975 resultaten.
Hoogeveens verbeterd leesplankje
gedicht
2.2 met 536 stemmen
61.657 Op hoge poten stond het voor de klas
met platen door de juffrouw aangewezen
en letters om de namen mee te lezen
alsof je niet vanzelf zag wat het was.
Het lam had van het vuur niet veel te vrezen,
de schapen stonden grazend in het gras.
Als letterkundige begreep je pas
dat mies geen jet en jet geen mies kon wezen.
En 's avonds met…
EEN ETS
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.742 Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag
Van wandelen en spelen buiten stad
In zwoele zomer-hette heeft gehad:
Een uchtend, dat het landschap zonnig zag;
Een middag, dat de lucht gestapeld lag
Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat
En drensend voort moest over 't zandig pad
Met in zijn oogjes stof en spinne-rag;
En in de spoortrein…
Broos?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
644 geest
die ontspoort in eindigheid,
gesloten door de realiteit te
beliegen, zich te laten wegen,
menigmaal ten onrechte gedacht
maar te laat, te veel verwacht,
ten leste maar gezwegen, waarin
herstel niet werd geheeld, schrik
wakker, knieën knikken, gedachten
vervliegen waar de stakker dreigt
te stikken, tijd om de broosheid
van verbeelde…
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 een sproeier met nat licht
wuift langs de statige gevel
de wind verdraait het zicht
heen en weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen…
KONING OVER LEKKERNIJ
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.070 Een smulpaap schuift de hem geschonken kersentaart
heen en weer op de lichtstrook in 't tafelkleed.
Het gebak toont een dof gelaat vol leed,
glimt dan zorgeloos. Eigen kunst gebaard!
Hij watertandt, maar klemt zijn lippen bezwaard,
duwt wat vruchten door een diepe roomspleet.
Eén vingertop is twee handen, wrijft, kneedt,
baant wegen voor verstrooide…
LUCHTKASTEEEL
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
676 Toekomstbeelden mogen stralen
vol toverachtige beloftes
de schoonste wens blijft steeds
te willen bloeien
voor hetgeen we bestemd zijn
op de plaats waar we toeven.…
Lolo
gedicht
2.7 met 22 stemmen
9.141 De hele nacht dronken en rookten wij
om denkbaar te blijven in onze verbeelding,
waarin zij als onmogelijk verscheen,
de moeder-godin, als koe bekeken,
de borsten gespannen en ideëel.…
Waarvan akte
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
628 ik draag voor
in een ‘acte solitaire’
getuig met heel mijn lijf
van groen, van gras
van de lach, ginds ,
zo dromerig ver
in een gastvrij verblijf
mijn uitgestrekte handen
schilderen luchtcirkels vol
zover ik maar kan reiken
sluit velden daarbij in
en bosranden als kantelen
van burchten
opgetrokken in eiken
waarachter mijn…
[ De condensstrepen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 De condensstrepen
van reizigers passeren –
nooit hun horizon.…
1949 revisited
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
440 het water net
boven mollige
buik en navel
armen als korte
uitlopers naar
kleine handen
die op het water
slaan in de tobbe
van verzinkt metaal
in woelend water
ontstaat de zee
het kind maakt
het maakt
van alles
mee…
Ze is mijn geschenk
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
520 Op welke wijze ik kan genieten van een schoonheid
in rust en ruimte waar ik mij steeds weer afvraag hoe kan het dat
ik haar niet eerder heb gewaarworden tot waargenomen met al mijn zintuigen
Iets om te bewonderen, niet alleen maar om met hoogmoed, hebzucht of wellust te bekijken.
Bijzonder gevoelig voor de mooiheid van haar lichaam
waar ik…
[ Lezend in boeken ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Lezend in boeken
vlieg je overal binnen --
totaal onzichtbaar.…
geestverwant
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
452 in gestrekte uiterwaarden die aan het schone
schip voorbijgaan, op de rand van ‘t bed
met uitzicht op het noorden en de zon
die op het punt staat te vertrekken
soms wordt een gedachte groter dan
werkelijkheid, is het de verbeelding
die een eigen, seizoensgebonden leven leidt
zonder ooit op zichzelf te staan…
witte landingsbaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
579 ik hou van pauzes
ik hou van wachten
vóór ik naar de witte
landingsbaan vlieg
en dan met een
smak op het matras
op de grond beland
ik hou van landen
ik hou van pauzes
ik hou van wachten
heel even maar
nog een keer? nog een keer!…
[ Ik was er niet bij ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Ik was er niet bij,
maar mijn fantasie ziet het --
opnieuw gebeuren.…
de macht der verbeelding
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.295 Wanneer wij samen willen zijn,
zal het nooit nergens heten
maar overal en heel,
een sternaam zal het hebben,
een bergnaam noemen we,
en dan zijn we er al.…
Heb ik 't me verbeeld?
