Alle inzendingen over gemoedelijk

952 resultaten.

Sorteren op:

Droom

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.786
's Avonds de liefde met je bedrijven, gemoedelijk tegen je aan gaan wrijven. 's Morgens in ons bed, niemand die ons belet. De rest van mijn leven geef ik aan jou, mijn man, de man van wie ik hou.…

PHINY DICK

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
De vrouw met sterke pen en zwevend gemoed geeft zich aan het kabouterleven vol huiveringwekkend én schoon beleven, waarin ook menig dier groot wonder doet. Aardmannen en dwergen speuren verwoed; nooit zal hun strijdershart het begeven. Lieve poes en beer gaan blij samenstreven, stoken bij eega Marten zijn schrijversgloed.…

Aanvechtinge

poëzie
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.149
Hoe licht kost uw gena bekeren mijn gemoed. Uw liefd' en goedigheid mij trekken tot het goed'. Uw mede-dogendheid van 't kwade mij bevrijden. Helaas! wat zeg ik Heer!…

luchten

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.107
nee , mijnerzijds, heden, geen enkel gedraai daarbij bent u een van die vrouwen die van de privé of libelle een zondags kleurloos hoedje vouwen of een man van een ding tegelijk slechts oog voor werk of ronde bal dan heb ik het nog niet over sex ik vind u gewoon een zure kwal deze helderheid geeft ruimte aan mijn gemoed…

de Slag bij Swammerdam

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 783
bij het bloed doorlopen zand, zodanig als bagger geworden, overzie ik, Julius, Ridder van de Vergulde Vingerhoed, het slagveld met lede ogen en ervaar in mijn gemoed zwaar mededogen met de verminkte krijgers, alom zwaar gehavend , door sabels en kogels beboet een geschrei van verre snijdt mij door het hart ik spoed mij naar de plek…

mijn gracht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 763
niet alles komt dan binnen zo ik graag zou willen de werkelijkheid heeft ingeboet het grootse zou mij zwaar doen tillen zo ga ik vaak hier mijn weg soms verdwaald in gedachten een plek van overpeinzing van denkbeeldige krachten die mij doen verwonderen over het palet van water, groen en keiensteen hier overdadig aanwezig en mijn gemoed…

Geen weer

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 894
De zon in mijn hart was verdwenen geen storm te zien in mijn glas water noch nevelige slierten bij een ochtendkater geen kou en geen kilte in mijn gemoed want dat alles is wat het weer met je doet. De droom nam een eind doordrenkt werd ik wakker weerwolven knauwend aan mijn veilig bestaan.…

Licht

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.609
Er stroomt door mijn gemoed in stormend klateren Een wilde zee, waarop ik rijs en daal, - Een drup... een englen-blik, maar elke straal Danst als het springen van bezeten sateren.…
Willem Kloos1 september 2007Lees meer >

Dat ellendige plagiaat.

hartenkreet
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Een mens kan schrijven wat of ie wil komt uit zijn eigen pen een mens kan dichten wat ie voelt komt uit zijn eigen gemoed Maar als je óverschrijft wat een ander al voor je deed, dan doe je iets niet goed. Voor je verder aan de slag gaat, moet je bij jezelf te raden gaan pleeg ik geen PLAGIAAT?…
an terlouw16 oktober 2007Lees meer >

Warme Sneeuw

hartenkreet
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.815
Dorpsweg langs bevroren kanaal Kale eiken wit gemutst met glas bepegeld Ik voel me warm, dikke jas en sjaal Maar meer nog is het de wollige kilte Die mijn gemoed zacht onderdompelt In kerstsfeer beleven van verlichte avondstilte Geknoerp van mijn schoenen die… Onvast over een onzichtbaar voetpad lopen Met moeite en onevenwichtig sturen Ontwijken…

Voor mijn liefste

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.615
nooit ben ik een dromer geweest ooit door jouw ogen dan misschien Stap toch gewoon uit die wrede hoek sprookjesfiguren lachen eigenlijk nooit leg jouw hoofd in mijn zachte handen zodat ik jouw kinnetje kietelen kan en morgen blijft tóch wel land van ooit Zonder valse stemmen , oh wat ben je mooi dat schudden stiefmoeders zo uit hun gemoed…
klavier13 januari 2008Lees meer >

De zee

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.476
Slenterend loop ik op het strand mijn gedachten probeer ik te laten varen Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand terwijl de wind waait door mijn haren Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen het brengt ontroering diep in mijn gemoed Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen het verdwijnt immers voorgoed De golven kabbelen…
j15 oktober 2008Lees meer >

De zee

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Slenterend loop ik op het strand mijn gedachten probeer ik te laten varen Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand terwijl de wind waait door mijn haren Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen het brengt ontroering diep in mijn gemoed Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen het verdwijnt immers voorgoed De golven kabbelen…
judy steffers16 november 2008Lees meer >

Goor

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
Met betraande ogen kijkt hij me aan, ik denk met bezwaard gemoed, drink ik mijn koffie nu zonder zoet? zijn lijden grijpt mij aan. Hij komt naar mij, ‘k laat hem begaan, de slagroom is zijn enig baken, met veel gesmak laat hij ’t zich smaken, en keert terug, geheel voldaan.…
jan Arno14 december 2009Lees meer >

