11794 resultaten.
Lichtbrekende regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik heb
met jou de
regenboog
zien opgaan
in een door zon
verblinde bui
waarbij
donker zwarte
wolken de
horizon raakten
en met hagel
schade maakten
de volle kleuren
kregen nog een
schaduwboog
tot cumulus
de lichtbrekende
regen verschoof
en wij nog vol
ontzag voor dit
immens natuurlijk
gebeuren de intense
kleuren nog op het…
Pesten
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
757 Jullie zijn net wolken voor de zon
Het komt donker en dan regent het.
Jullie weten niet waar naartoe
Het hart is altijd toe.
Maar weet, na regen
komt altijd zonneschijn.
In mijn hart zal ik altijd de warmte voor jullie vasthouden
net als de zon zullen jullie stralen.…
pesten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
806 Ze vergeeft de wolken dat zij haar bedolven
onder droevigheid en pesterij.…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zonk de zwijgende avond
Om me, als een mist uit de hemel,
Als om een boom zonk de avond,
Als om een duistere heuvel,
Als om een donkere vogel,
Als om een graf op een heuvel -
Zo zonk de nacht uit de wolken
En zeeg de verduisterde hemel
Rondom mij heen; - en de wolken
Dreven als vage gedaanten,
Als vluchtende vreemde gedaanten -
Zoals…
volle maan
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
973 middernacht
kijken naar buiten
genieten van het
mooie licht
van de volle maan
flarden wolken
in allerlei vormen
schieten voorbij
kom weer tevoorschijn
volle maan
donkere contouren
doemen op
tuinen zwak verlicht
door het licht
van de volle maan
middernacht
de natuur in rust
en overal
mysterieus licht
van de volle maan…
Opent deuren in verschil
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 in een machtig waaien
jagen witte wolken
vol mystiek voorbij
de zwarte zijn
veel aardser en brengen
de magie nabij
het is de oude strijd
tussen goed en kwaad die nu
naar licht en donker overslaat
heksen en het hellevuur
tegen roependen in de woestijn
zal dit elixer ooit de hemel zijn
zelfs het verscheiden
opent deuren in verschil…
niets dan dit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
486 is het de rode inkt
die aan je vingers kleeft
het verzonken turen
binnen klamme muren
zijn het de bloedende handen
met tranen gewassen
de wisselende tekens
aan de lucht
is het de blinkende vogel
die verblindt
de nachtelijke uil met
uitgeslagen vleugels
zijn het zwervende schaduwen
in licht en donker
de parelmoeren wolken
van…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 het dreigen van wolken
de grom van het dier
de Duitsers kwamen
als een beest uit een kooi
ze zongen zo mooi
ze rolden hun oorlog
over dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen…
VLIEGJES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 mensen zijn vliegjes
dwalend in het donker en
dansend naar het licht…
In het licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
504 ik zet hen in het licht
zij die hun zin verloren
moesten vluchten voor hun leven
die keihard knokten maar weg wilden van de pijn
die vastzitten in onzichtbare knopen
zich slepen door iedere dag
zij die ronddwalen in cirkels
zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil
zij die monddood zijn gemaakt, door hen die er eens toe deden
zij…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 De zee klotst voort in eindeloze deining,
maar nu zonder daglicht, zonder spiegel van de ziel;
zij draagt stilte als een mantel van zwart fluweel,
en haar golven, klein en gedempt,
fluisteren slechts wat ze niet meer durven zingen.
In deze nacht wordt zij korf vol bijen zonder zoem,
bos vol wind die zichzelf niet meer beweegt;…
- Als een weerlicht in het donker -
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
545 Ken geen ander morgen,
weet niet hoe verwondingen ontstaan
of dat wat invloed had
‘k zie alleen de eeuwige triomfwagen
der wolken oplichten door blikseminslag
bevrijd, bevredigt
wringt de wind der jaren,
jachtig op en neer
als een weerlicht in het donker
de opgeschreven namen,
deze, die door noodlot omkwamen
vaak genoemd door mensen…
Hanenpoten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
710 op hoge stelten door het donker
wachten tot de zon doorbreekt
de wolken uit elkander schuiven
en zelfs het roodste rood verbleekt
al bij het allereerste straaltje
gooi je je kop in je kippennek
schud je al je veren los
en opent zelfvoldaan je bek
het geluid zit verborgen in de diepte
tot jij het naar buiten zwaait
onrustig ga je weer zitten…
Storm op de hei
poëzie
3.0 met 2 stemmen
842 En boven, de wolken,
Die drommen en draven,
Als donkere volken
Geklonkene slaven.
