1878 resultaten.
een droom van liefde
hartenkreet
2.9 met 22 stemmen
1.630 omarmd
slapen we in
om te ontwaken
huid aan huid
in ’t licht van de morgen
geurt nog de nacht
omvat door strelende handen
die loom bewegen
als spelende dieren;
groeien wij
- als vanzelf
tezamen
in één
gloeiend lijf
dromen
gesloten ogen
een zalig geluk.…
Laetare
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.082 Oeverloos ontwaken
dwars doorheen de dood,
laat die hoop je raken,
aarde, moederschoot.…
ontvangen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
814 kus me dan
nog voor november kleuren
dempt
je hart voorgoed gesloten wordt
beloof me
om te ontwaken
nog voor winter koude namen schrijft
en stille kinderen slapeloos dwalen
in woorden
van ontheemde dichters
rond en rond
een volle maan
-geen mens bestaat in deze waan-
verzamel me
dan
nog voor ik wenen mag…
je bent er niet
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
750 Vandaag zag ik de zon opgaan
mogelijk nooit zo mooi
ik lette daar toch niet zo op
nu jij bent weggegaan
goed dat er wolken zijn
waar de zon zich in verstopt
en in de grijze regen
naar wat verkoeling zoekt
maar wat de zon ook denkt of doet
dat is me om het even
net als de klokken in het dorp
en t ontwaken van het leven…
Morgenlied/fado
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
726 Aardse geuren
kruidig gevormd,
kronkelen omhoog
langs ontluikende bloem
omzich te vermengen
met lange zilverwitte
zonnestralen, die
door de morgen
schemer, de dag
doet ontwaken.…
Ont-spanje
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.037 Ochtendlijk
ontwaken, na ontnuchterende
katers. Zelfs poezen spinnen
niet. Harde regenbuien verdrijven
zwoelte, brengen helaas slechts
weinig koelte na verzengende hitte.
Werken in plaats van feeststemming.
Oranje is terug waar het hoort;
aan de bomen in Spanje.…
Hoe het begon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 Toen besefte ik pas
hoe het begon:
het ontwaken
van vader en zoon
en de ijle schreeuw
boven de daken
kwamen
uit dezelfde bron
die er altijd al was…
Het ochtendkind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 fluister het tegen de wolken
vertel het aan de wind
leg het te rusten in de takken
om haar te koesteren
als het ochtendkind
ontwakend in vele armen
verscholen onder een bladerenbed
doet ze zich te goed aan zonnestralen
die haar weldra in het middelpunt zetten
ontstijgt ze al gauw het aardse
uiteindelijk is ze volgroeid
om haar vleugels…
tussen avond en ochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Tussen avond en ochtend ontwaken,
slaapdronken in de badkamer verzeilen
en jezelf verlaten
wanneer je klaterend pist.
Door het raam knuffelen nevelen
van opkomende slierten mist.
Het zijn krullende knevels onaanraakbare
verwaseming
van een droom die nooit meer op je wacht.
Tussen avond en ochtend
veradem je nacht.…
Geboorte van inspiratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 Zo stil was de nacht
dat men nauwelijks kon geloven
dat ze zou ontwaken in de dag
haar rust prijs gaf
aan het licht.
In amper merkbaar vervloeien
rees schemer in de morgen
brak de hemel open in zonnelicht
week kleurloos nachtelijk duister
mengde bloemenkleur en vogelzang
tot nieuw veel belovend gedicht.…
Op deze kruising
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
738 Het is vroeg in de morgen
Als mijn gevoel mij laat ontwaken
Op het moment dat mijn dromen
Nog steeds haar zuchten slaken
Zo ontmoeten ze elkaar
Dromen en waken verweven
Het gevoel wat is geboren is waar
In mijn hart is het om het even
Deze kruising van ontmoeten
Is mijn vaste afspreekpunt
Waar ik je graag wil begroeten
Op de…
Janna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 zodra zonnen de hemel aanraken
van diep blauw dat nooit ophoudt
bloemen in de vrucht ontwaken
zich hullen in weelderig maïsgoud
de rijp van verse weiden smelt
zodat druppels als parels blinken
zodra lessend water tintelend opwelt,
dan kan er maar één naam klinken…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
lichturen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 in het maagdelijk ontwaken van
de laatste herfstdag
schijnt zijn rode gloed van enkel
zon te komen
buiten dromen om -een zachte lach
de eenentwintigste dag
begint als windloos verder stromen
op jouw adem, binnenin
een eiland in de zee
verplaatst het water eindeloos
hoe broos is dit begin…
lust
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 omdat ik als een oude bouwval
staan blijf uit gewoonte
zeg ik ja
als een toevallig liefje
midden in de nacht
verbaasd mijn hardheid voelt
en vraagt of ik nog lust heb
lust is er inderdaad
om vredig en bevredigd in te slapen
