Alle inzendingen over perkament

136 resultaten.

Sorteren op:

Onvolkomenheid?

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 366
Gedoopt in trots en twijfel maakt het subjectief om het pad alleen te gaan over de naakte pagina’s van een laatste hoofdstuk en dunt mijn eigen taal langzaam uit om steeds in vol ornaat weer op te staan ik werd herhaald verleid door haar verpletterende schoonheid, getatoeëerd geluk op de huid van het oudste perkament, die schrift…
Pama12 mei 2020Lees meer >

toekomstig verleden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
de foto vangt vlakheid op papier, het begin en einde van voortduren, de versheid van perkament je laat me raden naar herkomst, naar de gezichten van dienst en de wijzers van de klok bij een rammelende maag kan ik de foto niet eten, toch stilt zij de honger zonder wedervraag in deze aarde besterft het onderhuidse, in het voorbijgaan,…

De wulps gekrulde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
geen papyrus meer of dikke rollen perkament handgeschreven boeken worden als museumstuk gekend het goud op snee de wulps gekrulde grote halen in tijdloze levensverhalen zijn voorbij het handgeschept papier waarop vezels streden met de letters van de kroontjespen verleden tijd woorden kaatsen in het naamloze zwart wit het onpersoonlijke…
wil melker27 augustus 2015Lees meer >

Dichtersangst

netgedicht
4.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 887
tongval zoekt spreken dicteert onderworpen maar de dichter ziet woorden in gal en steen Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren De rebel wordt immers vermeden door oren, luidruchtig verbonden met dwaas perkament…
Linda vH9 oktober 2010Lees meer >

Maat - en meetlint

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Zinnen, geef mij je woorden terug, huid van perkament een lege slaapzak op de rug, om inzichtelijk te worden blindheid op het papier, het wordt me aangepraat misschien, geblinddoekt naar een einde streven naar gelijke strofen en ik de inhoud nog niet zie en me op de private tekst verlaat, het ene dicht de ander toe in de maat- en…
pama28 november 2010Lees meer >

Een woord ?

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 734
Als ik daar een klank voor vond, als bede uit te preken op een zonnetrede van de lentestond, die te beschrijven op lelieblank perkament voor alle uren als je mij niet kent, als ik dat woord mocht vinden, vraag ik jou dit verlangen te verwoorden, wat eerst niet over de lippen kwam, te spreken uit jouw mond.…
pama16 januari 2011Lees meer >

ik heb mij met moeite alleen gemaakt.

poëzie
3.1 met 74 stemmen aantal keer bekeken 25.014
je schoenen zijn van perkament o - mijn vriend - deze wereld is niet de echte.…
Hans Lodeizen23 augustus 2023Lees meer >

ik zie haar nog wel eens

gedicht
2.8 met 76 stemmen aantal keer bekeken 26.753
ik zie haar nog wel eens blond en aangepaste lippenstift verkreukeld perkament van dichtbij een vrouw met bontjas in een bus tas dichtbij haar lippen dicht op elkaar want je weet nooit wat er kan gebeuren de ogen vosachtig wantrouwend achter de kooi van een modieuze bril dan zit ze op de bank en praat ratelend uit een oud plakboek en…

Het bestaan

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.745
De perkamenten van mijn ziel kerfde ik in het goud zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd in een stuk vernield schroot. Ik wou hem doen vliegen, die vlieger, op de dag van onze dood, maar hij woog gewoon te zwaar en viel als de maan weer omlaag.…

Moestuin.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Perkament dacht ik, rimpels bedoelde hij. We speelden generatiekloven, dat is traditie. Moeder had rotsen toen ze stierf en papa verbrandde de Rolonda nog voor haar laatste adem van de steedeur was getrokken. We lieten hem begaan, vader was stief. Hij had geen weet van ons Pukkie in de kruisbessen.…
WOLF17 mei 2007Lees meer >

Geurtuin,

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
Als ik hiervoor woorden kon vinden zou ik de ogen sluiten en geblinddoekt dwalen in jouw geurentuin en vastleggen op tijdloos perkament maar niet kon zeggen op dat moment als je er niet bent en dat is vaak. "Zoals de bloemen hun geur verspreiden, hebben wij de liefde nodig om mens te zijn ". Francis Bacon…
pama28 oktober 2010Lees meer >

Remedie?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Zinnen, geef mij je woorden terug, huid van perkament een lege slaapzak op de rug, om inzichtelijk te worden blindheid op het papier, het wordt me aangepraat misschien, geblinddoekt naar een einde streven naar gelijke strofen, waarvan ik de inhoud nog niet zie .…
pama16 augustus 2011Lees meer >

Cursief ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Gesmoord in twijfel en maakt subjectief om dat pad alleen te gaan over de naakte pagina’s van het laatste hoofdstuk waarin ik werd getroost door mijn lief, eeuwen pril geluk op vergeeld perkament, maar altijd cursief.…
Pama3 juli 2013Lees meer >

Massief

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Loom land onder het strakke weefsel dat alleen het diepste hemelblauw bieden kan over de perkamenten huid kruipt het geluid van rondtrekkende stammen door wind en water in de gelaagde aarde geëtst de leegte is massief en hardnekkig nodigt iedereen binnen maar de aarzeling zoekt dralend een uitvlucht voor de symfonie van exotische marktpleinen…

Israël

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
Omzwervingen en de uiteindelijke vestiging in het land van belofte over de rivier rondom de vijandelijke horde straalt het vergezicht van de gelofte Het land ligt als een verscheurde mantel in het hart van de tijd ; ik denk aan handen en het perkament verkleurde, de schrijvers van het schoon geschenk Wij voelen ons met jullie verbonden…

