500 resultaten.
Zwanenzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 Toen met de herfst de wolken binnendreven
Kwam daarmee het verval in hem op gang
En ’s winters wordt zijn zwanenzang geschreven.…
Bolwerk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
663 het verbleken van de dagen
ligt niet aan de velden en wegen
die zijn achtergebleven
tijd heeft zich tegoed gedaan
aan alles wat ooit verankerd leek
in vaste waarde
er vallen gaten
in de muren van het bolwerk
waaraan het uitgebeten heden klampt…
UITGEWOOND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 monumentenzorg aan
Maar in aanmerking kwam je niet
Je baard een verwilderde klimop
Kwijl je gekleed in vuil grondvest
Scheefgezakt ochtenddauw
Binnenin je is het donker, smeek je
Om sloophamer of pyromaan
De storm raast maar kent geen meelij
Het is gewoon je tijd nog niet
Ik respecteer je doodswens, injecteer je
Met drukinkt, het verval…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de
schemerige polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten…
traject
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
736 stram strak
stijf in knop
zwierig geurend
volledig
in balans
doorgeschoten
weg volgens velen
niet te verhelen
schoonheid
nog even talmen
met
uitgebloeid zijn...
een mensenhand
snoeit
knakt jouw stengels
de afvalbak
eindstation
terminus
tulpen
niet uit…
Aftakeling
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
957 Dit is míjn verre kust.
Mijn krakend schip, met altijd
stinkend drab in ’t ruim.
Koppig bonkend tegen de kaai en
van alles wat draaien
kan ontdaan.
We worden weggesleept. Een korte reis
over het IJ brengt ons voorbij
de laatste kranen, naar mannen
met roest in hun baarden.
Zij tekenen met krijt de zwakke
plekken. Ik zal het aan mijn…
Grote stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Diepe voren in de kop
de botten kraken
een rochelende hoest
een stoppelige kaken
een luier is overdreven
maar helemaal droog houden we het niet
vooruit, een spat water in het gezicht
een kam door het haar
’t is weer toonbaar
voor even.…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
[ De onderwereld ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 De onderwereld
is dichtbij: pis, poep en troep --
slijmerig rottend.…
HAAKS
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
473 er zijn profielen, geschreven lijf in tegenlicht.
er is ontelbaarheid die ook geen woorden vindt.
er is een toekomst zonder ons, de weg is vrij.
de dagen korten, ook deze zomer is weldra voorbij.
het ziet mensen in de straten, ratten in de val
van ratten. alles is tot alles opgeteld, niets
van waarde weert zich nog, want alles is goedkoop
en…
GRIJS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 het lied werd dode lus en braakte woord:
moerglans en ruwte, een meeuw aan een koord.
het latente klotst nog in code aan de pier:
kapotte botten, alg en kelp en wier.
het zwijgen heeft haar kern bereikt:
het is nu stip, punt, korrel in de tijd.
het zingen had kortstondig ons verrijkt:
parels in een kop vol haat en nijd.
droom werd wet, verwoordde…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar
zinkt het rotten, vrijheid voelt het enkel in verval.…
[ Niets gaat met een klap ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 Niets gaat met een klap
naar de knoppen, het gebeurt --
altijd met gekerm.…
groeiend verval
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
778 ik raap de nog
groene druiven
door hagel gevallen
op het mos
ontrukt aan
stramme ranken
nog eer zij bloeiden
lieten zij
de schepper los
ik waak bij een
stervende mus
te pletter gevlogen
tegen beton
een ongewenste
dodelijke kus
door een opgebouwde
dode muur
die van natuurlijk
mededogen
niet weten kon
zo…
VERVAL EN TIJN
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
4.062 Dan maar knopen in mijn zakdoek
Balpenkrabbels op mijn hand
Memoblaadjes in mijn dagboek
Advertentieteksten in de krant
Tatoeages op mijn billen
Wasemhartjes op het raam
Extra veel geheugenpillen
Non-stop inprenten van je naam
Spiekbriefjes op vele plaatsen
Viltstiftteksten op de plee
Je zult het bijna zielig vinden
Overal neem ik je mee…
Gebutst in verval
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 erbij
wilde niet meedoen
omdat ik geen afscheid
van mijn schatten kon nemen
genoot van hun kleuren
in het transparante omhulsel
het divers zijn in vormen
allemaal keurig op rij
ik verzamelde en spaarde
ging mij niet om het spel
de beschadigde huid van
de winner gaf mij kippenvel
jij was de eerste die mij
intrigeerde gebutst in verval…
Rijk in verval
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
944 met stijgende warmte wast het water
tot aan verstomde volkse monden
ploft het gepofte klootjesgeld
als uitgeblazen bellen zeep
buiten de greep van aandeelhelden
vereerde god van groot gewin
aanbeden om zijn schijnbeloften
van geluk dat wordt gekocht
vraagt steeds meer mensenoffers
er wordt met bloed gegokt
vanaf een verheven machtsbalkon…
Lente zonder verval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 wij hebben