en nooit meer te ontwaken
want kan het mij wat schelen
als zij morgen ontwaakt
in de armen van een lijk
bevrijd…
rigor mortis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
492 omdat ik
als een oude bouwval
staan blijf
uit gewoonte
zeg ik ja
als een toevallig liefje
midden in de nacht
geflatteerd
mijn hardheid voelt
en vraagt
of ik nog lust heb
maar eigenlijk
bedoel ik
lust
om vredig en bevredigd
in te slapen
en niet meer te ontwaken
want kan het mij wat schelen
als zij morgen wakker wordt
in de armen…
Droomdicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
587 Dan ontwaak ik
in fel zonlicht
zonder droomdicht,
maar met grote glimlach
op mijn gezicht.…
Lekker langzaam
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 langzaam ontwakend
na 'n innig liefdesspel
verzucht ik de zondag
waarin ik jou
en jij mij
op de golven van
mijn ademhaling
rust jouw hoofd
jouw mond lieflijk
tegen mijn borst
vingers spelen zachtjes
door je haren
de tijd speelt tikkertje
met de zon die breeduit lacht
op deze zondag…
Zeilschepen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
705 Wat ik weet over zeilschepen
is dat ze varen naar de hemelpoort
door de wind en door regen
zeilen bol op hoop van zegen
naar een ver verantwoord oord
waar de doden mogen slapen
ze mogen altijd blijven slapen
omdat schepen weer gaan varen
wind in waarheid zal ontwaken
edelmoedig eeuwig blaken.…
momentum
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 het komt wel voor
wat vaker dan voorheen
dat ik uit de tijd geraak
en in iets anders overvloei
zeker ik ben dan genoeg
heb binding met het
al om me heen
het lijkt of ik
uit een spoed ontwaak
de aarde draait niet meer
maar ik vertoef nochtans
in een surplace
als een lichte veer,
heen en weer,
totdat ik vaak ongewild,
voor even…
dichter op de camping
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
718 hij zet z'n stoeltje neer
in het vroege zonnetje
kijkt naar de mensen
die ontwaken
groet hen die zoal
aan hem voorbijgaan
op weg naar het sanitair
sommige groeten terug
anderen zeggen niets
moeten wellicht warmlopen
zo krijgt de dichter
een goed beeld van de mens
op zijn vakantiebestemming…
As woensdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Wat deed ons wederom ontwaken, liet naar stilte neigen,
zal ook de adventtijd ons doorlopend weer doen zwijgen.…
dan kom ik weer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 ik ben zo moe
maar als ik je zie
ontbrandt mijn vlam
dan kom ik weer
voor de zoveelste keer
en heftiger dan ooit
jij maakt me stuk
in eindeloos geluk van
doorgaan tot het einde
ik raap de scherven
van mijn beeld in het
ontwakend licht van zon
jij kijkt ontwapenend
ik wankel nog maar
heb weer zicht rondom…
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de ochtend, een naderend moment
als kind stel je soms…
Kamer in de hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Zonder de lasten
ervan willen leven
in de stad, boven
de schoorstenen, schoon
schommelen in oma's stoel
voor het erkerraam
de sluimerende monden
van de pokdalige daken
te zien ontwaken zonder hun gif
te hoeven ruiken en het dan
ook nog eens in te ademen
uit solidariteit met ieder
die snel moet leven
in de stenen wereld
waar alles…
Nog iets te zoet
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.449 want ben zo gierig met de tijd
en wij moeten nog zoveel samen
nog zoveel zeges op de tijd beramen
Zij, mijn vriendin, mijn altijd-spiegel
mijn steeds weer mooier dan ik ben
mijn tussen weet en voel gewiegel
mijn niet te negeren eigen stem
Zij, mijn droom die bij 't ontwaken
soms plots door mij vergeten was…
Hallo herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 En hopelijk, ja wie weet
Als de lente aanspraak op de wereld maakt
Zal ook ik ontwaken.
Laten we het hopen.
Samen, jij en ik.…
Memoires van een na oorlog kind
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 Ontwaken uit nachten van rouw op ivoren vleugels in het
Hemelblauw, de zegen van muziekregen stroomt bruist in
Oren een fontein verkwikt de dorstige tong totdat de maan
Weer gaat staken omdat de zon niet meer onder wil gaan.…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 In je onbevangen, stille
vlucht vind ik de tedere moed zacht te ontwaken en licht te ademen.…
waardeloos
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
986 wanneer je me zal vergeten
op een krachtige lentedag
kijk dan niet
naar m'n breekbaar verleden
maar richt je blik
naar een ontwakende zomermorgen
en verlies onderweg mijn oude zorgen
de herinnering
aan een somber herfsthart
zal vervagen
de hemel zal mij dragen
op een witte winterwolk
zal ik dansen
en uiteindelijk zal je me vergeten…