158 resultaten.
Een overblijvend ras
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
738 De gieter heeft nog wat nagedropen,
zijn hand stram niet meer zo bekwaam,
net als zijn plantje, nog wel groen
op de vensterbank, niet uit te roeien,
maar al menig jaar nog weigert te bloeien,
wel in gedachten, maar nooit meer in doen.…
de wind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 de wind beukt het land
waar oude bomen
buigen grijs en stram
die door het dralen
in zien verworden en
geen horizon meer zien
maar de wind
beweegt en zweeft
eindeloos...…
In de lange avond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 ook in de lente
van de ouderdom,
vol met babyboomers
uit de vorige eeuw,
rijpen nog zoete druiven
al dragen ze gerimpeld vlies
en lijken stram om nog tegen
vele winden in te wuiven
ze hebben vaak twinkelende ogen
en worden harten goudgerand
door zorg voor hun nageslacht;
de kinderen van de kinderen,
die nog niet in het moeten
van…
de droom van de boerenzoon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
781 van het slaan
ik zou zo graag bij
moeder willen schuilen
maar vader slaat me
daar altijd vandaan
ik moet altijd maar
werken op die akker
hele dagen sta ik
in de natte klei
en vader heel de
dag met zijn gejakker
en moeder heel de
dag met haar geschrei
soms zijn er nachten
dan wil de slaap niet komen
dan is alles aan mijn lichaam
stram…
Levensdans
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.164 Ook al kun je niet meer dansen
om het lichaam moe en stram,
dans dan maar in je verbeelding
als een kwaal je de kracht ontnam.
Dans het leven dat zo kort is,
leef zoals een kind verwacht,
hopend op een blijde toekomst,
dans de dagen, dans de nacht.…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
De machten der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 De vorst aan de grond
doet pijn aan mijn voeten
Mijn lichaam staat sterk
doch stram en verlegen
naast jou in de regen
Verdragen de krachten
de machten der liefde
ons ongekend zacht
Integer vervagen
de nachten, de dagen
Gedachten die vragen
om springbron te worden
Van innerlijk weten
en uiterlijk schijnen
Van ongeremd leven…
bibberkoorts
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.469 Haar lenden worden stram van verwaarlozing.
De vrieskou van de ochtend
Kevers kruipen door mijn aders.
Ik vind de macht die uit mijn navel gulpt.
Een worsteling met de draak
En dan de vrieskou van de zeebodem.
Mijn ademnood
Als ik verdwijn in haar armen.…
Berenklauw in blauw
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
794 Haar dagen slijt ze oevers met
wallen bruin van d`r gezemel
in purper schijn van zonnehemel
haar dorre klauwen in gebed
De brandewijn is al verdampt
toch blijft vergane glorie wenken
ze prevelt zonder na te denken
geheest accent, bekroond en stram
Ze dompelt polsslag in het blauw
laat daar haar slinken verder rijpen
zonder het helder te…
Huize Oudehorst II
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 De bokser, oud en stram , doch immer stout.
Hij lachte in zijn vuistje om de kat
die zeker komen zou, van broeder Wout.…
Grondzaken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Langzaam keert
de dag in mij
stram trek ik omhulsels aan
bedek essentie
als een wezenlijk aspect
hoe klein
kan deze wereld zijn
loom draait, verwaait
het licht diffuus en volgt
rond de contouren van
mijn aard
het samenraapsel van
mijn zaken
is dat nu echt
het leven waard
een nieuwe stap
het buiten lucht
vervlucht mijn geest…
De Duiker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik zag je gisteren
bij de bibliotheek van Zottegem
eerst je hoofd, blik naar beneden
op een uitgestoken nek
dan, sterk gekromd en stram, je rug
die je enkel nog laat kijken naar
waar je volgende stap landt.…
Nergens van verzekerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
434 Maar zij die veilig bemiddeld zijn,
buigen zich stram over hun renten,
steken hun bekrompenheid getrouw
snel nog wat centen in verzekering.
Alsof een document je drijvend houdt
wanneer je omslaat in een boot,
je redden kan bij ademnood
door giftige gassen,
of als een vloedgolf je verrast.…
Mijn winter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Nu ben ik oud,
stijf en stram in al mijn leden.
Soms kun je fantaseren:
hoe zou het zijn, het om te keren.
Ik was oud, nu ben ik jong, of:
Met wat ik nu weet,
in een jong lichaam te wonen.
Dom om zoiets te beweren.
Het is geen tijd om te dromen,
maar om in leven te blijven.
Dat kost al je energie.…
Wat was
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
217 De oude eik, stram gebogen,
Staat al eeuwen zieltogend
Op de kruising van zandwegen
Des akkers heer en meester.
