woede kolkt als net een vulkaan zijn lava…
de kern is rozerood
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.524 je hebt as gespuugd
als gal van binnenuit
je barstte open, explosief
ineens had je jezelf weer lief
joeg hete stenen door de lucht
de zwavel rookte nader
je angsten waren op de vlucht
de vulkaan is nooit een vader
de kern is rozerood
wringt lava door de spleet
ik vlij me in je warmte neer
jouw magna is al eeuwen heet
ik glij een helling…
Onze duisternis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
340 Maar zie: mijn aders barsten open als vulkanen, spuwen lava-rode woede,
een feniks uit as van verraad, vleugels snijdend door je stikdonkere nacht.De kooi splijt, mijn stem een mes dat uienhuid en vlees openscheurt,
dromen rotten tot maden van goud, krioelend in wonden die nooit helen.…
Pablo Neruda
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.348 geprangd tussen oceanen
en Evita’s tranen
uitgestrekt gerekt
slingert je land je lief
langs de rand van een continent
zo zwanger van tragiek
in die smeltkroes van
smeulende strijd
stromen je woorden
als linkse lava
strooien in wonden
van de kolkende massa
de kiemen van Hoop
de kracht van Geloof
met die oer-natuurkracht
maar dan lipzacht…