Zonder titel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Op een dozijnmatige ochtend, tussen handdoek en hemd, welde onverwacht uit koele diepte een stem op, een verloren gewaand stuk papier, een vergeeld krantenknipsel als perkament van herinnering. Zelfs de geur vloeide zich een weg door de duisternis. Nu ben je een gezicht zonder naam, een gedicht zonder titel.…
Iniduo1 oktober 2011Lees meer >

Taalstilering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
Zinnen, geef mij je woorden terug, witte huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk te blijven als de blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, geblinddoekt naar het einde, streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie.…
Pama23 januari 2013Lees meer >

Mijn eigen mythe?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
het sterven herkent zich in de kleine dood van afscheid, elk moment van minnekozen verlegt de schaduw van de tijd gesmoord in twijfel lijkt alles subjectief, het pad alleen te gaan over een blanco pagina van het laatste hoofdstuk eeuwenoud geluk geëtst op perkament wordt het snel een eigen mythe, maar altijd weer cursief,…
Pama10 september 2019Lees meer >

Eigen Mythe?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
het sterven herkent zich in de kleine dood van afscheid, elk moment van minnekozen verlegt de schaduw van de tijd gesmoord in twijfel lijkt alles subjectief, het pad alleen te gaan over een blanco pagina van het laatste hoofdstuk eeuwenoud geluk gedeeld op perkament wordt het snel een eigen mythe, maar altijd weer cursief…
Pama11 september 2019Lees meer >

Van achter een papieren muur

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 788
Men kan geen pijn met venijn bestrijden als woorden mijn ziel gevangen houden Mijn handen zijn als perkament Mijn tranen vloeien als inkt op een oude huid die de winter draagt als een koude jas Kan ik schuilen achter een papieren muur? Of in het vuur der waarheid dat smeult op een zwakke plek?…

IJle splinters?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 397
Verzinning, geef mij je woorden terug, kwetsbare huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk in te lijven op de blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, blinddoek tot het zoveelste einde, streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie mij op de private tekst verlaat, het ene verdicht…
Pama27 december 2014Lees meer >

Olla Vogala

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.511
Maar ik, ik kleef hier vast aan perkament vol zwart en traan en voel het blanke vel zo vloeibaar op uw borst hier in mijn cel tot alles stolt - alleen gemis is permanent. Alle dingen worden mij te inghe. Wie geneest de smart van geest en hart ? Het dicht in moedertaal ? Ben ik een bard ? Hoe bloedig ver is nu uw zoete zingen...…

Een echt thuis

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 541
ooit heb ik jouw hand gelezen maar het leek of er hele volksstammen mee keken en luisterden wat de lijnen en groeven te vertellen hadden in de hoofdstukken van jouw levenswerk zwaar belast in huiselijke sfeer na een leven van zwoegen stond de huid in diepe perkamenten kloven als fundament voor een echt thuis met veel familie…
wil melker5 september 2024Lees meer >

gewone jongen

gedicht
3.9 met 45 stemmen aantal keer bekeken 13.562
de dichter droomt van oeverloze stromen die traag door een oneindig laagland gaan hij peinst over de zin van het bestaan en wat er na de dood zo-al zal komen hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten z’n ganzenveer bedwingt het perkament beschrijft de wolkenvelden die frequent extase of een zwaar gemijmer brachten hij weent om bloemen…

Houw en trouw

poëzie
3.5 met 51 stemmen aantal keer bekeken 6.361
Dàt was een zegel zonder breuk, Een handschrift, nooit nog vals bevonden, Een vaste borgtocht, nooit geschonden, Een perkament in goeden reuk, Dat nooit een barst had of een kreuk! In Oost en West, in Zuid en Noord Werd Holland om die leus geprezen..... Och!…
J.P. Heije20 december 2022Lees meer >

Atlantis – de verzonken dichter

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
de roze nevelen – van het leven een traan, ’t was hem aan het ontgaan de geur van ’t leven, deed hem angstig beven zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom des dichters geest begon te ontwaken, glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken ’t was een triest gezicht, de pen toch op ’t perkament…

Het juiste perspectief?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Bezinning, geef mij je woorden terug, kwetsbare huid van perkament, soms een lege windbuil op de rug, om overzichtelijk te blijven in mijn blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, het bit te strak tot de laatste hindernis, te streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie mij op de private tekst verlaat…
Pama25 december 2015Lees meer >

Zoektocht of queeste?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Zintuig, geef mij je woorden terug, kwetsbare huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk in te lijven op de blindheid van papier, het is me aangepraat misschien, geblinddoekt tot de laatste strofe, streven naar de inhoud waarvan ik de essentie nog niet doorzie, te veel op de private tekst verlaat, het ene verdicht…
Pama25 december 2018Lees meer >

tweede kerstdag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
moeiteloos schoof de tweede dag voor bij de eerste, het sprookje uit het sprookjesboek vertaalt en herhaalt telkens weer het geschrevene van oude seniele lieden die wat krasten op het perkament zonder oorsprong zo werd de bijbel een statuut met veel allure, A Course in Miracles zette eens dat boek in een optiek van een waarachtig…
elze26 december 2024Lees meer >

WINTERNACHT

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.096
Hoe zwart staan al de bomen in de witheid, onverwacht, van 't overdadig sneeuwen, dat 't gedaan heeft, van de nacht! Ze staan daar, als gekoolzwart en met tekenen geprent, al zwarte en zwarte staven, op een eindloos pergament. Ze 'n roeren, noch ze 'n poeren en, bij 't nachtelijk gestraal, men zweren zou dat 't spoken zijn, of…