953 resultaten.
Voor mijn lieve Kim
hartenkreet
4.3 met 29 stemmen
2.085 Er kwam een zonnestraaltje bij
Maar met een beetje zwaar gemoed
Een dag in de zomer je was 4
Uit school, ik wacht, en daar huppelend,
Met de zon op je gouden haar,
Zeg je mam ik hou van jou
En mijn grootste geluk is daar.…
Droom
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.786 's Avonds de liefde met je bedrijven,
gemoedelijk tegen je aan gaan wrijven.
's Morgens in ons bed,
niemand die ons belet.
De rest van mijn leven geef ik aan jou,
mijn man, de man van wie ik hou.…
PHINY DICK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
859 De vrouw met sterke pen en zwevend gemoed
geeft zich aan het kabouterleven
vol huiveringwekkend én schoon beleven,
waarin ook menig dier groot wonder doet.
Aardmannen en dwergen speuren verwoed;
nooit zal hun strijdershart het begeven.
Lieve poes en beer gaan blij samenstreven,
stoken bij eega Marten zijn schrijversgloed.…
Aanvechtinge
poëzie
3.3 met 16 stemmen
3.149 Hoe licht kost uw gena bekeren mijn gemoed.
Uw liefd' en goedigheid mij trekken tot het goed'.
Uw mede-dogendheid van 't kwade mij bevrijden.
Helaas! wat zeg ik Heer!…
luchten
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 nee , mijnerzijds,
heden,
geen enkel gedraai
daarbij bent u
een van die vrouwen
die van de privé of libelle
een zondags
kleurloos hoedje vouwen
of een man
van een ding tegelijk
slechts oog voor
werk of ronde bal
dan heb ik het
nog niet over sex
ik vind u gewoon
een zure kwal
deze helderheid
geeft ruimte
aan mijn gemoed…
de Slag bij Swammerdam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 bij het bloed doorlopen zand,
zodanig als bagger geworden,
overzie ik, Julius, Ridder
van de Vergulde Vingerhoed,
het slagveld met lede ogen
en ervaar in mijn gemoed
zwaar mededogen met
de verminkte krijgers,
alom zwaar gehavend ,
door sabels en kogels beboet
een geschrei van verre
snijdt mij door het hart
ik spoed mij naar de plek…
mijn gracht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
763 niet alles komt dan binnen
zo ik graag zou willen
de werkelijkheid heeft ingeboet
het grootse zou mij zwaar doen tillen
zo ga ik vaak hier mijn weg
soms verdwaald in gedachten
een plek van overpeinzing
van denkbeeldige krachten
die mij doen verwonderen
over het palet van water,
groen en keiensteen
hier overdadig aanwezig
en mijn gemoed…
Geen weer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
894 De zon in mijn hart was verdwenen
geen storm te zien in mijn glas water
noch nevelige slierten bij een ochtendkater
geen kou en geen kilte in mijn gemoed
want dat alles is wat het weer met je doet.
De droom nam een eind
doordrenkt werd ik wakker
weerwolven knauwend
aan mijn veilig bestaan.…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 Er stroomt door mijn gemoed in stormend klateren
Een wilde zee, waarop ik rijs en daal, -
Een drup... een englen-blik, maar elke straal
Danst als het springen van bezeten sateren.…
Dat ellendige plagiaat.
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.045 Een mens kan schrijven wat of ie wil
komt uit zijn eigen pen
een mens kan dichten wat ie voelt
komt uit zijn eigen gemoed
Maar als je óverschrijft wat een ander
al voor je deed, dan doe je iets niet goed.
Voor je verder aan de slag gaat, moet je
bij jezelf te raden gaan
pleeg ik geen PLAGIAAT?…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 Dorpsweg langs bevroren kanaal
Kale eiken wit gemutst met glas bepegeld
Ik voel me warm, dikke jas en sjaal
Maar meer nog is het de wollige kilte
Die mijn gemoed zacht onderdompelt
In kerstsfeer beleven van verlichte avondstilte
Geknoerp van mijn schoenen die…
Onvast over een onzichtbaar voetpad lopen
Met moeite en onevenwichtig sturen
Ontwijken…
Voor mijn liefste
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.615 nooit ben ik een dromer geweest
ooit door jouw ogen dan misschien
Stap toch gewoon uit die wrede hoek
sprookjesfiguren lachen eigenlijk nooit
leg jouw hoofd in mijn zachte handen
zodat ik jouw kinnetje kietelen kan
en morgen blijft tóch wel land van ooit
Zonder valse stemmen , oh wat ben je mooi
dat schudden stiefmoeders zo uit hun gemoed…
De zee
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.476 Slenterend loop ik op het strand
mijn gedachten probeer ik te laten varen
Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand
terwijl de wind waait door mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen…
De zee
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.275 Slenterend loop ik op het strand
mijn gedachten probeer ik te laten varen
Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand
terwijl de wind waait door mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen…
Goor
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 Met betraande ogen kijkt hij me aan,
ik denk met bezwaard gemoed,
drink ik mijn koffie nu zonder zoet?
zijn lijden grijpt mij aan.
