250 resultaten.
Zachte mannen rukken
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.185 Echte mannen hebben
het maar moeilijk
Diep moeten zij bukken
onder emancipatoire last
Vrouwelijk zet de
toon - gevraagd, gewild
Zachte mannen rukken
op - invoelend, huilend
Vroeger waren zij ridders
op witte paarden.…
De tweeling (H)
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
1.288 Ze vormden steeds een eenheid met hun beiden:
Dezelfde kop, dezelfde stuurse blik,
Dezelfde nurkse stem - en dus kon ik
De beide broers De Boer nooit onderscheiden,
Maar dat is nu verleden tijd goddank:
Die ene met dat lintje dat is Frank.…
Familiebezoek.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
817 Dus bidt ons ridder aller macht, dat er geen prins huist in zijn gracht
en of de Here hem nog redt, al is dat meer een schietgebed.
Want Erik, radeloos en al, weet wat beslist gebeuren zal.
Hij zal achter’t gordijn wegkomen en in de tang worden genomen.…
Zie hier een schoon verhaal
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.004 Zij ziet de Rijn, de bergen dalwaarts glijden,
Zij speurt het Oosten af met vrome zin,
En eind'lijk, plots zij houdt de adem in,
Wie is de ridder die ginds aan komt rijden?
Keert hij thans weder uit het Heilig Land?
Zij tuurt en tuurt, dan wuift ten groet zijn hand
En daalt zij schielijk, ijlings van omhoog.…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..
waar kinderen spelen in het moment
golven de gedachten op en neer
aanwijsbaar naar verloren zaken,
aan het op-zee-herwonnen strand
overspoeld door zilte tranen
van eb naar vloed gedreven,
bruist het leven, almaar hoger
een onverwoestbare…
Verbijstering
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
515 Ik
kies altijd jouw zijde en als ridder Lancelot
blijf ik jou verdedigen tegen domme antikrachten.
Mijn kasteelbrug staat altijd open. Aarzel niet.…
Lafaards
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
699 In mijn heroïsche dromen was ik altijd
de kloekmoedige ridder die met open vizier
de vijand tegemoet trad.
Ik heb het zwaard uit de rots getrokken.
Ik heb het gejuich van de talloze deernen
op de kasteelmuren met een dankbare knik
in ontvangst genomen.
Ik heb eigenhandig Stonehenge gebouwd.…
bij haar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.034 Bij haar
Valt de leegte in het niets
De kracht van haar zijn legt een band
Van verbondenheid
Alsof ik niet bewegen kan
Dat ik verloren loop in haar zijn
Het heelal is te klein voor haar ziel
De zon te koud
En venus te klein
Daarom voel ik me een reus bij haar
Dapperder dan de koene ridder
En leuker dan de nar
Dat alles
Door haar…
de staatshoed
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.165 waarom geen condoom
over mijn hoofd
om stillekes
in mijn hoed zonder zoom
de parade der
hedendaagse ridders
te aanschouwen
in deze tijd
is het de dame
die kleur geeft
aan het hoofd van staat
leve de koningin
wordt geroepen
maar kijk even naar
het schild op mijn pruik
voor u naar het
balkonnetje gaat…
Geschiedenis
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
3.855 Net op tijd kon de ridder
ontsnappen. De bel,
weer een lesuur voorbij.…
even anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 de ploeg merkt niet dat
de aarde in asfalt
overgaat hij ploegt met
slechts meer lawaai voort
de vis hapt zo lang hij
kan naar adem als hij
tegen wil en dank op
het droge belandt
de wanen van de
dwaze held botsen op
de werkelijkheid niet
voor de dolende ridder
op de rand van de slaap
wordt alles even anders…
Nevelen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
583 ontwaken in slowmotion
onder een wollen deken
van zeven tinten grijs
pikzwart wordt langzaam lichter
een dikke mist verdwijnt
waar Avalon verschijnt
gerechtigheid wint altijd
waar ridders rond een tafel
Godinnen eren en begeren
vergeten lijkt de tijd…
Riddervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn
ontwaakt in een duistere tombe
trekt mijn ziel druppels diepzee
omhoog uit de aarde
tot een fontein van liefde
die mij optilt en laat zweven
naar het licht
Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn, jong
zonder smetten op mijn ziel
die in mij hangt te wachten
op berichten van nood
die te erg is…
Egidia, wo bist du bleven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
460 ziende blind
in de verte waar zich het rood
van boeddha mengt
met vruchtrijk groen der ganges
in dorre droge vlaktes
tussen Himalaya en Sri Lanka
het oud subcontinent
Hoe babylonisch kan uw spraakverwarring zijn
zo ver van huis, zo wezensvreemd
aan uw white euroknight
als hedendaagse alexander
op de Hindu kush
waar hij, de ridder…
Prinsesje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
552 Waar stoere ridders boze draken doden.
Kom meisje geef me je hand om met mij mee te dromen.
Te lopen, rennen langs wilde woeste stromen.
Naar de bron die alle leven kent.