de bloemen geplukt
die hun kelken verwelkten
anderen in knop
vertraagden door
zaad en vruchten te maken
we gingen voor zomer
in schoonheid voor al
eeuwige lente zonder verval
maar kleuren vervaagden
toen de knoppen verdwenen
en het bladgroen bevroor
onze weide bleef zwart na
ontdooien want zonder zaad
kan geen bloem…
Moreel verval
snelsonnet
2.8 met 6 stemmen
866 Stop ledigheid en stop moreel verval.
Stop blowers, heel dat honderdduizendtal,
gedwongen in een heropvoedingsklasje.
De straat af! Hup naar huis! Naar buis en moer!
Met Barbie, Patty Brard en College Tour.…
Een te groot verval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 je schipperde
maar kon
de koers niet houden
roeide tegen
stromen op met
een te groot verval
pas later
in rustiger vaarwater
kon jij gaan ankeren
de kade trok je niet
voor een plaats in het groen
zou jij alles willen doen
jouw elementen
zijn nu in balans jij bent
op het water aangeland…
In langzaam verval
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 heb je
geen bloemen gegeven
geknakt in hun bloei
jij wilt het leven
samen voor groei
niet in langzaam verval
heb je
mijn handen geboden
warm hart en een lach
zag het ja
in je ogen de kus
kwam niet onverwacht…
Herfstkleuren in verval
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
563 hand in hand
zijn we gaan lopen
samen weer op weg
het heuvelland
een pad omhoog
waar uitzicht was beloofd
een verte vol met glooiingen
de diepte van het dal
warme herfstkleuren in verval
maar wij genoten
boven op die heuveltop
bloeide onze liefde als lente op…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 hangen er maar bij;
Kletterende hagel,
Razende stormen teisterden
Het houtwerk -
Verf die allang haar eigen
Kleur verloren is,
Ze is door en door verschoten,
En toch is wat nog rest
Van ongekende schoonheid -
Het leven is er zichtbaar
Doorheen getrokken, door dit al,
Het laat zichtbare schoonheid na,
De schoonheid van het verval…
DE ZEGGINGSKRACHT VAN VERVAL
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
411 timide een beetje nors
maar ze heeft een doorleefd verhaal
net als een opa op dat bankje
in wiens vertrokken rimpels je kunt lezen
dat hij daar in dromen van toen zit rond te varen
ze verraden misschien waar hij wil wezen
z’n verleden een andere wending geven
de hem ooit opgedrongen woeste levenszee
alsnog proberen te laten bedaren
verval…
door halfgoden in verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 snijdend
moed en een groot hart
adrenaline neemt de risico’s apart
de spiegel kaatst beweging langs bewegging
het pookje als pikkie in verheffing
bewustzijn is vernauwd tot de cabine
alleen de weg het razend remmen
zijn in staat zijn zenuwen te temmen
hij weet wat hufters gaan verdienen
de saaie wereld wordt genomen
door halfgoden in verval…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
Niet meer vanzelfsprekend
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
67 Het voortbestaan is niet meer vanzelfsprekend
De nationale trots is in verval
Het blauw vertoont de eerste barsten al
Door tegenwind waar niet op was gerekend
De KLM probeert nu tijd te kopen
En laat het personeel een blauwtje lopen…
vervlogen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 er ging veel behang
over oude lagen
zodat het vertrek
merkbaar krapper leek
groei van jaren
camoufleerde
de kleurloosheid
van het verval
alles werd anders
de tijd mocht
geen naam hebben
maar kreeg het wel…
na de zondvloed
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
540 het verval geeft de nasmaak
van gisteren beklemmend weer…
Piekdrukte
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
617 Met files op de alp en in Nepal
raakt bergbeklimmen allengs in verval.
Wie plassen moet, moet in de rij gaan staan.
Geef mij dan maar het Utrechtse station
waar ik op dinsdag vrijuit wandelen kon.…