Hij komt naar mij, ‘k laat hem begaan,
de slagroom is zijn enig baken,
met veel gesmak laat hij ’t zich smaken,
en keert terug, geheel voldaan.…
Nog even
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 Waar blijft de zon die kan verlichten
wat donker is in ons gemoed en ons weer
blij kan maken. Toch lokt van verre al
de lente die geen mens kan tegenhouden.
Soms kan een beetje dankbaarheid ons
hart doen leven en ons troost ook geven.…
TANKA 'S VAN RONDLOPEN EN DENKEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
502 De bakkerij
van achttienhonderdtwintig
oogt gemoedelijk,
arbeidt ouderwets, blijft jong
vol nijvere tijdloosheid.…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 Wijnranken in gelid
strelende zoete winden
waaraan gemoed is ontpit,
grond gedeukt, in kalk
verstrikte horizon, een
zon die aan de hemel likt,
cypressen , metaforen
van groen, geërodeerd om
een droge dorst te lessen,
stilte van gehooide akkerland,
mengt in het gedruis van
cicaden, een bedwelmende
achtergrond op het grafschrift
van dorpen…
De liefde gaat niet henen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.917 Ik mijd daarom het ijdele wenen, klagen…
Licht in elks hoofd, in elks gemoed de vrede
Wil ik, als gulle lentezon, doen dagen.…
NOG EENS MEI.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.390 wees gegroet,
Met de eigen liefde in 't oud gemoed,
Als 't jonger hart deed kloppen.
Wat schoner dan de jeugd van 't jaar,
Met bloesems aan den appelaar,
En rozen in haar knoppen…
DAAGSE VERWONDERING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Snuivend, woelend en graaiend roept dat blije kind:
"Eerst groene knobbels, dan _ bonte klokken
vol zoemmuziek, die je gemoed laat zweven!"
De man veert op, beseft: "Waarvoor was ik blind?
Vanzelf-gebeuren mag steeds verbazing lokken,
het zegenrijkste wonder in 't leven."…
De zwerver spreekt
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.138 Toch, soms, - als wolkenveren in heldre luchten, -
Waart door mijn klaar gemoed een teder duchten,
Dat mijn zó stil beminden leed geschiedt...
Dan: om hun haardsteên heimlijk te beveilgen,
Waak ik 's nachts aan de poorten mijner heilgen,
En 'k bid voor hen, maar zij, zij weten 't niet.…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Dof daalt de grauwte van de hemel neer,
E brengt een weemoedsstemming over de aard’,
De grijze leegte dringt in mijn gemoed.
As-bleke misten stijgen uit het neer,
Een vale schimmenstoet, uit vocht gebaard,
En doven uit de laatste zomergloed.…
HERINNERING LEEFT OP
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Een oud paard trekt geduldig de ploeg voort
streelt met ademwolken de geurige kluiten
die dan scheurend zijwaarts zweven
luistert gemoedelijk zonder eigen wil
naar korte tonen uit de boerenmond
voldaan sjokt hij naar de stal
plots doet zijn verleden zich gelden
driest rende het jonge srijdros op alles af
geheugen overmeestert het dier!…
RUIME GEEST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 Dit schilderij brengt Limburgs aard tot leven:
bij zware arbeid en daags gebeuren
zich aan luchtige stemming overgeven;
aanpak en gemoed mogen elkaar keuren,
samen broederlijk eensgezind zweven,
omringd door lovende bloemengeuren.…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Een hechte rij beuken blaast luchtig en zacht
reine adem over vredige graven,
wil de Burgemeester Wuiteweg laven,
geeft gemoedelijk vloeiende levenskracht.
De luchtstroom uit dicht lover houdt steeds wacht
bij huiskamers en werkgrage zalen
vol mengeling van allerlei talen,
die geheime spraak of openheid betracht.…
URETERP VALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
594 Koele schaduw en versnipperde gloed
liefkozen donkerbruine bakstenen,
schenken strenge ramen spraakzaam gemoed.
Gevels bezingen verlopen venen,
waar noestheid bloeide - bij blije boerendans,
strooien Friese weemoed om zich henen.…
Koningswater II
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 manen dansen langzaam
op en neer, ze weet het niet,
maar ik ben gekomen om mijn schat op te graven
Eenmaal uit het woud
onder de modder,
voel ik mij de koning te rijk
In het badhuis zweet ik de beelden uit mijn lichaam,
ontdoe me van het vuil, om 's avonds op wacht te staan
op de torens van mijn kasteel, waar het warm is
en de mensen gemoedelijk…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Des avonds buigt mijn lome mijmring over
Naar haar, mijn lief, en naar haar stil gemoed:
Zo nijgt een boom soms wel zijn bronzen lover
Over het koele water aan zijn voet.
En ik word droef.…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 Vermoeide takken buigen bij avondval,
en alles rust opnieuw... in stil gemoed.…