Aan zijn wortels ’n kapelletje,
Met Christus aan het kruis,
Een kaarsje flakkert aan-uit,
Op ’t bankje ’n vrijend stelletje.…
Phaëthon's zusters
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
438 De Zonnedochters rouwen
met jou mee
ik zie ze in de verte, kaal en stram
in weer en wind meebuigen op hun stam
de populieren die een zomer lang
hun lentetooi in volle vreugde toonden
aan hun broer Phaëthon,
de alleskunner
de durfal die zijn woorden
wist te temmen
de paarden testte in de zonnewende
maar niet gerekend had op Pegasus…
Dommeldood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Het kan zo lekker wezen
sommigen doen het voor hun brood
zo heerlijk tussen twee werelden hangen
nog even sluimeren voor je weer in de pas loopt
deze dommel kan ik waarderen
maar sommige doen het tot hun dood
ze zitten maar wat te rond te hangen
met een scheef hangend hoofd
soms slaat het hoofd naar voren
gebogen in een stram en oud lijf…
oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 stram staan de bomen, zwart en grijs
eens levendig en licht
en vrolijk lachend in de wind
nu zijn hun harten dicht
de avond streelt mijn haren zacht
en kust mijn tranen stil
ik ben alleen in het heelal
waartoe? en om wiens wil?…
Aan mijn stoel gekluisterd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.011 ied're wond
doet mij uiteindelijk bezwijken
ik die de marathon kon lopen
zit nu gekluisterd aan mijn stoel
met slechts nog één onnozel doel
mijn zelfbeklag ontlopen
net nu de lente mij haar hand wil reiken
en vogels lokken mij alom
net nu de winterkou voorgoed zou wijken
'k word even lyrisch bij deze sombere mare
talloze mensen stram…
De Zwerver
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.699 Geen jachtroersknal, geen klokkenklank
kan d’oude Zwerver leiden,
die, stijf en stram en moe van ’t àl,
zó hopeloos alleen,
een spoor zoekt dat hem voeren zal
ter uitkomste – of waarheen? ……
KLOKKEN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 Het weet zich donker, droef en stram.
Het schuift het onbepaalde laag na laag
in ’t nimmermeer. Het is voos en arm en lam.
Het laat de hand in gouden haren dwalen.
Het ziet het zonlicht in haar ogen staan.
Het ruikt haar huid en voelt geluiden.
Het schrijft haar teder weg in de gedichten:
een hoogtepunt in een verstrikt heelal.…
De dood van Robert Walser
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.526 Hij stapte stram voorwaarts
zijn vaag-rode stropdas om zijn hals
en zijn hoed stevig op zijn hoofd.
En toen hij, ver van Herisau
in Appenzell-Ausserhoden tot stilstand
kwam tegen een hoopje sneeuw
zag hij voor het laatst
de lichte vlokken waaien.…
De Grootvader
poëzie
3.5 met 23 stemmen
4.529 Dan lacht ze op hem met stille weemoed,
Terwijl ze zwijgend hem aanschouwt
En denkt: hij zal niet lang meer leven:
Hij wordt zo stram, hij is zo oud!
Wie zal het eerst van beiden sterven,
Zo diep beducht thans voor elkaar --
Het meisje in de bloei van 't leven,
Of de oude man van tachtig jaar?…
Metgezellen,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
512 Zijn het mijn gezellen
of hun eerloosheid die
over mij heen buigen,
om zich te laven aan hun
oorlam, wat stram verdampt
in houten glazen, om in
het want de kwetsuren van
hun daden op te tuigen?…
Rijp
gedicht
2.7 met 20 stemmen
7.875 Tegen het strakke blauw,
scherp zichtbaar, was van waterdam en dauw
een groots, stram woud van beelden ingevroren.
Verstijfde arenden, met kop en klauw,
gedrochten, vlerken, hertshoorn, duivelsoren.
Toen, bij een berk, als uit zijn stam geboren
en daaraan vastgegroeid, iets zwarts. Een vrouw.…
DE GROOTVADER.
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.681 Dan lacht ze op hem met stille weemoed,
Terwijl ze zwijgend hem aanschouwt,
En denkt: ‘hij zal niet lang meer leven,
Hij wordt zo stram, hij is zo oud!’
Wie zal het eerst van beiden sterven,
Zo diep beducht thans voor elkaar —
Het meisje in de bloei van 't leven,
Of de oude man van tachtig jaar?…
De ondergang van het regenwoud
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 vertillen aan te loden lasten
Waardoor zij schier onnodig wordt geplaagd
Vanwege takken met hun ruwe basten
Of twijgen die haar beurtelings betasten
Wat op de lange duur toch zeer mishaagt
Maar knapen wel een jaar bereid tot vasten
Voordat de druk hun geest te zwaar belaagt
Met als gevolg het zetten van de masten
Bezinnen zich op los of stram…
De oude onomatopee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.151 De oude onomatopee
klimt stram uit zijn cabine
en stekkert vast een '1', een '2' -
zijn pet staat naar benzine.
Ik vraag zijn toekomst, zijn tevree,
zijn hang aan de machine.
"Ach", zegt hij, "vroeger viel het mee:
het is het ongeziene ..."
"En", zegt hij schoorvoets, "onderzee
moet ik de kost verdienen.…
Chopin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.088 Sierlijke grillen fladderen op
Onder de vleugel die stram openklapt
Het klavier gebiedt de hamers
De snaren door vilt gedempt
Een labo van klanken waar hij woekert
De vrije vorm koppelt aan het vingerspel
Op zoek naar de fijne, tere toets
De verbeelding op de spits gedreven
Geschreven voor salonkringen
Verdiept, verinnigt hij het stuk…
OPA
netgedicht
3.1 met 53 stemmen
4.426 Behendig soepel, jong en snel ter been,
Met stram en oud en dood nog onbekend.
‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een.
En als de oude stil blijft, klinkt meteen:
‘Wat ben jij dom! Ik weet wel wie jíj bent!’…