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
949 Heb ik me niet verbeeld
dat ik je gelukkig maakte
doordat ikzelf zo in-gelukkig was met jou.....??…
Dichten verbeeld
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
939 Kippen zonder koppen
Narazend kallend
Verstoren de ritmiek
Van de grijze massa
Wegdobberend op lauwe golven
Met hersens besmeurd
Wordt de grijze massa
Geelgroen in ontbinding
Bloederig fladderend
Breken vervallen woorden
Een stabiele geest
Ooit gelukkig geweest
Koppen zoeken hun kippen
Vreemde vogels helpen
Met kwakkende penselen…
verbeelding in mijn hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 Als het stormt over het strand
het losse zand over de duinen waait
het oog in de wind een illusie baart
de droom zich lachend voltrokken heeft
en zich naakt uitstrekt in het zand
dan ligt er verbeelding in mijn hand.…
bewogen verbeelding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 buiten
zie ik de winter
langzaam sterven
oren tuiten van de stilte
mijn gedachten zwerven
familiefeestjes, polonaises,
monden die bewegen
klanken dringen sterker door
'schön ist die Jugendzeit'
later handen losjes
op de schouders
'smoke gets in your eyes'
allen die vertrokken zijn
schuifelen voorbij
'sie kommt nicht…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…
Dan ik het ooit verbeelden zal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
485 Donker dat
Mij vasthoudt
Tot ik deze
Tunnel verlaten
Heb - na minuten
Die eeuwen zijn
Zie ik in het
Groene land
Dat mij omgeeft
De eeuwig grazende
Koe, die het leven
Beter verbeeldt
Dan ik het ooit
Verbeelden zal…
spel der verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 stilaan wijkt het licht
kleuren vervalen
tegen het venster tekent
jouw silhouet zich af
contouren vervagen
in het onmerkbaar overgaan
van licht naar donker
onzegbaar denken van woorden
die oplossen in de schemering
en mijn gelaat
doch niet mijn tranen toont
in jou zocht ik mijzelf
maar vond slechts ledigheid…
Zo verbeeld ik mij het graag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Ik blijf echt niet tot het voorjaar binnen,
maar laat elk weertype herbeginnen.
Ik blijf dromen van laagjes ijs op de sloot
van op de voederplank bevroren brood.
Van zachte sneeuw en niet ontwaken
van dijken die nu niet doorbraken.
Ik wil genieten van vogelpootjes in de sneeuw
en hoe ik vogels zelfs een meeuw voeren ga.
Van pinda's rijgen…
Vereeuwigde verbeelding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Hij kan dan verbolgen zijn
dat zijn vluchtplan gesmolten is
als een raket in de zomerzon,
de hemel ligt als een planisfeer
te wachten onder zijn handen
op vereeuwigde verbeelding.…
Tussen de wolken
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
3.035 Tussen de wolken
Schijnt soms een licht
In mijn verbeelding
Zie ik jouw gezicht
Ik kan maar niet wennen
Het is stil zonder jou
Dat komt
Omdat ik
Nog steeds veel van je hou
Soms droom ik
Dat jij mij zacht aanraakt in bed
En dat jij mij kust
En nog steeds op mij let
Dat heb ik ook nodig
Het geeft zekerheid
Die droom en verbeelding
Wil…
en hij liep naar buiten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.052 En hij liep naar buiten
kijkt in de lucht van de nacht
ziet de maan en al die sterren
en roept:
kijk de maan
zoals je haar ziet
is geheel zichzelf
gebleven
en je denkt
maan?
zichzelf?
-------------------------------------------------
uit: 'Door het oog van de wind' (1988)…
Kortheidshalve 4
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
793 Zij borgen weg
maar verbeelding en liefde
hielden in leven.
Stille Zaterdag 2006…
verspreek je
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 je versprak je
mijn verbeelding
sloeg op hol
in kleur
stotterde je
krom wat recht was
je was te laat…
duinkipje met aria
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.641 er was eens een dametje Kraaygraag
die zong liefst de aria
in 't duin met vogels uit Den Haag
's morgens zette zij met hoge stem in
hield aan tot avondrood
kreeg blos op haar wang van goede zin
zo ging het jaar in jaar uit alle dagen
men zag haar als paria
alleen duinfluiters floten zonder vragen
ook Karel Konijn werd er tureluurs van…