Alle inzendingen over verval

500 resultaten.

Sorteren op:

Zwanenzang

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 606
Toen met de herfst de wolken binnendreven Kwam daarmee het verval in hem op gang En ’s winters wordt zijn zwanenzang geschreven.…
Hans Manders26 december 2008Lees meer >

Bolwerk

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 663
het verbleken van de dagen ligt niet aan de velden en wegen die zijn achtergebleven tijd heeft zich tegoed gedaan aan alles wat ooit verankerd leek in vaste waarde er vallen gaten in de muren van het bolwerk waaraan het uitgebeten heden klampt…
Hanny17 juni 2010Lees meer >

UITGEWOOND

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
monumentenzorg aan Maar in aanmerking kwam je niet Je baard een verwilderde klimop Kwijl je gekleed in vuil grondvest Scheefgezakt ochtenddauw Binnenin je is het donker, smeek je Om sloophamer of pyromaan De storm raast maar kent geen meelij Het is gewoon je tijd nog niet Ik respecteer je doodswens, injecteer je Met drukinkt, het verval…

Het afgelegen tijdsboeket

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de schemerige polderrug ver weg van alle klanken die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen van dit afgelegen tijdsboeket het zicht nimmer scherp als mijn ogen haken aan de wimpers en geen trots gebaar of een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw ontmoeten…
elze3 oktober 2011Lees meer >

traject

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
stram strak stijf in knop zwierig geurend volledig in balans doorgeschoten weg volgens velen niet te verhelen schoonheid nog even talmen met uitgebloeid zijn... een mensenhand snoeit knakt jouw stengels de afvalbak eindstation terminus tulpen niet uit…

Aftakeling

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 957
Dit is míjn verre kust. Mijn krakend schip, met altijd stinkend drab in ’t ruim. Koppig bonkend tegen de kaai en van alles wat draaien kan ontdaan. We worden weggesleept. Een korte reis over het IJ brengt ons voorbij de laatste kranen, naar mannen met roest in hun baarden. Zij tekenen met krijt de zwakke plekken. Ik zal het aan mijn…

Grote stad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Diepe voren in de kop de botten kraken een rochelende hoest een stoppelige kaken een luier is overdreven maar helemaal droog houden we het niet vooruit, een spat water in het gezicht een kam door het haar ’t is weer toonbaar voor even.…

Baltimore

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
Manke, magere meeuw plassen in de kuilen van lege straten gaten in de muren de school gesloten, niemand die weg kon is gebleven na de rellen niemand die vrij kwam uit de cellen Verliezen zijn genomen koffers ingepakt het water afgesloten Oude stad, dode haven waar ik thuis was en terug had willen komen poets je witte trappen…
Zywa12 mei 2023Lees meer >

[ De onderwereld ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
De onderwereld is dichtbij: pis, poep en troep -- slijmerig rottend.…
Zywa28 augustus 2023Lees meer >

HAAKS

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
er zijn profielen, geschreven lijf in tegenlicht. er is ontelbaarheid die ook geen woorden vindt. er is een toekomst zonder ons, de weg is vrij. de dagen korten, ook deze zomer is weldra voorbij. het ziet mensen in de straten, ratten in de val van ratten. alles is tot alles opgeteld, niets van waarde weert zich nog, want alles is goedkoop en…
Dirk Vekemans28 augustus 2023Lees meer >

GRIJS

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
het lied werd dode lus en braakte woord: moerglans en ruwte, een meeuw aan een koord. het latente klotst nog in code aan de pier: kapotte botten, alg en kelp en wier. het zwijgen heeft haar kern bereikt: het is nu stip, punt, korrel in de tijd. het zingen had kortstondig ons verrijkt: parels in een kop vol haat en nijd. droom werd wet, verwoordde…
Dirk Vekemans29 augustus 2023Lees meer >

HET VALT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar zinkt het rotten, vrijheid voelt het enkel in verval.…
Dirk Vekemans23 september 2023Lees meer >

[ Niets gaat met een klap ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 371
Niets gaat met een klap naar de knoppen, het gebeurt -- altijd met gekerm.…
Zywa29 oktober 2023Lees meer >

groeiend verval

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 778
ik raap de nog groene druiven door hagel gevallen op het mos ontrukt aan stramme ranken nog eer zij bloeiden lieten zij de schepper los ik waak bij een stervende mus te pletter gevlogen tegen beton een ongewenste dodelijke kus door een opgebouwde dode muur die van natuurlijk mededogen niet weten kon zo…

VERVAL EN TIJN

hartenkreet
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.062
Dan maar knopen in mijn zakdoek Balpenkrabbels op mijn hand Memoblaadjes in mijn dagboek Advertentieteksten in de krant Tatoeages op mijn billen Wasemhartjes op het raam Extra veel geheugenpillen Non-stop inprenten van je naam Spiekbriefjes op vele plaatsen Viltstiftteksten op de plee Je zult het bijna zielig vinden Overal neem ik je mee…
Hookie7 februari 2007Lees meer >