Om te achterhalen of je werkelijk een prinsesje bent!…
Het Kind te Paard (Einde van de lente)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
169 Haren glad geborsteld
briesend van vertrouwen
de wereld in kijken
Oude kwesties
recht te zetten, toegangen
te forceren, risico's te nemen
Door de dag heen
manoeuvreren, loeren
op kansen
op goede werken
in gedachten al
honderd keer verricht
Uitrusten naast mijn paard
vertrouwend op mijn kracht
mijn morele kracht…
De voegen in mijn waarneming
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
690 In mijn perceptie van de
goede wil promoveert
de degenmeester tot
zwaardenmaker tengevolge
van de voortvarendheid van
de zin des levens
al het zuivere is een puur
platonische begrip zonder
de metselwerken die als
kantelen kunnen worden beschouwd
zelfs als ik me ridder
is het harnas waarin ik schuil
slechts mijn eigen huid en zijn…
Sint Sa Maria
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
759 Hij was een "Koene Ridder"
De Rode Mantel
Stofferig in de kou
Wilde hij zijn lied zingen
Ik hou van jou
De “Duizendjarige Mijters”
Ze bestonden nog niet
Verborgen in een nis
Lag een gehavende naakte
’s Ridders Sint’ sneed met zijn scherpe 'Zwaard
Zijn eigenste "Mantel" in twee
warme hoeven
Samaritaans ontmoeten
ontroeren…
Bloedprocessie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
650 duizenden voeten lopen
over kasseien van Brugge
stilaan wachten zij tot
de bloedprocessie nadert
gelovigen zien eeuwen lang
het verhaal van een ridder
op kruistocht met heilig reliek
zijn briesend paard stapt
vendelzwaaiers, potsenmakers
afgevaardigden van gilden
trekken plechtig voorbij
met hun embleem op banieren…
De rots van Gibraltar
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
814 Gekerfde ridder.
Grimmige wachter in nevelen mantel.
Grijze trots
Van een eiland in het kille Noorden.
Gehavende zuil van Hercules.
Getuige van Moorse invasies.
Worstelpunt.
Bloedige poort naar het Oosten.
Oorlogsschepen en olietankers
Glijden stil aan je voorbij,
Op weg naar méér zwarte historie.…
Schaduwzijde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.102 aan de maanzijde leggen bomen
zich te rusten op de stenen
van het weggetje langs de zomen
waar de weegbree is verdwenen
aan de zonzijde liggen bidders
lakenlang de luim gestrekt
ingekuild als ridders
hun reptielenhuid bevlekt
aan de keerzijde slaapt een kind
dat niets van dromen weet
van warmte en bemind
tot het zijn naam vergeet…
Soit!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Voor wie leeft als een vetgemeste gans
Heb ik dédain, breek ik nimmer een lans
Als ridder, 'honi soit qui mal
y pense'
Uw innerlijk behang wordt transparant
Pas als u niet uw kop steekt
in het zand…
Uit dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik reed
als ridder te paard
het vuur uit zijn hoeven
in koninklijk wit
zo dat iedereen wist
die nachtmerrie is niet te vangen
dook van de rotsen
naar schatten voor jou
tot ver in het donkerste blauw
wilde niet keren
nog een keer proberen
verlamd door de kou
werd wakker uit dromen
met de dood nog voor ogen
in mijn hand een parel…
Bouwfout
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Ridder, steek je lans...
Vrouwe, open je grot...…
Niemandsuur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
530 Voor amazones, jonkvrouwen
en koene zwarte ridders
voor wintertijd- en maanaanbidders
in 't holst der nacht getrouwen
We schrijven zeven en twintig oktober
in duisternis, drie uur na middernacht
geen vampier te bekennen
op z'n graf
het uur van make believe is aangebroken
in 't niemandsland waarop ik
heb gewacht
Dan doemen donkre…
bomen langs de rivier
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.149 al dagen
zit de zon in
brandglasramen
langs de rivier
de herfst
vangt de gloed
als vuur
in glas-in-loden ramen
de glans
van goudbrokaat
gekletter van
schildknapen en ridders
het pronken
van de hoofse dames
het fonkelen van juweel
en rood fluweel
terwijl de wind
die aan de blaren knabbelt
het licht
in scherven breekt…
Roemrijke helden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 wij speelden samen
onze fantasierijke spellen
cowboys, ridders, superhelden
de tijd rijk
wij groeiden in het leven
onze helden bleven
waar zij roem vergaarden
stierven nooit
onze vaders samen
speelden hun helden
die eveneens hangen bleven
in roemrijke tijd…
Jabberbabboe
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
477 Ze schuiven op hun buik in babboekarren
Als jabberwocky's vol tomatoekids
In snelle hedendaagse urban arrows
Griselda fishfinger queen
van de bricks
Op zoek naar drakendoders
van loch ness
De queeste van king maxim
de legende
Als blackadder galante
zwarte ridder
Naar zijn miss tassy en joop
van den ende…
Vreemde eend
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
737 Hij was geen heilige
en ook geen zondaar
hij was geen koene ridder
en zeker geen lafaard
Hij had geen ijzeren dicipline
maar sloeg zich erdoorheen
hij was geen robot of machine
ze noemde hem 'vreemde eend'
Hij was geen stoere Harry
soms was hij wat verstrooid
hij hield van zijn vrijheid, was geen
vogel die paste in een kooi
Hij was…
Ambivert
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
323 Zou het een engel kunnen zijn
die zich niet innerlijk
doch als een amazone
in haar strak en dicht
geweven chiton uiterlijk
in pracht en praal manifesteert
aan zijn ridderlijk uiterlijk?…