Nog even

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Waar blijft de zon die kan verlichten wat donker is in ons gemoed en ons weer blij kan maken. Toch lokt van verre al de lente die geen mens kan tegenhouden. Soms kan een beetje dankbaarheid ons hart doen leven en ons troost ook geven.…
Adeleyd8 februari 2024Lees meer >

TANKA 'S VAN RONDLOPEN EN DENKEN

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
De bakkerij van achttienhonderdtwintig oogt gemoedelijk, arbeidt ouderwets, blijft jong vol nijvere tijdloosheid.…
Han Messie12 februari 2010Lees meer >

Merktekens ( Rythme en Provence)

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 889
Wijnranken in gelid strelende zoete winden waaraan gemoed is ontpit, grond gedeukt, in kalk verstrikte horizon, een zon die aan de hemel likt, cypressen , metaforen van groen, geërodeerd om een droge dorst te lessen, stilte van gehooide akkerland, mengt in het gedruis van cicaden, een bedwelmende achtergrond op het grafschrift van dorpen…
pama1 juli 2010Lees meer >

De liefde gaat niet henen

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.917
Ik mijd daarom het ijdele wenen, klagen… Licht in elks hoofd, in elks gemoed de vrede Wil ik, als gulle lentezon, doen dagen.…

NOG EENS MEI.

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.390
wees gegroet, Met de eigen liefde in 't oud gemoed, Als 't jonger hart deed kloppen. Wat schoner dan de jeugd van 't jaar, Met bloesems aan den appelaar, En rozen in haar knoppen…

DAAGSE VERWONDERING

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Snuivend, woelend en graaiend roept dat blije kind: "Eerst groene knobbels, dan _ bonte klokken vol zoemmuziek, die je gemoed laat zweven!" De man veert op, beseft: "Waarvoor was ik blind? Vanzelf-gebeuren mag steeds verbazing lokken, het zegenrijkste wonder in 't leven."…

De zwerver spreekt

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Toch, soms, - als wolkenveren in heldre luchten, - Waart door mijn klaar gemoed een teder duchten, Dat mijn zó stil beminden leed geschiedt... Dan: om hun haardsteên heimlijk te beveilgen, Waak ik 's nachts aan de poorten mijner heilgen, En 'k bid voor hen, maar zij, zij weten 't niet.…

Najaar.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Dof daalt de grauwte van de hemel neer, E brengt een weemoedsstemming over de aard’, De grijze leegte dringt in mijn gemoed. As-bleke misten stijgen uit het neer, Een vale schimmenstoet, uit vocht gebaard, En doven uit de laatste zomergloed.…
Edward Koster25 september 2012Lees meer >

HERINNERING LEEFT OP

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 674
Een oud paard trekt geduldig de ploeg voort streelt met ademwolken de geurige kluiten die dan scheurend zijwaarts zweven luistert gemoedelijk zonder eigen wil naar korte tonen uit de boerenmond voldaan sjokt hij naar de stal plots doet zijn verleden zich gelden driest rende het jonge srijdros op alles af geheugen overmeestert het dier!…
Han Messie4 november 2012Lees meer >

RUIME GEEST

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Dit schilderij brengt Limburgs aard tot leven: bij zware arbeid en daags gebeuren zich aan luchtige stemming overgeven; aanpak en gemoed mogen elkaar keuren, samen broederlijk eensgezind zweven, omringd door lovende bloemengeuren.…

DRACHTENS FLUISTERING

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
Een hechte rij beuken blaast luchtig en zacht reine adem over vredige graven, wil de Burgemeester Wuiteweg laven, geeft gemoedelijk vloeiende levenskracht. De luchtstroom uit dicht lover houdt steeds wacht bij huiskamers en werkgrage zalen vol mengeling van allerlei talen, die geheime spraak of openheid betracht.…

URETERP VALLAAT

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Koele schaduw en versnipperde gloed liefkozen donkerbruine bakstenen, schenken strenge ramen spraakzaam gemoed. Gevels bezingen verlopen venen, waar noestheid bloeide - bij blije boerendans, strooien Friese weemoed om zich henen.…

Koningswater II

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
manen dansen langzaam op en neer, ze weet het niet, maar ik ben gekomen om mijn schat op te graven Eenmaal uit het woud onder de modder, voel ik mij de koning te rijk In het badhuis zweet ik de beelden uit mijn lichaam, ontdoe me van het vuil, om 's avonds op wacht te staan op de torens van mijn kasteel, waar het warm is en de mensen gemoedelijk…

IN DE AVOND

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Des avonds buigt mijn lome mijmring over Naar haar, mijn lief, en naar haar stil gemoed: Zo nijgt een boom soms wel zijn bronzen lover Over het koele water aan zijn voet. En ik word droef.…

Zilverlicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 354
Vermoeide takken buigen bij avondval, en alles rust opnieuw... in stil gemoed.…
Johny Donovan21 november 2025Lees meer >

Onmacht

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.322
En geest en hart, zij waaien droeve vlagen Van kille leegheid in 't verdord gemoed; En de aarde kwijnt; met haar gij, 't laatste goed Waaraan 'k mij klamp, gedenkend vroeger dagen.…