Gebutst in verval

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
erbij wilde niet meedoen omdat ik geen afscheid van mijn schatten kon nemen genoot van hun kleuren in het transparante omhulsel het divers zijn in vormen allemaal keurig op rij ik verzamelde en spaarde ging mij niet om het spel de beschadigde huid van de winner gaf mij kippenvel jij was de eerste die mij intrigeerde gebutst in verval…
wil melker25 oktober 2015Lees meer >

Rijk in verval

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 944
met stijgende warmte wast het water tot aan verstomde volkse monden ploft het gepofte klootjesgeld als uitgeblazen bellen zeep buiten de greep van aandeelhelden vereerde god van groot gewin aanbeden om zijn schijnbeloften van geluk dat wordt gekocht vraagt steeds meer mensenoffers er wordt met bloed gegokt vanaf een verheven machtsbalkon…

Lente zonder verval

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
wij hebben de bloemen geplukt die hun kelken verwelkten anderen in knop vertraagden door zaad en vruchten te maken we gingen voor zomer in schoonheid voor al eeuwige lente zonder verval maar kleuren vervaagden toen de knoppen verdwenen en het bladgroen bevroor onze weide bleef zwart na ontdooien want zonder zaad kan geen bloem…

Moreel verval

snelsonnet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 866
Stop ledigheid en stop moreel verval. Stop blowers, heel dat honderdduizendtal, gedwongen in een heropvoedingsklasje. De straat af! Hup naar huis! Naar buis en moer! Met Barbie, Patty Brard en College Tour.…

Een te groot verval

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
je schipperde maar kon de koers niet houden roeide tegen stromen op met een te groot verval pas later in rustiger vaarwater kon jij gaan ankeren de kade trok je niet voor een plaats in het groen zou jij alles willen doen jouw elementen zijn nu in balans jij bent op het water aangeland…

In langzaam verval

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
heb je geen bloemen gegeven geknakt in hun bloei jij wilt het leven samen voor groei niet in langzaam verval heb je mijn handen geboden warm hart en een lach zag het ja in je ogen de kus kwam niet onverwacht…
wil melker16 december 2010Lees meer >

Herfstkleuren in verval

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 563
hand in hand zijn we gaan lopen samen weer op weg het heuvelland een pad omhoog waar uitzicht was beloofd een verte vol met glooiingen de diepte van het dal warme herfstkleuren in verval maar wij genoten boven op die heuveltop bloeide onze liefde als lente op…
wil melker27 november 2009Lees meer >

De schoonheid van verval

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
hangen er maar bij; Kletterende hagel, Razende stormen teisterden Het houtwerk - Verf die allang haar eigen Kleur verloren is, Ze is door en door verschoten, En toch is wat nog rest Van ongekende schoonheid - Het leven is er zichtbaar Doorheen getrokken, door dit al, Het laat zichtbare schoonheid na, De schoonheid van het verval…

DE ZEGGINGSKRACHT VAN VERVAL

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 411
timide een beetje nors maar ze heeft een doorleefd verhaal net als een opa op dat bankje in wiens vertrokken rimpels je kunt lezen dat hij daar in dromen van toen zit rond te varen ze verraden misschien waar hij wil wezen z’n verleden een andere wending geven de hem ooit opgedrongen woeste levenszee alsnog proberen te laten bedaren verval…

door halfgoden in verval

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
snijdend moed en een groot hart adrenaline neemt de risico’s apart de spiegel kaatst beweging langs bewegging het pookje als pikkie in verheffing bewustzijn is vernauwd tot de cabine alleen de weg het razend remmen zijn in staat zijn zenuwen te temmen hij weet wat hufters gaan verdienen de saaie wereld wordt genomen door halfgoden in verval…
wil melker30 augustus 2006Lees meer >

in het groen verval

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 733
ik zie je kleuren in het groen verval tot geel en rood weer rijpen je vruchten heb ik kunnen grijpen in het zachte bladerbal jij was vooral het lentense begin de warmte van een zomer ik koester je als dromer maar weet dat winter komt de tijd van rust waarin het voorjaar binnen groeit en bloeit ik feest met jou…
wil melker15 oktober 2005Lees meer >

Niet meer vanzelfsprekend

snelsonnet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 67
Het voortbestaan is niet meer vanzelfsprekend De nationale trots is in verval Het blauw vertoont de eerste barsten al Door tegenwind waar niet op was gerekend De KLM probeert nu tijd te kopen En laat het personeel een blauwtje lopen…

vervlogen tijd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
er ging veel behang over oude lagen zodat het vertrek merkbaar krapper leek groei van jaren camoufleerde de kleurloosheid van het verval alles werd anders de tijd mocht geen naam hebben maar kreeg het wel…

Piekdrukte

snelsonnet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Met files op de alp en in Nepal raakt bergbeklimmen allengs in verval. Wie plassen moet, moet in de rij gaan staan. Geef mij dan maar het Utrechtse station waar ik op dinsdag vrijuit wandelen kon.…