Wijl wind, in zijn woede,
Bij 't ijzeren drijven,
Blind geselt ten bloede
Hun trotsige lijven.…
Waar ben je?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.047 Toch voel ik jouw aanwezigheid
Ik zou alles doen, alles
Om jouw stem nog een keer te horen
Ik wil jouw troostende woorden,
Papa
Maar je bent alweer
Verdwenen,
Daar achter de wolken
En ik?
Ik zie geen sterren
Enkel een donkere zomerlucht…
Zonsopgang
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
522 want bij het krieken van de dag,
in het laatste donker van de nacht,
verschijnt een rood oranje pracht,
die grijze wolken laat verdwijnen... als bij toverkracht!…
Wolken in een waterplas
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
605 De jaren gingen tellen
uit het donker rezen barrages
iconen van vijandigheid.
Op bittere grond beland
achter zwaktes verschanst
in onthechting thuisgeraakt.
Zou het kunnen?
het leven langzaam
achterwaarts begrijpen
Alleen maar zwijgend
kijken naar drijvende wolken
in een waterplas?…
[ Het leven komt aan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 Het leven komt aan
op de seconden vóór je --
de kleine toekomst.…
[ Juist door te wachten ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
444 Juist door te wachten
kun je zien wat de wereld --
je te bieden heeft.…
[ De priester is oud ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
435 De priester is oud,
niet meer geschikt voor mensen --
en niet meer voor God.…
Zo maar een dag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 Dromerig op mijn rug liggend
in het gras met moeder natuur
en de wind als gezelschap
bekijk ik de voorbij drijvende wolken
ik zie van die grote witte
en iets donkere donderwolkjes
er tussen, ze nemen vormen aan
ze gaan leven, voor mijn ogen
een glimlach kleurt mijn wangen
als ik vliegtuigstrepen er
een kus zie vormen
kruisjes in de lucht…
ijsland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 gletsjers stoom en zwavel
een donkere dreiging
van verre sombere vulkanen en
traag gloeiend lavageweld
rokende watervallen
eeuwig beukt wit schuim
op zwarte basaltstranden
onder wolken krijsende vogels
op ongenaakbare rotsen
bloeien kleine bloemen
fel rood en paars
op de troosteloze aarde
eens gloeiend en trillend
nu koud en wachtend…
rust
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.334 Vanuit een wolk zwevend
in de kringloop van het leven
val ik als een sneeuwvlok
in alle rust , op mijn plaats.…
December in Tanger
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.888 Licht donker warm koud,
de flakkerende winterzon
speelt verstoppertje
met de hemel van Tanger:
langs het strand flaneert
de boulevard in een
steeds wisselend schaduwkleed.
Maar over de baai
hangen zware wolken:
kamelen drinken ondersteboven
van de regenboog en spugen op
nietsvermoedende passanten.…
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
De gele kam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
919 En achterin, tegen ‘t blijvend groen
op donker geroeste stam,
in het wijkend licht zich steeds vernieuwend,
een glazen beeld; "de gele kam".…
Qu’as-tu rêvé cette nuit ?
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
591 je voelt me
over het ruwe stof van donkere heimwee
en ik
kijk in te grote ogen
ik ben maar wie ik zijn kan
en minder
onvermijdelijke woorden
in bijeen geschraapte minuten
die onrustig wiegen
naar een nooit beloofd land
de zee roeit naar droomlage
wolken en ik gijzel ze nog korter bij mij
want de aarde draagt
niet verder dan het klad…
van dag noch uur
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
997 grijs, de vlagen zwart
en alles wat nog donker
in mijn buik ligt
opgebaard…
Weg wijzer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
627 danst vrijheid
in de wolken
een glimlach
krult haar wangen…
De hazelaar
gedicht
3.7 met 20 stemmen
14.157 Trillend dwaalt van boven
't fijne wolken los;
en met bloei bestoven
in het naakte bos
blijf ik in een beven
teruggehouden staan,
en ik raak nog even
't donker stamhout aan.
------------------------------
uit: 'Het Veerhuis', 1980.…